Жалпы атаулы дәрілер және олардың брендтік баламалары

Кіріспе

Фирмалық атауы бар дәрілік затқа теңдес препарат

Жалпыға қолжетімді дәрі (немесе жай ғана жалпыға қолжетімді) – бастапқыда химиялық патенттермен қорғалған дәрілік заттармен бірдей химиялық затты қамтитын дәрілік зат. Жалпыға қолжетімді дәрілерді сатуға бастапқы дәрілік заттардың патенті аяқталғаннан кейін рұқсат беріледі. Белсенді химиялық заттың бірдей болуына байланысты, жалпыға қолжетімді дәрілердің медициналық профилі олардың патенттелген дәрілер болған кездегі тиімділігімен салыстырғанда теңдес болады. Жалпыға қолжетімді дәрінің бастапқы препараттың белсенді фармацевтикалық ингредиенті (API) бірдей, бірақ оның өндіріс процесі, құрамы, қосымша заттар, түсі, дәмі және қаптамасы сияқты кейбір ерекшеліктері болуы мүмкін. (FDA-ның «бірдей» деген сөзді қолдануы – заңдық интерпретация, нақты мағынасы емес.) Моноклоналды антиденелер сияқты биофармацевтикалық препараттар кішкентай молекулалы дәрілерден биологиялық тұрғыдан өзгеше. Биоэквивалент препараттардың белсенді фармацевтикалық ингредиенттері түпнұсқа өнімге өте жақын және әдетте кеңейтілген ережелер жиынтығымен реттеледі, бірақ олар жалпыға қолжетімді дәрілермен бірдей емес, себебі белсенді ингредиенттері олардың эталондық өнімдерінен өзгеше. Көп жағдайда жалпыға қолжетімді препараттар дәрілік затты алғашқы дамытушының патенті аяқталғаннан кейін қолжетімді болады. Жалпыға қолжетімді дәрілер нарыққа енгеннен кейін бәсекелестік нәтижесінде бастапқы фирмалық өнімнің де, оның жалпыға қолжетімді аналогтарының да бағасы айтарлықтай төмендеуі мүмкін. Көптеген елдерде патент 20 жылдық қорғауды қамтамасыз етеді. Алайда, Еуропалық Одақ және АҚШ сияқты көптеген елдер мен аймақтар, егер өндірушілер педиатриялық пациенттерге клиникалық сынақтар жүргізу сияқты нақты мақсаттарға жетсе, қосымша бес жылдық қорғауды («патент мерзімін қайта жаңарту») беруі мүмкін. Өндірушілер, көтерме саудагерлер, сақтандыру компаниялары және дәріханалар өндіріс пен таратудың әртүрлі кезеңдерінде бағаны көтере алады. 2014 жылы Generic Pharmaceutical Association талдауы бойынша, АҚШ-та жазылған 4,3 миллиард рецепттердің 88 пайызы жалпыға қолжетімді дәрілерді құрады. «Фирмалық жалпыға қолжетімді» препараттар FDA және Ұлттық денсаулық сақтау қызметі тарапынан «(а) молекуланың бастамашысы емес өндіруші шығарған патент мерзімі өткен өнімдердің жаңа дозалық формалары немесе (б) тауарлық атауы бар патент мерзімі өткен өнімнің молекулалық көшірмесі» деп анықталады. Фирмалық жалпыға қолжетімді препараттарды шығаратын компания ғылыми-зерттеу және әзірлеуге аз қаржы жұмсауы мүмкін болғандықтан, ол тек маркетингке жұмсауға болады, осылайша жоғары пайда табады және шығындарды төмендетеді. Мысалы, қазір Sun Pharma компаниясына тиесілі Ranbaxy компаниясының ең көп кірісі фирмалық жалпыға қолжетімді препараттардан түскен.

