Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өзін жариялаған саяси бірлік, өзін жариялаған, мемлекет ретінде мойындалмаған саяси бірліктер.
Self proclaimed political entity
self proclaimed political entities that are not recognised as states
Микроұлт – өкілдері өздерін тәуелсіз ұлтқа немесе егемен мемлекетке жатқызады, бірақ ешбір егемен мемлекет тарапынан заңды түрде мойындалмаған саяси бірлік. Микроұлттар де-факто мемлекеттерден және квазимемлекеттерден бөлек жіктеледі; олар сондай-ақ автономиялы немесе өздігінен басқарылатын деп есептелмейді, себебі олардың халықаралық құқықта өмір сүруінің заңдық негізі жоқ. Микроұлттардың қызметі көбінесе олардың аумағын талап ететін орнаған мемлекеттермен дауласудың орнына, назардан тыс қалдырылады. Көптеген микроұлттар монеталар, тулар, пошта маркалары, паспорттар, медальдар және басқа да мемлекеттік сипаттағы заттар шығарды, олардың кейбіреулері табыс көзі ретінде қызмет етеді. Микроұлттарды құруға теориялық тәжірибелер, саяси наразылық, көркемдік өрнек, жеке ойын-сауық және қылмыстық қызмет жүргізу себептері жатады. Микронационализмді зерттеу микропатриология немесе микропатрология деп аталады. Кері тарихи перспективада бірнеше мемлекеттер микроұлттар деп аталғанмен, бұл тұжырым 1970-ші жылдары, әсіресе Халықаралық микропатрологиялық қоғамның ықпалымен қалыптасты. Микронационализм содан кейін бірнеше дамуларға ұшырады, 1970 жылдары Австралияда және 1980 жылдары Жапонияда бірнеше микроұлттар құрылды. 1990 жылдардың ортасында Әлемдік желінің пайда болуы микронационализмнің дәстүрлі эксцентрикалық, құрылымға қарсы көзқарасының көп бөлігін хоббилік бағытта ығыстырды, соның салдарынан онлайн немесе тек симуляцияға негізделген микроұлттардың саны күрт өсті. Бұл бірнеше микроұлттық ұйымдардың құрылуына және 2000 жылдардан бері микроұлттар арасында көптеген дипломатиялық саммиттердің, соның ішінде екі жылда бір рет өткізілетін MicroCon конвенциясының өтуіне жағдай жасады.
A micronation is a political entity whose representatives claim that they belong to an independent nation or sovereign state, but which lacks legal recognition by any sovereign state. Micronations are classified separately from de facto states and quasi states; they are also not considered to be autonomous or self governing as they lack the legal basis in international law for their existence. The activities of micronations are almost always trivial enough to be ignored rather than disputed by the established nations whose territory they claim—referred to in micronationalism as macronations. Several micronations have issued coins, flags, postage stamps, passports, medals and other state related items, some as a source of revenue. Motivations for the creation of micronations include theoretical experimentation, political protest, artistic expression, personal entertainment and the conduct of criminal activity. The study of micronationalism is known as micropatriology or micropatrology. Although several historical states have been retroactively called micronations, the concept was formulated in the 1970s, with a particular influence from the International Micropatrological Society. Micronationalism saw several developments thereafter, with several micronations being founded in Australia in the 1970s and Japan in the 1980s. As a result of the emergence of the World Wide Web in the mid 1990s, micronationalism lost much of its traditionally eccentric anti establishment sentiment in favour of more hobbyist perspectives, and the number of exclusively online or merely simulation based micronations expanded dramatically. This has allowed several intermicronational organisations to form, as well as allowing for many diplomatic summits to take place between micronations since the 2000s, including the biennial MicroCon convention.
