Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
HMS Pallas - Корольдік әскери-теңіз флотының жеке кәсіпорны ретінде сэр Эдвард Рид жобалаған және Адмиралтейство кеңесі қабылдаған, өйткені экономика шарасы ретінде олар Вулвич кемежайында сақталған мақтаның қорларын пайдалануды қалаған. Сонымен қатар, Вулвичтің темір кемелерді құрастыруға жарамсыз екендігі де маңызды болды.
HMS Pallas was a purpose built wooden hulled ironclad of the Royal Navy, designed as a private venture by Sir Edward Reed, and accepted by the Board of Admiralty because, as an economy measure, they wished to use up the stocks of seasoned timber held in the Woolwich Dockyard. The fact that Woolwich was not equipped to build iron ships was also relevant.
Негізгі деректері мен дизайны
Ол ортаңғы батареялық кеме ретінде салынған, екі үлкен гарманы екі жағында, қалғандары жорықпен ұрылатын гармандар ретінде қас-қалпақ пен артқы жағында орнатылған. Батареяның бұрыштарындағы ойық бұрандалар арқылы олардың алдыңғы немесе артқы жағына қарай ату арқылы батареяның оқ-дәрілерін ойық бағытта ату мүмкін болды. Қазіргі заманғы қораптық батареялық брондарындағы сияқты, қаруларды тыныш судан басқа жерде жылжыту өте қауіпті болар еді. Қарулардың аз болуы және қайықтың салмағының аз болуы кемедегі негізгі қару - қораның ақсақал екендігіне негізделді. Палас Корольдік флоттың құрама кеңейту қозғалтқыштарымен жабдықталған алғашқы әскери кемесі болды және олардан жоғары өнімділік күтілді; оның спецификациясы он төрт түйіннің жылдамдығын талап етті, бұл егер ол жолдағы жау кемелерін соққыға түсірсе қажет болды. Алайда, сынақтарда ол жеңіл атпен жүріп, тек 0,8 м/с-қа жетіп, үлкен толқынға ие болды. Оның бұрышынан контурды тез арада өзгерту арқылы , ол тек қана , қарулы қақтығыс жағдайында оған өзінің жобаланған рэмпингтік функциясын орындауға мүмкіндік бермейтін, жұмыс істеп тұрған электр станциясы бар кез келген жау кемесіне қарсы. Осы бағалауға қарамастан, 12,54 түйіндік австро-венгерлік темірлі SMS Erzherzog Ferdinand Max (1865) кейіннен жолдағы жаудың бұрандалы әскери кемесіне сәтті соққы беріп, оны батыра алатыны Палластың кішігірім жылдамдығы, оның қоян ретінде жұмыс істеуге кедергі келтірсе де, іскерлік қолбасшыны оның су асты қару-жарағын ұрыста пайдаланудан толығымен сақтап қалмас еді. Ертедегі темір кемелердегі сияқты, флоттың іс-әрекеті кезінде соққылаудың тиімділігі Палласты іске қосу кезінде әскери жоспарлаушылармен жақсы түсініксіз болды.
She was built as a centre battery ship, with two of her big guns on either broadside and the others mounted in the extreme bow and stern as chase guns. It was possible to achieve axial fire from the battery guns by traversing them to fire fore or aft through recessed embrasures at the corners of the battery. As with similar arrangements in contemporary box battery ironclads, moving the guns in anything other than calm water would have been extremely hazardous. The small number of guns, and the low weight of the broadside, was excused on the basis that the ship's primary weapon was the ram. Pallas was the first warship in the Royal Navy to be fitted with compound expansion engines, and a high performance was expected from them; her specification claimed a speed under power of fourteen knots, which was necessary if she were to ram enemy ships who were themselves under way. On her trials, however, riding light, she achieved only , while piling up an enormous bow wave. After her bow contour was hastily modified she was able to just reach , which in the event of armed conflict would have been insufficient to allow her to fulfil her designed ramming function against any enemy ship with an operational power plant. In spite of this assessment, the fact that the 12.54 knot Austro Hungarian ironclad SMS Erzherzog Ferdinand Max (1865) was later able to successfully ram an enemy screw propelled warship which was under way and indeed sink it suggests that Pallas' modest speed, while a hindrance to her employment as a ram, would not have entirely prevented an enterprising commander from taking advantage of her fixed underwater weaponry in battle, had a suitable tactical opportunity arisen. As with many tactical aspects of early ironclad warships, the practicability of ramming in a fleet action was poorly understood by naval planners at the time of Pallas' commissioning.
Қызмет тарихы
HMS Pallas Портсмутта іске қосылды. 1868 жылы 31 қазанда Гибралтарда өртеніп кетті. 17 адам жарақат алды. Өртті Америка Құрама Штаттарының әскери кемесі сөндірді. Ол 1870 жылдың қыркүйегіне дейін Канал флотында қызмет етті, содан кейін ұзақ уақытқа (әсіресе ерте) жөндеуден өткен. Ол 1872 жылдан 1879 жылға дейін Жерорта теңіз флотында қызмет етті және ақысын төледі. Ол сатылғанға дейін Девонпортта төртінші сыныпты резервте ұсталды.
HMS Pallas was commissioned at Portsmouth. On 31 October 1868, she caught fire at Gibraltar. Seventeen crew were injured. The fire was extinguished with assistance from a United States Navy warship. She served with the Channel Fleet until September 1870, when she was paid off for a long (and very early) refit. She served in the Mediterranean Fleet from 1872 to 1879, and was paid off. She was retained in fourth class reserve at Devonport until sold.