"Алмас мәңгілік: Актерлер құрамы мен түсірілім тарихы"

Кіріспе

1971 жылы Гай Гамильтонның Джеймс Бонд фильмі

Брюс Гловер және Путтер Смит Мистер Винт және Мистер Кид рөлінде: Блофельдтің қолдаушылары. Норман Бертон Феликс Лейтер рөлінде: ЦРУ агенті және Блофелдті іздеуде Бондтың серігі. Джозеф Фурст профессор доктор Метц рөлінде: лазерлік дифракция бойынша әлемдегі жетекші сарапшы, Блофельдтің қызметкері. Бернард Ли – М: MI6 басшысы. Десмонд Льюэллин – Q: MI6 техникалық бөлімінің басшысы. Леонард Барр – Шади Три: стендап комедияны ойнайтын және контрабандамен айналысатын адам. Лоис Максвелл – М хатшысы. Маргарет Лейси – миссис Уистлер, мұғалім және алмаз контрабандисі. Джо Робинсон Питер Фрэнкс рөлінде: Бонд жеке басын қолданған алмаз контрабандисі. Дэвид де Кейзер – доктор рөлінде. Лоренс Найсмит – сэр Дональд Мунгер рөлінде: MI6-ға істі жеткізген алмаз сарапшысы. Дэвид Бауэр – Мортон Сламбер рөлінде: Сламбер корпорациясының президенті, жаназа бюросы. Марк Лоуренс және Сид Хейг – Slumber Inc. қызметкерлері. Аталмаған рөлдерде Лола Ларсон (гимнаст Мэри Хиллер қолданған сахналық есім) және Трина Паркс Уайттың қауіпсіздік қызметкерлері Бэмби мен Тэмпер рөлінде пайда болды; Шейн Риммер Уайттың ғарыш мекемесінің директоры Том рөлінде; Эд Бишоп – спутник құрылысына қатысқан ғалым Клаус Хергерсхаймер рөлінде; Генри Роуленд – доктор Тайнан рөлінде және Кассандра Петерсон – биші рөлінде. Петерсон өзінің автобиографиясында фильмде болғанын мойындайды, бірақ соңғы монтаждауға кірмегенін айтады. Петерсон және кейіннен жұлдыз Валери Перрин Шейди Тридің "Аккорн" рөлін ойнады деген әңгіме тарады, олар оның стендап барысында оны қолдаған шоу-қыз болған. Бірақ оларды Дженнифер Касл мен Пэт Гилл ойнады.

Өндіріс

Продюсерлер бастапқыда «Diamonds Are Forever» фильмінің «Goldfinger» фильмінен коммерциялық тұрғыдан сәтті болған элементтерін қайта жасауды жоспарлады, соның ішінде оның режиссері Гай Гамильтонды шақыруды. Питер Р. Хант, «Ежесінің құпия қызметінде» режиссерлік жасаған және бұрынғы барлық Бонд фильмдерінде монтажшы болып жұмыс істеген, Гамильтоннан бұрын шақырылды, бірақ басқа жобамен айналысып жатқандықтан, өндіріс күні кейінге шегерілсе ғана фильмде жұмыс істей алатынын айтты, бірақ продюсерлер одан бас тартты. Гамильтонның «Британия шайқасын» түсіру кезінде кәсіби одақтармен туған қиындықтарынан кейін, режиссерлік қызметтің шарты ретінде «Diamonds Are Forever» Бонд фильмінің тұңғыш рет негізгі түсірілімдері Ұлыбритания емес, АҚШ-та өтті.

