Кіріспе

1823 жылы Уолтер Скотттың "Пейверлдің шыңы" (1823) романы - сэр Уолтер Скотттың ең ұзақ романы. Иванхо, Кенилворт және Вудстокпен бірге бұл Уэверли романдары сериясындағы ағылшын романдарының бірі, негізгі іс-әрекет 1678 жылы Пик ауданында, Мэн аралында және Лондонда өтіп, Попский сюжетіне негізделген.

Сюжетке кіріспе

Джулиан Певерил, Кавалер, Элис Бриджгенортпен, дөңгелек бас қызын жақсы көреді, бірақ ол да, оның әкесі де 1678 жылғы "Папистік жоспарға" қатысы бар деп айыпталады. Оқиғаның басым бөлігі Дербиширде, Лондонда және Мэн аралында өтеді. Атауы Дербиширдің Кастелтон қаласындағы Певерил қасқырына қатысты.

Құрамы және көздері

1822 жылы 25 ақпанда Скотт өзінің Эдинбургтегі баспашысы Арчибальд Констеблге Папалық заговор туралы роман жазу туралы ойлағанын айтты. Ол "Пейверл оф Пейк" шығармасын Май айының басында "Найгелдің байлығы" атты шығармасын аяқтағаннан кейін бірден бастаған көрінеді, ал бірінші том шілде айының ортасына дейін аяқталды. Содан кейін ілгерілеу баяулады, ал екінші том қазанға дейін аяқталмады: Скотттың жазғы уақытының көп бөлігі Джордж IV Шотландияға сапарын ұйымдастыруға және қадағалауға жұмсалды, ал ол жақын досы Уильям Эрскиннің 14 тамыздағы өліміне қатты қайғырды. Peveril әдеттегі үш томда болуы тиіс еді, бірақ қазан айының ортасына қарай Скотт үшінші том бірінші екеуінен жақсырақ шығады деп сеніп, оны төртінші томға кеңейтуді ұсынды және ол осы жақсаруды төртінші томға жалғастыра алады деп үміттенді. Композиция енді қайтадан жылдамдыққа жетті; шын мәнінде, ол шатастырды. 14 желтоқсанда үшінші том аяқталды, төртіншісі жақсы жүріп жатты, Роман Рождествоға дейін аяқталды. Скотттің Реставрация кезеңін білуі теңдесі жоқ болуы мүмкін. Ол "Комплекс" туралы кітапшалар мен трактаттардың ерекше жинағын жинаған. Ол 1811 жылы граф Граммонттың (Энтони Гамильтон) естеліктерін және 1809 және 1815 жылдар аралығында 13 томда жарық көрген Сомерс трактаттары деп аталатын жинақты редакциялады. 1700 жылдан кейін жарияланған кезеңнің бірнеше тарихи зерттеулері оның кітапханасында болды және баға жетпес қазбалар болып шықты: епископ Бернеттің өз уақытының тарихы Гилберт Бернет (1724 - 34); Роджер Норттың емтиханы (1740); Дэвид Юмның Англия тарихы (алғашқыда 1754 - 62 жылы жарық көрген); және Уильям Брей редакциялаған Джон Эвелиннің өмірі мен жазбаларының иллюстративті естеліктері (1818). Ол ешқашан бармаған Мэн аралы үшін Скотт ағасы Том дайындаған жоғалған жазбаларды, сондай-ақ оның жинағындағы екі шығарманы еске түсірді: Джордж Уолдронның Мэн аралының сипаттамасы (1731) және Уильям Сачеревеллдің Мэн аралының есебі (1702). Лондонды қалпына келтіру үшін Джон Стоудың Лондон мен Вестминстер қалаларын зерттеуі баға жетпес дереккөз болды, оның Скотт Джон Стриптің 1720 жылы жарияланған қайта қаралған басылымына ие болды.

