Кіріспе
1944 жылы Бенедикт Богеус түсірген фильм Сан-Луис-Рей көпірі - Бенедикт Богеус Продакшнс түсірген және Юнайтед Артистс шығарған 1944 жылғы драмалық фильм. Оны Роуленд В. Ли продюсерлік және режиссерлік қызметте Бенедикт Богеуспен бірге атқарды. Говард Эстабрук пен Герман Вайсманның сценариі Торнтон Уайлдердің 1927 жылғы "Сан-Луис-Рей көпірі" романынан алынған. Музыкасын Димитрий Тёмкин жазды, ал кинематографияны Джон В. Бойль және Джон Дж. Мескалл жазды. Фильмде Линн Бари, Фрэнсис Ледерер, Аким Тамиров, Назимова және Луис Калхерн ойнайды. Димитрий Тёмкиннің музыкасы "Үздік музыкалық композиция" номинациясына ұсынылды.
The Bridge of San Luis Rey is a 1944 drama film made by Benedict Bogeaus Productions and released by United Artists. It was produced and directed by Rowland V. Lee with Benedict Bogeaus as co producer. The screenplay by Howard Estabrook and Herman Weissman was adapted from the 1927 novel The Bridge of San Luis Rey by Thornton Wilder. The music score was by Dimitri Tiomkin and the cinematography by John W. Boyle and an uncredited John J. Mescall. The film stars Lynn Bari, Francis Lederer, Akim Tamiroff, Nazimova and Louis Calhern. Dimitri Tiomkin's music was nominated for the Best Original Score.
Сюжет
1774 жылы Перудегі Сан-Луис-Рей шіркеуіне алып баратын жүз жылдық көпір терең алқабына құлап, оны кесіп өтетін бес адамды өлтіреді. Аға Жүніпер (Дональд Вудс) - шіркеу монахтарының бірі, оның сенімі өкінішті оқиғадан соң шайқалады. Ол Лимаға барып, Құдай осы бес адамды неге осындай өлімге таңдағанын сұрауға жауап іздеді. Лима қаласында Джунипер бауырлас жергілікті театрдың әйгілі қайраткері Пио аға (Аким Тамиров)мен сөйлесіп, танымал актриса Микаэла Виллегас (Линн Бари) туралы сұрайды. Содан кейін Пио Микаэламен кездескен оқиғасын және қайғылы оқиғаға әкелген бақытсыз оқиғаларды айтып береді. Осыдан бірнеше жыл бұрын Микаэла Лимада жұмыс істеген кезде, ол батыл, қызықты Мануэльді (Франсис Ледерер) жақсы көретін. Оның егіз інісі Эстебан Микаэланы жек көреді. Мануэль Испанияға кеткен кезде Пио Микаэланың ұстазы болды және оған Комидия театрында жұмыс істеп, керемет актриса болуға көмектесті. Оның атақтылығы мен сұлулығы вице-король Дон Андре (Луи Кальхерн) қызығушылығын тудырды және ол одан өзінің сарайына жеке сапармен баруын сұрады. Микаэла вице-корольге барар алдында Мануэль сапардан оралады және вице-корольге барудың орнына, ол түнді сүйікті Мануэльмен өткізеді. Егіз ағайындылардың арасындағы шиеленістік, Мануэль Микаэланың өзіне жазған барлық хаттарын тапқанда, Эстебан оған жібермеген. Эстебан кешірім сұрайды және жасаған әрекетіне кінәлі екенін сезінеді, тіпті өз өмірін өзі алмақшы, бірақ Мануэль оны асынудан тоқтатады. Эстабан сауыққаннан кейін Мануэль жаңа ұзақ сапарға шығады. Микаэланы тағы да вице-король шақырғанда, ол шақыруды қабылдайды. Вице-корольдің Микаэлаға деген қызығушылығынан маркиза Дона Мария (Назимова) қауіптеніп, одан құтылуға шешім қабылдайды. Маркиза Микеланың сенімділігін алу