Кіріспе
Жапондық үйлер (японша: 民家) - жапондық салт-дәстүрлі құрылыс стильдерінің кез келгенінде салынған үйлер. Қоғамның төрт бөлімін ескере отырып, минка - шаруалар, қолөнершілер мен саудагерлердің (яғни самурай емес үш кастаның) тұрғын үйлері. ; Минка негізгі құрылымымен, шатыр құрылымымен және шатыр пішінімен сипатталады. Миңка тарихында Едо дәуірінде пайда болған ерекше стильдермен дамыды.
Minka ([[Wiktionary:民家) are vernacular houses constructed in any one of several traditional Japanese building styles. In the context of the four divisions of society, ; Minka were the dwellings of farmers, artisans, and merchants (i. e., the three non samurai castes). This connotation no longer exists in the modern Japanese language, and any traditional Japanese style residence of appropriate age could be referred to as ; Minka. ; Minka are characterized by their basic structure, their roof structure, and their roof shape. ; Minka developed through history with distinctive styles emerging in the Edo period.
Қабаттың сызбасының дизайны
Минканың қабат жоспарын құрудың екі негізгі әдісі болды. Киома (京間) әдісі стандартты өлшемді татами (畳) кілемді қолданады, ал инакама (田舎間) әдісі бағана арақашықтығына негізделген. ; kyoma әдісі жақсы жұмыс істейді; орталық бағаналары жоқ; минка, өйткені кілемдер мен жылжымалы бөліктер (фусума () және шоджи (障子)) стандартты өлшемге негізделуі мүмкін. Ол негізінен Батыс Жапониядағы минкада қолданылған. Бұл әдісті бағаналармен қолданғанда кемшіліктері бар, өйткені бағананың ені әр түрлі болуы жылжымалы қабырғаларды алдын ала жасауды қиындатады. ; inakama әдісі бір постының орталығы мен оған іргелес постының орталығы арасындағы қашықтыққа негізделген және ол негізінен Жапонияның шығыс жағында қолданылған.
Жалпы құрылыс
Миңканың көлемі, құрылысы және безендіруі оның орналасқан жеріне, климатына және иесінің әлеуметтік жағдайына байланысты болды. ; Минкаға жергілікті құрылыс техникасы әсер етті және олар жақын жерде мол болатын материалдармен салынған. Мысалы, Шидзуокадағы минкалар көп мөлшерде бамбуктан шатырлар, есік және едендер жасайтын. Құла түбіне мискантус қамысты табу қиын болған кезде, оның орнына шендіктер пайдаланылды; жанартау аймақтарында қабырғалар үшін саздың орнына қамыс немесе тақталар пайдаланылды. Климат құрылысқа әсер етті: Хэйан және Муромачи кезеңдерінің соңында Киотода шатырлар жіңішке ағаштан жасалған, сондықтан иелері шатырлар желмен ұшып кетпеу үшін үстіне тастар қоятын. Миңкеңнің иесінің әлеуметтік мәртебесі ғимараттың көлемі мен күрделілігімен анықталды. Саламмен шатылған үйдің; минканың қырқа бойындағы өскен ағаш мүсіндердің (уманори (馬乗り)) немесе мискантус қамысты қаптардың саны - бұл ауылдағы иесінің мәртебесінің маңыздылығын жақсы көрсетеді. Мачия үшін үйдің төбесінен жоғары шығып тұрған қабырғаның (удацу) болуы мен күрделілігі ұқсас мәртебеге ие. ; udatsu өрт сөндіру функцияларын мұра етті, бірақ бастапқыда бұл қатарлы үйлердің ұзын террасаларында меншік құқығын белгілеу әдісі болды. Миңканың дамуы кезінде мачия қала үйлері біртіндеп тез бүлінетін және тұтанғыш материалдардан берік табиғаттағыларға ауысты. Құла түбіне кірпіш, ал ашық тұрған ағаштарды саз балшықпен жапқан. ; Жоғары әлеуметтік мәртебелі адамдарға тиесілі Минка, әсіресе қонақ бөлмелерінде, шоин стилі элементтерін енгізе бастады. Құрастырылған элементтердің түрлері қатаң сыныптық айырмашылықтарды сақтау үшін бай заңдармен шектелген. Миңка шатырларын қалыптастырудың негізгі мақсаты Жапонияның көптеген аймақтарында болған мол жауын-шашынды қабылдауға мүмкіндік беру болды. Шатырдың тік шыңы жаңбыр мен қардың тура құлап кетуіне мүмкіндік береді, бұл судың шатыр арқылы үйге кіруіне кедергі жасайды, ал аздап болса, сабанның тым ылғалданғанын және шіріуге бастауын болдырмайды. Үстіңгі қабаттың үстіне және басқа да қабаттар бір-бірімен жалғасқан жерлерге декорациялар қосылды. Құла түбіне сабан, бамбук немесе ағаш тақтайшалар салынған. Сондай-ақ, олардың қақпасында жаңбырды бұруға көмектесетін гату (瓦当) деп аталатын дөңгелек тақтайшалары болды.
