Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Иосифлиандар (иосифляне) - 1927 жылдың соңында КСРО-да пайда болған орыс православие шіркеуіндегі ағым. Атауы Петроград митрополиті Иосиф (Петровик) есімінен алынған. Неопатиялықтардың кең тараған ағымының бөлігі болғандықтан, Жозефиттер олардың іс жүзіндегі басшысы, архиепископ Деметрий (Любимов) басқарған орталықтандырылған әкімшілік құрылым құруға тырысты. Жозефиттер еске алынбайтындардың ішіндегі ең көп және біріккен шіркеу қозғалысы болды. Тарихшы Михаил Шкаровский мен Алексей Бегловтың айтуынша, Жозефизмге қосылған приходтардың саны 2,5 мыңға жетті. Ленинград қозғалыстың орталығы болды, ал Иосифизм Вятка, Ижевск, Новгород, Воронеж, Тамбов, Краснодар, Киев және Харьков епархияларында кеңінен тарады. Қарсылық митрополит Сергий (Страгородский) орыс православие шіркеуінің барлық мүшелеріне митрополит Сергий декларациясын [ru] шығарғаннан кейін басталды, онда Сергий кеңес үкіметінің адалдыққа шақырды: "Біз сөзбен емес, іс-әрекетпен көрсетуіміз керек, тек православие христиандығына бей-жай қарағандар ғана емес, оны сатқандар ғана емес, сонымен қатар оны шындық пен өмір сияқты қымбат көретін ең құлшынысты жақтаушылар, барлық догмалары мен дәстүрлерімен, барлық каноникалық және литургиялық құрылымымен, Кеңес одағының адал азаматтары, Кеңес үкіметіне адал бола алады. Біз православиелік болғымыз келеді, сонымен бірге Кеңес Одағының қуаныштары мен табыстары біздің қуаныштарымыз бен табыстарымыз, ал сәтсіздіктері біздің сәтсіздіктеріміз екенін мойындаймыз".
Josephites (иосифляне) were a movement in Russian Orthodox Church, originated in the USSR at the end of 1927. The name is derived from the name of Metropolitan Joseph (Petrovykh) of Petrograd. Being part of a broader current of Non commemorators [ru], the Josephites tried to create a centralized administrative structure headed by their de facto leader, Archbishop Demetrius (Lyubimov). The Josephites were the most numerous and united church movement among the non commemorates. According to historians Mikhail Shkarovsky and Alexey Beglov, the number of parishes that joined Josephism reached about 2.5 thousand. Leningrad became the center of the movement, and Josephism was also widely spread in the Vyatka, Izhevsk, Novgorod, Voronezh, Tambov, Krasnodar, Kiev and Kharkov dioceses. The resistance began after Metropolitan Sergius (Stragorodsky) issued Declaration of Metropolitan Sergius [ru] to all members of the Russian Orthodox Church, in which Sergius called for loyalty toward the Soviet government: "We need to show, not in words but in deeds, that not only those who are indifferent to Orthodox Christianity, not only those who have betrayed it, but also its most zealous adherents, for whom it is dear as truth and life, with all its dogmas and traditions, with all its canonical and liturgical structure, can be faithful citizens of the Soviet Union, loyal to the Soviet government. We want to be Orthodox and at the same time recognize the Soviet Union as our civil motherland, whose joys and successes are our joys and successes and whose failures are our failures."