Кіріспе
Уильям Фолкнердің 1932 жылғы "Тамыздағы жарық" романы – оңтүстік америкалық автор Уильям Фолкнердің 1932 жылғы романы. Ол оңтүстік готикасы және модернистік әдеби жанрларға жатады. Роман автордың өмір сүрген заманында, екі дүниежүзілік соғыс аралығындағы кезеңде өрбиді және жүкті болған ақ әйел мен өзін ақ деп таныстырған, бірақ өзінің тегінің аралас екеніне сенетін екі бейтаныс адамның тағдырына ортақтас. Көптеген ойға шолулар арқылы оқиға осы екі адамның өміріне зор әсер еткен үшінші бір адаммен байланысын ашады. Христиандық аллегория мен ауыз әдебиетінен шабыттанған еркін, құрылымсыз модернистік стильде Фолкнер Американың оңтүстігіндегі нәсіл, жыныс, әлеуметтік топ және дін мәселелерін зерттейді. Автор қоғамнан шеттетілген, маргиналданған кейіпкерлерге назар аудара отырып, пуритандық, нәсілшілдік көзқарастағы ауылдық қоғамға қарсы жалғыздыққа ұшыраған адамдардың қақтығысын бейнелейді. Романға алғашқы реакциялар әртүрлі болды, кейбір сыншылар Фолкнердің стилі мен тақырыбына сын айтты. Бірақ, уақыт өте келе, бұл роман Фолкнердің ең маңызды туындыларының бірі және 20 ғасырдың ең көрнекті ағылшын тіліндегі романдарының қатарына қосылды.
Light in August is a 1932 novel by the Southern American author William Faulkner. It belongs to the Southern gothic and modernist literary genres. Set in the author's present day, the interwar period, the novel centers on two strangers, a pregnant white woman and a man who passes as white but who believes himself to be of mixed ethnicity. In a series of flashbacks, the story reveals how these two people are connected to another man who has deeply impacted both their lives. In a loose, unstructured modernist narrative style that draws from Christian allegory and oral storytelling, Faulkner explores themes of race, sex, class, and religion in the American South. By focusing on characters who are misfits, outcasts, or otherwise marginalized in their community, he portrays the clash of alienated individuals against a Puritanical, prejudiced rural society. Early reception of the novel was mixed, with some reviewers critical of Faulkner's style and subject matter. However, over time, the novel has come to be considered one of the most important literary works by Faulkner and one of the best English language novels of the 20th century.
Сюжет
Романның оқиғасы 1930 жылдары Американың оңтүстігінде, Оңтүстік Америкада нәсілдік сегрегацияны заңдастырған тыйым салу және Джим Кроу заңдары кезінде орын алады. Ол Алабама штатының Дойнс-Милл қаласынан жүкті ақ әйел Лена Гроувтің сәяхәтемен басталады, ол өзінің туа біткен баланың әкесі Лукас Бершты табуға тырысады. Ол Дойнс-Миллдегі жұмысынан босатылды және Миссисипиге көшіп барды, жаңа жұмыс тапқан кезде оған хабарласамын деп уәде берді. Бёрчтен хабар алмау және аға ағасы заңсыз жүктілігі үшін қысымға ұшыраған Лена Джефферсонға, Миссисипиге, Фолкнердің ойдан шығарылған Йокнапатофа округіне, жолға шығады. Ол Лукастың басқа бір планерлік зауытта жұмыс істеп, оған үйленуге дайын екенін көреді. Оның төрт апталық сапарында оған көмектескендер Лукас Бурчтың табылғанына күмән келтіреді, немесе ол онымен кездескенде уәдесін орындай ма. Ол Джефферсонға келгенде, Лукас сол жерде, бірақ ол өзінің атын Джо Браунға өзгертті. Лукасты іздеп жүрген Лена ұялшақ, жұмсақ мінез-құлықпен танысқан Байрон Банчке ғашық