Кіріспе
Пол Джозеф ДиМаджио:Поль Джозеф ДиМаджио (; 1951 жылы 10 қаңтарда Филадельфияда, Пенсильванияда туған) - американдық педагог және 2015 жылдан бері Нью-Йорк университетінің әлеуметтану профессоры. Бұған дейін ол Принстон университетінде әлеуметтану профессоры болған.
Өмірбаян
Суортмор колледжінің түлегі ДиМаджио филология ғылымдарының докторы. 1979 жылы Гарвардтан әлеуметтану мамандығы бойынша. Ол Йельдің коммерциялық емес ұйымдар жөніндегі бағдарламасының атқарушы директоры болды (1982-1987) және 1991 жылға дейін университетте әлеуметтану кафедрасының профессоры болды. Ол мінез-құлық ғылымдарының озық зерттеулер орталығында (1984-85) және Джон Саймон Гуггенхайм ескерткіш қорында (1990) болды. Сонымен қатар, Коннектикут өнер жөніндегі комиссиясында және Мемлекеттік өнер агенттіктерінің ұлттық ассамблеясының басқармасында қызмет атқарды. 2016 жылы Америка философиялық қоғамының мүшесі болып сайланды.
Жұмыс
ДиМаджионың негізгі еңбектері институттар мен ұйымдарды зерттеуде және АҚШ-та "жоғары мәдениеттің" қалыптасуында болды. Оның соңғы зерттеулері Интернеттегі әлеуметтік теңсіздікті зерттейді. ДиМаджионың пікірінше, сенім жүйелері мен мәдени құрылымдар жеке тұлғалар мен ұйымдармен таңуланып, бейімделеді. Осылайша, рөлдер көбінесе үлкен құрылымдармен анықталады. Көптеп келтірілген мақалада ДиМаджио мен Уолтер У. Пауэлл корпоративтік, үкіметтік немесе коммерциялық емес ұйымдар бизнес-тәсілдерді тиімді болғандықтан емес, сыртқы мүдделі тараптардың, мысалы несие берушілер, мемлекеттік реттеушілер мен акционерлердің көзінде заңдылық танытқандықтан қабылдайды деп мәлімдеді. Бұл оларды шығармашылық пен инновациялық тәжірибеден айырады және институционалдық изоморфизмге әкеледі. Өзінің мәдени зерттеулерінде ДиМаджионың тарихи зерттеулері 19-ғасырдың соңында Америкада "жоғары мәдениеттің" өзіндік саналы құрылуын құжаттады. ДиМаджионың пікірінше, өсіп келе жатқан өнеркәсіптік қалаларда әлсіз таптық айырмашылықтардан алаңдай отырып, жергілікті элиталар "соңғырланған" мәдениетті (өнер, университеттер, әлеуметтік клубтар және т.б. арқылы) жасады, бұл қарапайым адамдарды жоғары тұрғандардан ажыратады. ДиМаджионың айтуынша, мұражайлар мен оркестрлердің негізін қалаушылар әзірлеген "жоғары мәдениет" үлгілерін опера, би және театр меценаттары қабылдаған. ДиМаджионың соңғы зерттеулері Интернеттің мәдени пайда болуын қарастырады. Ол Интернет пайда болуын 1950 жылдары теледидардың пайда болуымен салыстырып көрсетті. Теледидар 1948 жылы американдық тұтынушыларға таныстырылды, ал он жыл ішінде үй шаруашылығының 90% теледидар болды. Ал, 1994 жылы кеңінен қолданылған Интернет желісі америкалық үй шаруашылықтарының шамамен 60%-ында тоқтап қалған сияқты. ДиМаджио бұл айырмашылық нәсіл, табыс және білім деңгейі бойынша Интернет пайдаланудағы теңсіздіктердің нәтижесінде пайда болды деп санайды. ДиМаджио бұл теңсіздіктер 1950 жылдары теледидарды қабылдау кезінде табылмаған деп мәлімдейді және әлеуметтік топтар арасындағы Интернет пайдаланудағы айырмашылықтар жалғасатынын айтады. Бұл әлі күнге дейін ашық сұрақ болып табылады, және кейбір соңғы деректер интернет пайдаланудың өсуін көрсетеді, 70% -дан астам америкалық ересектер интернет пайдаланатынын айтады.