Жазу

"Әйелдерге арналған құпия қызмет" фильмінің пост-продакшн кезеңінде Ричард Майбаум Бонд әйелі Трейсидің өлімінен кек алуы туралы бірнеше сценарийлер жазды. Ирма Бант және Марк Анже Драко кейіпкерлерінің қайта оралуы жоспарланған. Гарри Солтцман Таиланд пен Үндістанды түсірілім орны ретінде ұсынған. Джордж Лэзенби фильмнің шығуына дейін рөлден бас тарғаннан кейін, Альберт Р. Брокколи мен Солтцманға әсер етпеген Майбаумның сценарийіне қоса, толық қайта жазу талап етілді. Бұл нұсқада Голдфингердің ағасы, лазерлік қаруы бар супертанкердің корпусындағы швед кемешісі болды. Бұл идея "Әйелдерге арналған құпия қызмет" сценарийінің ерте нұсқасынан алынған, онда Эрнст Ставро Блофельд Голдфингердің егіз інісі болып, Герт Фробе рөлге оралуға дайын болған. Фильм Мид көлінде қытай джонкалары мен римдық галереяларының қууымен аяқталуы тиіс еді. Бірақ, кейін Брокколи түсінде көргеннен кейін сюжет өзгертілді, онда оның жақын досы Говард Хьюздің орнын жалған адам басты. Осылайша, Уиллард Уайт кейіпкері жасалды, ал сценарийді қайта жазуға Том Манкивич тағайындалды. Манкивичтің айтуынша, оны жұмысқа алған себебі, Брокколи сценарийдің көп бөлігі Лас-Вегаста өтетіндіктен американдық жазушыны қалаған, "өйткені британдықтар американдық гангстерлерді жақсы жаза алмайды", бірақ ол британдық тілді де түсінуі керек болған, себебі кейіпкерлер британдықтар еді. United Artists президенті Дэвид Пикер Манкивичтің "Георги" мюзиклін көріп, оны ұсынған; ол екі апталық сынақтан өтіп, фильмнің соңына дейін жұмыс істеді. Голдфингердің ағасы туралы идеядан бас тартылып, Блофелд сценарийге қайта енгізілді. Продюсерлер оның орнына Джон Гэвинды қарастырған, бірақ Клинт Иствуд, Адам Уэст, Берт Рейнольдс, Роберт Вагнер, Бретт Холси, Малкольм Робертс және Ранулф Файнс та қарастырылды; Иствуд, Рейнольдс және Уэст Бонд рөлін американдық актер ойнауына қарсы болды. Майкл Гэмбон ұсыныстан бас тартып, Брокколиге "өте жаман күйде" екенін айтты. Продюсерлер Альберт Р. Брокколи мен Гарри Солтцман Роджер Мурды ойнатуды қалаған, бірақ ол "Жақтаушылар" фильмін түсірумен айналысып жатқан. Пикер бұл шешімге наразы болып, Коннериді рөлге қайтару қажеттігін және ақша мәселесінің маңызды еместігін айтты. Бонд рөліне қайта оралу туралы сұралғанда, Коннери 1,25 миллион доллар талап етті. Актерді рөлге қайта итермелеу үшін United Artists оның таңдауы бойынша екі фильмді ұсынды. Екі тарап келісімге келгеннен кейін Коннери ақысын шотландтық суретшілерге қаржылай көмек беру үшін Шотландияның халықаралық білім беру қорын құруға жұмсады, осылайша олар мансаптарын дамыту үшін елден шығуға мәжбүр болмайды. Джон Гэвин рөлге үміткер болмағандықтан, оның шарты United Artists компаниясымен толық төленді. Коннеридің келісімі бойынша түсірілген алғашқы фильм – оның досы Сидни Люмет режиссерлік еткен "Қылмыс". Ол алғашқы американдық Бонд қызы болды. Линда Торсон Кейс рөліне үміттене отырып, Кубби Броколимен кездесті, бірақ ол оны рөлге қарастырмады, бірақ Пленти О'Тул рөліне үміткерлер тізіміне енгізді. Кейін Брокколи Торсонға Бонд фильмінде ешқашан ойнамағанын, себебі оның шашы ұзақ болмағанын айтты. Лана Вуд сценарист Том Манкивичтің ұсынысымен Пленти О'Тул рөлін сомдады. Бастапқыда Мисс Монипенни кейіпкері фильмде болмауы тиіс еді, себебі Лоис Максвелл жалақыны көтеруді талап еткен, бірақ түсірілім кезінде Монипеннидің кеден қызметкері кейіпінде Бондқа Довер портында саяхат құжаттарын беруі сахнасын қосу туралы шешім қабылданды. Бұл қосымша сахна соңғы минутта жазылды, өйткені продюсерлер Максвеллдің мәселесі шешілгеннен кейін оны фильмге қосуды маңызды деп санады. Максвелл мен Коннери осы қысқа сахнадағы өздерінің репликаларын бөлек түсірді.

