Кіріспе
Француз революциясының басталуындағы оқиға 1789 жылғы 20 маусымда француздық үшінші қабаттың мүшелері Жан Жозеф Мунье бастамасымен теннис алаңында ант берді. Олардың "патшалықтың Конституциясы бекітілмейінше, қажет болған жерде ажыраспау және қайтадан жиналу" деген анты Француз революциясының шешуші оқиғасына айналды. Эстаттар генералы елдің қаржы және ауыл шаруашылығы дағдарысын шешу үшін шақырылған, бірақ 1789 жылғы мамыр айында жиналғаннан кейін бірден өкілдік мәселелеріне батып кетті, әсіресе олар тәртіп бойынша немесе жеке бас бойынша дауыс бере ме (бұл үшінші эстаттың күшін арттырады, өйткені ол басқа екі эстаттан айтарлықтай көп еді). 17 маусымда үшінші қабат Жан Сильвен Бейли басшылығымен Ұлттық Ассамблея деп атала бастады. Мирабо графы Оноре Габриэль Рикети көрнекті рөл атқарды. 20 маусым таңында депутаттар Salle des Menus Plaisir есігінің күзетілгенін және сақшылармен қоршалғанын көргенде қатты таң қалды. Олар бірден жағдайдың нашарлап кеткенінен қорқып, король Людовик XVI-ның шабуыл жасауы мүмкін деп уайымдады, сондықтан олардың мүшелерінің бірі Жозеф Игнась Гильотиннің ұсынысымен депутаттар Версаль сарайының жанындағы жабық корольдік теннис алаңына жиналды. Үшінші қабаттың 577 мүшесінің 576-сы ант берді; Жан Сильвен Бейли бірінші болып қол қойды; қосылмаған жалғыз адам Джозеф Мартин Доух болды, ол монарх қабылдаған шешімдерді ғана орындайтын. Бұдан әрі отырыстар өткізбеу үшін теннис алаңы 21 немесе 22 маусымда корольдің інісі Артуа графымен жалға алынды. Осы уақытта Ассамблея Версаль соборында орналасты.
The Tennis Court Oath was taken on 20 June 1789 by the members of the French Third Estate in a tennis court on the initiative of Jean Joseph Mounier. Their vow "not to separate and to reassemble wherever necessary until the Constitution of the kingdom is established" became a pivotal event in the French Revolution. The Estates General had been called to address the country's fiscal and agricultural crisis, but they had become bogged down in issues of representation immediately after convening in May 1789, particularly whether they would vote by order or by head (which would increase the power of the Third Estate, as it outnumbered the other two estates by a large margin). On 17 June, the Third Estate began to call itself the National Assembly, led by Jean Sylvain Bailly. Honoré Gabriel Riqueti, Comte de Mirabeau, took a prominent role. On the morning of 20 June, the deputies were shocked to discover that the door of the Salle des Menus Plaisir was locked and guarded by soldiers. They immediately feared the worst and were anxious that a royal attack was imminent from King Louis XVI, so upon the suggestion of one of their members Joseph Ignace Guillotin, the deputies congregated in a nearby indoor royal tennis court near the Palace of Versailles. The 576 of the 577 members from the Third Estate took the oath Jean Sylvain Bailly was the first one who signed; the only person who did not join was Joseph Martin Dauch, who would only execute decisions that were made by the monarch. To prevent further sessions, the tennis court was rented on 21 or 22 June by the count of Artois, a brother of the King. Meanwhile, the Assembly moved to the Versailles Cathedral.
Өмірбаян
Революцияға дейін француз қоғамы, патшалықтан басқа, үш сословиеге бөлінді. Бірінші сословие – дін қызметкерлері, екінші сословие – ақсүйектер. Франция халқының 97 пайызын құраған үшінші сословие өте бай қала саудагерлерінен кедей ауыл шаруаларына дейін әртүрлі топтарды қамтыды. Бұл үш сословие тарихи түрде заң шығару жиналысы – Эстат-генералда жиналатын, бірақ соңғы рет 1614 жылы, Людовик XIII билігі тұсында өткен. Бұл Франция Корольдігінің Эстат-генералының соңғы шақырылысы болды. Король Людовик XVI шақырған 1789 жылғы Эстат-генералы үшінші сословиенің Ұлттық Ассамблея құрып, корольдің қарсылығына қарамастан, қалған екі сословиені қосылуға шақырған кезде аяқталды. Бұл француз революциясының басталуын білдірді. Үшінші сословие француз халқының басым көпшілігін құрады, бірақ Эстат-генералының құрылымы үшінші сословиенің өкілдерінің ғана аз ғана басымдығын қамтамасыз етті. Дауыстар бірлесіп берілген жағдайда қарапайым көпшілік жеткілікті болды. Бірінші және екінші сословиелер дауыс беруді бөліп қарауды қалаған: ұсыныс әр сословиенің мақұлдауынан өтуі мүмкін немесе Эстат-генералының екі «палатасы» (біреуі бірінші екі сословие үшін, екіншісі үшінші сословие үшін) құрылып, заң жобасы екі палатаның да келісімімен қабылдалуы керек еді. Қай жағдайда болсын, бірінші және екінші сословиелер үшінші сословиенің арасында кең қолдау тапқан, мысалы, ақсүйектер мен дін қызметкерлерінің жеңілдіктеріне қауіп төндіретін реформаларға вето құқығын қолдана алатын.
