Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
R v Ewanchuk, [1999] 1 SCR 330 - бұл Канада Жоғарғы Сотының жыныстық зорлық-зомбылық айыбы бойынша келісімді қорғау туралы ісі. Сот бұл жағдайда ымыраға қол жеткізуге тыйым салынады деп тапты. Бұл іс судья Джон МакКлунг пен судья Клэр Л'Херу Дубе арасында туындаған дау үшін де белгілі.
R v Ewanchuk, [1999] 1 SCR 330 is a leading Supreme Court of Canada case concerning the defence of consent to a charge of sexual assault. The Court held that there was no defence of implied consent. The case is also notable for the controversy that arose between Justice John McClung and Justice Claire L'Heureux Dubé.
Өмірбаян
Стив Эванчук 17 жасар қызды жұмысқа алу үшін фургонға алып келді. Сұхбаттан кейін Еванчук әйелді артындағы трейлеріне шақырды. Ол қызды өзінің трейлеріне алып, оған бірнеше рет жақындата бастады. Әр жолы ол "жоқ" деп жауап беріп, ол тоқтап қалады, бірақ біраз уақыт өткеннен кейін оның жыныстық қатынасын қайталайды. Сотта ол трейлердегі уақытында қатты қорқып, сондықтан жыныстық қатынасты тоқтату үшін одан әрі әрекет жасамағанын, мысалы, еркекпен кету немесе оған қарсы тұруды қаламағанын айтты. Ол кетер алдында, Юанчук оған бала күтіміне көмектесу үшін 100 доллар төледі. Сотта Еванчук әйелдің бастапқыда оның жыныстық қатынасқа "жоқ" деп жауап бергенін, өйткені ол жалғастырған және ол бұдан әрі қарсылық білдірмегенін, бұл "күшінше келісім" болып табылатындығын сәтті дәлелдеді. Айыптылық үкімі апелляциялық шағымда бекітілді. Альберта апелляциялық сотының шешімінде судья Джон МакКлунг "жауапкердің Еванчукқа өзін таныстырмағанын немесе капотта және кринолиндерде трейлеріне кірмегенін" және Еванчуктың мінез-құлқы "гормоналдыдан гөрі қылмыстық емес" екенін айтты. Жоғарғы Соттың алдында тұрған мәселе "процесс судьясы жыныстық зорлық-зомбылық туралы келісімді түсінуде қателік жасады ма және Канада заңдарында 'күшінше келісім' қорғанысы бар деген тұжырым дұрыс болды ма" деген болатын.
Steve Ewanchuk brought a 17 year old girl into his van for a job interview. After the interview, Ewanchuk invited the woman to his trailer in behind. He took her into his trailer and began to make a series of advances. Each time she would say "no" to his advance and he would stop but, after the passing of some time would then renew his sexual advances. She testified at trial that during her time in the trailer she was very afraid and that is why she did not take further action to stop the sexual conduct such as leaving or attempting to physically resist the man. Before she left, Ewanchuk paid her $100.00 so she could help pay for childcare. At trial, Ewanchuk successfully argued that, although the woman had initially said "no" to his sexual touching because he had continued and she had failed to object further this constituted "implied consent". The acquittal was upheld on appeal. In the decision of the Alberta Court of Appeal, Justice John McClung commented that "it must be pointed out that the complainant did not present herself to Ewanchuk or enter his trailer in a bonnet and crinolines" and that Ewanchuk's conduct was "less criminal than hormonal". The issue before the Supreme Court was "whether the trial judge erred in his understanding of consent in sexual assault and whether his conclusion that the defence of 'implied consent' exists in Canadian law was correct".
Соттың дәлелдеуі
Сот төрешісі Майор көпшілік тарапынан жыныстық зорлық-зомбылыққа "күшті келісім" беруді қорғауға болмайды деп тапты және апелляциялық соттың шешімін жоққа шығарды. Айыпкер, майор түсіндірді, келісімнің бар екендігіне күмән келтіруге тиіс. Келісімді екі жолмен көрсетуге болады. "Шикатталушы өзінің ақыл-ойымен жыныстық қатынасқа түсуді қалаған" немесе келісу туралы қате пікірді орнату жағдайында "шағым беруші сөзбен немесе іс-әрекетпен өзінің айыпталушымен жыныстық қатынасқа түсуге келіскенін растаған". L'Heureux Dubé айыпталушы келісімді анықтау үшін жеткілікті қадамдар жасамаса, қорғанысты қолдануға болмайды деп тапты. Бұл жағдайда, айыпталушы массаждан жыныстық қатынасқа ауысқанда, оның келісімін алуға тырыспаған. Ол сондай-ақ МакКлунг Дж. пікірін қатты сынға алып, әйелдер мен жыныстық зорлық-зомбылық туралы аңыздар мен стереотиптерге негізделгенін айтты.
Justice Major, for the majority, held there was no defence of "implied consent" to sexual assault and overturned the ruling of the Court of Appeal. The accused, Major explained, must raise a reasonable doubt that there was consent. Consent can be shown in one of two ways. Either where the "complainant in her mind wanted the sexual touching to take place" or, in the case of establishing a mistaken belief of consent, where "the complainant had affirmatively communicated by words or conduct her agreement to engage in sexual activity with the accused". L'Heureux Dubé held that the defence could not be used unless the accused took sufficient steps to ascertain consent. Here, the accused did not make any attempt to ensure that the accused had consent when he moved from a massage to sexual touching. She also castigated McClung J's opinion severely, arguing that it reposed on myths and stereotypes about women and sexual assault.
Салдары
L'Heureux Dubé сын-пікірлеріне жауап ретінде МакКлунг National Post газетіне хат жазып, оны сынға алды және ол өзінің жеке нанымдары оның үкімін қабылдауға кедергі келтірді деп мәлімдеді. Сонымен қатар, ол оның үкімдері Квебектегі еркек өзін-өзі өлтірудің өсуіне ықпал еткенін айтты. Көп ұзамай ол бұл сөзі үшін кешірім сұрап, "L'Heureux Dubé" журналының күйеуінің өз-өзіне қол жұмсағанын білмейтінін айтты.
In response to L'Heureux Dubé's criticism, McClung wrote a letter to the National Post criticizing her and claiming she let her personal beliefs get in the way of her judgment. He also made the comment that her judgments contributed to a rise in male suicides in Quebec. He soon published an apology for the comment, saying he was unaware that L'Heureux Dubé's husband had committed suicide.