Кіріспе
Американдық суретші Роберт Селдон Дункансон (шамамен 1821 жылы 1872 жылы 21 желтоқсанда) - Еуропа және Африка ата-бабаларының 19-ғасырлық американдық пейзаж суретшісі. Томас Коул сияқты әйгілі американдық пейзаж суретшілерінің әсерінен Данкансон атақты пейзаж суреттерін жасаған және Хадсон өзенінің екінші буыны суретшісі болып саналады. Дункансон халықаралық деңгейде танымал болған алғашқы африкалық-америкалық суретші болып саналады. Маргарет Роуз Вендриз сияқты басқалары оның өнерін нәсілдік тұрғыдан қарауға тыйым салады.
Robert Seldon Duncanson (c. 1821 – December 21, 1872) was a 19th century American landscapist of European and African ancestry. Inspired by famous American landscape artists like Thomas Cole, Duncanson created renowned landscape paintings and is considered a second generation Hudson River School artist. Duncanson is considered the first African American artist to be internationally known. while others, like Margaret Rose Vendryes, discourage viewers from approaching his art with a racialized perspective.
Ерте өмір
Роберт Селдон Данкансон 1821 жылы Нью-Йорк штатының Файетте қаласында дүниеге келген. Дункансон Джон Дин Дункансонның (1777 - 1851 жж.) және Люси Никлстің (1782 - 1854 жж.) бес ұлының бірі болды. Джон Диннің әкесі Чарльз Дункансон Вирджиниядан келген құл болған, оны иесі құлдықтан босатты. Чарльз ерекше мәртебеге ие болды, оның ішінде бостандық алды және шебер кәсіпке үйренуге мүмкіндік алды, өйткені ол иесінің заңсыз ұлы болған. Монрода Джон Дин үй сырлаушы және ағаш ұстасы болып жұмыс істеді. Дункансон Маунт-Ди-Сен-де өмір сүрді. Рубен Грэм отбасымен бірге, олар да Вирджиния құлдарынан тараған. Маунт-Армстронг қаласының тұрғындары: Денсаулығы жақсы, Цинциннати сияқты, онда қара нәсілді адамдар көп болды. Он тоғызыншы ғасырда Цинциннати еркін жерде орналасқан оңтүстік қала деп саналды. Цинциннати тез өсіп келе жатқан қала болды. Қала халқы 1840 және 1850 жылдар аралығында 43000-дан 115000-ға дейін өсті. Әсіресе, Цинциннати жаңа қауымдастық іздеген көптеген босатылған немесе қашып кеткен құлдарды тартты. Қала АҚШ-тағы ең ірі афроамерикалық қауымдардың бірі болды. Дункансонды Синсинати ең алдымен оның күшті өнер қауымдастығы тартты. Ол сондай-ақ "Батыстың эмпориум" деп аталды, оның еркін қара халқы соғыстан бұрынғы Американың басқа бөліктеріне қарағанда алға басу мүмкіндіктеріне көбірек қол жеткізді. 15) Дункансонның жұмысы көрмеге қабылданды және жақсы қабылданды, бірақ Дункансонға өз расына байланысты академияда өнер сабақтарына түсуге рұқсат етілмеген. Бұл көрме оның өнер әлеміндегі дебюті болды, бірақ Дункансонның отбасы мүшелерінің ешқайсысына жарысына байланысты көрмеге қатысуға рұқсат етілмеді. Оның анасы, шоуға қатыса алмағанымен, "Мен олардың қандай көрінетінін білемін, мен олардың бар екенін білемін! Портрет жұмысынан қысқа уақыт үзіліс жасап, Дункансон тағы бір суретші, фотограф Коутспен бірлесіп жұмыс істеді. 1844 жылы 19 наурызда Коутс пен Дункансон "Химиялық суреттер" спектакліне жарнама жасады. Дункансон өзінің ең маңызды портретті Бертелеттер отбасынан, белгілі Детройт отбасынан алды. Чарльз Эйвери үшін Cliff Mine, Lake Superior (1848) картинасын жасағаннан кейін Дункансон пейзаж суреттерін шынымен де жасады. Дункансон Цинциннатидің тағы екі суретшісі Т. Уортингтон Уиттредж және Уильям Луис Соннегпен бірге Гудзон өзенінің суретшілерінің жұмысынан шабыт алды және американдық ландшафтты суретке түсіруге ұмтылды. Үш суретші бірге Цинциннати студиясына оралу үшін қажетті материал мен илхаммен қамтамасыз ету үшін ел бойынша эскиздік сапарларға шықты. Осы мақсатта ол Томас Коулға жүгінді, оның жұмақ туралы көптеген шығармаларын көшіріп, суреттелген қиялдық жерлер мен Америка арасындағы параллельдерді суреттеп шығарды. 1851 жылы Дункансон осы уақыт аралығындағы тағы бір танымал пейзаж суреттерін жасаған, Көк тесік, су тасқыны, Майами өзені. 1853 жылы Дункансон көптеген заманауи суретшілермен Еуропаның дәстүрлі "үлкен турнесіне" барды, бұл оны өнер әлеміне таныстырды және оның көптеген болашақ пейзаждық жұмыстарына шабыт берді. 1861 жылы Дункансон өзінің "ең ұлы еңбегін" - "Лотос жеушілердің жерін" шығарды.
