Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
"Жасыл жапырақтар" - американдық жазушы Айзек Азимовтың ғылыми-фантастикалық әңгімесі. Ол алғаш рет 1950 жылы қарашада Galaxy Science Fiction журналында "Жұмыссыз миссионер" деген атпен жарияланды және 1952 жылы Tomorrow, the Stars антологиясында осы атпен қайта басылды. 1969 жылы "Күннің құлауы және басқа да әңгімелер" жинағында "Жасыл жаңқалар" деп қайта аталды.
"Green Patches" is a science fiction short story by American writer Isaac Asimov. It was first published in the November 1950 issue of Galaxy Science Fiction under the title "Misbegotten Missionary", and reprinted under that title in the 1952 anthology Tomorrow, the Stars. It was retitled "Green Patches" in Asimov's 1969 collection Nightfall and Other Stories.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Адамдар қоныстанған кеме белгісіз планетаға (кейіннен "Сейбрук планетасы" деп аталды) қонды. Кеме капитаны Сейбрук планетаның өсімдіктер мен жануарлар дүниесін зерттей отырып, олардың барлығы біртұтас саналы бір организмнің құрамына кіретінін анықтады. Алайда, бұл организм адамдарды (және олар әкелген барлық басқа тіршілік формаларын) "толық емес" және жай ғана "өмір фрагменттері" ретінде қабылдады, өйткені олар кемелді планеталық сананың бөлігі емес еді. Адамдарға көмектесу үшін альтруистік әрекетте планеталық организм оларды өз құрамына қосуға шешім қабылдайды; ол колониялық кеменің барлық әйел жануарларында жүктілікке әкеледі, ал барлық туылған ұрпақтарында көздің орнына жасыл түсті терілер (басқа планеталық ағзалар) болады, бұл олардың планеталық организмнің бөлігі болғанын көрсетеді. Сейбрук өз командасындағы әйелдерді тексеріп, олардың жүкті екенін растағаннан кейін, Жерге хабар жіберіп, кемедегі барлық адаммен бірге өз кемесін жойды. Кейіннен Saybrook планетасына Жерден бір зерттеу кемесі келіп, ондағы колониялық кеменің берген есебін зерттейді. Экипаж тәуекелге бармайды және қону нүктесінің айналасындағы барлық тіршілікті өртеп жібереді, сонымен бірге планетадан кез-келген тіршіліктің келуімен абайлап тосқауылдайды (және жақсы шара үшін барлық ерлер экипажы бар). Олар Сейбруктың баяндамасын растап, Жерге оралып, Сейбруктың планетасын тұрақты карантинге қоюды ұсынады. Ғылыми кеме экипажының білмейтіндігі, олар планетаның бір бөлігі болып табылатын тайғалдақпен жүреді. Олар уақытша күш өрісін тастаған кезде кемеге жүгіріп келді. Бұл кішкентай тіршілік иесі арнайы сымға ұқсап, байқалмай жүріп өсірілген. Планеталық организм ешқашан өзімшілдік пен зорлық-зомбылықты сезінбеген және "өмір бөлшектерін" (жер тұрғындарын) "толық" болуға көмектесуге тырысады, бұл бақытты бірлікте санамен бірігу арқылы. Егер тыныш жолмен Жерге жетуді қолдайтын болса, ол сондағы барлық тіршілікті біртұтас саналы, көздері орнына жасыл түкті терісі бар бір организмге айналдырады. Құпия жолаушы құрғақ жерге жасыру үшін, кабинаның сымдарының бір бөлігін алып тастап, оны жалғандайды. Содан кейін ол кемедегі адамдар мен басқа организмдердің ой-саналарын психикалық тұрғыдан тексереді және олардың жеке тұлға ретінде хаотикалық, қарама-қайшылықты өмір сүруі арқылы толғандырады. Ол адамдардың альтруизм мен ынтымақтастық орнына өзімшілдік пен бәсекелестікті танытуынан бас тартады. Бұл тіршілік иесі планеталық санадан ажыратылып, қатты күйзеледі, бірақ ол жақын арада өз міндетін орындап, Жердегі барлық тіршілікке қосылатынын біледі. Алайда, шабуыл тоқтатылады, өйткені зерттеу кемесі Жерге қонғаннан кейін, тайғақ жолаушы кездейсоқ өлтіріледі; ол кейіп танытқан сымдар кеменің ауа шлюз есіктерін бақылады және олар іске қосылған кезде өртенді. Кемедегі ғалым, Saybrook планетасының ықтимал қатерін білгендіктен, Жердегі анархияға оралғанда, көңілі көтеріледі.
