John VII of Constantinople

Кіріспе

Константинопольдің 837-843 жылдардағы Экуменикалық Патриархы Иоанн VII, Грамматикос немесе Грамматикус, яғни "Грамматик" (грекше: ωάννης Γραμματικός, Iōannīs Grammatikos; 867 жылға дейін қайтыс болды) - Константинопольдің Экуменикалық Патриархы, 837 жылдың 21 қаңтарынан 843 жылдың 4 наурызына дейін, 867 жылға дейін қайтыс болды. Оны бұрынғы философ Иоанн Филопоноспен шатастыруға болмайды.

Өмір

Джон армяндық аристократтар отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Панкратиос Морочарзаниос, ал ағасы Арсабер болды. Уоррен Трейдгольд соңғысын император Теофилдің әйелі император Теодораның әпкесімен үйленген Арсабер деп атайды. Жоханның әпкесі болашақ патриарх Фотийдің анасы болды. 811 жылы діни қызметкерлік қызметін бастаған Иоанн сондай-ақ иконалар суретшісі және Теодор Стоудийдің хатшысы болды. 814 жылы Иоанн иконаны жек көретін адам болды, ал император Леон V оны 815 жылы иконаны жек көруді қайта қалпына келтірген Синодқа дайындық ретінде осы теологиялық ұстанымды қолдайтын патристикалық мәтіндерді жинау жөніндегі комитеттің басшысы етіп таңдады. Иоанн өзінің күш-жігеріне Сергий мен Бахтың беделді монастырының (қазіргі Кіші Агия София) игуманисі болып тағайындалды, онда қасарысқан иконодулдар қайта тәрбиеленді. Иоанн өзінің білімділігімен (осыдан оның лақап аты Грамматикос) және аяқсыз пікірталастардағы өзінің сенімді риторикасымен танымал болды, бұл иконотанудың екінші кезеңін көрсететін агиографиялық көздердің сүйікті тақырыбы. Иоаннға сондай-ақ болашақ император Теофилосқа әкесі Михаил II билік құрған кезде үйрету міндеті жүктелген және оның шәкіртіне иконаны жек көрушілікті қатты ұстанады. Теофилдің орнына тұрған соң, Жохан синкелос (патриархтың көмекшісі) болып тағайындалды. 830 жылы Иоанн Аббасид халифасы аль-Мамуна елшілікке жіберілді, бірақ бұл Византия империясы мен Аббасидтер арасындағы қатал соғыстың алдын алу үшін аз нәрсе жасады. Алайда, ол өз императорының көңіл көтеруі үшін Бағдадтағы Аббасидтер сарайының жоспарын алып келді және Битинияда ұқсас құрылыстың құрылысын қадағалады. Иоанн VII патриархаттың жағдайы анық емес. 837 жылы шәкірті Теофилдің патриарх етіп тағайындауы, ол иконодулдарды қуғындаудың сәл өсуіне себепші болған болуы мүмкін. 843 жылы Теофилдің жесірі, өзінің туысы Теодора, оны иконаны қорлаудың аяқталуының алғышарты ретінде құлатты. Орыннан түскен патриарх 860-шы жылдарға дейін өмір сүрді.

John was born into an aristocratic family of Armenian descent. His father was Pankratios Morocharzanios, and he had a brother, Arsaber. Warren Treadgold identifies the latter as Arsaber, who married a sister of Empress Theodora, wife of Emperor Theophilos. John's sister was the mother of the future Patriarch Photios. John, who began his clerical career c. 811, was also a painter of icons and a correspondent of Theodore of Stoudios. By 814 John had become an iconoclast, and Emperor Leo V chose him to head a committee to collect patristic texts supporting this theological position in preparation for the Synod of 815, which reinstated iconoclasm. John was rewarded for his efforts by being appointed abbot of the prestigious monastery of Sergius and Bacchus (now the Little Hagia Sophia), where recalcitrant iconodules were re educated. John was known for his learning (hence his nickname Grammatikos) and for his persuasive rhetoric in the endless debates that are a favorite subject of hagiographic sources reflecting the second period of the Iconoclasm. John was also charged with tutoring the future Emperor Theophilos during the reign of his father, Michael II, and is credited with instilling strong iconoclastic sympathies in his pupil. Upon Theophilos' accession, John was appointed synkellos (assistant to the patriarch), a position that made him a likely heir to the patriarchate. In c. 830, John was sent on an embassy to the Abbasid caliph al Ma'mun, but this did little to prevent a period of fierce warfare between the Byzantine Empire and the Abbasids. He did, however, bring back a plan of the Abbasid palace in Baghdad for his emperor's amusement, and oversaw the construction of a similar structure in Bithynia. The circumstances of John VII's patriarchate are unclear. Appointed patriarch in 837 by his disciple Theophilos, he may have been responsible for a slight increase in the persecution of the iconodules. He was deposed in 843 by Theophilos' widow, Theodora, his own relative, as a prelude to the end of iconoclasm. The deposed patriarch survived until the 860s.