болады, бірақ Джо Браунды табуға көмектесуді құрмет сезінеді. Байрон барлық жағынан Брауннан жоғары, бірақ ұялшақтығы оның сезімдерін Ленаға ашуға кедергі жасайды. Роман кейін екінші сюжеттік желіге ауысады, Лукас Бурч / Джо Браунның серіктесі Джо Рождествоның оқиғасы. Бұл әзіл-сықақ, психопатиялық Рождество жылдар бойы қашып жүрді, содан бері оның қатаң пресвитериандық асырап алған әкесі жараланды, тіпті өлтірілді. Оның терісі ашық болса да, Рождество оның афроамерикалық тектен шыққандығын күдіктенді. Ашу-ызаға толы, ол қара және ақ қоғам арасында жүріп, қара және ақ адамдармен ұрыс-керіске үнемі себепші болады. Рождество Джефферсонға романның негізгі оқиғаларынан үш жыл бұрын келеді және Байрон, кейін Джо Браун жұмыс істейтін диірменде жұмыс табады. Бұл жұмыс - Рождествода заңсыз өнім шығарудың жасырын түрі. Ол Джоанна Берденмен жыныстық қатынаста болады, ол ескі әйел, бұрын күшті аболиционистік отбасынан шыққан, қала оны кілемшелер ретінде жек көреді. Басында олардың қарым-қатынасы қызу болса да, Жоанна менопаузаға түсіп, дінге бет бұрады, бұл Рождествоны ренжітеді және ашуландырады. Рождествомен қарым-қатынасының соңында Джоанна оны қарумен ұстап, тізе бүгіп, дұға етуге мәжбүрлеуге тырысады. Көп ұзамай Жоанна өлтіріледі: оның мойны кесіледі және ол жақында бас айырады. Роман оқырмандарды Джо Крисмас немесе Джо Браунның кісі өлтіруші екенін білмей қалдырады. Браун - бұл контрабандадағы Рождествоның серіктесі және Жоаннаның өрлеп жатқан үйінен шығып бара жатқанда, жолшыбай бір фермер тергеу жүргізу үшін тоқтап, Жоаннаның денесін оттан алып шығады. Шериф Жо Браунды күдіктенеді, бірақ Рождество қара деп мәлімдегеннен кейін Рождество үшін адам іздеуді бастайды. Адамды іздеу нәтижесіз, бірақ Рождество көршілес қала Моттстаунға жасырын түрде келеді; ол Джефферсонға қайтып бара жатыр, енді қашып жүрмейді. Моттстаунда ол тұтқындалып, түрмеге қамалады, содан кейін Джефферсонға көшіріледі. Оның ата-бабалары қалаға келіп, Бейрон Банчтың досы және қаладағы құлдыраған бұрынғы министр Гейл Хайтауэрді кездестіреді. Банч Хайтауэрді тұтқынға алынған Джо Кристалсқа алиби беруіне көндіруге тырысады, бірақ Хайтауэр бастапқыда бас тартады. Әжесі оны Джефферсон түрмесінде көріп, Хайтауэрден көмек сұрауға кеңес береді. Полиция оны жергілікті сотқа алып бара жатқанда, Рождество босап, Хайтауэрдің үйіне жүгіреді. Балалық қатыгез ақ еріккер Перси Гримм оған соңынан еріп, Хайтауэрдің наразылығына қарамастан, Рождествоны атып, кастрациялайды. Ақыры өзін құтқарып алған Хайтауэр өлімге ұшырағандай күйге түсіп, бүкіл өмірі көз алдында өтіп бара жатқандай, оның ішінде фермердің үйінен тауық ұрлап жатқанда өлтірілген Конфедерация әкесінің өткен оқиғалары да бар. Рождествоның қашу әрекеті алдында Хайтауэр Ленаның баласын Браун мен Рождествоның өлтіруден бұрын тұрған қорада әкеледі, ал Байрон Браун / Бурчты келіп, онымен кездесуді ұйымдастырады. Браун Ленаны тағы да тастап кетеді, бірақ Байрон оны іздейді және жекпе-жекке шақырады. Браун батыл, кіші Бёршты жеңіп, шеберлікпен жүріп бара жатқан пойызға секіріп, жоғалады. Әңгіменің соңында, аты-жөнін атамаған ер адам әйеліне Теннессиге саяхатта кездескен екі бейтаныс адам туралы әңгімелейді, әйелдің баласы бар екенін және ер адамның әкесі емес екенін айтады. Бұл Лена мен Байрон, олар Браунды жартылай іздестіріп жүрді, олар ақырында Теннессиге тасталды.
