Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Генрих I (шамамен 1059 1119) - 1082 жылдан өліміне дейін Лимбург пен Арлон графы және 1101 және 1106 жылдар аралығында Төменгі Лотарингия герцогы. Оның анасы Ютта, Төменгі Лотарингия герцогы Фредериктің қызы, ал әкесі белгісіз, бірақ граф Удон деп аталуы мүмкін. Ол Трир архиепискобы Эгильбертке қарсы шығып, бұрынғы графня Аделаның шіркеуге берген кейбір меншігін қайтарып алды. Эгильберт оны шақырып алып, оларды қайтарып беруін өтінді, бірақ ол бұдан бас тартты және қауымнан шығарылды. Егильберт қаруды қолға алып, оны қатты жеңді. Ол әжесі герцог Фредериктен мұра еткен Синт-Трюиден аббатлығының жоғары қорғаушысы ретінде аббатхананың ішкі істеріне араласты. Метц епискобы Поппоның атынан аталған, Буйонның Годфри және Генрихтің қолдауымен абат Герман император Генрих IV-мен келіспей қалды. Арнольд, Лун графы Генри мен Годфриді монастырьдан кетуге мәжбүр етті. Көптеген жергілікті ақсүйектер Бірінші крест жорығына кеткеннен кейін, олардың ішінде Годфри, Генрихтің Төменгі Лотарингия (немесе Лотарингия) аймағындағы билігі айтарлықтай артты және ол оны, әсіресе, монастырларға қарсы қолданды. 1101 жылдың шілдесінде император Лимбургті басып алды. Генрих енді мойынсұнуға мәжбүр болды және оған Годфридің крестовый жорықтан бас тартқан Төменгі Лотарингия герцогтігі берілді. Герцог ретінде ол Ловеннің Годфри I-мен бәсекеге түсті. Ол императорға деген адалдығын да аз көрсетті. Ол әкесі императорға қарсы шыққан Генрих V-ге қосылды, бірақ кейін император жағына бұрылды. Бұл герцог үшін өкінішті болды, өйткені император 1106 жылы қайтыс болды және Генрих V партизандары оның әкесінің жақтастарына шабуыл жасады. Егіндіктер қиратылды, Лимбургті басып алды, ал Генрих Хилдесхаймге қамалды. Герцогтік Годфри Лувенге берілді. Генрих кейіннен қашып кетіп, Лимбург пен Төменгі Лотарингияны қайтаруға тырысты. Ол жеңіліп, жаңа император мен герцогпен татуласты. Дегенмен, ол "Лимбург герцогы" герцогтық атағын жалғастырды, бұл ұзақ сызықтың біріншісі болды. Ол сондай-ақ Генрих V-ге қарсы көтерілістерге қосылып, 1114 жылы Андернах пен 1115 жылы 11 ақпанда Велфешолт жеңістерінде Саксония герцогы Лотарьмен бірге шайқасты. Оның орнын ұлы Валериан Паган иеленді. Ол Поттенштейннің Аделаида (10611106) - Поттенштейннің (немесе Поттенштейннің) Ботоның қызы және Швабия герцогы Отто III мен Туриннің Иммилланың қызы Джудитке үйленді. Олардың жоғарыда аталған Валерен және үш қызы болды. Бір қызы Аделаида Мерания герцогы Конрад I-ге тұрмысқа шықты. Генрих Бірінші крест жорығынан кейін Иерусалим констеблі болған Симонның әкесі болуы мүмкін.
Henry I (c. 1059 – c. 1119) was the count of Limburg and Arlon from 1082 to his death and duke of Lower Lorraine between 1101 and 1106. His mother was Jutta, daughter of Frederick, Duke of Lower Lorraine, and his father is uncertain, but possibly named Count Udon. He opposed Egilbert, Archbishop of Trier, and took back some property which the former Countess Adela had given to the church. Egilbert summoned him to return them, but he refused and was excommunicated. Egilbert took up arms and seriously defeated him. As superior advocate of the abbey of Sint Truiden, a title he had inherited from his grandfather Duke Frederick, he intervened in the internal affairs of the abbey. The abbot Herman, named by Poppo, Bishop of Metz, and supported by Godfrey of Bouillon and Henry, fell out with the Emperor Henry IV. Arnold, Count of Loon forced Henry and Godfrey to withdraw from the monastery. After many local nobles left on the First Crusade, among them Godfrey, Henry's power in the region of Lower Lotharingia (or Lorraine) was greatly increased and he abused it, especially against the monasteries. The emperor intervened and took Limburg in July 1101. Henry was now forced to make submission and he was granted the duchy of Lower Lorraine, which Godfrey had abandoned on Crusade. As duke, he fell into competition with Godfrey I of Louvain. He demonstrated little in the way of loyalty to the emperor either. He joined Henry V against his father the emperor, but then turned back to the emperor's side. This was unfortunate for the duke, for the emperor died in 1106 and the partisans of Henry V attacked those of his father. The fields were devastated, Limburg was taken, and Henry was imprisoned in Hildesheim. The duchy was transferred to Godfrey of Louvain. Henry later escaped and tried to retake Limburg and Lower Lorraine. He failed and made peace with the new emperor and duke. He continued nevertheless to employ the ducal title as "Duke of Limburg," the first of a long line. He also readily joined revolts against Henry V, fighting at the side of Lothair, Duke of Saxony at the victories of Andernach in 1114 and Welphesholt on 11 February 1115. He was succeeded by his son Waleran Paganus. He married Adelaide of Pottenstein (1061–1106), a daughter of Botho of Pottenstein (or Potenstein) and Judith, the daughter of Otto III, Duke of Swabia and Immilla of Turin. They had the aforementioned Waleran and three daughters. One daughter, Adelaide, married Conrad I, Duke of Merania. Henry may also have been the father of Simon, Constable of Jerusalem after the First Crusade.