Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Африкаға берілген уәде туралы заң - Канада Парламентінің актісі. Бұл Канаданың 37-ші парламенті үшінші сессиясының C 9 заң жобасы еді. Заңнама Канаданың дәрі-дәрмектерге қол жеткізу режимін іске асыру үшін Патент туралы заңға және Тамақ және дәрі-дәрмектер туралы заңға өзгерістер енгізеді. Бұл 2003 жылғы 30 тамыздағы Бас кеңестің шешімімен жарияланған ТРИПС икемділіктерінің алғашқы жүзеге асырылуы болды. 2004 жылы мамыр айында қабылданған бұл заң Канадаға өздері өндіріп шығара алмайтын елдерге қажетті дәрі-дәрмектерді экспорттауға міндетті лицензиялар беруге мүмкіндік береді. Осыдан бері осындай заңдарды қабылдаған елдерге Норвегия мен Үндістан жатады.
The Pledge to Africa Act is an Act of the Parliament of Canada. It was Bill C 9 of the third session of the 37th Canadian Parliament. The legislation amends the Patent Act and the Food and Drugs Act to implement Canada's Access to Medicines Regime. It represented the first implementation of the TRIPS flexibilities declared in the August 30, 2003, General Council decision. Enacted in May 2004, it allows Canada to enact compulsory licenses to export essential medicines to countries without the capacity to manufacture their own. Other countries that have since enacted similar legislation include Norway and India.
Мақсаты
Заңның мақсаты - дәрі-дәрмектерді өндіруге қажетті ресурстары жоқ және оларды нарықтағы бағамен сатып алуға мүмкіндігі жоқ дамушы елдердің дәрі-дәрмектерге қолжетімділігін жақсарту. Бұл ауруларға қарсы күресетін дәрілерді жасау мен өндіру қымбат, сондықтан олар ең қажетті адамдарға қолжетімді емес. Африкаға берілген уәде туралы заң осы дәрілердің патенттерін жоюға мүмкіндік береді, осылайша өндірушілер дәрі-дәрмектің жалпы нұсқаларын дамымаған елдерде сату үшін шығара алады. Заң жобасы енгізілгеннен бастап күшіне енгенге дейін бір жыл өтті. 2005 жылы заң күшіне енгеннен бері тек бір ғана дәрі-дәрмек заң аясында өндіріліп, экспортталды. Бұл заңға енгізілген шектеулер генерикалық дәрі-дәрмектерді өндіруші компанияларға генерикалық дәрі-дәрмектерді өндіруге және қажетті елдерге экспорттауға рұқсат алуды тым қиынға соқтырады деп болжанады. Заң бойынша патенттік босатуды алу процесі өте қымбат және босату екі жылда бір рет жаңартылуы тиіс. Осылайша, генерикалық дәрі-дәрмектерді өндірушілерге босату туралы өтініш беру экономикалық тұрғыдан тиімді болмауы мүмкін, тіпті егер ол болса да, шығын мен міндетті түрде жиі жаңартулар генерикалық дәрі-дәрмектерді өндірушілерді өтініш беруден тайдыруы мүмкін. Сонымен қатар, Дүниежүзілік сауда ұйымының ТРИПС келісіміне кірмейтін елдерге дәрі-дәрмектерді экспорттау туралы заң бойынша қосымша шектеулер жасалады.
The purpose of the Act is to improve access to drugs for developing countries that lack the resources to manufacture the drugs and cannot afford to buy them at the usual market cost. The drugs that fight these diseases are expensive to create and manufacture and thus are usually unaffordable for those who need them the most. The Pledge to Africa Act allows for the patents on these drugs to be overridden so that manufacturers can produce generic versions of the drug to sell in underdeveloped countries. It took a full year from the time the bill was introduced to the time that it came into effect. Since the Act came into effect in 2005, only one drug has been manufactured and exported under the act. It has been suggested that this is because restrictions incorporated into the Act make it too difficult for generic drug companies to get permission to produce a generic and to export it to countries in need. The process for obtaining patent exemptions under the Act is quite costly, and the exemption must be renewed every two years. As such, it may not be economically viable for generic drug makers to apply for an exemption, or even if it is, the expense and mandated frequent renewals may tend to discourage generic makers from applying. Additionally, exporting pharmaceuticals under the Act to countries that are not part of the World Trade Organization's TRIPS agreement is made more difficult by further restrictions.