Анықтама
Микромемлекеттер – тәуелсіздікке ұмтылатын мемлекеттер, бірақ оларды әлемдік үкіметтер немесе ірі халықаралық ұйымдар заң жүзінде мойындамайды. Микромемлекеттер шектеулі мойындауға ие мемлекеттер мен квазимемлекеттерден бөлек жіктеледі, сондай-ақ олардың өмір сүруі үшін халықаралық құқықта заңдық негіз болмағандықтан, автономиялы немесе өздігінен басқарылатын мемлекеттер деп есептелмейді. Олардың кейбіреулері сепаратистік сипатта болғанымен, көптеген микромемлекеттер халықаралық мойындауға емес, егемендік күйін имитациялауға бағытталған егемендік жобалары ретінде кеңінен танылады. Олардың қызметі көбінесе олардың аумағын талап ететін, орнықты мемлекеттер тарапынан сынға алынғаннан гөрі, елемеуге лайық болып табылады – микроұлтшылдықта макромемлекет деп аталатын осы мемлекеттер. Кейбір микромемлекеттер халықаралық жағынан мойындалу ниетінде емес екенін жасырмайды. Географиялық тұрғыдан алғанда, көптеген микромемлекеттер өте кішкентай, көбінесе бір адамның бастамасымен құрылады, белгілі бір деңгейде өздерінің егемендік мемлекетіне тәуелді болады және өз үкіметін құру, заң шығару, ұлттық символдарды жариялау, ұлттық сайлаулар өткізу және басқа микромемлекеттермен дипломатиялық қарым-қатынас орнату арқылы егемендік мемлекеттерді имитациялайды. Көптеген микромемлекеттер физикалық аумаққа егемендік талап етсе, ал кейбіреулері тек интернетке негізделген немесе егемендік талап етпейді – бұл 1990 жылдардың ортасынан бастап интернеттің пайда болуымен қатар пайда болған микроұлтшылдықтың хоббилік парадигмасы. 2021 жылы құқық ғалымдары Гарри Хоббс пен Джордж Уильямс «Микромемлекеттер және егемендік іздеу» еңбегінде микромемлекеттерді «өздерін мемлекеттер деп жариялаған, егемендік актілерін орындаған және имитациялаған, көптеген мемлекеттердің хаттамаларын қабылдаған, бірақ олардың өмір сүруі үшін ішкі және халықаралық құқықта негіз болмаған және ішкі немесе халықаралық форумдарда мемлекеттер ретінде танылмаған құрамы» деп анықтады. Харперколлинс баспасынан шыққан «Коллинс ағылшын тілінің сөздігі» де осыған ұқсас анықтама береді: «Әдетте, тек интернетте немесе мүшелерінің жеке меншігінде ғана өмір сүретін, тәуелсіз мемлекет ретінде егемендік мәртебесін талап ететін, бірақ нақты мемлекеттер танымайтын ұйым».
Micronations are aspirant states that claim independence but lack legal recognition by world governments or major international organisations. Micronations are classified separately from states with limited recognition and quasi states, nor are they considered to be autonomous or self governing as they lack the legal basis in international law for their existence. While some are secessionist in nature, most micronations are widely regarded as sovereignty projects that instead seek to mimic a sovereign state rather than to achieve international recognition, and their activities are almost always trivial enough to be ignored rather than challenged by the established nations whose territory they claim—referred to as a macronation in micronationalism. Some micronations admit to having no intention of actually becoming internationally recognised as sovereign. Geographically, most micronations are very small, are often the outgrowth of a single individual, rely on their sovereign state to some extent, and mimic sovereign states by creating their own government, legislation, proclaiming national symbols, holding national elections and engaging in diplomacy with other micronations. While most micronations claim sovereignty over physical territory, others are based solely around the Internet or do not claim sovereignty at all, a hobbyist paradigm of micronationalism that arose with the rise of the Internet from the mid 1990s onwards. In 2021, legal academics Harry Hobbs and George Williams, in their Micronations and the Search for Sovereignty, defined micronations as "self declared nations that perform and mimic acts of sovereignty, and adopt many of the protocols of nations, but lack a foundation in domestic and international law for their existence and are not recognised as nations in domestic or international forums". Online dictionary Collins English Dictionary, published by HarperCollins, gives a similar definition: "An entity, typically existing only on the internet or within the private property of its members, that lays claim to sovereign status as an independent nation, but which is unrecognized by real nations."