While On Her Majesty's Secret Service was in post production, Richard Maibaum wrote several drafts about Bond avenging the death of his wife Tracy. The characters Irma Bunt and Marc Ange Draco were set to return. Harry Saltzman had suggested Thailand and India as potential filming locations. When George Lazenby departed from the role prior to the film's release, a complete rewrite was requested, in addition to Maibaum's script failing to impress Albert R. Broccoli and Saltzman. In this version, Goldfinger's brother was a Swedish shipping magnate armed with a laser cannon held within the hull of a supertanker. The idea was borrowed from an early draft of On Her Majesty's Secret Service in which Ernst Stavro Blofeld was to be Goldfinger's twin brother, with Gert Fröbe set to return. The film would have ended with a boat chase of Chinese junks and Roman galleys on Lake Mead. The plot was later changed after Broccoli had a dream, where his close friend Howard Hughes was replaced by an imposter. Hence, the character of Willard Whyte was created, and Tom Mankiewicz was chosen to rework the script. Mankiewicz says he was hired because Broccoli wanted an American writer to work on the script, since so much of it was set in Las Vegas "and the Brits write really lousy American gangsters" – but it had to be someone who also understood the British idiom, since it had British characters. David Picker, then president of United Artists, had seen the stage musical Georgy written by Mankiewicz, and recommended him; he was hired on a two week trial and kept on for the rest of the movie. The idea of Goldfinger's brother was scrapped, and Blofeld was written back into the script. Producers contemplated replacing him with John Gavin, though actors Clint Eastwood, Adam West, Burt Reynolds, Robert Wagner, Brett Halsey, Malcolm Roberts, and Ranulph Fiennes had also been considered; Eastwood, Reynolds, and West had stated that Bond should not be played by an American actor. Michael Gambon rejected an offer, telling Broccoli that he was "in terrible shape". Producers Albert R. Broccoli and Harry Saltzman wanted to cast Roger Moore, but he was busy filming The Persuaders!. Picker was unhappy with this decision and made it clear that Connery was to be enticed back to the role and that money was no object. When approached about resuming the role of Bond, Connery demanded the fee of $1.25 million. To entice the actor to play Bond once more, United Artists offered two back to back films of his choice. After both sides agreed to the deal, Connery used the fee to establish the Scottish International Education Trust, where Scottish artists could apply for funding without having to leave their country to pursue their careers. Since John Gavin was no longer in the running for the role, his contract was paid in full by United Artists. The first film made under Connery's deal was The Offence, directed by his friend Sidney Lumet. who became the first American Bond girl. Linda Thorson met with Cubby Broccoli, hoping to be considered for the part of Case, but he never considered her for the role, although he did briefly list her as a possibility for the part of Plenty O'Toole. Some time later, Broccoli told Thorson she was never cast in a Bond film because she didn't have long hair. Lana Wood was cast as Plenty O'Toole, following a suggestion of screenwriter Tom Mankiewicz. Initially, the character of Miss Moneypenny did not feature in the movie, partly because Lois Maxwell had held out for a pay increase, but it was decided during production to add the scene where, disguised as a customs officer, Moneypenny gives Bond his travel documents at the port of Dover. The additional scene was a last minute rewrite, as the producers felt it important to incorporate Maxwell after her issue was resolved. Maxwell and Connery filmed their lines separately for the short scene.