Негізгі кейіпкерлер
Лена Гроув – Алабамадан келген, бала күтіп жүрген жас әйел, тумаған баласының әкесі Лукас Берчті іздеп Джефферсонға сапар шегеді. Байрон Банч – Джефферсон қаласындағы ағаш кесетін фабрикада жұмыс істейтін ер адам, ол қалаға келген Ленамен танысып, ғашық болады. Оған фабрикада Бунч есімді адам жұмыс істейтіні айтылған, сондықтан ол оның Лукас Берч екенін ойлайды, себебі есімдерінің дыбысталуы ұқсас. Гейл Хайтауэр – Джефферсонның бұрынғы дін қызметкері, әйелі Мемфисте басқа біреумен қарым-қатынас жасағаны және одан кейін өз-өзіне қол жұмсағаны анықталғаннан кейін қызметтен шығарылуға мәжбүр болды. Ол Байронның досы және кеңесшісі. Лукас Берч/Джо Браун – Ленаның баласының әкесі, ол Лена жүкті екенін айтқанда қашып кеткен жас жігіт. Ол Джефферсон қаласында Джо Кристалзбен бірге Джоанна Берденнің жеріне салынған шатырда Джо Браун деген атпен тұрып, Кристалз бен Байронмен бірге ағаш кесетін фабрикада жұмыс істейді. Ол сонымен қатар заңсыз тауар сатумен де айналысады. Джо Кристалз – осы романның оқиғаларынан үш жыл бұрын Джефферсонға келген адам. Ол Джоанна Берденнің жеріне салынған шатырда тұрады және онымен құпия қарым-қатынаста болады. Ол ақ сүйек, жетім және отбасы тарихынан хабары жоқ, бірақ ата-анасының бірі афроамерикандық болуы мүмкін деп санайды, және осы құпия оны үнемі көшіп-қонып жүруге мәжбүр етеді. Ол заңсыз тауар сатудан пайда табуды бастағанға дейін ағаш кесетін фабрикада жұмыс істейді. Джоанна Берден – Азамат соғысынан кейін Джефферсонға келген, Жаңа Англиядан шыққан, құлдыққа қарсы күрескен отбасының соңғы тірі қалған мүшесі. Ол үйленбеген, Джефферсонның сыртындағы үйінде жалғыз тұрады және Джо Кристалзбен құпия қарым-қатынаста болады. Ол романның басында өлтіріледі, ал үйі өртеніп кетеді.
Қосалқы таңбалар
Евфей "Док" Хайнз – Джо Кристалстың әкесі. Ол Рождество мерекесін жек көреді және туғаннан кейін оны жетімдер үйіне береді, ал балаға бақылау жасау үшін сонда күзетші болып қалады. Кейіннен ол Джоанна Берденді өлтірген күдікпен Рождествоның ұсталғанын естігенде, әйелімен бірге Джефферсонға барады және Рождествоны өлтіру үшін халық толқуын қоздыра бастайды. Миссис Хайнз – Джо Кристалстың әжесі. Ол Рождествоның туған түнінен кейін оны ешқашан көрмеген және күйеуі оны өлтірмеуі үшін Джефферсонға барады, себебі ол оны кісі өлтіргені үшін соттамас бұрын тағы бір рет көруді қалайды. Милли Хайнз – Джо Кристалстың жасөспірім анасы. Ол Мексикалық екенін айтқан, саяхаттап жүрген цирк артисімен өткізген уақыттан кейін жүкті болады. Еуфей Хайнз дәрігер шақырудан бас тартқаннан кейін босанғанда қайтыс болады. Мистер МакИчерн – Джо Кристалстың асырап алған әкесі. Ол – шыншыл пресвитериан және асырап алған жас жетім баласына дін туралы білім беруге тырысады. Ол Рождествоның өсіп келе жатқан қарсылығына наразы болады және шамасы, асырап алған ұлы 18 жасқа толғанда оны өлтіреді. Миссис МакИчерн – Джо Кристалстың асырап алған анасы. Ол Рождествоны қорғауға тырысады, бірақ ол оны жек көреді және оның мейірімділік таныту әрекеттерінен бас тартады. Диетолог – Джо Кристалстың өскен жетімдер үйінде жұмыс істеген әйел. Ол оны өз бөлмесінде бір ер адаммен көргеннен кейін, оны қара нәсілділерге арналған жетімдер үйіне ауыстыруға тырысады. Мистер Армстид – Ленаны Джефферсонға жолда алып, үйінде түнетіп, кейін қалаға арбасымен жеткізетін адам. Миссис Армстид – Армстидтің әйелі, жас әйелге деген жек көруіне қарамастан Ленаға ақша береді. Бобби – Мемфистегі мейрамханадағы официантка, жасөспірім Джо Кристалс оған ғашық болып, жергілікті би кешінде әкесін өлтірген түні оған үйлену ұсынысын жасайды. Ол оны сыйламай, тастап кетеді. Гавин Стивенс – білімді адам және Джефферсон қаласындағы округтік прокурор, романның соңындағы кейбір оқиғаларға түсініктеме береді. Перси Гримм – Джо Кристалсты өлтіріп, оны кемсіткен штаттағы Ұлттық гвардия капитаны.