Ферманың ішкі көрінісі
Үйдің төбесі терең қапталған, сондықтан оны жаңбырдан қорғайтын. Олар жазғы уақытта күннің ішкі бөлмеге кіруін тоқтатады, ал қысқы уақытта күннің төменгі сәулелері үйді жылытады. Көбінесе үйдің айналасында, көпірдің астында ағаштан жасалған еденді веранда (engawa (縁側 немесе 側)) болады және сыртқы жағынан дауыл жамылғыларымен қорғалады. Қар қатты жауған жерлерде веранданың сыртында төменгі жер төсемі болуы мүмкін, ол терезеде қардың көтерілуін тоқтатуға көмектесетін жапқыштармен қорғалады. Миңканың ішкі бөлмесі әдетте екі бөлікке бөлінеді: үйдің едені тығыз жерге қаланған, дом (генканның бастауы) деп аталатын және қабатты жер (әдетте домның деңгейінен 50 см жоғары), хирома (広間) деп аталатын. Үлкен, бай үйлерде татами немесе муширо маттармен жабылған бөлмелер жиынтығы, зашики (座敷) деп аталатын. Үлкен шаруа үйлерінде кейде ішкі веранда (хирошики) пайда болған, ол дома мен татами аймақтарын бөліп тұратын. Көтерілген еденге көбінесе ирори (囲炉裏) деп аталатын ошақ салынған. Құрбыны шайырмен толтырған ошақтың үстіне ағаштан, металдан және бамбуктан жасалған, орнатылатын ілгекпен төбеден ілінетін қазан ілінеді. Бұл джизай каги (自在) қажетті жылу мөлшеріне байланысты көтерілуі немесе төмендетілуі мүмкін және көбінесе сәндік балық немесе пышақ пішіндеріне айналдырылатын. Шатырдың түтіндері шатырдың төбесінен шығып, қамыс-құсты кептіріп, жәндіктерді қуып шығатын. Ирори - бұл үйдің қарым-қатынас орталығы, онда отбасы әңгімелесуге және тамақтануға жиналатын, ал бұл төсекке арналған жайлы орын болатын. Үйдің бөлмелерін әр түрлі орналастыруға болады, бірақ ең көп таралғандары - йомадори (Yomadori) - үйдің жоғары қабаттағы бөлмесіндегі төрт бөлмеден тұрады. Үй иесінің әлеуметтік мәртебесі үйдегі әлеуметтік қарым-қатынастарының шарттарын реттеді. Мысалы, ең төменгі қатардағы адамдар топырақ төбеде, ал өздерінен жоғары тұрғандар - хирошикиде, өздерінен жоғары тұрғандар - татамиден жасалған ішкі бөлмелерде отыратын. Құрметті қонақтар токономаға ([[Викториан:床の間]]) арқа сүйеген күйде отыратын. Әлеуметтік әдеп талаптары отбасына дейін кеңейтілді және оттың айналасында орналасқан белгілі бір отыру орындары (йокоза) болды.
Эдо дәуірінің типтік шаруа үйлері
Эдо дәуірінде ферма үйлерінің бірнеше стилі жетілді; кейбiр типтік мысалдар.
Гашоу
Гасшо зукури (合掌造) стилі; минканың үлкен шатырлары бар, олар; сасу құрылымдық жүйесінің үлкен түрі. Олардың аты - шатырдың екі қолмен дұға етуімен ұқсас болуынан шыққан. Олар жиі Гифу префектурасында кездеседі. Екі және үш қабатты үйлердің жоғарғы қабаттары жібекқұрттар мен шөптесін жапырақтары салынған табақтар үшін қойма кеңістігі бар, олар шөп өсіру үшін қолданылады.
Хонмун
Хонмуне зукури (本棟造) сөзбе-сөз "нағыз қырқа" дегенді білдіреді: Стилдің тақтайлы шатыры бар тақтайлы шатыры бар төрт бұрышты жоспары бар. Үйдің екі қабатты бөлігі, оның арқалықтары, көпіршіктері мен тіректері ерекше әсер етеді. Қалқаның басында құс тәрізді әшекейлі сузуме одори (雀舞り) деп аталады. Мұндай үйлер Гунма, Нара, Ямагучи және Кучи префектураларында кездеседі.
Сақтау
; Минкалар әдетте тарихи ескерткіштер ретінде қарастырылады, ал көпшілігі муниципалитеттер немесе ұлттық үкімет арқылы қорғауға тағайындалған. Миңканың аймақтық ерекшеліктері Кавасакидегі Нихон Минка эн сияқты ашық аспан астындағы музейлерде сақталған, онда бүкіл Жапониядан үлгілер қойылған. Сонымен қатар, "Минка" мейрамханалар мен қонақ үйлер ретінде де пайдаланылды. Әсіресе, Жапонияның орталық бөлігіндегі екі ауылда сақталған гасшо цукури (合掌造り) ерекше назарға лайық. Гифу префектурасындағы Ширакава және Тояма префектурасындағы Гокаяма екеуі де ЮНЕСКО-ның Дүниежүзілік мұра орындарына кірді. 1997 жылы Жапонияның "Миниканы қайта пайдалану және қайта өңдеу қауымдастығы" (JMRA) миниканың пайдасы мен оны сақтауды насихаттау үшін құрылды. Бір; Йонезу отбасына тиесілі минканы JMRA сатып алды және 2001 жылғы Жапония фестивалінің аясында Кью бақтарына сыйға тартты. Ағаш құрылым бөлшектеліп, Кеу қаласында қайта құрастырылып, жаңа қабырғалар мен сабанмен шатырымен жабдықталды.