Микронациялар ретроспективті
Бірнеше тарихи саяси бірлестіктер академиялық және журналистік еңбектерде микроұлттар ретінде кері перспективадан сипатталған, оның ішінде Жаңарту аралдары (1811–16 жылдары болған), Араукания және Патагония корольдігі (1860 жылдан бері), Скотт штаты (1861–1986 жылдары), Парва Домус Магна Квиес республикасы (1878 жылдан бері) және көбірек заманауи Элеор корольдігі (1944 жылдан бері), Саугея республикасы (1947 жылдан бері), Сыртқы Балдония княздығы (1949–1973 жылдары) және М’Симбати сұлтанаты (1959 жылдан бері).
Several historical political entities have been retroactively described as micronations in academic and journalistic works, including the Islands of Refreshment (existed 1811–16), Kingdom of Araucanía and Patagonia (since 1860), State of Scott (1861–1986), Republic of Parva Domus Magna Quies (since 1878), and the more contemporary Kingdom of Elleore (since 1944), Republic of Saugeais (since 1947), Principality of Outer Baldonia (1949–1973) and Sultanate of M'Simbati (1959–).
Либертариандық микроұлттар мен теңізге шығу жобалары: 1964-1972
Қазіргі заманғы стандарттар бойынша микроұлттар деп есептелетін бірнеше құрылым 1960 және 1970 жылдардың басында құрылды, олар либертариандық идеалдарға негізделген, ал көптегендері теңізге шығу арқылы жасалды. Жаңа Атлантиданы 1964 жылы жазушы Лестер Хемингуэй құрды, ол болат, темір құбырлар мен тастан салынған бамбук салға талап қойды. Хемингуэй оны Ямайка жағалауына сүйреп әкелді және ол техникалық тұрғыдан арал екенін, сондай-ақ 1856 жылғы Гуано аралдары заңына сүйене отырып, толыққанды тәуелсіздікке ие екенін мәлімдеді. Хемингуэй салды кеңейтуді жоспарлағанмен, бірнеше жылдан кейін оны циклон қиратты, ал жоба 1973 жылы толығымен тоқтатылды. 1967 жылы Пэдди Рой Бейтс Ұлыбритания жағалауында орналасқан Солтүстік теңіздегі HM Fort Roughs теңіз платформасын басып алды. 1968 жылы Вернер Стифель бастаған «Атлантида» операциясы халықаралық суларда теңізге шығу арқылы жаңа, либертариандық мемлекет құруды мақсат етті. Операция 1971 жылдың желтоқсан айында Гудзон өзенінде темірбетон қайықты іске қосып, оны Багама аралдарына жақын жерге, өз аумағы ретінде бекіту үшін бағытталды. Бірақ, мақсатына жеткенде қайық дауылда батып кетті. Кейіннен тұруға жарамды теңіз платформасын салу және тәуелсіздік статусын алу бойынша бірнеше сәтсіз әрекеттерден кейін, жоба 1976 жылы тоқтатылды. Роза аралы Республикасы 1968 жылы Адриатика теңізінде туристік орталық ретінде салынған жасанды платформа болды. Бірақ, көп ұзамай итальяндық сәулетші Джорджо Роза оны тәуелсіз мемлекет деп жариялады. Микроұлттың өз валютасы, почта бөлімі және коммерциялық мекемелері болды. 1969 жылы Италия теңіз күштері нысанды жарылғыш заттармен жойды, бұл туристерден ақша жинау үшін жасалған әрекет екенін, сондай-ақ ұлттық салықтан қашу мақсатында болғанын мәлімдеді. Минерва Республикасы – 1972 жылы құм импорттау арқылы Минерва рифтерінде шағын жасанды арал құруға қол жеткізген либертариандық жоба. Сол жылы Тонга әскерлері оған шабуыл жасап, аралды жоймас бұрын басып алды. Ұзақ болмаған өмір сүру кезеңінде Минерва бұқаралық ақпарат құралдарында кеңінен танымал болды.
