Кіріспе

Шотландтық балалар жазушысы (18031811) Марджори Флеминг (осылай Марджори деп те жазылады; 15 қаңтар 1803 19 желтоқсан 1811) - шотландтық балалар жазушысы және ақыны. Ол Роберт Луис Стивенсон, Лесли Стивен және, мүмкін, Уолтер Скотттан ризашылық алды.

Өмір

1803 жылы 15 қаңтарда Шотландияның Фиф қаласында туған Марджори Кирккалди бухгалтері Джеймс Флемингтің (1840 жылы қайтыс болды) және оның әйелі Изабелланың (Джеймс Рейдің қызы) үшінші баласы болды. Оның ағасы Томас Флеминг Кёрккалди шіркеуінің дін қызметкері болды. Оның анасының туыстары Эдинбургте жас Уолтер Скоттпен танысты. Марджори алтыншы, жетінші және сегізінші жастарын Эдинбургте 17 жастағы Ізабелла Кит есімді туысы тәрбиесінде өткізді. Оның кітапшалары Изабелла Китке ерекше құрметпен басталады: "Көптеген адамдар тас жол тонау үшін асылып өлтіріледі. Үй-жайды бұзу, кісі өлтіру және т.б. Изабелла маған білетін барлық нәрсені үйретеді және мен оған көп қарызмын. Күнделікте көптеген түрлі байқайлар бар: "Құмырсқаға мен немесе менің туыстарым сияқты көптеген қонақтар келеді". "Мен өз жынысымды мақтағанды ұнатамын, бірақ басқаны емес". "Мен ешқашан уағыздарды оқымаймын, бірақ мен Новельтер мен Киелі кітапты оқимын". Марджори 1811 жылдың шілдесінде Кирккалдиге оралды, бірақ 1 қыркүйекте Изабелла Китке жазған хатында: "Бізді қазір барлық жағынан қызылша қоршап алды". Ол өзі қараша айында қызылшаға шалдықты және 19 желтоқсан 1811 жылы "басына су" деп сипатталғаннан кейін қайтыс болды. Ол тоғызыншы туған күніне бір ай қалған еді.

Құрметтеулер

Марджори өмірінің соңғы 18 айында жазған күнделігімен танымал. Балалардың күнделікті жазуы Ұлыбританияда 19 ғасырда кеңінен қолданылған. (Бір ұрпақтан кейін жарияланған көрнекті мысал - ағылшын қызы Эмили Пеппс.) Оның жазбаларының қолжазбалары қазір Шотландияның Ұлттық кітапханасында сақталады. Алайда ол қайтыс болғаннан кейін елу жыл бойы олар жарияланбады. Оның алғашқы есебін журналдардан алынған ұзақ үзінділермен Лондон журналисі Х. Б. Фарни Файф Геральдта берді, содан кейін ол Пет Марджори: Балалық өмірдің тарихы елу жыл бұрын деп аталатын кітапша ретінде қайта басылды. Марджоридің өлеңдерін Уолтер Скотт бағалаған деген аңыз 1863 жылы Эдинбургтің доктор Джон Браундың "North British Review" журналында жазылған мақаласынан шыққан. Ол Марджоридің кіші әпкесі Элизабет Флемингке (18091881) хаттар мен журналдарды қарыз алғаны үшін қарыз екенін мойындады. Ол соңғысының Farnie-ден екі есе көп, сондай-ақ оның 100 жолды өлеңін қамтыды. Скоттың қызығушылығының тікелей, бірақ жалғыз дәлелі Элизабеттің Браунға жазған ұзақ хатында көрінеді. Марджори Флемингтің өмірі мен жазбалары Виктория дәуірінде өте танымал болды, бірақ басылған басылымдар қатты қысқартылды және қайта өңделді, өйткені оның кейбір тілдері сегіз жасар балаға жарамсыз деп саналды. Тіпті Лаклан Макбиннің 1904 және 1928 жылғы басылымдары бұдан бұрынғы боудлерленген мәтіндерге сүйенді. 1934 жылғы Сиджвик басылымында, сол жылы факсимильді басылымнан кейін, тағы екі танымал әдеби суреткерлер келтірілген. Бұл жерде Роберт Луис Стивенсонның: "Маржори Флеминг мүмкін болды, жоқ, мен оны кері қайтарамын, мүмкін ол Құдайдың ең асыл істерінің бірі болды" деген сөзі келтірілген. Лесли Стивен 1898 жылы "Ұлттық биография сөздігіне" берген жазбасында "бұлдан да қызықты балалық жазушы ешқашан пайда болған жоқ" деп мәлімдеді. Марк Твеннің ол туралы жазғаны Браунның сезімталдығы тудырған "жағымсыз сезімдерге" реакция болып табылады: "Ол күн күркірі мен күн сәулесінен жасалды, тіпті оның кішкентай үстірткілік құдайшылдықтары мен дүкендегі қасиеттіліктері оның рухын ұзақ уақыт бойы бағындыра алмады немесе оның оттарын сөндіре алмады және бұл ластанған сары май оқырманға қалам жаңа дем алған сайын айналасындағы таңқаларлық және дүниенің шыншылдықтары сияқты дәмді болады". Маржоридің "кітапқа деген құштарлығын" басқалар арасында Кэтрин Сандерленд Оксфордтың ұлттық биография сөздігіне жазған жазбасында атап өтті: "Ол Поуп пен Грейдің өлеңдерін, Араб түндерін, Энн Рэдклифтің "удолфоның құпиясын", Ньюгейт күнтізбесін және Мария Эджворт пен Ханна Мордың "құйрықтарын" ұнатуды жазды". Бұл әдебиеттік бейімділігі кейде журналдардағы қысқаша түсініктемелерден және оның рифмалық жұптармен жазуға деген батыл әрекеттерінен де көрінеді. Оның екі өлеңі ұзақ шығармалар, олар тарих сабақтарынан шықты: "Мэри Шотландияның патшайымы өмірін М. Ф. " және "Король Джеймс өмірін", қысқаша осы есімді алғашқы бес шотланд патшалары туралы. "Марджори" - бұл оның кейінгі редакторлары кеңінен танымал еткен орфография. "Маржори" дегенді Флемингтер отбасы қолданған. Оның таныс есімдері Мадж, Мейди, Мафф және Маффи болды, бірақ Пет Фарнидің есебіне дейін жазылған жоқ. Дегенмен, " 'Pet Marjorie' қазір оның (заманауи) қабір тасына Кирккалдидегі Абботсхолл Киркярдта оюланған ". Марджоридің өмірі мен оның жазбалары айналасында қалыптасқан аңыз Александра Джонсонның "Жасырын жазушы: күнделіктер және шығармашылық өмір" кітабының бірінші тарауында талданады. Джонсон Марджори өзінің ағасының үйретуімен жазуды жалғастыра бергенде, "әр жазушының артында сыни көзқарас бар екенін анықтады. Оның күнделіктерінің драмалық мәні - кімнің жеңгенін көру". Флеминг Ориэль Маледің ойдан шығарылған өмірбаянының тақырыбы болды.