Түсірілім

Фильм 1971 жылдың 5 сәуірінде түсірілімге кірісті, Оңтүстік Африка сахналары Лас-Вегасқа жақын шөлде түсірілді. «Universal City Studios» және Лас-Вегастың сегіз қонақ үйі пайдаланылды. Букингемширдегі «Pinewood Studios»-тан басқа, Англиядағы Довер мен Саутгемптон да түсірілім алаңдары болды. Климаксқа жеткен мұнай платформасының сахналары Калифорнияның Оушенсайд қаласының жағалауында түсірілді. Басқа түсірілім орындарына Францияның Cap D'Antibes қаласы (ашылу сахналары), Амстердам және Франкфурт әуежайы кірді. Лас-Вегаста түсірілім көбінесе Говард Хьюздің иелігіндегі қонақ үйлерде өтті, себебі ол Кубби Брокколидің досы еді. «Las Vegas Hilton» Уайт Хаусының орнына қолданылды, ал «Circus Circus» иесі Бондтың жанкүйері болғандықтан, оның циркі фильмде пайда болуға рұқсат берді және тіпті эпизодтық рөлде де ойнады. Шон Коннери Лас-Вегастағы уақытын тиімді пайдаланды. «Мен мүлдем ұйықтамадым. Біз әр түн түсірдік, барлық қойылымдарды тамашаладым және күні бойы гольф ойнадым. Сенбі күні мен құлдырадым – әй, қаншалықты құлдырадым! Аяқтары бар бас сүйектей». Ол сондай-ақ ойын автоматтарында ойнады және бірде жеңісін алу үшін сахнаны кейінге қалдырды. Лас-Вегаста түсірілім кезінде Коннери өзінің әріптесі Лана Вуд пен Джилл Сент-Джонмен кездесті. Кирк Дугластың үйі Тиффанидің үйіндегі сахнаға пайдаланылды, ал Джон Лотнердің жобалаған Палм-Спрингстегі Эльрод үйі Уиллард Уайттың үйі болды. «Slumber Mortuary»-нің сыртқы кадрлары Невада штатының Хендерсон қаласындағы «Palm Mortuary»-де түсірілді. Интерьер «Pinewood Studios»-та салынды, онда Кен Адам нағыз ғимараттың витражды терезесін, оның шапельдегі ромб пішіндес әйнегін дәл көшірді. «Естелік бақшасы» сахнасы Лас-Вегастағы «Palm Downtown Cemetery» зиратында түсірілді. Локациялық түсірілім кезінде Кен Адам Лас-Вегас аймағындағы бірнеше жерлеу үйлеріне барып, «Slumber Mortuary»-нің әсем емес дизайнына, мысалы, дәмсіз «Art Nouveau» жиһазы мен «Tiffany» шамдарына осыдан шабыданды. Лифт ішінде жекпе-жек сахнасын жасау идеясы Гамильтонға тиесілі болды, оның хореографиясын Шон Коннери мен каскадер Джо Робинсон орындады. Автокөлік қуу кезінде, полиция Бондты кішкентай тұраққа қуып жететін сахнада, «Mustang» бірнеше машинаның үстінен кішкентай пандустан секіруі керек еді. Олар жалдаған каскадерлер мұны орындай алмады және екі-үш машинаны қиратты. Каскадерлар тобында бір ғана автомобиль қалды, сондықтан олар Билл Хикманды шақырып, ол бірнеше сағат бойы сол жерге жетіп, «Mustang»-ке секіріп, каскадты бір ретте орындады. Осы автокөлік қуу кезінде жасалған қателік фильмнің соңғы нұсқасына кірді: Бонд екі дөңгелекті «Mustang»-ты тар аллеядан айдап өткенде, машина аллеяға оң жағындағы дөңгелектерімен кіреді және сол жағынан шығады.

Filming began on 5 April 1971, with the South African scenes actually shot in the desert near Las Vegas. Universal City Studios and eight hotels of Las Vegas. Besides Pinewood Studios in Buckinghamshire, other places in England were Dover and Southampton. The climactic oil rig sequence was shot off the shore of Oceanside, California. Other filming locations included Cap D'Antibes in France for the opening scenes, Amsterdam and Frankfurt Airport. Filming in Las Vegas took place mostly in hotels owned by Howard Hughes, for he was a friend of Cubby Broccoli's. The Las Vegas Hilton doubled for the Whyte House, and since the owner of the Circus Circus was a Bond fan, he allowed the Circus to be used on film and even made a cameo. Sean Connery made the most of his time on location in Las Vegas. "I didn't get any sleep at all. We shot every night, I caught all the shows and played golf all day. On the weekend I collapsed – boy, did I collapse. Like a skull with legs." He also played the slot machines, and once delayed a scene because he was collecting his winnings. While shooting in Las Vegas, Connery dated his co star Lana Wood and Jill St. John. The home of Kirk Douglas was used for the scene in Tiffany's house, while the Elrod House in Palm Springs, designed by John Lautner, became Willard Whyte's house. The exterior shots of the Slumber Mortuary were of the Palm Mortuary in Henderson, Nevada. The interiors were a set constructed at Pinewood Studios, where Ken Adam imitated the real building's lozenge shaped stained glass window in its chapel. The Garden of Remembrance scene was shot at Palm Downtown Cemetery, Las Vegas. During location filming, Ken Adam visited several funeral homes in the Las Vegas area, and the inspiration behind the gaudy design of the Slumber Mortuary, for example the use of tasteless Art Nouveau furniture and Tiffany lamps, came from these experiences. Hamilton had the idea of making a fight scene inside a lift, which was choreographed and performed by Sean Connery and stuntman Joe Robinson. During a car chase scene, where the police are chasing Bond in a small parking lot, the Mustang was to jump a small ramp over several cars. The hired stunt driver they had couldn't perform this and wrecked two or three cars in the process. The stunt team had only one automobile left so they called Bill Hickman, who drove for hours to the location, jumped into the Mustang, and did the stunt in one take. A continuity mistake during the same car chase made it into the film's final cut: when Bond drives the Mustang on two wheels through a narrow alley, the car enters the alley on its right side tires and exits driving on its left side.