Стил және құрылым
Табиғи, зорлық-зомбылық тақырыбы мен өткеннің арбақтарына деген құмарлығына байланысты, Тамыз айында жарық Оңтүстік готика романы ретінде сипатталады, бұл жанрды сонымен қатар Фолкнердің замандасы Карсон МакКуллерстің және кейіннен Фланнери О'Коннор және Трумэн Капоте сияқты оңтүстік жазушылардың шығармалары көрсетеді. Дегенмен, Диана Робертс және Дэвид Р. Джарравей сияқты сыншылар Фолкнердің оңтүстік готика жанрлық троптарын, мысалы, қираған плантация үйін және құпия мен қорқынышты назарға алуын адамның "өткенмен бұрмаланған қарым-қатынасы" туралы өзіндік саналы модернисттік түсініктеме ретінде қарастырады. және шынайы жеке басын анықтаудың мүмкін еместігі. Дэниел Джозеф Сингалдың айтуынша, Фолкнердің әдеби стилі біртіндеп 19-ғасырдағы Викториялық стильден модернисттік стильге дейін дамыды, ал "Августтағы жарық" соңғысының дәстүріне нық негізделген. Романға тән ерекшелік - полярлық жағымдылықтарға деген модернисттік қызығушылық - жарық пен қараңғылық, жақсылық пен жамандық, тарихтың қазіргі заманға жүктемесі және жеке болмыстың бөлінуі. Сюжеттің екі бағыты бар, бірі - Лена Гроувқа, екіншісі - Джо Кристалзға бағытталған. Бұл әдісті Фолкнер басқа да шығармаларында қолданады. Айтылыс белгілі бір тәртіппен құрылмаған, өйткені ол жиі ұзақ флешбектермен үзіледі және үнемі бір кейіпкерден екіншісіне ауысады. Бұл ұйымдастырушылықтың және баяндаушылықтың үздіксіздігінің жоқтығын кейбір сыншылар теріс қарады. Өзінің басқа романдарындағыдай, Фолкнер ауызша әңгімелеу элементтерін қолданады, әр түрлі кейіпкерлерге өздерінің ерекше оңтүстік идиомасында баяндауға мүмкіндік береді. Басқа Йокнапатофа округінің кейбір романдарынан айырмашылығы, Тамыздағы жарық тек сана ағыны баяндауына сүйенбейді, сонымен қатар әңгімені дамытатын диалог пен жан-жақты үшінші тұлғада баяндаушыны қамтиды.