Ант
Депутаттардың алаңдаушылығы, тіпті қате болса да, түсінікті болды және анттың маңызы оның жағдайынан асып түседі. Бұл ант – революциялық әрекет және саяси биліктің монархиядан емес, халық пен олардың өкілдерінен шығатынының жариялануы. Олардың біртігі Людовик XVI-ны дін қызметкерлері мен аристократияны Ұлттық Ассамблеяға қосылуға бұйрық беруге мәжбүр етті, осылай ол Ұлттық Ассамблеяны бақылайтын сияқты көрінуге тырысты. Антқа қол қойғандардың арасында Сен-Доминг колониясынан бес делегат та болды. Мәтінді Антуан Барнаве мен Исаак Ле Шапелье дайындады. Анттың ағылшын тіліндегі аудармасы:
Патшалықтың конституциясын құруға, қоғамдық тәртіпті жаңаруға және монархияның нағыз принциптерін сақтауға шақырылғандықтан, ешбір нәрсе оның мәжілістерін жалғастыруға кедергі келтірмейді, және соңында, Ұлттық Ассамблея оның мүшелері жиналған жерде болады. Бұл Ассамблеяның барлық мүшелері дереу салтанатты ант беруге міндетті, олар ешқашан таралмайды және патшалықтың конституциясы берік негізге орнатылып, бекітілгенге дейін жағдай талап еткен кезде қайта жиналады; және ант бергеннен кейін барлық мүшелер және әрқайсысы жеке өз қолтаңбаларымен осы өзгермейтін шешімді растайды. Біз Ұлттық Ассамблеядан ешқашан бөлінбейміз деп ант етеміз және патшалықтың конституциясы берік негізге орнатылғанға дейін, жағдай талап еткен кезде қайта жиналамыз.
Considering that it has been called to establish the constitution of the realm, to bring about the regeneration of public order, and to maintain the true principles of monarchy; nothing may prevent it from continuing its deliberations in any place it is forced to establish itself; and, finally, the National Assembly exists wherever its members are gathered. Decrees that all members of this Assembly immediately take a solemn oath never to separate, and to reassemble wherever circumstances require until the constitution of the realm is established and fixed upon solid foundations; and that said oath having been sworn, all members and each one individually confirms this unwavering resolution with his signature. We swear never to separate ourselves from the National Assembly, and to reassemble wherever circumstances require until the constitution of the realm is drawn up and fixed upon solid foundations.
Мағынасы мен салдары
Ант алғаш рет француз азаматтарының Людовик XVI-ға қарсы ресми түрде шығуының белгісі болды. Ұлттық Ассамблеяның мойын бұрмау қатысы патшаны ұступ етуге мәжбүр етті. Ол 1776 жылғы АҚШ Тәуелсіздік Декларациясының, әсіресе кіріспе бөлімінің ықпалымен туды және одан көп нәрсе алды. Ант сондай-ақ, кейінге тартқан айларда француз ауылдарындағы көтерілістерден бастап, жазбаша конституция талаптарының жаңаруына дейін, түрлі революциялық қозғалыстарды ынталандырды. Ол Ассамблеяның беделін арттырды, король оның әсерін жоюға тырысқанмен, Людовик жеңіліске ұшырады және 1789 жылдың 27 маусымында дауыс берудің әр қазанаттың билігіне емес, адамдар санына сүйенуін ресми түрде сұрады. Теннис кортының анты (1789 жылдың 20 маусымы) Бастилияға шабуыл жасауға, феодализмді жоюға (1789 жылдың 4 тамызы) және Адам және азаматтар құқықтары туралы декларацияға (1789 жылдың 26 тамызы) дейін болды. Ұлттық құрылтай жиналысының мүшелері арасында пікір таластар күшейді. 1791 жылғы француз конституциясы француз үкіметінің ұйымдастырылуын, салық жүйесін, еркектердің санақ бойынша сайлау құқығын және үкімет билігінің шектерін қайта анықтады. 1889 жылы анттың 100 жылдығы тойланғаннан кейін Корольдік теннис корты қайтадан естен шығып, тозығы жетті. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін оны Сенат әкімшілері үшін үстел теннисі залына айналдыру жоспары болды. 1989 жылы Француз революциясының екі жүз жылдығы теннис кортын қалпына келтіруге мүмкіндік берді.