Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Кети Бандар порты - Араб теңізіндегі порт, Сінд штатының Тхатта ауданында орналасқан. Кети Бандар Карачиден 150 шақырым қашықтықта орналасқан. Карачиден Кети Бандарға дейінгі жолдағы екі үлкен қала - Гаро және Мирпур Сакро.
The Keti Bandar Port is a port on the Arabian Sea, in the Thatta District, Sindh, Pakistan. Keti Bandar is approximately 150 highway kilometers from Karachi, with a driving time of around 3.5 to 4 hours. Two of the larger towns on the route from Karachi to Keti Bandar are Gharo and Mirpur Sakro.
Шолу
Кети Бандар Шах Бандардан батысқа қарай 46 км жерде салынған, өйткені соңғысы жерге батып, Инд өзені бағытын өзгерткен. "Синд Ке Бандар Аур Базар" (Синд порттары мен көшелері) кітабының авторы Дада Синдхи Шах Бандар Хайдарабад қаласының негізін қалаушы Миан Гулам Шах Калхороның қолында салынған деп жазады. 1659 жылы Аурангзеб Аламгир салған Ирунг Бандар арқылы сауда жүргізілді. Оның іздері әлі күнге дейін сақталған. Шах Бандар 1819 жылы құлдырай бастады, содан кейін Кети Бандар құрылды. Бұл жерде әлі күнге дейін сауданың Бомбей, Мадрас, Парсы шығанағы, Сон Миани және Макранға жүргізілгенінің іздері бар. Бахдж пен Катхиавардан құрылыс ағаштары мен ауыр жүктерді саудаға шығаратын. Британдықтардың алғашқы кезеңінде бұл порт өте дамыды, ал Шығыс Үндістан компаниясы сол жақтан тауарлар жіберіп отырды. Бұл порт Синд экономикасында маңызды рөл атқарды. Синд провинциясының сол кездегі комиссары Хадсон мырза 1905 жылғы баяндамасында Кети Бандарды орталық және сауда қаласы ретінде атайды. 1845 жылы оның халқы 2542 адам болып тіркелді. Бұл аймақта балық саудасы мен порттан басқа, жыл сайын Инд өзенімен суармалы тыңайған ауыл шаруашылығы жерлері болды, олар түрлі жемістерді өндірді, соның ішінде қызыл күріш, банан, кокос, қарбыз және арбуз. Осы порттың маңыздылығын ескере отырып, сол кездегі британ үкіметі Кети Бандарда кедендік кеңсе, кеме қатынасы, бақылау және порттық салық салудың негізгі жүйесін енгізді.
Keti Bandar was built 46 km west of Shah Bandar because the latter was sinking into the ground and the Indus River had changed direction. Dada Sindhi, the author of Sindh Ke Bandar Aur Bazar (English: Ports and Streets of Sindh), writes that Shah Bandar was built by Mian Ghulam Shah Kalhoro, the founder of Hyderabad city. In 1659, trade was carried out through Irung Bandar, which was built by Aurangzeb Alamgir. The traces are still there today. Shah Bandar began to decline in 1819, after which Keti Bandar was established. The traces are still there today from which trade was carried out to Bombay, Madras, the Persian Gulf, and Son Miani and Makran. It used to trade in building timber and heavy goods from Bahj and Kathiawar. In the early days of the British rule, this port developed a lot, and the East India Company also used to send goods thence. This Port played an important role in the economy of Sindh. Mr. Hudson, the then Commissioner of the Province of Sindh, in his report of 1905 mentions Keti Bandar as a central and commercial town, in 1845 its population was recorded as 2542 and in 1932 it was given the status of a Municipal Committee. Apart from that fish trade and port, the area also had fertile agricultural land that was irrigated by the Indus River every year, producing a variety of fruits including red rice, bananas, coconuts, melons and watermelons. Considering the importance of this port, the British government of that time implemented a basic system of customs office, navigation, monitoring and port taxation in Keti Bandar.
Төмендеу
1932 жылы Инд өзенінде заманауи канал жүйесі және Суккур бөгеті салынып, өзен суының ағыны азайып, оның ауыл шаруашылығына әсер еткеннен кейін Кети Бандар өзінің даңқын жоғалтты. Кети Бандардағы сауда және басқару индустар қауымымен байланысты, WWF-тің есебіне сәйкес, Пәкістан құрылғаннан кейін, 7000-нан 8000-ға дейін индустар осында кемемен Үндістанға көшіп барды. Антрополог Абдул Хак Чангтың айтуынша, 1965 жылғы соғыстан кейін мұнда қалған индус отбасылары да кетіп қалған. Доктор Калемулла Лашаридің айтуынша, ХІХ ғасырдан бастап бұл порт өз қарқынын жоғалта бастады. Қарачи порт тресі құрылды, содан кейін темір жол қызметі құрылды, одан Пенджабтағы мақта мен бидай портқа бара бастады, ал Кети Бандарға тікелей жол жоқ еді. Қол жетімділіктің жоқтығына байланысты оның маңызы төмендеді. Өзен суының ағысы азайып, ауыл шаруашылығы жерлері бос қалды, халықтың қаржылық жағдайы нашарлады. Абдул-Хақ 1992 жылға дейін жағдай біршама жақсарғанын, бірақ өзен суы келмеген кезде жер асты теңіз суы алға жылжып, ауыз суды қиынға соқтыратынын айтады. Су да жетпей қалды, соның салдарынан көп адам көшіп кетуі керек болды.