Several entities that can be considered micronations by contemporary standards were established throughout the 1960s and early 1970s and based on ideals of libertarianism and many of them created via seasteading. New Atlantis was founded in 1964 by writer Leicester Hemingway, claiming a bamboo raft that he had constructed with steel, iron piping and rock. Hemingway had it towed off the coast of Jamaica and argued that it was technically an island and fully sovereign based on the Guano Islands Act of 1856. Although Hemingway had plans to expand the raft, it was destroyed within a few years by a cyclone, and the project was completely abandoned in 1973. In 1967, Paddy Roy Bates squatted on HM Fort Roughs, an offshore platform in the North Sea used during World War II approximately off the coast of the United Kingdom. Operation Atlantis was a project started in 1968 by Werner Stiefel, aiming to establish a new, libertarian nation in international waters via seasteading. The operation launched a ferrocement boat on the Hudson River in December 1971, piloting it to an area near the Bahamas with the intent to permanently anchor it as their territory. Upon reaching its destination, however, it sank in a hurricane. After a number of subsequent failed attempts to construct a habitable sea platform and achieve sovereign status, the project was abandoned in 1976. The Republic of Rose Island was an artificial platform originally constructed as a tourist attraction in the Adriatic Sea in 1968. However, Italian architect Giorgio Rosa soon declared it sovereign. The micronation had its own currency, a post office and commercial establishments. In 1969, the Italian Navy used explosives to destroy the facility, claiming it was a ploy to raise money from tourists while avoiding national taxation. The Republic of Minerva was a libertarian project that succeeded in building a small artificial island on the Minerva Reefs in 1972 by importing sand. It was invaded by troops from Tonga that same year, who annexed it before destroying the island. During its brief existence, Minerva was a media sensation.
Тұжырымдамалық
1973 жылдың қаңтарында АҚШ Мемлекеттік департаментінің Географ кеңсесінде «толыққанды емес елдер» деп аталатын архивтік шкаф болды, онда Адамзат Корольдігі, Сыртқы Балдония, Минерва және Мальтаның Егеменді Әскери Ордені сияқты мемлекеттер тіркелген. Жазушы Филип Хилтс: «Біз Шығыс блогын, Батыс блогын және Үшінші әлем елдерін жақсы білеміз. Бірақ, белгілі елдерден өзгеше, тағы бір әлем бар, онда елдер өмір сүреді» деді. 1973 жылы құрылған Халықаралық микропатрологиялық қоғам (IMS) – американдық ғылыми қоғам және зерттеу институты, ол микроұлттарды зерттеуге арналған және бұл ғылым саласын микропатрология деп атады. 1976 жылға қарай, IMS 128 микроұлт және оларға ұқсас саяси бірлестіктерге қатысты құжаттарды жинады. «Микроұлт» сөзінің қазіргі мағынадағы ең алғашқы қолданылуы 1976 жылдың 28 наурызында «Нью-Йорк Таймс» газетінде IMS туралы жарияланған мақалада кездеседі. 1979 жылы Эрвин С. Штраус «Өз Еліңді Қалай Құруға Болады» атты микроұлттар туралы алғашқы кітапты жариялады. IMS осы жұмысқа үлкен үлес қосты. Дегенмен, кітапта «микроұлт» сөзі қолданылмаған. Кітаптың екінші басылымы 1984 жылы Loompanics баспасында, ал үшінші басылымы 1999 жылы Paladin Press баспасында жарық көрді. Халықаралық ұйымдардың жылнамасы мәліметінше, IMS 1988 жылы таратылды.