үшін оның досы болып көрінеді, бұл вице-корольдің басқа көрнекті қонақтарынан айырмашылығы. Бұл Пьо ағамыздың әңгімесіне тоқталып өтетін сәт. Жүніс әулиеге (Бланш Юрка) барады . Ол оған Маркиза туралы, оның қызы Испанияға қашып барып, жас аристократқа үйленгені туралы айтады. Маркиза өзінің жалғыздығын абысқа айтып, Пепита есімді жетім қызды жас серігі ретінде ұсынды, оны маркиза өзінің ащылығынан қатты қорлады. Маркиза Пиодан вице-король мен Микаэла туралы да сұраған, бірақ Пионың беретін мәліметі жоқ. Вице-король Микаэлаға ғашық болады, ал Эстебан оны асыл адамдар одан құтылу үшін жоспар құрып жатқаны туралы ескертеді. Микела ашуланып, Пиодан көмек сұрайды, ол оған сарайдағы өнер көрсету кезінде ән береді. Әннің мәтіні патшалық билікті басып алу туралы айтылады, аристократ тыңдаушылар қатты ренжіді. Вице-король Микаэланы кешірім сұрауға мәжбүрлейді, бірақ маркиза өзінің қаншалықты ақымақ болғанын түсінеді және өз кезегінде Микаэладан кешірім сұрайды. Ол адам табиғаты мен адамдардың Эстебан мен Маркиза сияқты жақсы нәрсеге айналу қабілеті туралы ойлана бастайды. Мануэль өзінің саяхаттарынан капитан ретінде оралады және Микаэладан өзімен бірге келуге сұрайды. Олар құшақтасқан кезде вице-король кіреді және Мануэлді өзінің сарайында көруді талап етеді. Мануэль сол түні тұтқындалады, өйткені вице-король оны Микаэла үшін тым көп бәсекелестік деп санайды. Вице-король Испанияға қайта оралуға шақырылғанда, ол Микаэладан онымен бірге болуды сұрайды. Ол Мануэлдің түрмеге қамалуынан бас тартады. Ол Пьодан Мануэльді түрмеден босатуға көмектесуін сұрайды, содан кейін вице-король мен оның ертеңімен тауларға саяхатқа шығады. Пио Мануэльді босатуға тырысады, бірақ кейіннен оны вице-король тергеп-тексеруге алады. Пио вице-корольге Мануэльді өлтірмеуді кеңес береді, өйткені бұл оны шейіт етеді. Осы кеңеске сәйкес Мануэль кешіріледі, ал Пио қол қойылған құжатты Мануэль жасырынған жерге, Сан-Луис-Рейге көпірдің жанында әкеледі. Көп ұзамай вице-король және оның шағын серіктері, соның ішінде Микаэла, маркиза, Пепита және олардың жазушысы Эстебан көпірге келеді. Вице-король көпірден өтіп, екінші жағына өтеді, содан кейін басқалары да соңынан еріп жүреді. Микаэла өзеннен өтуге дайындалып жатқанда, Мануэль келіп, тоқтап, оны сүйеді. Ол көпірдің құлап, вице-корольді, маркизаны, Эстебанды, Пепитаны және тағы бір адамды өлімге жіберген кезде көпірде тек бір қадам жасауға болады. Микаэланы алып кетіп, Мануэл құтқарады.
Өмірбаяны және өндірісі
Фильм мен роман Микаэла Вильегас (1748-1819) өмірінің шынайы оқиғасына негізделген, ол танымал перуандық ойын-сауықшы, Ла Перихоле деп аталады, оның өмірі Проспер Меримедің Le Carrosse du Saint Sacrement повесі үшін де шабыт болды; оперы буффе, Жак Оффенбахтың La Périchole; және Жан Ренуардың 1953 жылғы Le Carrosse d'or (Алтын көлігі). Сондай-ақ, Лили Дамитаның қатысуымен "Сан-Луис-Рей көпірі" (1929) фильмінің сөйлеуге арналған нұсқасы да болған. Фильм 2004 жылы Сан-Луис-Рей көпірі деген атпен қайтадан түсірілді.