Кіріспе

Давидийлік жетінші күндік адвентистердің негізін қалаушы (18851955) Виктор Ташо Хутеф (болгар; Виктор Ташо Хутев; 2 наурыз 1885 - 5 ақпан 1955) - болгарлық діни көшбасшы, Давидийлік жетінші күндік адвентистер ұйымының негізін қалаушы, "Шопан таяғы" деп аталады.

Ерте өмір

Хоутеф Раиковода, Шығыс Румелияда (қазіргі Болгария) дүниеге келді. Бала кезінде болгар православие шіркеуінің мүшесі ретінде шомылдыру рәсімінен өтті. Жас кезінде ол саудамен айналысқан. 1907 жылы ол ағаларымен бірге АҚШ-қа көшіп барды. Виктор Хоутефтің куәлігіне сәйкес, топ оның отбасына қарсы қару көтеріп, оларды қайыққа отырғызды. Хоутеф бірнеше рет отбасына барып қайтты, олардың көбі қазір АҚШ-та тұрады. Виктор Хоутеф АҚШ-қа ақшасы жоқ болып келді. Көп ұзамай ол Иллинойс штатында қонақ үй мен азық-түлік дүкенінде жұмыс тапты. 1919 жылы ол жетінші күндік адвентистер шіркеуіне қосылды. 1920 жылдардың ортасында Хоутефф Калифорнияға батысқа сапар шегіп, Лома-Линда сияқты жетінші күндік адвентистер қауымына жақындай түсті. Лос-Анджелесте ол Maytag корпорациясында сатушы болып жұмыс істеді. Көп ұзамай Хоутеф өзінің жеке компаниясын ашу үшін жеткілікті ақша жинады, ол пайдалы кондитерлік қант өнімдерін немесе Хоутефтің өзі айтқандай, "денсаулыққа пайдалы тәттілерді" өндірді.

Адвентизм

1920 жылдары Виктор Хоутефф, қатаң жетінші күндік адвентист, Лос-Анджелестегі Экспозиция парк шіркеуінде демалыс күні мектебінің мұғалімі болды. Ол Киелі кітапты жақсы зерттеп, оны және Елен Г. Уайттың жазбаларын терең зерттей бастады. Оның Киелі кітапты зерттеу сабақтары шіркеуде ұзақ және күрделі болып, әр апта сайын үлкен адвентистер топтарын тарта бастады. Хоутефтің басты назары Ишаядан 54-66 тараулардағы Киелі жазбаларға аударылды. Хоутеф өзінің түсіндірмесіне жетинші күн адвентистерінің шіркеуінен қарсылық білдірді; ақырында Хоутеф пен оның көптеген Киелі кітап сыныптары қауымнан шығарылды. Хоутеф өзінің елуден астам оқушыдан тұратын сыныпты шіркеуден қарама-қарсы үлкен үйге көшіріп, оқуын әрі қарай жалғастырды. Хоутефф Калифорниядағы адвентистік конференцияны өзінің Киелі кітаптық зерттеулеріне қызықтыруға тырысты, ол бұл шын мәнінде Аян 14 - ші тараудағы Үш періште хабарының жалғасы деп сенді. Үш періште хабары - жетінші күнгі адвентистер шіркеуінің негізгі ілімдерінің бірі. 1929 жылы Хоутеф өзінің ілімдік зерттеулерін аяқтап, оларды "Бағушының таяғы" атты кітап түрінде ұсынды. "Көте қора" кітабының 1-ші томына жазылған сөзбасында ол былай деп жазды: "Бұл кітап Аян 7-ші тарауда айтылған 144 000-дың кім екендігін анықтайды, бірақ оның басты мақсаты - Құдай халқының арасында өзгерістер жасау. Осы кітапта келтірілген шындық жеті бөлімге бөлініп, әрқайсысы жеті түрлі бұрыштан дәлел келтіріп, кез келген күмән мен шатастықты болдырмау үшін берілген. Бұл тақырып Киелі кітап пен Пайғамбарлық Рухының жазбалары арқылы анық түсіндіріледі.<p>Осы жерде ашылған шындық, Құдайдың халқының көп ұзамай кездесетін қауіп-қатерлер туралы алдын ала айтылғандықтан, шіркеу үшін өте маңызды. Бұл сенімдегілердің өздерін барлық дүниеліктерден және дүниеліктерден ажыратулары үшін, егер біз үлкен апаттан құтылу үшін осы деноминацияға белгілі барлық шындыққа мойынсұну арқылы өздерін берік Тасқа бекітіп қоюлары үшін, шешімді іс-әрекетке шақырады. "Құдайдың дауысы қалаға айқай салады, Даналық пенде есімді еске алады: Михей 6:9 . Виктор Хоутефф өзінің пайғамбар екенін тікелей айтпаумен, өзінің жұмысын реформация шақыру деп атауға артықшылық берген Елен Уайттың көзқарасына ұқсас болды. Кейбір салыстыруларды А. Т. Джонс пен Э. Дж. Ваггонердің үлгісінде жасауға болады. Ол "Иман арқылы ақталу" ілімін ұстанатын. Алайда ол ешқашан да Құдай оны "соңғы хабарды" алып келу үшін қолданғанын жоққа шығарған жоқ. Ол өзінің хабары Михей 6:9 және Михей 7:14 - те пайғамбарлық етілген деп сенді. Кішіпейіл, тыныш адам, ол "қазіргі шындыққа" сенуші және Киелі кітапқа сенуші ретінде өз шіркеуіне қол жеткізуді міндет ретінде сезінді, өйткені оның ілімі деноминацияда консервативті реформаларға әкеледі деп ойлады. 1930 жылы 4 желтоқсанда жарық көрген оның кітабы жетінші күнгі адвентистер шіркеуінде үлкен толқу туғызды, бұл төрт жылдан кейін Хютефтің он екі адвентист шіркеуінің басшылары алдында тыңдалғандығымен дәлелденді.