Атау
Атауы оқиғаның ортасында тұрған үйдің өртенуін білдіреді. Романның бәрі бір оқиғаға, тамыз айында болатын, шақырымдармен көрінетін өртке байланысты. Кейбір сыншылар атаудың мағынасы "жарық" сөзін халық арасында "туып алу" деген мағынада қолданудан туындайды деп болжайды – әдетте сиырдың тууына қатысты қолданылады, осылайша оның қайтадан "жарыққа" шығуы туралы айтылады, және мұны Ленаның жүктілігімен байланыстырады. Атауын таңдауы туралы айта келе, Фолкнер бұл түсіндірмені жоққа шығарып, былай деді: «Тамыз айында Миссисипиде айдың ортасында бірнеше күн кенеттен күздің алғы дабылы сезіледі, салқын болады, жарыққа жұмсақтық, жарқыраған қасиет қосылады, ол бүгінгі күннен емес, көне классикалық дәуірлерден келгендей болады. Онда грек құдайлары, Олимптан, сатирлер мен фавндар болуы мүмкін. Бұл бір-екі күнге созылады, содан кейін жоғалады. Бұл атау маған сол уақытты, христиандық өркениетімізден де ескі жарқыраған әлемді еске салды». Романның өзінде атауға сілтеме жасалғанда Гейл Хайтауэр зертханасының терезесінде отырып, әкесінің соңғы шабуылының қайталанып тұратын көрінісін күтеді. Көрініс әрқашан «көктегі барлық жарық сөніп, түн болғанда, бірақ күндізгі жапырақтар мен шөптердің әлсіз жарығымен, түннің өзі келгенімен, жер бетінде әлі де жарық қалғанда» пайда болады. 1931 жылы Фаукнер бастаған, бастапқыда «Қараңғы үй» деп аталған оқиға, әйелі Эстельдің тамыз айындағы жарықтың сапасы туралы айтқан сөзінен кейін атауын өзгертті.
. in August in Mississippi there’s a few days somewhere about the middle of the month when suddenly there’s a foretaste of fall, it’s cool, there’s a lambence, a soft, a luminous quality to the light, as though it came not from just today but from back in the old classic times. It might have fauns and satyrs and the gods and—from Greece, from Olympus in it somewhere. It lasts just for a day or two, then it’s gone. . the title reminded me of that time, of a luminosity older than our Christian civilization." Within the novel itself, the title is alluded to when Gail Hightower sits at his study window waiting for his recurring vision of his grandfather's last raid. The vision always occurs in "that instant when all light has failed out of the sky and it would be night save for that faint light which daygranaried leaf and grass blade reluctant suspire, making still a little light on earth though night itself has come." The story that would eventually become the novel, started by Faulkner in 1931, was originally titled "Dark House" and began with Hightower sitting at a dark window in his home. However, after a casual remark by his wife Estelle on the quality of the light in August, Faulkner changed the title.
Шетелдік
Романның барлық басты кейіпкерлері – қоғамға сіңбеген, шеттетілген адамдар, оларды бейтарап және көбінесе жаушыл ауылдық қауым қоршап тұрады, ол ұсақ немесе анонимді кейіпкерлер арқылы метафоралық түрде бейнеленеді. Джоанна Берден мен пастор Хайтауэрді Джефферсон халқы жылдар бойы қуғындап, оларды қаладан кетуге мәжбүрлеуге тырысады, бірақ бұл әрекеттері сәтсіз аяқталады. Байрон Банч Джефферсон қауымында көбірек қабылданып бақылықпен, әлі де жұмбақ ретінде қарастырылады немесе жай ғана назардан тыс қалады. Джо Кристалз бен Лена Гроув екеуі де жетім, қалаға жат және әлеуметтік шеттетілгендер, бірақ біріншісі қауымның ашу-ызасын мен зорлық-зомбылығына ұшырайды, ал екіншісі кемсітілсе де, саяхатында жомарт көмек алады. Клеант Брукстің сөзіне сәйкес, Джо мен Лена арасындағы осы қайшылық – қазіргі қоғамдағы әлеуметтік бөлінудің толық спектрін көрсететін пасторлық бейне.
Христиандық аллегория
Романда христиан жазбаларымен түрлі параллельдер бар. Джо Рождествоның өмірі мен өлімі Мәсіхтің құрбандығын еске салады, Лена мен әкесіз баласы Мәриям мен Мәсіхке ұқсас, ал Байрон Банч Жүсіптің бейнесін сомдайды. Құмыра, дөңгелек және көлеңке сияқты христиандық суреттер жиі кездеседі. "Тамыздағы жарық" романы 21 тараудан тұрады, дәл сияқты Иоанн Ізгі хабары да 21 тараудан тұрады. Вирджиния В. Джеймс Хлавса атап көрсеткендей, Фолкнердің әр тарауы Иоаннның тақырыптарымен сәйкес келеді. Мысалы, Леннаның "сөз" деп сенгені, Жақияның "Бастапқыда Сөз болды, және Сөз Құдаймен бірге болды" деген сөзімен байланысты, өйткені ол сөз Лукастың уәдесі еді, ол оның әкесі. Иоанн 5-тегі сал адамның суға батырылып емделуі, Рождествоның қайта-қайта сұйықтыққа батырылуымен байланысты. Иоанн 7-дегі ғибадатханадағы үйрету, МакЭчерннің Рождествоға катехизисін үйрету әрекетімен қайталанады. Исаның айқышқа ілінуі туралы Иоанн 19-шы тарауда айтылған, дәл сол тарауда Рождество өлтіріліп, кемсітіледі. Дегенмен, христиандық сілтемелер қараңғы және мазасыз – Лена әрине таза емес, ал Рождество ашулы кісі өлтіруші, сондықтан оларды қасиеттілер ретінде емес, адасқан құдайлар ретінде қарастыру дұрыс болар.