A human colony ship landed on an unknown planet (later named "Saybrook's Planet"). The ship's captain, Saybrook, analyzed the planet's abundant plant and animal life and discovered that it is all part of a single organism with a unified consciousness. However, that organism perceived the humans (and all the other lifeforms they have brought along) as being "incomplete" and mere "life fragments", because they were not part of the perfect planetary consciousness. In an altruistic attempt to help the humans, the planetary organism decides to make them part of itself; it induces pregnancy in all the colony ship's female animals, and all the offspring born have green patches of fur (alien sense organs) instead of eyes, a sign that they were part of the planetary organism. When Saybrook had the women in his crew examined and confirmed that they were all pregnant, he sent a sub ether report back to Earth and then destroyed his ship with all aboard. Later, a research spaceship from Earth lands on Saybrook's Planet to investigate the report by the earlier colony ship. The crew take no chances and incinerate all life around the landing point, while carefully preventing any life from the planet from coming on board (and have an all male crew for good measure). They confirm Saybrook's report, then set out to return to Earth to recommend that Saybrook's Planet be permanently quarantined. Unknown to the research ship's crew, they carry a stowaway — a part of the planet's fauna that crawled aboard when they temporarily dropped their force fields. The small creature has been specially bred to resemble a length of wiring and go undetected. The planetary organism has never before experienced selfishness and violence and is desperate to "help" the "life fragments" (Earthlings) to become "complete", by joining consciousness with it in blissful unity. If the stowaway manages to reach Earth, it will eventually convert all life there into a single organism with a unified consciousness — and green patches of fur instead of eyes. The stowaway creature removes a section of wiring from the cockpit and impersonates it, in order to hide. It then psychically examines the minds of the humans and other organisms on the ship and is increasingly disturbed by their chaotic, conflicting existence as individuals. It is revolted by the fact that they show selfishness and competition, instead of altruism and cooperation. The creature is greatly saddened by being disconnected from the planetary consciousness, but takes solace in the fact that it will soon perform its mission and join with all life on Earth. The invasion is thwarted however, when the stowaway is accidentally killed after the research ship lands on Earth; the wiring it was impersonating controlled the ship's airlock doors, and it was incinerated when they were activated. The ship's scientist, aware of the potential threat from Saybrook's Planet, is relieved to return to the anarchy that is Earth.
Жазбалар
Асимов бұл әңгіменің (қасақана емес) "Кім барады?" атты тақырыпты қайта өңдеу екенін ескертті. Джон У. Кэмпбелл жазған. "Жасыл жаңқалар" кейінірек "Трлинговые чудесные истории" журналында "Портабельная звезда" әңгімесімен бірге жарияланған Foundation Series-тің алғашқы уақыт сызығына енгізілді. Азимов өзінің Foundation's Edge, Foundation and Earth және Nemesis романдарында біріктірілген планеталық сана тақырыбына оралды.
Asimov notes in the introduction that this story was (unintentionally) a reworking of the theme from Who Goes There? by John W. Campbell. "Green Patches" was later included in an early Foundation Series timeline that was published in Thrilling Wonder Stories along with the story The Portable Star. Asimov returned to the theme of a unified planetary consciousness in his novels Foundation's Edge, Foundation and Earth, and Nemesis.