Дильбек – Бельгияның Фламанд Брабант провинциясындағы муниципалитет. Бұл қала Брюссельге жақын, шағын ауылдардан тұрады, тұрғын үйлер мен индустриялық аймақтар бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дилбек – Бельгияның Фламанд аймағындағы, Фламанд Брабанты провинциясындағы муниципалитет. Муниципалитет құрамына Дилбек, Грот-Бийгарден, Иттербек (Синт-Анна-Педемен), Шепдаал (Синт-Гертрудис-Педемен), Синт-Мартенс-Бодегем және Синт-Ульрикс-Капель ауылдары кіреді. Дилбек Брюссель астанасы аймағының шетінде, Пайоттенланд аймағында орналасқан, сондықтан жергілікті атауы – Poort van het Pajottenland (Пайоттенландқа қақпа). Дилбек Бельгияның голланд тілінде сөйлейтін аймағында болғанымен, 35 орындық жергілікті кеңесте 3 өкілі бар француз тілді азшылық та бар. Бұл көбінесе сақталған ауылдық жерлер мен өнеркәсіптік аймақтары бар тұрғын үй қауымдастығы.
Dilbeek is a municipality in the province of Flemish Brabant, in the Flemish region of Belgium. The municipality comprises the villages of Dilbeek proper, Groot Bijgaarden, Itterbeek (with Sint Anna Pede), Schepdaal (with Sint Gertrudis Pede), Sint Martens Bodegem, and Sint Ulriks Kapelle. Dilbeek is located just outside the Brussels Capital Region, in the Pajottenland, hence the local name Poort van het Pajottenland (Gate to the Pajottenland). Even though Dilbeek is located in the Dutch language area of Belgium, there is a French speaking minority represented by 3 members on the 35 seat local council. It is a mostly residential community with some preserved rural areas and some industrial zones.
Ортағасырлық шығу тегі
Дильбек иелерінің 7-ғасырлық шейіт қызы, Дильбек және Орман (Ворст) қалаларында өмір сүрген. Дегенмен, оның өмірінің тарихи фактілері күмәнді. Каролингтер дәуірінде Дильбек және оның көршілес ауылдары Бракбатенцис аймағының бір бөлігі болды. Бұл аймақты Андерлехтағы Аа иелері басқарды, ал 1085 жылы Лёвен графы оны Брабант ландграфтығына қосты. Деделбечка есімі алғаш рет 1075 жылы, ал кейіннен Groot Bijgaarden (француз тілінде Grand Bigard) болып өзгерген Бигардис есімі 1110 жылы айтылған. Бигардис бастапқыда Генттегі Әйір Баво монастырының қарауында болды, бірақ 1125 жылы Әйір Вивина басшылығымен осы жерде діни қауымдастық құрылды. 1183 жылға қарай ландграфтық Брабант герцогтығына айналды, оның құрамында Дильбек Француз революциясына дейін тәуелсіз приход ретінде сақталды.
The life of Saint Alena, the 7th century martyr daughter of a lord of Dilbeek, was set in Dilbeek and Forest (Vorst). The historical facts of her life, however, are disputed. In Carolingian times, Dilbeek and its neighbouring villages were part of the pagus Bracbatensis. This territory, ruled by the Lords of Aa in Anderlecht, was integrated into the Landgraviate of Brabant by the counts of Leuven around 1085. The first mention of the name Dedelbeccha dates from 1075, while the name Bigardis, later transformed into Groot Bijgaarden (in French Grand Bigard), dates from 1110. Bigardis was originally a dependency of the Abbey of Saint Bavo in Ghent, but by 1125, nuns under the leadership of Saint Wivina had founded a religious community there. Around 1183, the landgraviate became the Duchy of Brabant, within which Dilbeek remained as an independent parish until the French Revolution.
16 ғасырдан бүгінгі күнге дейін
Бұл аймақтың приходтары 1559 жылға дейін Камбрей епархиясына қарасты, содан кейін Мехелен архиепископының басқаруына берілді. Сондай-ақ, 16 ғасырда Дилбек, Иттербек және Синт-Мартенс Бодегем Гаасбек мырзаларының жергілікті билігіне бағынды. Келесі онжылдықтар католиктер мен протестанттардың арасындағы соғыстармен белгіленді, оның нәтижесінде Грот Бижгаарден аббатханасы қирады. Ғимараттардың толық бұзуы мен сатылуы 1790 жылдары француз үкіметі тұсында жүзеге асты.