Ұрпақ пен жынысы
Фолкнер Америка Құрама Штаттарындағы нәсіл тақырыбындағы ең көрнекті американдық жазушылардың бірі саналады. Оның "Тамыздағы жарық" романы, көбінесе Оңтүстікте қан мен нәсілге деген тұрақты құштарлықты зерттейді, бұл құштарлық соғысқа дейінгі кезеңнен бастап 21 ғасырға дейін жалғасып келеді. Рождествоның терісі ақшыл болғанымен, ол кездесетін адамдар оны жат адам ретінде қарастырады, ал оны тәрбиелеген жетімдер үйінің балалары оны "негр" деп атаған. 6-тарау жиі сілтеме жасалатын сөйлеммен басталады: "Есте сақтау білуден бұрын сенімділік тудырады", және бес жасар Рождествоның басқа балалардың қара киімдері арасындағы өмірі туралы баяндайды. Дегенмен, оған қатысты алғашқы ақпарат осы балалардан емес, интерн дәрігермен болған махаббат оқиғасын жасыру үшін оған доллар берген диетологтан алынады. Бірақ күдік Джоның ақыл-есі дұрыс емес әкесі, доктор Хайнсқа түседі, ол оны жетімдер үйіне орналастырып, қазандықшы болып қалады. Ол, мүмкін, баланың тегі туралы жалғанды басқа балаларға шақырған болар. Осы себепті Джо Кристалз өзінің африка-американдық қаны бар екеніне сеніп өтеді, бірақ Фолкнер бұл туралы ешқашан растамайды, және оның туған тегі оның денесі мен іс-әрекеттерін туғаннан бері ластаған түпкі күнә деп санайды. Қара және ақ екі жақты тұлғамен күресіп, Рождество өмірін әрқашан жолда өткізеді. Оның қара болуының құпиясы – ол жек көретін де, сонымен бірге қадірлейтін нәрсе; ол ақ адамдарға қара екенін айтып, олардың қатты реакцияларын көруге тырысады және солтүстік ақ әйелдің салқын қабақтылығына наразылық білдіргенде зорлық-зомбылыққа барады. Рождество зорлық-зомбылық қылмыстарына кінәлі болғанымен, Фолкнер оның басылмайтын әлеуметтік және психологиялық күштердің ықпалында екенін, және оны Оңтүстік тарихындағы мифтік қара кісі өлтіруші мен зорлаушының рөлін қайта ойнауға мәжбүр ететінін атап көрсетеді. Рождество қара да, ақ та емес, ешбір категорияға жатпайтындықтан қоғам үшін қауіпті болып саналады, және бұл қауіп тек зорлық-зомбылық арқылы басталдырылады. Ол сондай-ақ еркек те, әйел де емес, дәл сол сияқты Джоанна Берден, Фолкнер оны "еркексінбеген" деп бейнелейді, ол да еркек немесе әйел емес және оның қауымдастығы оны қабылдамайды. Осыған байланысты ертедегі сыншы қара және әйелдер "Фолкнердің терең Оңтүстік шөлінің қос ашуы" екенін және Фолкнердің өмірге деген қарсылығын көрсетеді деген қорытындыға келді. Алайда, әйелдер мен азшылықтар екеуі де "бұзылғыш" ретінде қарастырылса да, романда бейнеленген патриархалды қоғаммен шектеледі, Лена Гроув қауіпсіз саяхаттай алады және оны жек көретін және оған сенбейтін адамдар қамқорлық жасайды, өйткені ол ерлер әйелдің қауіпсіздігі үшін жауапты деген дәстүрлі ережемен ойнайды. Осылайша, ол Джефферсон халқынан шеттетілмеген және жойылмаған жалғыз жат адам, өйткені қауымдастық оны табиғат пен өмірдің бейнесі ретінде таниды. Романдағы әйелдерге қатысты романтикалық көзқарас ерлер табиғи әлеммен бейкүнә байланысын жоғалтты, ал әйелдер оны инстинктивті түрде сақтайды.
