Кіріспе

Австралиялық журналист Леонард "Ленни" Вальдемер Лоуэр (1903 жылы 24 қыркүйек - 1947 жылы 19 шілде) - австралиялық юморист. Көптеген адамдар оны әлі күнге дейін австралиялық журналистиканың комикалық дарындысы деп санайды.

Өмір және мансап

Лоуэр Жаңа Оңтүстік Уэльстің Дуббо қаласында дүниеге келген. Оның әкесі фармацевт, ал анасы Флоренс МакИнерни еді. Сиднейде білім алған Лоуэр журналистикаға бет бұрғанға дейін қысқа уақыт бойы әскерге кірді, онда оның юмористтік таланты көп ұзамай оған жанкүйерлер легионын және Австралия тарихында орын алды. Ол депрессия мен Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде әртүрлі Сидней газеттеріне аптасына сегіз колонка жазды. Ленни Лоуэр 1929 жылы "Бұл бақыт" романын жазды (1930 жылы жарық көрді). Бұл кітапта Джек Гаджон мен оның ұлы Стэнлиге тиген тағдырдың қисықтары мен бұрыштарына тоқталып өтілген. Джектің әйелі Агата кенеттен тастап кеткеннен кейін екеуі Сиднейдің жарыс алаңдары, құмар ойындар, пабтар мен кафелер арқылы жауыздыққа барады. Сирил Перл, танымал Сиднейлік журналист және Лоуэрдің редакторы, "Бұл жерде сәттілік" кітабын келесі сөздермен сипаттады: "Бұл Австралияның ең күлкілі кітабы болып табылады, Пиквик немесе Том Сойер сияқты ескірмейді, бір сыншы айтқандай, "әдемі генийдің" жұмысы, "сөздер Чаплины" жазған ". Лоуэрдің ішімдік ішуі "әңгімеге айналған". Сондықтан да оның ең танымал екі кітабының атаулары осылай берілген. "Бұл - сәттілік!" "Бұл - тағы бір!" деген сияқты, Австралияның белгілі бір тосты. "Сараны ішпеу керек" деген мақаласында Лоуэр "әдемі жұмыс табылғанын" жариялады: зерттеу институтының сырасын татып көру. Лоуэрдің маскүнемдік пен маскүнемдіктің үйдегі салдары туралы сипаттауы олардың ұзақ тәжірибесі туралы дыбыс береді. Ленни Лоуэр 1947 жылы 43 жасында Сиднейде қатерлі ісіктен қайтыс болғанға дейін көптеген австралиялық газеттер мен журналдарға, соның ішінде The Daily Telegraph, The Sunday Telegraph, The Labor Daily және Smith's Weekly жазды.