Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Көптеген мәдениеттердегі көпті құдайға табынушы халықтардың ешқайсысы найзағай құдайы, найзағай мен найзағайдың тұлғасы немесе көзі деп ойлаған жоқ; найзағай құдайының типтік бейнесі жоқ және мәдениетке байланысты әр түрлі болады. Индоевропалық мәдениеттерде күн күркірі құдайы жиі құдайлардың басшысы немесе патшасы ретінде танымал, мысалы, индуизмде Индра, грек мифологиясында Зевс, албан мифологиясында Зож және ежелгі славян дінінде Перун.
None
Polytheistic peoples from many cultures have postulated a thunder god, the personification or source of the forces of thunder and lightning; a lightning god does not have a typical depiction, and will vary based on the culture. In Indo European cultures, the thunder god is frequently known as the chief or King of the Gods, e. g. Indra in Hinduism, Zeus in Greek mythology, Zojz in Albanian mythology, and Perun in ancient Slavic religion.
Әдебиетте
Индустар Индра құдайы Веда дәуірінде ең басты құдай болып саналған. Индра алғаш рет Ригведада жазылған, бұл Ведаларды құрайтын діни жазбалардың алғашқысы. Индра индуизмнің дамуы барысында маңызды рөлді ойнаған және Рамаяна мен Маһабхаратада да кездесетін екі санскрит эпосында маңызды рөл атқарған. Қазіргі индуизмде Индраның маңыздылығы басқа құдайларға қарағанда төмендеп кеткенімен, ол әлі де қастерленеді және табынады. Грек мифологиясында Елисей даласы немесе Елисей жазығы - батырлар мен ізгілердің жандарының соңғы демалатын жері, ол найзағай соққан орынның немесе адамның атауынан пайда болды, enelysion, enelysios. Бұл Зевске, найзағай құдайына сілтеме болуы мүмкін, сондықтан "найзағай соқты" деген адам Зевс (/ найзағай/ сәттілік) батасын алған (соқты). Египетолог Ян Асманн грек тіліндегі Элисион есімінің мысырлық ialu (ежелгі iaru) деген сөзден шыққан болуы мүмкін екенін айтады, бұл "қамыс өсіру" дегенді білдіреді.
The Hindu God Indra was the chief deity and at his prime during the Vedic period, where he was considered to be the supreme God. Indra was initially recorded in the Rigveda, the first of the religious scriptures that comprise the Vedas. Indra continued to play a prominent role throughout the evolution of Hinduism and played a pivotal role in the two Sanskrit epics that comprise the Itihasas, appearing in both the Ramayana and Mahabharata. Although the importance of Indra has since been subsided in favor of other Gods in contemporary Hinduism, he is still venerated and worshipped. In Greek mythology, the Elysian Fields, or the Elysian Plains, was the final resting places of the souls of the heroic and the virtuous, evolved from a designation of a place or person struck by lightning, enelysion, enelysios. This could be a reference to Zeus, the god of lightning, so "lightning struck" could be saying that the person was blessed (struck) by Zeus (/lightning/fortune). Egyptologist Jan Assmann has also suggested that Greek Elysion may have instead been derived from the Egyptian term ialu (older iaru), meaning "reeds," with specific reference to the "Reed fields" (Egyptian: sekhet iaru / ialu), a paradisiacal land of plenty where the dead hoped to spend eternity.