A generic drug (or simply generic) is a pharmaceutical drug that contains the same chemical substance as a drug that was originally protected by chemical patents. Generic drugs are allowed for sale after the patents on the original drugs expire. Because the active chemical substance is the same, the medical profile of generics is equivalent in performance compared to their performance at the time when they were patented drugs. A generic drug has the same active pharmaceutical ingredient (API) as the original, but it may differ in some characteristics such as the manufacturing process, formulation, excipients, color, taste, and packaging. (The FDA's use of the word "identical" is a legal interpretation, not literal.) Biopharmaceuticals, such as monoclonal antibodies, differ biologically from small molecule drugs. Biosimilars have active pharmaceutical ingredients that are almost identical to the original product and are typically regulated under an extended set of rules, but they are not the same as generic drugs as the active ingredients are not the same as those of their reference products. In most cases, generic products become available after the patent protections afforded to the drug's original developer expire. Once generic drugs enter the market, competition often leads to substantially lower prices for both the original brand name product and its generic equivalents. In most countries, patents give 20 years of protection. However, many countries and regions, such as the European Union and the United States, may grant up to five years of additional protection ("patent term restoration") if manufacturers meet specific goals, such as conducting clinical trials for pediatric patients. Manufacturers, wholesalers, insurers, and drugstores can all increase prices at various stages of production and distribution. In 2014, according to an analysis by the Generic Pharmaceutical Association, generic drugs accounted for 88 percent of the 4.3 billion prescriptions filled in the United States. "Branded generics" on the other hand are defined by the FDA and National Health Service as "products that are (a) either novel dosage forms of off patent products produced by a manufacturer that is not the originator of the molecule, or (b) a molecule copy of an off patent product with a trade name." Since the company making branded generics can spend little on research and development, it is able to spend on marketing alone, thus earning higher profits and driving costs down. For example, the largest revenues of Ranbaxy, now owned by Sun Pharma, came from branded generics.

Номенклатура

Дәрілік заттардың жалпы атаулары стандартталған жұрнақтарды қолдана отырып жасалады, бұл жұрнақтар препараттарды кластар арасында және кластар ішінде ажыратады және олардың әсер ету механизмін көрсетеді.

