Кіріспе
Мивакурий хлориді (бұрын BW1090U81, BW B1090U немесе BW1090U деп танылған) - қысқа мерзімді деполяризацияламайтын нейромискулярлық блоктаушы препарат немесе скелеттік бұлшық еттерді релаксациялаушы препарат.
Mivacurium chloride (formerly recognized as BW1090U81, BW B1090U or BW1090U) is a short duration non depolarizing neuromuscular blocking drug or skeletal muscle relaxant in the category of non depolarizing neuromuscular blocking drugs, used adjunctively in anesthesia to facilitate endotracheal intubation and to provide skeletal muscle relaxation during surgery or mechanical ventilation.
Құрылымы
Мивакурий - симметриялық молекула, ол жиырмадан үш ықтимал изомердің қоспасы ретінде бар: изомерлік тетрагидроизохинолиний сақиналарының C 1 көміртегі позициясындағы хиралықтан, сондай-ақ оң зарядталған азот (ион) басындағы және C = C екілік байланыстағы E / Z диастероимерлік 4 октогенді диэстерлік көпірден туындайды. Сонымен, симметрия мен хиральдыққа байланысты мивакюрийдің үш изомері (E) 1R,1'R,2R,2'R, (BW1217U84 ретінде анықталды), (E) 1R,1'R,2R,2'S, (BW1333U83) және (E) 1R,1'R,1'S,2'S, (BW1309U83). Олар сондай-ақ цис-цис, цис-транс және транс-транс мивакурий деп аталады. Қатысуы: (E) қоспаның 6%, (E) қоспаның 36% және (E) қоспаның 56% Атракурдың цис-цис изомерінің (сонымен қатар 51W89 деп аталады және ақырында цисатракурий дәрісі ретінде шығарылады) әсерінен айырмашылығы мивакурийдің цис-цис изомері бұлшықетті релаксациялаушы ретінде ең төмен әсерге ие. Оның белсенділігі қалған екі құрылымның әрқайсысының шамамен 10% құрайды. Мивакурий көбінесе "бензилизохинолиндер" деп қате аталатын қосылыстар класына жатады; мивакурий іс жүзінде бисбензильтетрагидроизохинолиний агенті, көбінесе bbTHIQ деп қысқартылады. Көпірдегі екі О атомының бағдары карбонил C = O тобының THIQ жағына қарай, ал атракриумда O атомы көпір жағында. Атракурийдің топтары "қайта эфир" байланыстары болып табылады. Бұл плазма холинестеразасымен эфир гидролизіне деген деградацияны қолайлы етеді.
Фармакология
Он метокси OCH3 тобы бар мивакурий атракурдан (он сегіз) күшті невромускулярлық блоктаушы дәрі, бірақ доксакурийден (он екі) күшті емес. Басқа деполяризациялық емес нейромискулярлық блокаторлар сияқты мивакурийдің фармакологиялық әрекеті никотиндік ацетилхолин рецепторларына қарсылық болып табылады. Алайда, басқа деполяризациялық емес нейромискулярлық блокаторлардан айырмашылығы, ол плазма холинестеразасымен метаболизмге ұшырайды (деполяризациялық нейромискулярлық блокатор сукцинилхолинге ұқсас).
Қолжетімділік
Мивакуриум бүкіл әлемде сатылады. 2006 жылы өндіріс мәселелеріне байланысты АҚШ-та қол жетімді емес болды, бірақ 2016 жылы қайта енгізілді.
