Кіріспе

Вадим Храбрый - Ильмен славяндарының 9 ғасырда Рюрик пен варяждарға қарсы күресті басқарған аңыз әміршісі. Никон хроникасына сәйкес, 16 ғасырдағы тарихи орыс хроникасы 859-1520 жылдардағы оқиғаларды қамтыған, новгородтықтар билеушілері Рурикке қарсы көтеріліс жасады, бірақ оның варяг дружинасы көтерілісті басуға және олардың көшбасшысы Вадимді өлтіруге қол жеткізді. Бірінші қазіргі заманғы орыс тарихшысы Василий Татищев Вадимнің анасы Гостомылдың үлкен қызы болған деп болжады. Сондықтан Вадим Руриктің аға туысы болғандықтан, оның таққа ие болуға құқығы бар еді.

Орыс әдебиетінде

Татишевтің шығармаларынан кейін Вадим XVIII ғасырдағы орыс әдебиетіндегі ең танымал кейіпкерлердің біріне айналды. Ежелгі Новгород бостандығын қорғаған Вадимді авторитарлық Рюрикпен салыстырған пьесасын танымал драматург Яков Княжнин жазды. 1791 жылы пьеса жарық көрген кезде Екатерина Ұлы ашуланды, бірақ ол өзінің бір пьесасында Вадимнің Рюрикке қарсы күресін ойдан шығарылған етіп көрсетті. Француз төңкерісі жағдайында Княжнин якобиндікпен айыпталды және оның пьесасының барлық басылған даналары өртелуге тиіс болды.

Шынайылығы туралы мәселелер

XIX ғасырда Сергей Соловьев және басқа да белгілі тарихшылар Вадимнің тарихилығы мен шынайылығына күмән келтірді. Қазіргі таңда ол аңыз кейіпкері болып саналады. Алайда оның бостандықты сүйетін мінезі романтизм рухының әсеріне ие болды. Сол дәуірдің үш әйгілі орыс ақыны Александр Пушкин, Василий Жуковский және Михаил Лермонтов өз өлеңдерін Вадимнің аңызға айналған ерліктері тақырыбына негіздеген.