Экономика

Фармацевтикалық компания дәрі-дәрмекті алғаш рет нарыққа шығарғанда, оны әдетте патент қорғайды, ол мерзімі біткенше компания бәсекелестерді патентті бұзғаны үшін сотқа беру арқылы шеттетуге мүмкіндік береді. Жаңа дәрі-дәрмектерді әзірлейтін фармацевтикалық компаниялар, әдетте, дәрі-дәрмектерді әзірлеуге жұмсаған шығындарын (сәтсіз аяқталған кандидаттардың шығындары да қоса алғанда) өтеу және пайда табу мақсатында, күшті патенттік қорғауға ие дәрі-дәрмектерге ғана инвестиция жасайды. Жаңа химиялық құрамы бар дәрі-дәрмекті табу, сынау және нормативтік келісім алудың бір брендтік компанияға орташа құны 2003 жылы 800 миллион АҚШ доллары, ал 2014 жылы 2,6 миллиард АҚШ доллары деп бағаланды. Жаңа өнімдерді нарыққа шығаратын фармацевтикалық компаниялар өнімдерінің эксклюзивтілігін ұзарту үшін бірнеше стратегия қолданады, олардың кейбіреулері жүйеге қарсы ойын ретінде қарастырылады және сыншылар оларды "мәңгі жасыл" деп атайды, бірақ бір кезде патенттік қорғау болмайды. Ірі фармацевтикалық компаниялар патенттерін жалпыға қолжетімді бәсекелестіктен қорғауға миллиондаған доллар жұмсайды. Жалпы қолжетімді дәрілер әдетте брендтік дәрілерге қарағанда әлдеқайда төмен бағамен және кірістілігі төмен сатылады. Бұған себеп – дәрі-дәрмек патентпен қорғалмағанда өндірушілер арасында бәсекелестік күшейеді. Бағалар көбінесе экономикалық жағдайы нашар елдердегі тұтынушыларға қолжетімді болады. Жалпы қолжетімді дәрі-дәрмек компаниялары брендтік компанияның бұрынғы маркетингтік күш-жігерінен де пайда көре алады, соның ішінде жарнама, дәрі-дәрмек өкілдерінің презентациялары және тегін үлгілерді тарату. Көптеген дәрі-дәрмектер жалпыға қолжетімді өндірушілермен нарықта он жыл немесе одан да көп уақыттан бері бар және пациенттер мен дәрігерлерге жақсы таныс болуы мүмкін, бірақ көбінесе олардың брендтік атауларымен. Үндістан әлемдегі жалпы қолжетімді дәрі-дәрмектер нарығында көшбасшы ел болып табылады және 2019-20 (сәуір-наурыз) жылы 20,0 миллиард АҚШ долларына тең дәрі-дәрмек экспорттады. Үндістан АҚШ және Еуропалық Одаққа жалпы қолжетімді дәрі-дәрмектерді экспорттайды. Сондай-ақ, нарық зерттеулері қауымдастығының мәліметтері бойынша, 2021 жылы жаһандық жалпы қолжетімді дәрі-дәрмектер нарығы 465,96 миллион АҚШ долларына бағаланды және 2022-2028 жылдар аралығында 5,5% құрастыратын өсім күтілуде. Ұлыбританияда жалпы қолжетімді дәрілердің бағасы мемлекеттік өтеу мөлшерімен реттеледі. Фармацевттер мен дәрігерлер төлейтін баға негізінен лицензия иелерінің санына, бастапқы брендтің сату көлеміне және өндірістің қарапайымдылығына байланысты анықталады. Бағаның төмендеу графигі әдетте "тісті" қисық түрінде болады, ол жалпы қолжетімділік күні брендтік бағадан басталады, содан кейін бәсекелестік күшейген сайын төмендейді. Бірнеше жылдан кейін график әдетте бастапқы брендтік бағаның шамамен 20% деңгейінде тұрақтанады. Шамамен 20% жағдайда баға "қайта өседі": кейбір лицензия иелері сату бағасы өнімнің өзіндік құнынан төмен болған кезде нарықтан шығып, баға қысқа мерзімге көтеріледі, содан кейін лицензия иелері жаңа қормен нарыққа қайта кіреді. 2016-2017 жылдары Ұлыбританияның Ұлттық денсаулық сақтау жүйесі (NHS) жалпы қолжетімді дәрі-дәрмектерге шамамен 4,3 миллиард фунт стерлинг жұмсады. 2012 жылы АҚШ-тағы рецепттердің 84 пайызы жалпы қолжетімді дәрілермен орындалды, ал 2014 жылы АҚШ-та жалпы қолжетімді дәрілерді қолдану денсаулық сақтау саласында 254 миллиард доллар үнемдеуге мүмкіндік берді. Дамыған елдердің көпшілігі жалпы қолжетімді дәрі-дәрмек өндірушілерден олардың препараттары брендтік препараттармен биоэквивалентті екенін дәлелдеуін талап етеді. Биоэквиваленттілік жалпы қолжетімді дәрі-дәрмектер брендтік өніммен бірдей болуы керек дегенді білдірмейді ("фармацевтикалық балама"). Химиялық айырмашылықтар болуы мүмкін, мысалы, басқа тұз немесе эфир қолданылуы мүмкін. Әртүрлі қосалқы ингредиенттер жалпы қолжетімді препараттың бастапқы брендтен өзгеше болуы мүмкін. Алайда, дәрі-дәрмектің терапевтикалық әсері бірдей болуы тиіс ("фармацевтикалық балама"). Көптеген кіші молекулалы препараттар, егер олардың фармакокинетикалық параметрлері (аудан астындағы қисық (AUC) және ең жоғары концентрация (Cmax)) 80-125% сенімділік интервалының 90% шегінде болса, биоэквивалентті деп танылады; АҚШ-та бекітілген көптеген жалпы қолжетімді препараттар осы шекте жақсырақ. Ингаляторлар, жабысқақ жеткізу жүйелері, липосомалық препараттар немесе биодайымалы препараттар сияқты күрделі өнімдер үшін фармакодинамикалық немесе клиникалық эквиваленттілікті көрсету қиынрақ.

