Кіріспе
Гаэтано Доницеттидің операсы Фауста - Гаэтано Доницеттидің екі актідегі мелодрамасы немесе опера сериясы. Итальян либреттосын ішінара Доменико Джиллардони жазды, бірақ ол осы уақытта қайтыс болды: қалған бөлігін Донизетти жазды. Операның либреттосының әдеби көзі - 1827 жылы 3 қарашада Томазо Сгриччидің импровизациялаған трагедиясы Криспо. Опера 1832 жылы 12 қаңтарда Неапольдегі Сан-Карло театрында ойнатылды. Де Бегнис патшаның сүйіктісі екендігі туралы хабар тарады. Либретто бас цензорды ашуландырса да, өндіріс алға жылжи берді, де Бэгнистің жоғары орындағы ықпалына байланысты. Донизетті бұл операны екі Сицилия патшасы Фердинанд II-нің туған күніне арнап жазған. Премьерада Уолтер Скотт болды және король оны композитормен таныстырды деп болжанады; Скотт Фаустаның "бірде-бір ерекше музыкасы жоқ" деп ойлады. Опера Ронзи де Бегниспен маңызды және жемісті ынтымақтастықтың басталуын көрсетті. Беллинидің "Норма" операсының Ла Скаладағы премьерасынан Донизеттідің жаңа операсының премьерасына дейін 18 күн ғана қалды. Донизетті Беллини операсымен бәсекелесуді емес, 1830 жылы шыққан "Анна Болена" операсының табысын кеңейтуді мақсат етті. Опера тарихи оқиғаларға негізделген, император Константин I-нің әйелі Фауста өзінің өгей ұлына ғашық болған кезде пайда болған қиындықтарды қамтиды. Тарихи дәлдік бір нәрсеге үміт қалдырады; шын мәнінде Максимиан (Массимиано) Фауста мен Криспус (Криспо) қатысқан инцест скандалы жарылғанға дейін көп уақыт бұрын қайтыс болды.
Fausta is a melodramma, or opera seria, in two acts by Gaetano Donizetti. The Italian libretto was partly written by Domenico Gilardoni, who died while doing so: the remainder was written by Donizetti. The literary source of the opera's libretto is Crispo, a tragedy improvised by Tommaso Sgricci on 3 November 1827. The opera successfully debuted on 12 January 1832 at the Teatro di San Carlo in Naples, and was written with prima donna Giuseppina Ronzi de Begnis in mind. De Begnis was rumored to be the King's mistress. Although the libretto had irked the chief censor, the production went ahead, supposedly because of De Begnis' influence in high places. Donizetti wrote this opera for the birthday of King Ferdinand II of the Two Sicilies. Walter Scott was present at the premiere and it has been suggested that the King introduced him to the composer; Scott thought that Fausta was “without any remarkable music.” The opera marked the beginning of an important and fruitful collaboration with Ronzi de Begnis. Only 18 days separate the premiere of Bellini's Norma at La Scala and Donizetti's new opera – both set in ancient Rome and her Empire. Donizetti's aim was not to compete with Bellini's opera but simply to expand on the success of his Anna Bolena of 1830. The opera, based on historical events, involves the complications that ensue when Fausta, the wife of Emperor Constantine I falls in love with her stepson. Historical accuracy leaves something to be desired; in fact Maximian (Massimiano) had died much before the incestuous scandal involving Fausta and Crispus (Crispo) exploded.
Өнер тарихы
Опера 30 тамыз және 2 қыркүйекте Театро дель Фондода орындалғанда, Донизетти Константино рөлінде Тамбуриниді алмастырған Луиджи Лаблаше үшін дуэт қосып берді. Донизетті өзінің интерпретациясына риза болған жоқ, алайда бұл композитордың атақты бас туралы жағымсыз пікір айтқан өте сирек жағдайларының бірі болды. "Фауста" 1832 жылы 26 желтоқсанда Миланның Ла Скала театрында престижді маусымның премьерасы ретінде алғаш рет қойылды. Бұл жағдайда Донизетти овертура мен сопрано Аделаида Тоси үшін "Par che mi dica ancor" каватинасын қосты. Композитор бұл арияны Il castello di Kenilworth-тен алған және "Ah, se d'amor potessi" деген сөздерді өзгерткен. Сонымен қатар, "Se crudel cosi m'estimi" тенорына арналған ария Донизеттидің келісімінсіз қосылды. Дегенмен, кейінірек Донизетти әннің мәтінін 1834 жылдың қаңтарында Театро Режио ди Торинода тенор ариясына қосты. 1833 жылы Фауста Венециядағы Ла Феничеде, Джудитта Паста Фауста және Доменико Донцелли Криспо роліне қойылды. Бұл жағдайда Донизетти Фауста үшін жаңа ариямен және 2-ші актіде "Per te rinunzio al soglio" жаңа дуэтімен Фауста мен Криспо үшін жаңа сахнаны қосты. Бұл дуэт кейіннен Буондельмонтеде және ақыр соңында Мария Стюардада осы операның Миландық премьерасында Мария мен Лестер үшін дуэт ретінде қолданылды, "Ben io comprendi"; кейіннен, 1865 жылы Неаполь өндірісі үшін сөздер сол кезден бері қолданылып келе жатқандарға ауыстырылды: "Da tutti abbandonata". Сонымен қатар, Венеция қойылымы үшін Донизетти Константино мен Криспо үшін дуэт (2-ші акт) жазды, "T'amo ancora" баритондардың "Se di regnar desio" ариясын алмастырды; және, ақыр соңында, тенордың ариясы (сонымен қатар 2-ші акт) "Ах! "Ол үшін мен қатты азап шегуім керек". 1841 жылы Ла Скала қойылымы үшін Донизетті тенор мен баритон үшін дуэт қосып, "E che mi valse" атты дуэтті, Pia de Tolomei және Il diluvio universale операларынан қарыз алды. Басқа да маңызды премьералар: 1833 жылы Мадрид, 1834 жылы Лиссабон және Барселона; 1834 жылы Палермо, Генуя және Болонья; 1835 жылы Берлин; 1837 жылы Гавана; 1841 жылы Вена; 1841 жылы Лондон ("жетіліссіз" деп сипатталған); және 1850 жылы Рио-де-Жанейро. Операның қазіргі заманғы тұңғыш қойылымы 1981 жылы Рим опера театрында қайта жаңғыртылғанда, оның басты рөлін Райна Кабаиванска ойнады.