Кіріспе
Жалғыздықтағы сиқыршы - бұл өздерінің рухани сенімін өз үйінің немесе басқа да белгіленген кеңістіктің құпиялылығында, Викканың ковені сияқты топқа қатысудың қажеті жоқ, бірақ кейбір қоғамдық іс-шараларға қатысуға жалғыздықтар үшін жат емес (мысалы, Шаббат). Көптеген жалғызбасты практиканттар неоязықтар, олар түрлі түрлерін қамтитын пұтқа табынушылық діндер тобына кіреді Викка, дәстүрлі реконструкционизм және дәстүрлі британдық сиқыршылық, басқалар. Барлық пұтқа табынушылардың жартысына жуығы өздерін жалғыздықпен айналысатындар деп санайды. Расмий оқыту жалғыздықтағы практиканың қажетті компоненті емес, өйткені ол ұйымдасқан топтарда, дегенмен бұл қолдау тапқан ұсыныс және практиктер көптеген семинарлар, семинарлар мен сыныптарды таба алады, олардың жергілікті қоғамдастықтарында және онлайн, бұл олардың рухани практикасына жақсы дөңгеленген тәсіл беруге көмектеседі. Көп жағдайда кітаптар CD және оқулық бейне бейнелермен бірге жалғызбасты дәрігердің негізгі білім беру құралы болып табылады. Бұдан басқа, интернет бірнеше рухани сенімдер, неопагандық немесе басқа да жеке білім берудің сансыз жолдарын қамтамасыз етті, бұл жеке адамға белгілі бір жол туралы мүмкіндігінше көп нәрсе үйренуді мүмкін етеді. Сонымен қатар, бұл адам әртүрлі жолдардан зерттеген әртүрлі сенімдер, аңыздар мен рәсімдерді Эклектикалық деп аталатын әртүрлі, бірақ бірізді тұтас тұтас біріктіруге шешім қабылдауы мүмкін. Қоғамдық жиналыстардан гөрі жалғыз практиканы таңдау туралы шешімдер практиканттардың өздері сияқты жеке, бірақ бірнеше жалпы себептер жиі келтіріледі. Ең жиі келтірілген себеп - қорқыныш, өйткені практик өзін физикалық, эмоционалдық және / немесе әлеуметтік жағынан қорлау немесе қорлаудың нысанасы болуы мүмкін деп санайды, егер жеке адам өз сенімдерін ашық білдірсе, әсіресе бұл сенімдер жергілікті қоғамдастықпен тікелей қарама-қайшы болса. Бұл менталитетті неопагандық қауымдастықтар көбінесе "әлі де сыпыру шкафында" деген жаргондық сөзбен атайды. Алайда, тағы бір себеп - бұл жай ғана жеке артықшылық: жеке адам басқалармен емес, жалғыз жаттығуды ыңғайлы сезінеді; жеке тұлғамен жеке тұлғамен қасиетті қарым-қатынасқа түсу. Тарихи тұрғыдан дана әйелдер, оракулдар, шамандар және сол сияқтылар болды, олар жалғыз өмір сүріп, өз қауымдарына маңызды қызметтер көрсетті, өздерінің білімдерін мұра етуге таңдап алған бірнеше адамды таңдады (көбінесе олардың отбасы мүшелері немесе олармен ерекше жақын адамдар). Мұндай ерекшелік шынымен немесе жоқ жын-перілердің нысанасына айналуына ықпал етті деп айтуға болады, олардың құпия өнері жалпы жұртшылықтың санасында қорқыныш пен күдік тудырды және ортағасырлық дәрігерлердің қызғанышына себеп болды, олардың тәжірибелері тиімсіз болды. (Соңғы мәлімдеме тарихи болжам мен пікірден алынған және оны шындық ретінде қарастыруға болмайды). Жалғыздық практикасы Нео-Паган қауымдастығында бұл практиканы жасалмайды деп санайтындар немесе қандай да бір жолмен шыншыл емес деп санайтындар, әсіресе Викка қауымдастығында сиқыршының күші топтың жетекші өкілі, мысалы, Бас діни қызметкер немесе діни қызметкер әйел арқылы жеке адамға беріледі немесе беріледі деп санайды. Қоғамдық пікірге қарамастан, Дорин Валиенте және Реймонд Бакланд сияқты жалғызбасты практиканың бірнеше жақтаушылары "өзін-өзі бастау" актісін қолдады және насихаттады, бұл жеке адамның жеке (әдетте қандай да бір рәсім арқылы) белгілі бір құдайға немесе пантеонға деген берілгендігін және құлшылық етуін білдіретін процесс. Осылайша практик өз бетінше шынайылық сезімін, эксклюзивті болудың қосымша пайдасын ала алады, және көпшілік үшін көптеген өзін-өзі бастау рәсімдері жазылған және жарияланды. Жаңа дәуірдің танымал авторлары Silver RavenWolf және марқұм Скотт Каннингэм, екеуі де жалғызбасты практик үшін білім беру нұсқауларын жазған.
Decisions for choosing solitary practice over community gatherings are as individual as the practitioners themselves, but a few common reasons are often cited. The reason most often given is that of fear, in that the practitioner is concerned they might be the subject of harassment or abuse, whether physically, emotionally, and/or socially, should the individual publicly express their beliefs, especially when those beliefs are in direct contrast to those of their local community. This mentality is often referred to by those in the Neo Pagan community by the slang phrase, “still in the broom closet.”
However, another reason is mere personal preference: the individual simply feels more comfortable practicing alone, rather than with others; entering into sacred communion with their deities on a one to one basis in private. There have been historically wise women, oracles, shamans and the like, who practised alone and offered essential services to their communities, choosing a select few to inherit their knowledge (most often members of their family or people they were particularly close with). The claim could be made that such exclusivity contributed to the targeting of witches, genuine or not, whose secret arts caused fear and suspicion in the minds of the general public and jealousy in medieval doctors, whose practices were ineffective. (This last statement is inferred from historical premise and opinion and should not be treated as fact). Solitary practice has been the subject of scrutiny within the Neo Pagan community by those who feel that the practice is uncommitted, or in some way insincere, especially within the Wiccan community who consider a witch's power to be transferred or bestowed upon an individual by the leading authority of a group, for instance a High Priest or Priestess. Regardless of public opinion, several proponents of solitary practice, such as Doreen Valiente and Raymond Buckland, have advocated and promoted the act of “self initiation”, a process by which an individual professes in private (usually through a ritual of some kind) their commitment to and worship of a particular deity or pantheon. In this way a practitioner may acquire in their own way a feeling of authenticity, with the added benefit of remaining exclusive, and an extensive amount of self initiating rituals have been written and published for the general public by popular New Age authors like Silver RavenWolf and the late Scott Cunningham, both of whom having written educational guides for the solitary practitioner.