When a pharmaceutical company first markets a drug, it is usually under a patent that, until it expires, the company can use to exclude competitors by suing them for patent infringement. Pharmaceutical companies that develop new drugs generally only invest in drug candidates with strong patent protection as a strategy to recoup their costs of drug development (including the costs of the drug candidates that fail) and to make a profit. The average cost to a brand name company of discovering, testing, and obtaining regulatory approval for a new drug, with a new chemical entity, was estimated to be as much as US$800 million in 2003 and US$2.6 billion in 2014. Drug companies that bring new products have several product line extension strategies they use to extend their exclusivity, some of which are seen as gaming the system and labeled "evergreening" by critics, but at some point there is no patent protection available. Large pharmaceutical companies often spend millions protecting their patents from generic competition. Generic drugs are usually sold for significantly lower prices than their branded equivalents and at lower profit margins. One reason for this is that competition increases among producers when a drug is no longer protected by patents. The prices are often low enough for users in less prosperous countries to afford them. Generic drug companies may also receive the benefit of the previous marketing efforts of the brand name company, including advertising, presentations by drug representatives, and distribution of free samples. Many drugs introduced by generic manufacturers have already been on the market for a decade or more and may already be well known to patients and providers, although often under their branded name. India is a leading country in the world's generic drugs market, exporting US$20.0 billion worth of drugs in the 2019–20 (April–March) year. India exports generic drugs to the United States and the European Union. also the according to market research community the Global Generic Drugs Market was evaluated US$465.96 million in 2021 and is expected to rise with a CAGR of 5.5% from 2022 2028 during the forecast period. In the United Kingdom, generic drug pricing is controlled by the government's reimbursement rate. The price paid by pharmacists and doctors is determined mainly by the number of license holders, the sales value of the original brand, and the ease of manufacture. A typical price decay graph will show a "scalloped" curve, which usually starts at the brand name price on the day of generic launch and then falls as competition intensifies. After some years, the graph typically flattens out at approximately 20% of the original brand price. In about 20% of cases, the price "bounces": Some license holders withdraw from the market when the selling price dips below their cost of goods, and the price then rises for a while until the license holders re enter the market with new stock. The NHS spent about £4.3 billion on generic medicines in 2016–17. In 2012, 84 percent of prescriptions in the US were filled with generic drugs, and in 2014, the use of generic drugs in the United States led to US$254 billion in health care savings. Most developed nations require generic drug manufacturers to prove that their formulations are bioequivalent to their brand name counterparts. Bioequivalence does not mean generic drugs must be exactly the same as the brand name product ("pharmaceutical equivalent"). Chemical differences may exist; a different salt or ester may be used, for instance. Different inactive ingredients means that the generic may look different from the originator brand. However, the therapeutic effect of the drug must be the same ("pharmaceutical alternative"). Most small molecule drugs are accepted as bioequivalent if their pharmacokinetic parameters of area under the curve (AUC) and maximum concentration (Cmax) are within a 90% confidence interval of 80–125%; most approved generics in the US are well within this limit. For more complex products—such as inhalers, patch delivery systems, liposomal preparations, or biosimilar drugs—demonstrating pharmacodynamic or clinical equivalence is more challenging.