Сынып және дін
"Тамыз айындағы жарық" романында, Йокнапатофа округінде өрнектелген көптеген романдары сияқты, Фолкнер көбінесе Оңтүстіктегі кедей ақ нәсілді адамдарға, жоғары және төменгі топтардан шыққандарға назар аударады. Олар Оңтүстіктегі соғыстан кейінгі қираған экономикада тірі қалу үшін күреседі. "Тамыз айындағы жарық" романының кейіпкерлері – негізінен төменгі топтан шыққан, тек Реверенд Хайтауэр мен Джоанна Берденді қоспағанда – кедейлікпен және пуритандық құндылықтармен біріктірілген. Бұл оларды Лена Гроув сияқты үйленбеген анаға деген жек көрумен қарауға итермелейді. Фолкнер олардың пуритандық ынталарының шектеушілігі мен агрессиясын көрсетеді, осы күресте оларды табиғатқа қарсы күресте "деформацияға" ұшыратқан.
Қабылдау
1932 жылы алғаш жарық көргенде роман орташа деңгейде сәтті болды; бастапқыда 11 000 дана басылды, ал жыл соңына қарай барлығы төрт рет басылып шықты, бірақ 1936 жылға дейін төртінші басылымның көп бөлігі сатылмады. 1935 жылы Морис Эдгард Коандр романды француз тіліне аударды. Сол жылы ол бірнеше басқа романдармен және повестемелермен бірге неміс тіліне де аударылды. Бұл туындылар бастапқыда нацистік цензурадан өтіп, неміс әдебиет сыншыларының қызығушылығын тудырды, себебі олар Фолкнерді нәсілдік тазалық күресін жағымды бейнелейтін консервативті аграрлық деп есептеді; алайда, көп ұзамай Фолкнердің шығармаларына нацистер тыйым салды, ал соғыстан кейінгі неміс сыншылары оны оптимистік христиан гуманисті ретінде қайта бағалады. Фолкнердің кітаптары 1951 жылға дейін Германияда қолжетімді болмады, өйткені АҚШ әскерінің цензурасы да оның туындыларын мақұлдамады. Майкл Миллгейттің сөзіне сүйенсек, бұл роман Фолкнердің ең жақсы туындысы саналмаса да, «Тамыздағы жарық» оның өнертапқыштығын толыққанды түсінуге және бағалауға қажетті маңызды мәтін ретінде ерте танылды. Ол көптеген алғашқы американдық сыншылардың, олардың көпшілігі Оңтүстікті артта қалған және реакциялық деп қараған қалалық солтүстік азаматтары болды, Фолкнердің повестеу өнеріндегі жаңалықтарына назар аударғанын, бірақ кейіпкерлердің және оқиға орнының автордың басқа туындыларымен байланысын елемегенін немесе толыққанды бағаламағанын айтады. Кейбір сыншылар Фолкнердің повестеу тәсілдерін жаңалық емес, кемшіліктер деп қарап, оның стилін жақсарту бойынша кеңес берді және оны еуропалық модернистік «тәсілдері» үшін сынға алды. Сыншылар романда бейнеленген зорлық-зомбылыққа да наразылық білдірді, оны «готикалық фантазия» деп атады, тіпті линч Оңтүстікте кең таралған құбылыс болғанын ескермеді. Бұл сын-ескертпелерге қарамастан, роман зорлық-зомбылығы мен қараңғы тақырыптарының арқасында оң бағаланды, өйткені бұл сол кездегі Оңтүстік әдебиетінің сезімтал және романтикалық сипатынан өзгеше болды. Time журналы романды 1923 жылдан 2005 жылға дейінгі 100 ең үздік ағылшын тіліндегі роман тізіміне қосты.