Сот отырысы

1934 жылы 19 ақпанда Лос-Анджелесте, Калифорнияда Хоутеф өзінің баяндамасын бастады. Олардың қатарында комитет төрағасы болып қызмет еткен бұрынғы Бас конференцияның президенті А. Г. Дэниелс, және белгілі адвентистік ғалымдар Ф. К. Гилберт және Х. М. С. Ричардс, танымал адвентистік радио бағдарламасының негізін қалаушы. Хоутефтің ізбасарлары үшін адвентистік теологтар болгар тілін өз бетінше үйреткендерге біршама қарапайым болып көрінді. Кейінірек Х.М.С. Ричардс-младший "қатаң жазбалар" жазғанын мәлімдеді, бірақ сессияға қатысқан Хоутефтің хатшысы және досы пастор М.Ж.Бингхамның айтуынша, Ричардс Хоутефке аяғын терезе жақтауларына тіреу арқылы және Хоутефтің баяндамасына аз көңіл бөлмей, оны комитет сұрауы бойынша дайындады. Бірінші сабақтан кейін комитет отырысты кейінге қалдырды. Кейбіреулер бұл тоқтату және зерттеулер туралы келісімнің бұзылуы жоғарыда айтылған "Келісім" бойынша келісімнің тікелей бұзылуы болды деп санайды. Хоутефтің наразылығына қарамастан, төрт аптадан кейін Комитет өзінің ресми жауабын жариялады, Мұғалім О. Дж. Граф жазған "Бағушының таяғына жауап". Комитет жауабын қайталауда Хоутефф өзінің бірқатар жазбаша мәлімдемелері мән-жайын ескермей алынып тасталғанын немесе тиісті қарастырусыз қарама-қайшылыққа ұшырағанын айтты. Ол сондай-ақ Graf-тың жауабында келісімнің тұжырымдамасына сәйкес бірінші зерттеудің (Harvest) негізгі тұстары туралы ештеңе айтылмаған деп мәлімдеді. Алайда бұл шешім түпкілікті болды. Кейіннен Хоутеф кездесуге қатысты өз пікірін түсіндіретін кішкентай кітапша жазды. Хоутефті СДС шіркеуінен шығаруға мәжбүр етілгенімен, ол одан кетуді ойламады. Оның хабарын шіркеу басшылары қабылдамағандықтан, ол оны халыққа табысты жеткізді. 1934 жылы оның ізгі хабарды уағыздаудағы күш-жігері жемісті бола бастады. Бірнеше мың адвентистер Хоутефтің Бағушы таяғы туралы ілімін қабылдады. Оның хабары бүкіл әлемде 250 мыңнан аз мүшелері бар адвентистік шіркеуде елеулі әсерін тигізе бастады. 1934 жылы Хоутеф Универсалды баспа қауымдастығын құрды. Ол өзінің жеке шіркеуін құруға ниеттенбесе де, өзінің хабарын SDA шіркеуінде тарату үшін қолынан келетін барлық құралдарды пайдалануды қалайды. Ол адвентистік шіркеуді жүз жыл бұрын құрылған нанымдардан кері қайтып келе жатқан деп қарастырды және оның хабарын 1900 жылдары Еллен Г. Уайттың өлімінен кейін шіркеу кеңейген кезде пайда болған көптеген ілімдік келіспеушіліктерді шешу әдісі ретінде көрді. Хоутефтің "Көтектің таяғы" атты кітабының бірінші тарауында Киелі кітаптағы Аян кітабының 7-тарауындағы 144 000 адам туралы айтылған. Хоутефтің ілімдері тікелей жетінші күндік адвентистерге арналған хабарды қамтиды, онда Құдай өз халқына үкім шығарады (Езекиел 9) және өз шіркеуінде тазартуды жүргізеді, нәтижесінде 144 000 аман қалады. Бұл сенім аз санда SDA ақырында аман Құдайдың үкімі, болды емес, тек Houteff. Элен Уайт да осыған ұқсас пікір айтқан. Соттан аман қалғандар Құдайдың жер тарихындағы соңғы жұмысын аяқтауға тиіс, содан кейін бүкіл әлемде қалған жетінші күндікті адвентистерді ("қалыңдық") өсиеттерді сақтауға және демалыс күнін ұстануға айналдырады, бұл Аян 7: 9 - дағы Ұлы Көпшілікке кіреді. Бұл хабар "Қоңырауы қатты" деп аталады. Адвентистік шіркеу 144 000 және оның "мен бірге" немесе Аян 7:9-дегі "Ұлы жамағат" деген бауырлас тобы туралы ресми ұстанымы болмаса да, ол Хутефтің Аян 7 және 14-ші жазбалардағы 144 000 сенушілердің адвентистер екендігі және Ұлы жамағат адвентистік емес мәсіхшілерден құралғандығы туралы ілімін қабылдамады.