Басылымдар

Алғашқы басылым 1823 жылы 7 қаңтарда Эдинбургте жарық көрді, ал 22 - ші күні Лондонда дауыллы ауа райынан туындаған тосқауылдан кейін жарық көрді. 1827 жылға дейінгі Уэверлидің барлық романдары сияқты, басылым анонимді болды. Баспа саны 10 000 дана, ал бағасы 2 гиней (2 фунт стерлинг немесе 2,10 фунт стерлинг). Скоттың романымен 1830 жылдың жаз айының аяғына дейін айналысқан деп ойлауға негіз жоқ, ол мәтінді қайта қарастырып, жаңа жазбалар мен "Магнум" басылымына кіріспе ұсынды, онда ол 28 - ші, 29 - ші және 30 - ші томдар ретінде пайда болды. қыркүйек, қазан және қараша 1831. Элисон Ламсденнің стандартты заманауи басылымы 2007 жылы Уэверли романдарының Эдинбург басылымының 14-томы ретінде жарияланды: ол негізінен Скотттың қолжазбасынан түзетулер енгізілген бірінші басылымға негізделген; Магнум материалы 25-б томына кіреді.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Сэр Джеффри Певериль мен майор Бридженорт бірге бала болған; және олар дін мен саясатта әртүрлі көзқарастарды қабылдаса да, майордың ықпалы Болтон-ле-Мур шайқасынан кейін роялист өмірін сақтап қалды, ал леди Певериль анасыз қызын, Элисті өз ұлымен бірге өсірді. Қайта қалпына келтіруден кейін, Дерби графинясы, опасыздық арқылы, дөңгелек баспен ұзақ уақыт қамауға алынды, Мартиндейл замогынан қорғаныс іздеді, онда Бридженорт оны күйеуінің інісі Уильям Кристианды сатқын ретінде атып өлтіргені үшін тұтқындаған болар еді, егер рыцарь жарлықты жыртып, оны Чешир арқылы Маңдағы аралға оралғанда ертіп жүрмесе. Әлиса, әрине, әйелі қамқорлығынан шығарылды, және ол майор көшіп келді деп болжалды Жаңа Англия. Бірнеше жылдан кейін сэр Джеффридің ұлы Джулиан жас графтың серігі болды және медбике Дебораның келісімімен оның жесір әпкесі, Дам Кристианның қамқорлығында болған асыраушы әпкесімен қарым-қатынасын қайта жаңғыртты. Бірде олармен құпия сұхбаттасқанда, олардың кіруіне қыздың әкесі таңғалды, ол өзінің кейбір діни тәжірибелерін айтып берді және оның некеге тұруына келісу мүмкін емес екенін жасырын түрде білдірді. Келесі түнде, алдымен Лондонға, тазалау үшін графинь және оның ұлы күдікті болуынан Тит Оутс-тың паптық сұлбасын ойлап, Джулианды Фенелла, оның қамқоршысының саңырау және мылқау карлигы, шлюпкаға алып барды және ол ұйықтап жатқанда, оның еркіне қарсы жағаға шыққан кезде, ол Алисаның дауысын естіп, оның көмегін сұрап жатқанын армандады. Ливерпульде ол Топхэммен сэр Джеффриге қарсы ордермен кездесті, ал оны ескерту үшін Пикке бара жатып, ол Эдвард Кристианмен бірге, діни қызметкер Ганлесс ретінде жүріп, оны қонақүйге алып барды, онда олар Карл II-нің қызметшісі Чиффинкпен тамақтанады. Мартиндейл қасабасына жеткенде ол әкесі мен анасын дөңгелек бастардың күзетінде тапты. Оны Бридженорт тұтқын ретінде Моултрасси залына алып барды, онда Алиса оларды қабылдады. Ол Гэнлесседі пуритандық қонақтардың арасында таныды. Түнде залды Певерил иесінің асыраушылары мен кеншілері шабуылдады, ал өзінің бостандығын қайтадан иеленген Джулиан Ланспен бірге өзінің қызметшісі ретінде ата-анасын іздестіруге кірісті, ол Топхемді басқару үшін Лондонға бара жатқанын анықтады. Олар тоқтаған қонақүйде Джулиан Чиффинктің сот қызметкеріне Алиске қарсы жоспар құрғанын және графинша оған сеніп тапсырған қағаздарды ұрлап алғанын естіді, бірақ ол келесі күні таңертең қалпына келтіре алды. Осы арада Кристиан, Бридженорт қызының қамқорлығына алған, Букингем герцогының оны Карл II-ге таныстыру жоспарын білдірді және оның әкесімен сұхбаттасып, оны жас Певерилге үйлену идеясынан бас тартуға көндіруге тырысты. Лондонға жеткенде, Джулиан Фенелламен кездесті, ол оны Сент-Джеймс паркіне алып барды, онда ол патшаның назарын би билеу арқылы тартты, ал ол екеуін де Чиффинк пәтерлерінде оның қайтуын күтуге жіберді. Алиса қазірдің өзінде қожайыны Chiffinch қамқорлығы астында болды, және ол корольдің қолына графиня қағаздарын орналастырғаннан кейін, ол кетуге рұқсат етілген, онымен бірге, Чарльз және оның сүйікті, оның қатысуымен өзін табу үшін герцогпен сұхбаттасудан қашып кетті. Алайда Джулиан оны көшедегі шайқаста жоғалтты, және оны шабуылдаушыны жарақаттағаны үшін Ньюгейтке жіберілді, ол патшайымның жұлдызымен бір камераға орналастырылды және көрінбейтін сөйлеушімен сөйлесті. Немересі жоғалып кеткенін хабарлағаннан кейін, христиандықты таң қалдырғаннан кейін, герцог полковник Блодты оның қозғалысын ұстап алу үшін пара берді, сондықтан ол қайда екенін білмейді, содан кейін ол өзінің үйінде қызметшілері ұстаған Алисаның орнына Фенелланы тауып, таң қалды. және оның күтпеген қарсылығы мен одан қашуы. Бірнеше күннен кейін сэр Джеффри Певериль, оның ұлы және карлик Оутстың заговорына көмектескені үшін сотталды; бірақ үш жылға жуық уақыттан кейін және кем дегенде он бес кінәсіз адамды өлтіргеннен кейін, пікір Оутсқа қарсы айнала бастады. Соңғы рет күдіктілердің арасында болған ол Армгам архиепискобы Оливер Планкетт болды. Сэр Джеффри, оның ұлы және жұлдызды адам ақырында ақталды. Алайда, бұқарадан аулақ болу үшін олар бір бөлмеге бас сауғалайды, онда олар Бридженортпен кездеседі, ол Джулианды олардың билігінде екеніне сендіреді және Кристианға Букингем герцогына бірнеше жүз бесінші монархиялық адамдарын, полковник Бладтың басшылығымен, патшаны ұстап, оның мейірімділігін патшалықтың лорд-лейтенанты деп жариялауға мү�...