Америка Құрама Штаттары

1984 жылы қабылданған дәрілік заттар бағасының бәсекелестігі және патенттік мерзімді қалпына келтіру туралы заң, бұл Хэтч-Ваксман заңы ретінде белгілі, генерикалық дәрілерді мойындау рәсімдерін стандартизациялады. 2007 жылы FDA Құндылық және тиімділік үшін арналған генерикалық бастаманы (GIVE) іске қосты: генерикалық дәрілерді мақұлдау процесін жаңғырту және оңайлату, сондай-ақ қол жетімді генерикалық өнімдердің санын және әртүрлілігін арттыру мақсатындағы бастама. Кез келген компания генерикалық дәріні сату үшін алдымен Азық-түлік және дәрі-дәрмек басқармасына (FDA) Ұқыпты жаңа дәрі өтінімін (ANDA) ұсынуы керек, бұл дәрінің бұрын мақұлданған «эталондық тізімдегі дәріге» терапиялық эквивалентті екенін көрсету және оны қауіпсіз және тұрақты түрде өндіре алатынын дәлелдеу үшін қажет. (Бұл көрсеткіш статистикалық есептеудің бөлігі болып табылады және генерикалық дәрілер брендтік аналогтарынан 25 пайызға дейін ерекшеленуі мүмкін дегенді білдірмейді.) FDA 1996 және 2007 жылдар арасында жүргізілген 2070 зерттеуді бағалады, олар брендтік және генерикалық дәрілердің адам ағзасына сіңуін салыстырды. Генерикалық және брендтік дәрілердің сіңуінің орташа айырмашылығы 3,5 пайызды құрады, бұл брендтік дәрілердің екі партиясы арасындағы айырмашылыққа ұқсас. Биологиялық препараттардың инновациялық емес нұсқалары, яғни биосимилярлар, биоэквиваленттілікті анықтайтын сынақтармен қатар иммуногенділік үшін клиникалық сынақтарды қажет етеді. Бұл өнімдер партиялар арасындағы өзгергіштік және олардың биологиялық табиғатына байланысты толықтай бірдей бола алмайды және оларға қосымша талаптар қойылады. Өтінім мақұлданған кезде FDA генерикалық дәріні өзінің терапиялық эквиваленттілік бағалаулары бар мақұлданған дәрілік өнімдер тізіміне қосады және эталондық тізімдегі дәрі мен генерикалық арасындағы эквиваленттілікті көрсететін түсіндірмелер қосады. FDA сондай-ақ әртүрлі биожетімділікке ие бірдей ингредиенттерді қолданатын дәрілерді таниды және оларды терапиялық эквиваленттілік топтарына бөледі. Мысалы, 2006 жылғы деректер бойынша дилтиазем гидрохлориді төрт эквиваленттілік тобына бөлінді, олардың барлығы бірдей белсенді ингредиентті қолданды, бірақ тек әр топтың ішінде ғана эквивалентті саналды. Инновациялық дәрінің патенті аяқталғаннан кейін генерикалық компания дәріні жылдам сату үшін патент мерзімі аяқталғанға дейін ANDA-ны ұсынуы керек. Бұл генерикалық компанияны патентті бұзу туралы сотқа шақыру қаупіне ұшыратады, өйткені ANDA-ны ұсыну актісі патенттің «жасалма бұзушылығы» ретінде қарастырылады. Дәрілік инноватор немесе патент иесі патенттік дау туған жағдайда генерикалық компаниялар патенттің жарамдылығына қарсы сотқа шағымдануы мүмкін. Жеке тараптар арасындағы кез келген сот процесі сияқты, инноваторлар мен генерикалық компаниялар дауды бітісуге келісе алады. Мұндай келісімдердің кейбіреулері кері төлемді патенттік келісімдер түрінде болғанда соттармен жойылды, онда генерикалық компания сот ісін тоқтату үшін төлем қабылдайды, генерикалық өнімді енгізуді кешіктіреді және Хэтч-Ваксман заңының мақсатына нұқсан келтіреді. Инноваторлық компаниялар патенттерінің мерзімі өткеннен кейін басқа компанияға авторизацияланған генерикті сатуға рұқсат беру арқылы өз дәрілерінен түсетін кірістің бір бөлігін сақтауға тырысады. 2011 жылғы FTC есебінде 180 күндік эксклюзивтілік кезеңінде авторизацияланған генериктің енгізілуі тұтынушыларға төменгі бағалармен пайда әкелгені көрсетілді, себебі бұл бәсекелестікті күшейтеді. Инноваторлық компаниялар FDA-ға азаматтық петиция ұсыну арқылы ANDA қабылдануына қарсы аргументтер келтіре алады. Жеке тұлғалардың немесе ұйымдардың федералды үкіметке петиция ұсыну құқығы АҚШ Конституциясының Бірінші түзетуімен кепілдендірілген. Осы себепті FDA ережелерді қабылдады, олардың ішінде кез келген «мүдделі тұлға» FDA-дан «ережелер мен бұйрықтарды қабылдауды, өзгертуді немесе күшін жоюды» сұрауға және осыны іске асыру процедурасын белгілеуге құқылы.