As of January 1973, the Office of the Geographer of the United States Department of State had a file cabinet for "countries which are only partially real", which included the Kingdom of Humanity, Outer Baldonia, Minerva and the Sovereign Military Order of Malta—not a micronation—among others. Writer Philip J. Hilts added, "We know the Eastern bloc, the Western bloc, and the Third World nations. But there is another universe of nations which exist apart from the familiar countries." The International Micropatrological Society (IMS), an American learned society and research institute, was founded in 1973 and dedicated to the study of micronations, a discipline it named micropatrology. By 1976, it had documents pertaining to 128 micronations and similar political entities. The earliest attested use of micronation in its current meaning appeared on 28 March 1976 in an article by the New York Times about the IMS. In 1979, the first book about micronations, How to Start Your Own Country, was published by Erwin S. Strauss. The IMS contributed considerably to the work. However, the word micronation is notably absent from the book. A second edition of the work was published in 1984 by Loompanics, followed in 1999 by a third edition published by Paladin Press. According to the Yearbook of International Organizations, the IMS was disestablished in 1988.
Австралиядағы алғашқы оқиғалар: 1970-1981
Австралияда басқа елдерге қарағанда микроұлттардың саны артық. Австралияда құрылған алғашқы микроұлт 1970 жылы Хатт өзенінің княздығы болды. Оны фермер Леонард Кэсли бидай өндіру квоталарына байланысты туындаған даудың нәтижесінде тәуелсіз деп жариялады. 2017 жылы Батыс Австралияның Жоғарғы соты Кэслиге 2,7 миллион доллар көлеміндегі төлемеген салықты төлеуді, ал оның ұлы Артур Кэслиге 242 000 доллар көлеміндегі төлемеген салықты төлеуді бұйырды. Кэсли 2017 жылы ұлы Греймнің пайдасына тақтан бас тарды. 1976 жылы Алек Бракстоун 1975 жылғы Австралия конституциялық дағдарысына жауап ретінде Бумбунга провинциясын жариялады. Ұлыбритания монархиясының жақтаушысы Бракстоун Австралияның конституциялық монархиядан республикалық жүйеге қарай бұрылуынан алаңдады. Осылайша, Австралияның кем дегенде бір бөлігі Британдық тәжге адал болып қалатынын қамтамасыз ету үшін Бумбунга жарияланды. 1978 жылы неміс эмигранті Пол Ньюман "Әдемі Люцинаның егемен мемлекетін" жариялады. Aeterna Lucina 1990 жылы Ньюманға қарсы Жаңа Оңтүстік Уэльс сотында жер сатуға байланысты алаяқтық айыптары қойылғанда көпшілік назарына түсті; алайда, 1992 жылы іс тоқтатылды. 1979 жылы Томас Барнс Виктория үкіметінің өзінің және басқалардың мүліктерін су басуына қатысты нашар басқаруына наразылық білдіріп, Рейнбоу Крик тәуелсіз мемлекетін жариялады. Оған Хатт өзенінің княздығы шабыт берді. Аврам Ұлы Герцогтығы 1980-ші жылдардың басында Тасманияда саясаткер Джон Чарльтон Рудж құрды және өз банкноттарын шығарады. Өзінің мәртебесін мойындап, Рудж заң жүзінде өзінің атын Джон, Аврам герцогы деп өзгертті. 1981 жылы Сиднейде Атлантиум империясы құрылды, ол секуляризм, прогрессивизм және либерализм идеалдарына негізделген аумақтық емеспе мемлекеттік басқару болып табылады. Атлантиум қолдайтын мәселелердің арасында халықаралық қозғалыс еркіндігіне құқық, аборт жасауға және өз-өзіне көмектесуге құқық бар.
