Кіріспе

Арчибальд Генри Пик (15 қаңтар 1859 - 6 сәуір 1920) - австралиялық саясаткер. Ол Оңтүстік Австралияның премьер-министрі болды: 1909 жылдан 1910 жылға дейін Либералды және Демократиялық одақ үшін, ал 1912 жылдан 1915 жылға дейін және 1917 жылдан 1920 жылға дейін оның мұрагері Либералды одақ үшін. Ол 1905-1909 жылдары Прайс Пик коалициялық үкіметінде Наракоортте өкілдік етіп, қазынашы және бас прокурор болды. Сайланғаннан кейін Пик алдымен Чарльз Кингстон мен Фредерик Холдердің либералды үкіметтерін қолдайтын тәуелсіз болды. Ол Джон Дженкинстің үкіметінен көңілі қалды, оны Либералды жалау астындағы 15 мүшесі бар топтың басшысы болуға мәжбүр етті. Пик 1902 жылы мамыр айында Виктория мен Альберттің жаңа орындығына үш мүшесінің бірі болып сайланды, ол бұл орынды 1915 жылдың наурызына дейін басқарды. 1905 жылғы сайлауда Пик Либералды Еңбек одағын іздеді: "Біздің арасындағы жалғыз айырмашылық - бұл дәрежесі мен жылдамдығының айырмашылығы". Пиктің тобы Томас Прайстың лейбористік азшылық үкіметпен коалицияға кірді, Прайс Пик әкімшілігі Оңтүстік Австралияның қазынашысы және Оңтүстік Австралияның бас прокуроры лауазымын атқарды. Қазынашы ретінде ол ауыл шаруашылығы жағдайларының жақсарғанына байланысты үш рет бюджет профицитін шығарды. 1906 жылғы сайлауда лейбористер көпшілікке жақындады. Алайда Пик және оның партиясы келісімді өзгертуге қарсы болды және коалицияны тек Прайспен жақсы қарым-қатынасы ғана біріктірді. Пик 1906 жылы филиалдар желісі бар Либералды және Демократиялық Одақ (LDU) құрды.

Премьер-министр

Прайс қайтыс болғаннан кейін, Еңбек партиясы өзінің жаңа көшбасшысы Джон Верранға Премьер-министр лауазымын талап етті. Пик бас тартты және бір жыл бойы билік жүргізген үкімет құра алды. LDU екі тәуелсіз консервативті партиялардың, Австралия ұлттық лигасының (бұрынғы Ұлттық қорғаныс лигасы) және фермерлер мен өндірушілердің саяси одағының қолдауына сүйенді, екі партияның өкілдері де үкіметке қосылды. 1910 жылы өткен сайлауда оңтүстік Австралияның бірінші көпшілік үкіметін құрып, лейбористер жеңіске жетті. Сол жылы LDU екі тәуелсіз консервативті партиямен бірігіп, Пиктің басшылығымен Либералды одақ құрды. Тараптар бірігуді тез мақұлдады, бірақ бірігуден өздерінің ең аз қағидаттарын сақтап қалған LDU көбірек күмәнмен болды. Пик партия конференциясын "орталық партияның күні өтті" деп сендірді және бірігуді бір дауыспен мақұлдады. Либералды одақ федералды одақтастық либералды партиясымен байланысты. Пик 1912 жылғы сайлауда премьер болып сайланды, өйткені Верранның үкіметі бірқатар маңызды өндірістік дауларды шеше алмады. Пик үкіметі өнеркәсіптік төрелік сотын құрды, ол мемлекеттік наградалар үшін ең төменгі жалақыны белгіледі, бірақ ереуілге шығу құқығын шектеді. Премьер-министр болған кезінде ол Мюррей өзені туралы федералды, Жаңа Оңтүстік Уэльс және Виктория үкіметтерімен келісімге келді, бұл Мюррей өзені комиссиясына әкелді, ол қазір Мюррей Дарлинг бассейні комиссиясы болып табылады. Пик 1915 жылы қонақ үйлер үшін сағат алтыда жабылуды белгілейтін плебисцит өткізген, ал ол Оңтүстік Австралияда келесі елу жыл бойы заңға айналған. Пик 1915 жылғы сайлауда Кроуфорд Вонның басшылығымен жұмысшы партиясынан жеңіліп, өз орнын жоғалтты. Алайда ол Александрадан депутат болып сайланып, оппозиция көшбасшысы болды. Ол партияның әскери міндеттілік мәселесі бойынша бөлініп кеткенінен кейін көпшілігінен айырылды. Пик Либералды одақ пен Ұлттық лейбористік партия мүшелерінің коалициялық үкіметінің премьер-министрі болды. Бұл үкімет тағылымдамадан өту және ажырасу туралы заңдарды реформалады. 1918 жылғы сайлауда партия басымдыққа ие болып, әскери қоныстар құрды. Алайда, Ұлттық партия Пикті жетектеген Еңбек партиясымен бірлесіп, Өнеркәсіп кодексі заңына түзету енгізу үшін алаңға шықты. Олар Пикті толықтай либералды үкімет құруға баулудан бас тартты. Алайда ол жаңа министрлік ант бергеннен бірнеше сағат өткен соң ми қан кетуінен қайтыс болды.