Музыка

Оригиналды саундтрек Джон Барридің туындысы болды, ол Бонд фильмі үшін алтыншы рет музыка жазды. "Diamonds Are Forever" әні Ширли Басси орындаған екінші Джеймс Бонд тақырыбы еді, алғашқысы 1964 жылы "Goldfinger" болған. Коннери басты рөлге қайта оралғандықтан, "Джеймс Бонд тақырыбы" электр гитарада ерекше, көк түсті қарудың оқ түтігі сахнасында, призмалық жарықтармен бірге, титрлер алдындағы сахнада, сондай-ақ Амстердамдағы аэроглиссер сахнасында толық оркестрлік нұсқада ойнатылды.

Шығару және қабылдау

Diamonds are Forever 1971 жылы 14 желтоқсанда Батыс Германияның Мюнхен қаласында, ал 16 желтоқсанда Австралияның Сидней және Мельбурн қалаларында көрсетілді. Содан кейін 17 желтоқсанда АҚШ, Канада және Еуропаның 44 қаласында, ал 1971 жылы 18 желтоқсанда Жапония, Жаңа Зеландия және Еуропаның тағы 11 қаласында кеңейтілді. Алғашқы алты күнінде әлем бойынша 2 242 557 доллар табыс етті, оның ішінде АҚШ пен Канададағы алғашқы апта соңында 1 569 249 доллар жинады, нәтижесінде ол сол аптадағы кассалық табыс бойынша бірінші орынды иеленді. Фильмнің Ұлыбританиядағы тұңғыш көрсетілімі 1971 жылы 30 желтоқсанда Лестер скверіндегі Одеон театрында өтті. 1972 жылдың 2 қаңтарына дейін АҚШ пен Канададағы алғашқы 17 күнінде 16 238 915 доллар, ал сол күнге дейін шетелде 8 330 000 доллар табыс етті, бұл әлем бойынша 24 568 915 долларға тең болды, бұл United Artists компаниясының мәлімдемесінше, мұндай қысқа мерзімдегі рекордтық көрсеткіш еді. 31 күннен кейін фильм рекордтық 36 647 251 доллар табыс етті. Diamonds are Forever АҚШ-та жеті апта бойы бірінші орында тұрды және әлем бойынша 116 миллион доллар табыс етті, оның 43 миллионы АҚШ пен Канададан түсті.

Қазіргі заманғы шолулар

Роджер Эберт из Chicago Sun Times в положительном обзоре отметил несущественность сюжета и «моменты нелепости», такие как то, что Бонд оказался за рулем лунного багги с вращающимися антеннами и хлопающими роботизированными руками. Он высоко оценил сцену автомобильной погони в Лас-Вегасе, особенно эпизод, когда Бонд ведет Ford Mustang на двух колесах. Винсент Канби из The New York Times с энтузиазмом похвалил фильм, сказав: Джей Кокс, рецензируя для журнала Time, посчитал «Diamonds Are Forever» «в некотором смысле лучшим из всех. Это, безусловно, самый широкий – то есть самый эксцентричный, а не самый чувственный». Он похвалил Коннери как «превосходного, сильного актера с неоспоримой харизмой, который превратил свою широко известную неприязнь к роли Бонда в несколько ироничных моментов самопародии. Он способен на большее, но нравится ему это или нет, он – идеальный, единственный Джеймс Бонд». Джин Сискел из Chicago Tribune написал, что фильм «не просто плохой Бонд, это плохой фильм. Бессвязный сценарий соперничает, ни много ни мало, с отсутствием действия в ответственности за этот провал. Женщины непривлекательны даже для Бонда, судя по его отсутствию пылкости, а злодеи едва ли угрожают». Питер Шжелдал из The New York Times описал «Diamonds Are Forever» как «довольно хороший фильм – не великое искусство, но фантастическая упаковка. Лучшее (или, по крайней мере, лучшее из худшего) классической формулы – в частности, трюки и экзотика – сохранилось, добавлены некоторые обновленные элементы, а другие были немного подправлены». Variety написала, что Джеймс Бонд «все еще наносит смертельный удар во всех своих приключениях, все еще окружает себя полуобнаженными соблазнительницами. Однако «Diamonds Are Forever» не обладает тем же качеством или шиком, что и многие его предшественники. Похоже, что месье Альберт Р. Брокколи и Гарри Солтзман, которые заработали состояние на производстве этих фильмов, вдохновленных Яном Флемингом, достигли того момента, когда последовательная история мало что значит при подготовке фильма о 007. Именно этого не хватает в этой последней части серии, и поэтому нет напряжения. Но действия предостаточно, в привычном стиле Бонда». Фильм был номинирован на премию «Оскар» за лучший звук для Гордона Маккалума, Джона В. Митчелла и Ала Овертона.

