Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Mécanosphère - Португалияда құрылған трансұлттық музыка / өнер тобы. 2003 жылы француз барабаншысы және DIY электронды музыканты Бенджамин Брежон (free jazz перкуссионисі Санни Мюррейдің бұрынғы студенті) және португалдық вокалист Адольфо Люксурия Канибал, португалдық Mão Morta культ рок-группасының фронтмені, Mecanosphere құрамында американдық Radon Collective мүшелері, мысалы, тайпалық перкуссионист Скотт Найдегер және саксофонист Стив Маккей (The Stooges), сондай-ақ бассист Хенрике Фернандес және барабаншы Густаво Коста, барлығы Портоның эксперименталды сахнасынан. 2005 жылдан бастап электронды мультиинструменталист Джонатан Салданха Бенджамин Брежонмен бірге белсенді қатысуға кіріседі. Меканосфера соник хип-хоп, бас-хеви-даб, зорлық-зомбылық шуы, коллаж өнері, хаос-рок және индустриалды фри-джаз элементтерін күшті мәтіндік және ескі мектептің дыбыстық поэзиясы компонентімен біріктіреді, бұл авторлар сияқты J. G. Баллард, Жиль Делеуз, Питер Слоттердейк, Бернард Стиглер немесе Велимир Хлебников өздерінің жұмысының әдісі мен мәселелеріне әсер етті. Меканосфераның ырғақты, ығылас музыкалық күйін анықтау қиын. Полиглоталық мәтін (француз, португал және ағылшын тілдерінің тұрақты алмасуы), сондай-ақ олардың дыбысының текстурасы (бірнеше барабан жиынтығы, электрлік контрабас, электрондық соққы, ежелгі синтезаторлар, таспалар, тірі циклдік жазғыштар, әр түрлі дыбыс генераторлары) Mécanosphère-тің түпнұсқалығын көрсетеді. "Меканосфера" гастрольдік топ емес. Олардың әрқайсысы өте сирек кездесетін қоғамдық көріністердің әрқайсысы өздерінің шығармалары болып табылады және олар тірі орындарын қайталанатын гастрольдік форматқа жарамсыз деп санайтындығын анық көрсетті. Салыстырмалы түрде, "Меканосфера" - бұл өте жомарт дыбыс шығару фабрикасы. Олардың 2003 жылы шыққан дебют альбомдары (португалдық хип-хоп лейблі Loop: Recordings-те шығарылған) қарапайым ырғақ бас дауысты жазба. Ертедегі Scorn немесе Muslimgauze's дуб және индустриялық музыканың "меканосфера" актілерін түсіндіру желісінде. 2004 жылғы "Bailarina" альбомы (Independent Records) лабиринтті аумақтарды зерттейді, онда ауыр бас темп бұзылады, электроакустикалық дыбыстар, хардкор, тайпалық, апокалиптикалық барабан және бас және абстрактты джаз жанрлары қосылады. Адольфо Люксурия Каннибалдың терең, қауіп төндіретін әңгімесі. Олардың үшінші альбомы "Limb Shop" (Raging Planet, Base records, Soopa and Radon компаниясында 2006 жылы жарық көрді) Джонатан Улиел Салданха шығарды, топтың дыбысын далалық жазбалардың абстрактілік пейзажына, қараңғы шу мен таңғы ауыр фанк пен дубқа тереңдетеді. Ақыры алдыңғы альбомдарда басым болған "трек" пішінінен босатылған Limb Shop - бұл 60 минуттық мүсін бұзылуы, нақты және ойдан шығарылған ампутация мен протез және ішкі ғарыш ғылыми фантастикасы дыбысқа айналды.
Mécanosphère is a trans national music/performance art group rooted in Portugal. Formed in 2003 by French drummer and DIY electronic musician Benjamin Brejon (an ex student of free jazz percussionist Sunny Murray ) and polyglot Portuguese vocalist Adolfo Luxúria Canibal, frontman of cult Portuguese rockers Mão Morta, the morphing line up of Mecanosphere also congregates members of the American Radon Collective, such as tribal percussionist Scott Nydegger and saxophonist Steve Mackay (of The Stooges) as well as bassist Henrique Fernandes and drummer Gustavo Costa, all from the experimental scene of Oporto. Since 2005 the electronic multi instrumentalist Jonathan Saldanha become an active part along with Benjamin Brejon. Mécanosphère combines elements of sonic hip hop, bass heavy dub, violent noise, collage art, chaos rock and industrial free jazz with a strong textual and old school sound poetry component, claiming authors such as J. G. Ballard, Gilles Deleuze, Peter Sloterdijk, Bernard Stiegler or Velimir Khlebnikov as influences on both the method and the issues of their work. Mécanosphère's battering rhythmic chaos music is something difficult to define. The polyglot text (a constant permutation of French, Portuguese and English) as well as the texture of their sound (several drum kits, electric double bass, electronic percussions, vintage synthesizers, tapes, live loop recorders, dysfunctional sound generators of varying kind) demonstrate the originality of Mécanosphère. Mécanosphère is not a touring band. Each of their rather rare public appearances is a creation of its own and they made clear they consider the live performances unfit for a repetitive touring format. In comparison, Mécanosphère is a rather generous recording factory. Their 2003 self titled debut album (released on Portuguese Hip Hop label Loop:Recordings) is a straightforward rhythms bass voice record. Loosely in the line of early Scorn or Muslimgauze’s interpretations of dub and industrial music "mecanosphere" acts. The 2004 "Bailarina" album (Independent Records), explores a more labyrinth like territory, where heavy bass down tempo breaks, electro acoustic sounds, hardcore, tribalism, apocalyptic drum and bass and abstract jazz scapes fusion with the deep throat, menacing narrative of Adolfo Luxúria Cannibal. Their third album, "Limb Shop" (released on Raging Planet, Base records, Soopa and Radon in 2006), was produced by Jonathan Uliel Saldanha, moving the sound of the group a step deeper into an abstract landscape of field recordings, brute noise and crepuscular heavy funk and dub. Finally freed from the "track" shape which prevailed on the previous albums, Limb Shop is a 60 minute piece on disfiguration, real and fictional amputation vs. prosthesis and inner space science fiction turned into sound.