Тарих
Мивакуриум - тетрагидроизохинолинийдің нейромышекті блоктаушы препараттарының екінші буыны. Бұл препараттарды Мэри М. Джексон және Джеймс С. Висовати PhD (Барроуз Велком компаниясының химиялық даму зертханасының химиктері, Research Triangle Park, NC) Джон Дж. Саварес МД (ол кезде Департаментте анестезиолог болған) бірлесіп синтездеген. Анестезия, Гарвард медицина мектебінің Массачусетс бас ауруханасы, Бостон, MA). Мивакурий 1981 жылы синтезделген. Құрылымдық белсенділікті зерттеудің алғашқы кезеңдерінде " бензилизохинолиний " құрамының ірілігі деполяризацияламайтын әрекет ету механизмін қамтамасыз еткенін растады. Бензилизохинолин сақинасының тетрагидроизохинолин сақинасына ішінара қанығуы молекулалардың потенциясын басқа фармакологиялық қасиеттерге зиян тигізбей одан әрі арттырды: бұл негізгі нәтиже тетрагидроизохинолин құрылымдарын стандартты құрылыс блогы ретінде (бензилді 1 қосылысымен бірге) тез қабылдауға әкелді және "бензилизохинолин" деген сөзді негізсіз жалғастырудың негізгі себебі осы кластағы барлық клиникалық енгізілген және қазіргі уақытта қолданылатын нейромискулярлық блоктаушы заттар үшін толық қате, өйткені олардың барлығы шын мәнінде тетрагидроизохинолин туындылары. Сондықтан, анықтама бойынша, клиникалық анестезия практикасының тарихында бензилизохинолиннің нейромышекті блоктаушы затын ешқашан қолданған емес. Мивакюрийдің мұрасы және оның өте жақын туысы доксакурий хлориді көптеген қосылыстардың синтезіне қайта оралады, олар зерттеушілерді сукцинилхолиннің (суксаметоний) идеалды орнын толтыруға итермеледі. Мивакурий мен доксакурий де деполяризацияламайтын агенттің, лаудексийдің және деполяризациялайтын агенттің, сукцинилхолиннің (суксаметоний хлориді) айқасты комбинацияларынан алынған фармакофорлармен күшті деполяризацияламайтын агенттерді синтездеудің ертедегі күшті әрекеттерінің ұрпақтары. Иронияға орай, лаудексийдің өзі прототиптік деполяризацияламайтын агенттің, d тубокурариннің және деполяризациялайтын агенттің, декаметонийдің аралас комбинациясымен ойлап табылды. 1950 жылдан бастап 1970 жылға дейін жылдам басталатын және өте қысқа уақытқа созылған нейромискулярлық блокатордың қазіргі заманғы тұжырымдамасы тамыр жаймады: зерттеушілер мен дәрігерлер әлі де гистаминді босатудан және тубокураринде байқалатын қорқынышты "қайталанушы" әсерлерден және, ең бастысы, сукцинилхолин мен декаметонийде байқалатын деполяризациялық әсер механизмінен айырылған күшті, бірақ деполяризациялық емес алмастырушылар іздестіруде болды.
Клиникалық фармакология және фармакокинетика
Мивакурийдің (BW1090U) алғашқы клиникалық сынағы 1984 жылы хирургиялық анестезиядан өткен 63 АҚШ- тың пациенттер тобында жүргізілді. Ол Гарвард медицина мектебінде, Массачусетс бас ауруханасында, Бостон қаласында, Массачусетс штатында жұмыс істейді. Зерттеудің алдын ала деректері бұл препараттың гистаминді босатудың айтарлықтай төмен деңгейін туғызатынын растады, бұл оның клиникалық сынақтан өткен BW785U77 және BWA444U препараттарына қарағанда, олар клиникалық дамудан тоқтатылды. Мивакурийдің әсер ету ұзақтығы BW785U-ның әсер ету ұзақтығы сияқты қысқа емес, ал BW A444U әсер ету ұзақтығы орташа. Мивакурий - биологиялық ыдырайтын нейромискулярлық блоктаушы агент. Оның плазма холинэстеразалармен ыдырауына байланысты эстразалар бір эфирлік бөлігін тез гидролиздеп, бастапқыда екі моноквартерлік метаболитті құрайды, олардың бірінде әлі де эфирлік бөлігі сақталған. Екінші эфир метаболизмі әлдеқайда баяу жүреді, бірақ бис-квартерлік құрылымның болмауы нейромискулярлық блоктау әрекетіне тиімді тоқтатады.