Enacted in 1984, the Drug Price Competition and Patent Term Restoration Act, informally known as the Hatch–Waxman Act, standardized procedures for recognition of generic drugs. In 2007, the FDA launched the Generic Initiative for Value and Efficiency (GIVE): an effort to modernize and streamline the generic drug approval process, and to increase the number and variety of generic products available. Before a company can market a generic drug, it needs to file an Abbreviated New Drug Application (ANDA) with the Food and Drug Administration, seeking to demonstrate therapeutic equivalence to a previously approved "reference listed drug" and proving that it can manufacture the drug safely and consistently. (This range is part of a statistical calculation, and does not mean that generic drugs are allowed to differ from their brand name counterparts by up to 25 percent.) The FDA evaluated 2,070 studies conducted between 1996 and 2007 that compared the absorption of brand name and generic drugs into a person's body. The average difference in absorption between the generic and the brand name drug was 3.5 percent, comparable to the difference between two batches of a brand name drug. Non innovator versions of biologic drugs, or biosimilars, require clinical trials for immunogenicity in addition to tests establishing bioequivalency. These products cannot be entirely identical because of batch to batch variability and their biological nature, and they are subject to extra rules. When an application is approved, the FDA adds the generic drug to its Approved Drug Products with Therapeutic Equivalence Evaluations list and annotates the list to show the equivalence between the reference listed drug and the generic. The FDA also recognizes drugs that use the same ingredients with different bioavailability and divides them into therapeutic equivalence groups. For example, as of 2006, diltiazem hydrochloride had four equivalence groups, all using the same active ingredient, but considered equivalent only within each group. In order to start selling a drug promptly after the patent on innovator drug expires, a generic company has to file its ANDA well before the patent expires. This puts the generic company at risk of being sued for patent infringement, since the act of filing the ANDA is considered "constructive infringement" of the patent. When faced with patent litigation from the drug innovator or patent holder, generic companies will often counter sue, challenging the validity of the patent. Like any litigation between private parties, the innovator and generic companies may choose to settle the litigation. Some of these settlement agreements have been struck down by courts when they took the form of reverse payment patent settlement agreements, in which the generic company basically accepts a payment to drop the litigation, delaying the introduction of the generic product and frustrating the purpose of the Hatch–Waxman Act. Innovator companies sometimes try to maintain some of the revenue from their drug after patents expire by allowing another company to sell an authorized generic; a 2011 FTC report found that consumers benefitted from lower costs when an authorized generic was introduced during the 180 day exclusivity period, as it created competition. Innovator companies may also present arguments to the FDA that the ANDA should not be accepted by filing an FDA citizen petition. The right of individuals or organizations to petition the federal government is guaranteed by the First Amendment to the United States Constitution. For this reason, the FDA has promulgated regulations that provide, among other things, that at any time, any "interested person" can request that the FDA "issue, amend, or revoke a regulation or order," and set forth a procedure for doing so.

Қабылдау

Кейбір жалпы қолданылатын дәрілерді дәрігерлер күдікпен қарайды. Мысалы, варфарин (Кумадин) емдік диапазоны тар және пациенттерде емдік емес немесе уытты деңгей болмауына көз жеткізу үшін жиі қан талдауы қажет. Онтариода жүргізілген зерттеуде Кумадинді жалпы варфаринмен алмастыру қауіпсіз екені көрсетілді, бірақ көптеген дәрігерлер өз пациенттерінің фирмалық жалпы баламаларын қабылдауына қанағаттанбайды. Кейбір елдерде (мысалы, Австралияда) бір дәрі бірнеше фирмалық атаумен тағайындалған жағдайда, дәрігерлер дәріханаларға пациенттің өтініші болмаса, жазылған фирмадан басқасын алмастыруға рұқсат бермеуі мүмкін.

Қалпына келтіру

1980 жылдардың соңында генерикалық дәрілерді мақұлдауға байланысты бірқатар дау-дамайлар жұртшылықтың генерикалық дәрілерге сенімін күйретті; бірнеше жағдайда компаниялар өз өнімдерінің орнына нақты дәріні пайдаланып, биоэквиваленттілік туралы деректерді алаяқтық жолмен алды. Конгресс жүргізген тергеу нәтижесінде FDA-да сыбайлас жемқорлық анықталды, онда қызметкерлер кейбір генерикалық компаниялардың өтінімдарын мақұлдау үшін пара алды және басқаларын кешіктірді немесе қабылдамады. 2007 жылы Солтүстік Каролина мемлекеттік радиосының «Халықтың дәріханасы» бағдарламасы тұтынушылардың бупропион (Веллбутрин) генерикалық түрлерінен күтпеген салдарлар байқалғаны туралы шағымдарын жариялай бастады. Соңынан, Teva Pharmaceutical Industries компаниясы сатқан Impax Laboratories компаниясының 300 мг ұзартылған босатылатын таблеткалары 2012 жылы FDA олардың биоэквивалентті емес екенін анықтағаннан кейін АҚШ нарығынан алынып тасталды. 2019 жылға қарай генерикалық дәрілердің сапасымен байланысты мәселелер, әсіресе АҚШ-тан тыс жерде өндірілгендерде, кеңінен таралды. FDA АҚШ-тан тыс өндіріс орындарын сирек – жыл сайынғыдан кем – тексеріп отырады. FDA әдетте тексерулер туралы алдын ала хабарлайды, бұл инспекторлар келгенге дейін мәселелерді жасыруға мүмкіндік береді; ешқандай алдын ала хабарламасыз немесе минималды хабарламамен жүргізілген тексерулер Үндістан мен Қытайдағы генерикалық дәрі-дәрмек өндіріс орындарындағы көптеген ауыр проблемаларды көрсетті. Сот генерикалық компаниялар авторлық құқықтың белгісіндегі ақпараттың болуына немесе болмауына жауапты емес деп шешті.

