Costanzo Preve

Кіріспе

Италиялық философ және саяси теоретик Костанцо Преве (14 сәуір 1943 - 23 қараша 2013) - итальяндық философ және саяси теоретик. Превті кеңінен антикапиталистік Еуропаның ең маңызды ойшылдарының бірі және марксизм тарихының танымал сарапшысы деп санайды. Оның ой-пікірлері Иоганн Готлиб Фихте, Георг Вильгельм Фридрих Гегель және Карл Маркс ықпалындағы ежелгі грек және идеалистік дәстүр философиясына негізделген. Философиялық түсіндіру, коммунитаризм және универсализм туралы көптеген очерктер мен томдардың авторы.

Өмірбаян

Валенцада туған Преве философия, саясаттану және ежелгі және қазіргі грек тілдерін Туринде, Парижде және Афинада оқыды. 1967 жылдан 2002 жылға дейін орта мектепте мұғалім болып жұмыс істеді және алдымен Италия Коммунистік партиясына (PCI) қатысты. Содан кейін ол 1975 жылы құрылған Пролетарлық демократияға жақындады, ол ПКИ мен Христиан демократиясы арасындағы тарихи келісімге қарсы болды. 1989 жылы Берлин қабырғасының құлауы салдарынан ПКИ тарағаннан кейін Прев өзінің алдыңғы онжылдықта ұстаған ұстанымдарын сын көзбен қарауға кірісті. Ол американдық империализм мен сионизмге қарсы сын көзқарастары үшін БАҚ-тың көп көңіл бөлетін халықаралық солшыл антиимпериалистік белсенділердің одағы Антиимпериалистік лагерьдің кейбір мәдени іс-шараларына қатысты. 2005 жылдан бастап геосаяси журналға "Евразия" үшін жазды. Прев Георг Лукачқа бет бұрмас бұрын марксистік философ Луи Альтюссердің ықпалына ие болды. Ол 1960-1970 жылдары маңызды жұмысшы ағымды (немесе автономиялық марксизмді) қабылдамады. 1990 жылдары Прев Альтюссерге қайта оралып, Гегельдің тарих философиясына негізделген экономизм мен ортодоксалды марксизмді сынға алды. Алтюссердің "кездейсоқ материализм" (matérialisme aléatoire) туралы соңғы еңбегіндей, Прев тарихтағы кездейсоқтық орнын баса айтты және буржуазия мен пролетариат арасындағы таптық қарама-қайшылықты капиталистік өндіріс тәсілі белгілі бір кезеңіне тән тарихи өтпелі форма деп санайды. Прев 1960-шы жылдарды капитализм жаңа кезеңге кіргенде, 19-шы ғасырда пролетариаттың пайда болуымен бірдей тарихтағы үзіліс ретінде қарастырды. Алайда, Прев Альтюссерге қарсы жас Маркстың шеттен шығу теориясы мен оның адам табиғаты туралы теориясын талап етеді және марксизмді неміс идеализмінің соңғы кезеңі деп санайды. Прев сонымен қатар жалғыз гипер державаның, яғни АҚШ-тың бұрын-соңды болмаған күш-қуатына тоқталып, мәдени империализмге қарсы ескертті. Ол Антонио Негри мен Майкл Хардттың "Империясын" (2000) сынға алды. Прев Марксқа төрт ұстазды тағайындады, атап айтқанда Эпикурды (оның диссертациясын арнады, Демокрит пен Эпикур арасындағы табиғи философияның айырмашылығы, 1841) оның материализмі мен клинамен теориясы үшін; Жан Жак Руссо, оның теңгерімді демократия туралы идеясы; Адам Смит, меншік негізі еңбек деген идеяны ұсынған; және, ақырында, Георг Вильгельм Фридрих Гегель. Прев атеист еді. 2013 жылдың 23 қарашасында Преве өзінің тұрып жатқан жері - Туринда қайтыс болды.

Born in Valenza, Preve studied philosophy, political science and ancient and modern Greek in Turin, Paris and Athens. He worked as a high school teacher from 1967 to 2002 and was engaged first in the Italian Communist Party (PCI). He then got close to Proletarian Democracy, a party created in 1975 which opposed to the historic compromise between the PCI and the Christian Democracy. After the dissolving of the PCI following the 1989 fall of the Berlin Wall, Preve undertook a critical review of his own positions held in the precedent decades. He gave lectures for and took part in some of the cultural activities of the Anti Imperialist Camp, a union of international leftist anti imperialist activists who have received much attention from the media because of their critical stand against American imperialism and Zionism. Since 2005, he wrote for geopolitical journal Eurasia. Preve was initially influenced by Marxist philosopher Louis Althusser before turning himself towards Georg Lukács. He rejected the important workerism current (or autonomist Marxism) during the 1960–1970s. In the 1990s, Preve returned to Althusser and criticized economism and orthodox Marxism based on a teleological philosophy of history inspired by Hegel. As did Althusser in his latter work on "random materialism" (matérialisme aléatoire), Preve insisted on the place of contingency in history and considers the class contrast between the bourgeoisie and the proletariat to be a historical passing form specific to a certain period of the capitalist mode of production. Preve conceived of the 1960s as a rupture in history in much the same way that the appearance of the proletariat in the 19th century had been as capitalism entered a new phase. However, Preve insists against Althusser on the young Marx's theory of alienation and on his theory on human nature and provocatively considered Marxism as the last phase of German idealism. Preve has also insisted on the unprecedented power of the sole hyperpower, that is the United States, warning against cultural imperialism. He criticized Antonio Negri and Michael Hardt's Empire (2000). Preve assigned four masters to Marx, namely Epicurus (to whom he dedicated his thesis, Difference of natural philosophy between Democritus and Epicurus, 1841) for his materialism and theory of clinamen; Jean Jacques Rousseau, from which come his idea of egalitarian democracy; Adam Smith, from whom came the idea that the grounds of property is labour; and finally Georg Wilhelm Friedrich Hegel. Preve was an atheist. On 23 November 2013, Preve died in Turin, where he lived.