The area's parishes belonged to the see of Cambrai until 1559, when they were placed under the administration of the Archbishop of Mechelen. Also in the 16th century, Dilbeek, Itterbeek and Sint Martens Bodegem were placed under the local rule of the Lords of Gaasbeek. The following decades were marked by the wars that opposed Catholics and Protestants, which resulted in the ruin of the Abbey of Groot Bijgaarden. The final dismantlement and sale of the buildings took place during the French regime in the 1790s.
Оқиғалар
Қазіргі муниципалитетті құрайтын алты коммунаның әрқайсысы жыл сайын бірнеше жәрмеңке мен мереке ұйымдастырады. Көктемнің әр жылы Дилбекте лала гүлдер фестивалі өтеді. Жазда Дилбек қаласының әкімшілік үйінің артындағы көлде фламандтық топтардың жүзетін сахнада өнер көрсететін Vijverfestival (Көл фестивалі) ұйымдастырылады.
Each of the six communes that make up the current municipality organizes several annual fairs and kermesses. Every spring, a tulip festival takes place in Dilbeek. Each summer the Vijverfestival (Pond Festival), where Flemish bands perform on a floating stage, takes place at the pond behind the town hall in Dilbeek proper.
Көрікті жерлер
Грот Биджгарденнің әсерлі қамалы 1640 жылы 14 ғасырдағы бекіністің төңірегінде салынған. Жақын жерде Синт Вивина иелігі орналасқан, онда ежелгі аббатхананың қираған қалдықтары әлі де көрініп тұр. Дилбектің жергілікті билік кеңсесі, сондай-ақ де Вирон қамалы деп белгілі, 1863 жылы Тюдор стилінде 14 ғасырлық бекіністің орнында салынған. Ортағасырлық мұнаралардың бірі – Синт-Аленаторен, қазіргі ғимаратты қоршап тұрған саябақта әлі де көруге болады. Осы бекініске келген шақыру бойынша V Карлға сүйікті қоянның орнына қоян еті ұсынылған, нәтижесінде Дилбек тұрғындары "қоян жеушілер" (konijnenfretters) деген лақап атқа ие болды. Саябақта тағы да бірнеше қызықты ғимараттар (ферма, мұз сақтаушы, дилижанс тұрағы) бар. Ауылдық муниципалитеттерде көптеген ескі фермалар сақталған, олардың ішінде 13 ғасырлық Неерхоф фермасы бар, ол бұрын Орман аббатханасына тиесілі болған. Сент-Амброзиус шіркеуінің мұнарасы да сол ғасырдан қалған. Сент-Анна-Педе (Иттербек) негізгі шіркеуі 1568 жылы Пётр Брейгель Ұлының "Соқырлардың тұғыры" картинасы үшін үлгі ретінде пайдаланылған, ол қазір Неапольде сақталуда. Бүгінде бұл ауылда Брейгель мұражайы және 1776 жылы қайта жаңартылған су диірмені орналасқан. Дилбикте сондай-ақ 1887 жылдан бергі осы жергілікті көлік түрінің тарихын баяндайтын қызықты трамвай мұражайы бар. Сент-Гертрудис-Педе (Шепдаал) ауылы – Пайоттенленд аймағындағы жалғыз жұмыс істейтін су диірменінің орналасқан жері, ол ғасырлар бойы салынған және сексенінші, тоқсаншы жылдары толыққанды жаңартылған ғимарат.
The imposing castle of Groot Bijgaarden was built in 1640 around a 14th century keep. Nearby is the Sint Wivina domain, where ruins of the original abbey still stand. Dilbeek's local authority offices, also known as the de Viron Castle, was built in 1863 in Tudor style on the ruins of a 14th century fortification. One of the medieval towers, the Sint Alenatoren, can still be seen in the park surrounding the current building. On his visit to this fort, Charles V was reportedly served rabbit instead of his favourite hare, which resulted in the nickname konijnenfretters (rabbit eaters) for the inhabitants of Dilbeek. Several other buildings of interest (farm, ice cellar, stagecoach building) can also be found in the park
The rural communes contain numerous old farms, including Het Neerhof, a 13th century building that belonged to the abbey of Forest. The tower of the Sint Ambrosiuskerk (church of Saint Ambrose) dates from the same century. The main church of Sint Anna Pede (Itterbeek) was the model used by Peter Brueghel the Elder in his 1568 painting The Parable of the Blind currently in Naples. The village now houses a Brueghel museum as well as a restored watermill dating from 1776. Dilbeek also houses an interesting tram museum, tracing the history of this local mode of transportation since its beginning in 1887. The village of Sint Gertrudis Pede (Schepdaal) is the location of the Payottenland's only working watermill, a centuries old building that has been thoroughly renovated in the eighties and nineties.