Үндістан

Үндістан үкіметі 1960-шы жылдардың басында және 1970 жылғы Патенттер туралы заңмен үнді компанияларының дәрі-дәрмек өндірісін көтеруге бастама берді. Патенттер туралы заң тағамдық өнімдер мен дәрі-дәрмектердің құрамына патент беруді жойды, бірақ өндіріс процесіне патенттерді сақтап, олардың мерзімін бес-жеті жылға дейін қысқартты. Патенттік қорғаудың болмауы Үндістан және әлемдік нарықтарда арзан бағада дәрі-дәрмек өндіру үшін жаңа процестерді кері инжиниринг арқылы жасап, үнді компанияларына ниша жасады. 2002 жылы Үндістанның Медициналық Кеңесі жариялаған этика кодексі дәрігерлерге дәрі-дәрмектерді тек қана халықаралық бейтарап атауларымен тағайындауды талап етеді. Үндістан әлемдегі генерикалық дәрі-дәрмектер нарығында көш бастап тұр, ал Sun Pharmaceuticals – Үндістандағы ең ірі фармацевтикалық компания. 2017–2018 жылдары (сәуір–наурыз) үнді генерикалық дәрі-дәрмек компаниялары 17,3 миллиард АҚШ долларына тең дәрі-дәрмек экспорттады. 1945–2017 жылдары биоэквиваленттілік зерттеулері тек төрт жылдан кем уақыт бұрын шыққан дәрі-дәрмектердің генерик түрлері үшін ғана қажет болды. 2017 жылдан бастап, белгілі бір кластағы барлық генерикалық дәрі-дәрмектер, олардың жасынан тәуелсіз, мақұлдану үшін биоэквиваленттілікті көрсетуі керек.

Қытай

Қытайдың фармацевтикалық индустриясының үлкен бөлігі – генерикалық дәрілерді өндіру. Батыс сарапшылары Қытайда патенттерге әкімшілік қорғау жеткіліксіз дейді. Бірақ, Дүниежүзілік сауда ұйымына қосылу патенттік жүйені күшейтті. Қытай әлі де белсенді фармацевтикалық ингредиенттердің ең ірі экспорттаушысы болып табылады, 2017 жылғы есеп бойынша әлемдік нарықтың 40 пайызы осы елге тиесілі. 2016 жылдан бастап жаңа генерикалық дәрілер үшін биоэквиваленттілік зерттеулері қажет, ал ескі дәрілерге де осы талап қолданылады. Сонымен қатар, in vitro ерігіштік сипаттамалары да сәйкес болуы керек. 2018 жылдан бері 44 түрдегі дәрілер сынақтан босатылды (тек ерігіштігі тексеріледі), ал 13 түріне жеңілдетілген сынақтар ғана қажет.

Өнеркәсіп

2021 жылға қарай бірнеше ірі компания дәстүрлі түрде генерикалық дәрілер нарығын басып келді, олардың ішінде Viatris (Mylan және Upjohn компанияларының бірігуі), Teva, Novartis-тің Sandoz және Sun Pharma компаниялары бар. Дәстүрлі генерикалық дәрілердің бағасы төмендегендіктен, Үндістанның Sun Pharma, Aurobindo Pharma және Dr. Reddy's Laboratories, сондай-ақ Канаданың Apotex сияқты жаңа компаниялар нарық үлесін кеңейтті, бұл биосимилярларға қызығушылықты арттырды.