Roger Ebert of the Chicago Sun Times noted, in a positive review, the irrelevance of the plot and "moments of silliness", such as Bond finding himself driving a moon buggy with antennae revolving and robot arms flapping. He praised the Las Vegas car chase scene, particularly the segment when Bond drives the Ford Mustang on two wheels. Vincent Canby of The New York Times enthusiastically praised the film as: Jay Cocks, reviewing for Time magazine, felt Diamonds Are Forever was "in some ways the best of the lot. It is by all odds the broadestwhich is to say wackiest, not sexiest." He praised Connery as "a fine, forceful actor with an undeniable presence [who] turns his well publicized contempt for the Bond character into some wry moments of self parody. He is capable of doing better things, but whether he likes it or not, he is the perfect, the only James Bond." Gene Siskel of the Chicago Tribune wrote the film is "not merely bad Bond, it is a bad movie. A disjointed script competes with, of all things, a lack of action for responsibility for this failure. The women are unappealing even to Bond, judging from his lack of ardor and the villains are hardly threatening." Peter Schjeldahl of The New York Times described Diamonds Are Forever as "a pretty good movienot great art, but fantastic packaging. The best (or, anyway, the best worst) of the classic formulaenotably, gimmickry and exoticism a go gohave been retained, some up‐dating elements have been added and other elements have been fudged." Variety wrote that James Bond "still packs a lethal wallop in all his cavortings, still manages to surround himself with scantily clad sexpots. Yet Diamonds Are Forever doesn't carry the same quality or flair as its many predecessors. Apparently Messrs. Albert R. Broccoli and Harry Saltzman, who have made a fortune producing these Ian Fleming inspired mellers, have reached that point where a sustained story means little in prepping an 007 picture. That is what this latest in the series lacks, and for this reason there can be no suspense. But action there is, plenty of it in the familiar Bond manner." The film was nominated for an Academy Award for Best Sound for Gordon McCallum, John W. Mitchell and Al Overton.

Ретроспективті тексерулер

Оның шығарылғанына жиырма бес жыл өткен соң, Джеймс Берардинелли лазерлік қарумен атқылайтын спутниктің идеясын, сондай-ақ Джилл Сент-Джон, Норман Бертон және Джимми Диннің актерлік шеберлігін сынады. Кристофер Нулл Сент-Джонды "Бонд қыздарының ең әсерсіздерінің бірі – әдемі, бірақ шыңылтыр және көмекке мұқтаж" деп атады. Дэнни Пирридің сөзінше, "Алмаз мәңгі" – "Бонд сериясының ең ұмытылатын фильмдерінің бірі", және "Блофелд қайта пайда болғанға дейін біз Джеймс Бондпен байланыстыратын керемет емес, қарапайым алмаз контрабандасы мелодрамасын көруге мәжбүрміз: Лас-Вегас орны жеткілікті экзотикалық емес, юмор азырақ, өлтірушілер Мистер Кидд пен Мистер Винт – "Агрессорлар" телесериалынан кездесетін кейіпкерлерге ұқсас, бірақ олардан әлдеқайда көңілді емес, тіпті Максвелл Смарт та олардан құтыла алады". IGN оны "Алтын қаруы бар адам" және "Басқа бір күні өлу" фильмдерінен кейін үшінші ең нашар Джеймс Бонд фильмі деп таңдады. Total Film Мистер Винт пен Мистер Киддті, сондай-ақ Бэмби мен Тэмперді Бонд сериясындағы бірінші және екінші ең нашар жау ретінде тізімдеді. Фильмді The Guardian газетінен Xan Brooks жақсырақ қабылдады, ол оны "ерекше керемет, бәрінен жақсы: кемшіліксіз батыс әлемі үшін кемшіліксіз Бонд фильмі" деді. Rotten Tomatoes веб-сайтында фильм 53 рецензияға негізделген 64% мақұлдау рейтингісіне ие, орташа бағасы 6.3/10. Сайттың консенсусы: "Алмаз мәңгі" көбінесе туынды туынды, бірақ Шон Коннеридің қатысуымен, керемет трюктар мен тапқыр диалогтардың арқасында бәрібір қызықты".