Duncanson was primarily attracted to Cincinnati for its strong arts community. It was also referred to as the "emporium of the West" by its free black population who had much greater access to opportunities of advancement there than in other parts of antebellum America.(p. 15) While Duncanson's work was accepted into the show, and was well received, it is likely that Duncanson was not allowed to take art classes at the Academy because of his race. This exhibition served as his public debut to the art world, but none of Duncanson’s family members were permitted to attend the show because of their race. His mother, while unable to attend the show, is reported to have said “I know what they look like I know that they are there! That’s the important thing.”
Taking a short break from portrait work, Duncanson collaborated with another artist, photographer Coates. Together, on March 19, 1844, Coates and Duncanson advertised a spectacle of "Chemical Paintings comprising four splendid views after the singular style of Daguerre.” Portrait commissions in Detroit were forthcoming. Duncanson received his most substantial portrait commission by the Berthelet family, a prominent Detroit family. After completing Cliff Mine, Lake Superior (1848) for Charles Avery, Duncanson pursued landscape painting in earnest. Along with two other Cincinnati artists, T. Worthington Whittredge and William Louis Sonntag, Duncanson became inspired by the work of the Hudson River School artists and aspired to paint the American landscape. Together, the three artists set out on a series of sketching trips around the country to provide them with the necessary material and inspiration to bring back to their Cincinnati studios. In order to accomplish this, he turned to Thomas Cole, copying many of his works dealing with paradise and drawing parallels between the imaginary lands painted and America. In 1851, Duncanson's created one more well known landscape paintings from this time period, Blue Hole, Flood Waters, Miami River. In 1853, Duncanson embarked on the traditional "grand tour" of Europe, completed by many contemporary artists, which exposed him to the art world and provided inspiration for many of his future landscape works. In 1861, Duncanson created his "greatest work": Land of the Lotus Eaters.
Аболиционистік меценаттық
Дункансонның суретші ретінде табысты болуы оның көптеген аболиционистік меценаттарына байланысты. Сонымен қатар, құлдықты жоюшылар құлдыққа қарсы іс-әрекетті алға жылжыту үшін расалық тақырыптарға арналған шығармаларды тапсыратын.
Том аға мен кішкентай Ева, 1853 жыл
Роберт Дункансонның 1853 жылы суреттелген Том аға мен кішкентай Ева картинасы Детройт өнер институтында орналасқан. Көптеген аболиционистер қазіргі нәсілдік мәселелерді ашық бейнелейтін шығармалар тапсырды. Кейбір өнер тарихшылары, мысалы Джозеф Д. Кетнер, Дункансонның бұл нәзік, бірақ терең көріністі бейнелеу арқылы құлдық институтын айыптауды көздегеніне сенеді. Канадалықтар Дункансонды "Біздің көркем өнердің алғашқы кәсіби өсірушілерінің бірі" деп санайды. "Американдық көріністер" Р. Пауэллдің айтуынша, Дункансонның табысы - "африкалық америкалық суретші не жасауы керек деген қоғамның болжамдарынан жеңіске қол жеткізу". Кетнер Дункансонның шығармалары оның мәдени және нәсілдік болмысын бейнелейтінін айтады. Вендриз Дункансонның өз шығармаларында қазіргі заманғы нәсілдік мәселелерді айқын білдірмегенін айтады және көрермендерді Дункансонды және оның өнерін тек оның нәсілінің линзасы арқылы түсіндіруден сақтайды, өйткені бұл көрерменнің оның шығармаларын түсінуін шектейді. 1986 жылдан бастап Огайо штатының Цинциннати қаласындағы Тафт өнер мұражайында қазіргі афроамерикалық суретшілер үшін Дункансонның құрметіне суретші бағдарламасын жүргізді.