As soon as the modern canal system was built on the Indus River and the Sukkur Barrage was constructed in 1932, the inflow of river water decreased, which affected its agriculture and the Keti Bandar lost its glory. The trade and management of Keti Bandar was with the Hindu community, according to a WWF report, after the creation of Pakistan, 7,000 to 8,000 Hindu people migrated from here to India by ship. According to anthropologist Abdul Haq Chang, after the 1965 war, the rest of the Hindu families also left here. Dr. Kaleemullah Lashari says that since the nineteenth century, this port began to lose its momentum. Karachi Port Trust was formed, after which the railway service was established, from which the cotton and wheat in Punjab started going to the port, while there was no direct route to Keti Bandar. Due to lack of accessibility, it lost its importance. The inflow of river water decreased and the agricultural lands became depopulated and the financial condition of the people weakened. Abdul Haq says that the situation was a little better till 1992, but when the river water did not come, the underground sea water moved forward and made drinking water difficult. Water also became unavailable and as a result a large number of people had to migrate from here.
"Теңіз жауынгерлері"
Кети Бандер қаласы да су тасқыны мен дауылға ұшырап, 1857, 1877 және 1910 жылдары дауылдар мен теңіздің алға жылжуынан үш рет суға батып кеткен. Археолог және зерттеуші доктор Калемулла Лашари ағылшындықтар тұсында болған жер сілкінісіне байланысты осы порт құмға батып, одан кейін екі шақырым қашықтықта орналасқан қазіргі заманғы Кети Бандар қаласы салынғанын айтады. 1941 жылы дауылдан аман қалған, бірақ 1999 жылғы дауыл осы аймақта және оның маңында көптеген адам өмірін және мүлкін жоғалтты. Бұл дауылдың Гуджаратқа қарай қозғалғаны белгілі болды. Антрополог Абдул Хак Чангтың айтуынша, судың жетіспеушілігіне байланысты мангролар азайды, бұл теңіздің алға жылжуына кедергі келтіреді және дауыл толқынын әлсіретеді, сондықтан жергілікті балықшылар бұл мангроларды теңіз жауынгерлері деп атайды. 2009 жылы Синд үкіметі Кети Бандарда бір күнде бес мыңнан астам мангро ағашын отырғызу арқылы әлемдік рекорд орнатты. Алайда, Каро-Чанды қоса алғанда, үлкен аумақты теңіз жұтып кетті; теңіздің алға жылжуын тоқтату үшін қабырға салынды, бірақ ол қаланы қорғай алмады.
The city of Keti Bander has also weathered floods and storms, sinking three times due to hurricanes and sea advances in 1857, 1877 and 1910. Archaeologist and researcher Dr Kaleemullah Lashari says that due to an earthquake during the time of the British, this port sank into the sand, after which the modern city of Keti Bandar, located two kilometers away, was built. It was also spared by a storm in 1941, but the storm of 1999 caused great loss of life and property in the area and the surrounding area. There were chances but this storm moved towards Indian Gujarat. Anthropologist Abdul Haq Chang says that the mangroves have decreased due to lack of river water, which prevents the sea from moving forward and weakens the storm waves, so local fishermen call these mangroves the soldiers of the sea. The Sindh government had set a world record by planting more than five lakh mangroves in a single day in 2009 in Keti Bandar, after which this exercise has been repeated twice, resulting in improved growth of mangroves here. However, a large area including Kharo Chan has been swallowed up by the sea; a wall was built to stop the advance of the sea, but it could not protect the city.
Қайта қалпына келтіру әрекеттері
Зұлфиқар Әли Бхуттоның үкіметінен бастап қазіргі ППП үкіметінің кезінен бастап көптеген жобалар салынған, соның ішінде Кети Бандар порты, Беназир Бхутто 1994 жылы Тхардан көмірге электр стансасын салуды жоспарлаған, бірақ Миан Наваз Шариф үкіметі бұл жоспарды қабылдамады. Д.Калемулла Лашаридің айтуынша, Беназир Бхуттоның тұсында осы жерде портқа жол салуға қатысты жоба дайындалған болатын, бірақ кейіннен басымдық өзгеріп, Гавадар порты басымдыққа ие болды. 2008 жылы билікке келгеннен кейін ПХП үкіметі бұл жерде Зұлфиқарабад деп аталатын жаңа өнеркәсіптік қала салуды жоспарлады, оған қытайлық инвесторлар қызығушылық танытты, бірақ Синддің ұлтшыл партиялары бұл туралы айтарлықтай күмәнданады. Кейін бұл жоба да кейінге қалды.
From the government of Zulfikar Ali Bhutto to the current government of Pakistan Peoples Party, many projects have been built including the port of Keti Bandar, Benazir Bhutto planned to build a power plant here on coal from Thar in 1994, but the government of Mian Nawaz Sharif rejected the plan. Dr. Kaleemullah Lashari says that during the Benazir Bhutto regime, a feasibility report was also prepared for the construction of a road for the port here, but later the priorities changed and Gawadar port got priority. After coming to power in 2008, the Pakistan People's Party government planned to build a new industrial city called Zulfikarabad here, in which Chinese investors were showing interest, but nationalist parties of Sindh had serious reservations about it. Afterward, this project also got delayed.
Экономика
Кети Бандар жобасы Кети Бандар қаласында порт пен электр стансасын салуды жоспарлаған. Кети Бандар экономикасы толығымен балық аулауға байланысты және бүкіл ауыл балықшыларға тәуелді, олар кейде бірнеше күн бойы Араб теңізінде қайықтарында жүреді. Балықшылар аумен қайтып келе жатқанда, олар өз өнімдерін ашық базарда көрсетеді, онда сатып алушылар балықты жинап, Карачиге тасымалдайды.
Keti Bandar Project was planned to build a port and power station at Keti Bandar. The Keti Bandar economy completely relies upon fishing and the entire village is dependent on the fishermen who sometimes spend days at a time on their boats in the Arabian Sea. As these fishermen return with their catch they display their products in the open market, where buyers collect the fish and transport it to Karachi.