Қабылдау

Пиктің Певерилінің сын пікірлері екіге бөлінді. Рецензенттердің жартысы оны жоғары бағалады, әсіресе оқиғалардың байлығы мен кейіпкерлердің әртүрлілігі туралы айтты. Барлық кейіпкерлердің көптеген құрметтілері болды, сэр Джеффри Хадсонды қоспағанда, ол тіпті сыншылар тарапынан да, тіпті жұмысқа оң көзқараспен қараған сыншылар тарапынан да, жалпыға бірдей бағаланды. Фенела бірнеше сыншыларды қызықтырды, бірақ көбінесе ол жалпы алғанда мүмкін емес деп ойлады, немесе кез-келген жағдайда ол оқиғаның дамуы бойынша аз сенімді болды. Басқа кейіпкерлердің бірнешеуі диаметральды қарама-қарсы бағалауларды тудырды: сондықтан Бридженорт шеберлікпен немесе үмітсіз сәйкессіз болды, ғашықтар әдеттегідей рухты немесе түкке тұрғысыз болды, ал Бэкингем мен Кристиан да пікірлерін бөлісті. Роман сол дәуірдің суреті үшін мақталды, бірақ кейбіреулер сол кезеңді пайдасыз немесе дәмсіз деп тапты. Бұл жоспар әдеттегідей шебер немесе адасқан. Жалпы жауыз пікір білдірген сыншылар ақшаны төрт томдық форматта жасауға қарсы болды, серияның бұрынғы романдарынан материалдарды қайталау және көбейту. Ганлесс пен Смит қонақ үйдегі сахнаны бүкіл әлем мақтады. Бірнеше сыншы олардың сын еңбектері көп мақсатқа қызмет ететініне күмән келтірді, өйткені оқырмандар осы уақытқа дейін осы автордың қасиетіне қатысты өз ойларын білдірді, ал романдарды жариялағаннан кейін көп ұзамай бәрі оқыды.

Алюзиялар мен сілтемелер

Дерби графинясының құлақсыз және мылқау жұлдызы сияқты Фенелла кейіпкерін Гётедің Вильгельм Мейстердің "Сабақшы" романындағы Миньон ұсынған. Романда Дерби графинясының жасырынуы 1716 жылы болған миссис Макфарлейн оқиғасына негізделген. "Peveril-ді аңдыған шың" - Гилберт пен Салливанның "Сабырлық" операсындағы "Ауыр драгун әнінің" көптеген өзекті сілтемелерінің бірі. "Пик" пабының Певерилі Манчестер қаласының орталығында орналасқан.