Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джованни Андреа Лампуньяни (өлді 26 желтоқсан 1476) - Миландық дворянның мүшесі және Милан герцогы Галеаццо Мария Сфорцаның өлтірушісі. Лампуньяни отбасы Ренессанс Миландағы жоғары дәрежелі отбасы болды, ал Джованни бірнеше мемлекеттік лауазымдарда қызмет етті, көбінесе герцогпен тығыз жұмыс істеді. Герцогтың тұсында Джованнидің ағалары ауылдық аббатханадан бағалы жерлерді жалға алды. Абат қайтыс болғаннан кейін мұрагер дін қызметкері жалға берілген жерді бұзды және Лампуньяни бауырларын үйден қуып жіберді. Отбасы герцогке жүгінгенмен, үкімет бұл мәселеге араласпады, нәтижесінде Джованни оны мүлдем елемеді. Герцог, өнердің қамқоршысы ретінде танымал болғанымен, өзінің билігінде өте аяусыз және әйелге қызығушылық танытқан, бұл қасиеттер үкіметтік қатарда жауларды көбейтуге мүмкіндік берді. Карло Висконти мен Жероламо Ольгиати сияқты тағы екі лауазымды адам Джованниге ертерек қосылып, герцогты өлтіруге ниетті болды.
Giovanni Andrea Lampugnani (died 26 December 1476) was a member of the Milanese nobility and an assassin of Galeazzo Maria Sforza, the Duke of Milan. The Lampugnani family was a high ranking family in Renaissance Milan, and Giovanni served in several government positions, often working quite closely with the Duke. Under the Duke, Giovanni's brothers leased some valuable land from a rural abbey. Upon the death of the abbot, the inheriting cleric nullified the lease and evicted the Lampugnani brothers from the property. Although the family appealed to the Duke, there was no government intervention on the matter, resulting in utter contempt on the part of Giovanni. The Duke, although popular as a patron of the arts, was known to be rather ruthless in his rule and something of a womaniser, traits which encouraged more enemies to emerge amongst the government ranks. Two other officials, Carlo Visconti and Gerolamo Olgiati soon joined Giovanni in a conspiracy to assassinate the Duke.
Қылмыскер
Құрлық жасау 1474 жылы басталған болуы мүмкін деген дәлелдерге қарамастан, заговоршылар тарапынан нақты өлтіруден басқа жоспарлар аз болды; басқа да сыртқы қолдауды табуға тырысулар жүргізілмеді, сондай-ақ қашу жоспарлары нығайтылмады. Лапуньяни басқа да қастандықшылармен бірге 1476 жылы 26 желтоқсанда (шаһид Санто Стефано күні) Санто Стефано шіркеуінде жиналып, оны өлтіруге дайындалды. Қарулы және жасырын қару-жарақ киген олар таңертеңгілік мешітке жиналып, әулие қорғанышы үшін дұға етеді. Герцогтың шеруі келгенде Лампуньяни, Висконти және Ольгиати герцогтың алдына келді, Лампуньяни бір тізе бүгіп отырды. Қысқаша сөз алмасудан кейін Лампуньяни кенеттен тұрып, герцогты жамбас пен көкірекке ұрды. Көп ұзамай оған Висконти, Ольгиати және Лампуньянидің Франзоне есімді қызметшісі қосылды, олар герцогты өлтірді. Қауым қастандықшыларды қоса алғанда шіркеуден қашып кеткенде, пандемия тез арада пайда болды. Лампуньяни қашып құтылу үшін шіркеудің әйелдер бөліміне жүгірді, содан кейін ол ұсталып, өлтірілді. Оның басы кесіліп, басқа өлтірушілердің (барлығы да бір апта ішінде ұсталып, өлтірілді) баспен бірге бірнеше жыл бойы ескерту ретінде қоңырау мұнарасында көрсетілді. Герцогты өлтіргеннен кейін бірнеше күн өткен соң, Лампуньяни отбасы мүшелері ұсталды және олардың мүлкін бұзған топтар жойды. Қалған лампуньяндардың көпшілігі Миланнан қашып кетті немесе басқа қалаларға жер аударылды.
Despite evidence that plotting may have begun as early as 1474, there was little planning on the conspirators' part beyond the actual assassination; no efforts were made to find further outside support amongst any ruling families, nor were getaway plans solidified. Lampugnani, the leader of the plot, gathered with the other conspirators in the church of Santo Stefano on 26 December 1476 (the day of the martyr, Santo Stefano) to prepare for the assassination. Armed and wearing hidden armour, they convened before Mass in the morning, praying for the saint's protection. When the Duke's procession arrived, Lampugnani, Visconti and Olgiati stepped before the Duke, Lampugnani going down on one knee. After a brief exchange of words, Lampugnani rose suddenly, stabbing the Duke in the groin and chest. Soon he was joined by Visconti, Olgiati and a servant of Lampugnani's named Franzone, stabbing the Duke to death. Pandemonium erupted quickly, as the congregation — assassins included — fled the church. Lampugnani, in an attempt to escape, ran to the women's side of the church where he was subsequently caught and killed. His head was severed and, with the heads of other assassins (who were all apprehended and executed within a week), displayed on the belltower as a warning for several years following. In the days immediately following the Duke's assassination, other Lampugnani family members were arrested on suspicion of compliance and much of their property destroyed by mobs. Most of the remaining Lampugnani fled Milan or were exiled to other cities.