Australia has a disproportionate number of micronations compared to other countries. The first micronation founded within Australia was the Principality of Hutt River in 1970. It was declared independent by farmer Leonard Casley over a dispute concerning wheat production quotas. In 2017, the Supreme Court of Western Australia ordered that Casley pay $2.7 million in unpaid tax, and that his son Arthur Casley pay $242,000 in unpaid tax. Casley abdicated in 2017 in favour of his son Graeme. In 1976, the Province of Bumbunga was declared by Alec Brackstone in response to the 1975 Australian constitutional crisis. Brackstone, an ardent British monarchist, became alarmed by what he saw as a drift away from the Australian system of constitutional monarchy toward outright republicanism. Thus, to ensure that at least one portion of Australia would remain loyal to the British Crown, Bumbunga was declared. The Sovereign State of Aeterna Lucina was proclaimed in 1978 by German migrant Paul Neuman. Aeterna Lucina came to public attention in 1990 when Neuman faced fraud charges in the New South Wales court system relating to land sale offences; the case was abandoned in 1992. In 1979, the Independent State of Rainbow Creek was declared by Thomas Barnes in protest of alleged incompetence by the Government of Victoria in regards to the flooding of his and others' properties. He was inspired by Hutt River. The Grand Duchy of Avram was established in Tasmania in the early 1980s by politician John Charlton Rudge, and issues its own banknotes. In recognition of his status, Rudge legally changed his name to John the Duke of Avram. In 1981, the Empire of Atlantium was founded in Sydney as a non territorial global government based on the ideals of secularism, progressivism and liberalism. Among the causes Atlantium supports are the right to unrestricted international freedom of movement, the right to abortion, and the right to assisted suicide.
Жапониядағы шағын ұлттық қауымдастық: 1981-1991
1981 жылы Хемингуэйдің «Жаңа Атлантида» туралы хабарға сүйене отырып, жазушы Хисаши Иноуэ 700 беттік «Кирикириджин» атты әдеби реализм туындысын жазды. Бұл кітап Жапониядан бөлініп шыққан, өзінің қарапайым, шеттетуге ұшыраған диалектін мемлекеттік тіл деп жариялаған және одан кейін тәуелсіздік үшін соғысқан ауыл туралы. Бұл оқиға жапон ауылдарының көптеген, әсіресе солтүстік аймақтардағыларының тәуелсіздік жариялауына түрткі болды. Бұл әрекеттердің мақсаты, қала тұрғындарының көзқарасында артта қалған және мәдениетсіз деп есептелінетін ауыл өмірінің ерекше мәдениеті мен қолөнерін көрсету болды. «Мини-тәуелсіз мемлекеттер» (ミニ独立国) деп аталған бұл микроұлттар микроұлттық саммиттер өткізіп, кейбіреулері конфедерациялар мен микроұлттық ұйымдар құрды. 1986 жылы Гинко федерациясы микроұлттық Олимпиада ойындарын өткізді. Дегенмен, 1991 жылғы жапон активтерінің бағасының күрт өсуінің экономикалық салдары бұл құбылысқа тоқтап кетуге себеп болды. Көптеген ауылдар үлкен қалалармен біріктіруге мәжбүр болды, ал микроұлттар мен конфедерациялар көбінесе таратылды.
In 1981, drawing on a news story about Hemingway's New Atlantis, novelist Hisashi Inoue wrote a 700 page work of magic realism, Kirikirijin, about a village that secedes from Japan and proclaims its bumpkinish, marginalized dialect its national language, and its subsequent war of independence. This single handedly inspired a large number of real world Japanese villages, mostly in the northern regions, to declare independence, generally as a move to raise awareness of their unique culture and crafts for urban Japanese who saw village life as backwards and uncultured. These micronations, known as mini independent countries (ミニ独立国), held intermicronational summits, and some of them formed confederations and intermicronational organisations. The Ginko Federation held an intermicronational Olympic games in 1986. However, the economic impact of the Japanese asset price bubble in 1991 ended the boom. Many of the villages were forced to merge with larger cities, and the micronations and confederations were generally dissolved.
Микроұлттардың наразылығы: 1980 жылдар
1980 жылдары бірнеше микроұлттық бірлестіктер құрылды. Вендланд еркін республикасы – 1980 жылы Батыс Германияның Горлебен қаласында ядролық қалдықтарды сақтау орынын құруға қарсы наразылық ретінде құрылған наразылық лагері. Тұрғындары шекаралық бақылау бекетін құрып, 100-ден астам шатырдан бастап, әсем дөңгелек үйлерге дейін уақытша ауыл салды. 33 күннен кейін жергілікті полиция келіп, лагерьті таратып жіберді. Сонымен қатар, 1980 жылы Арамуананы сақтау кампаниясы барысында Арамуананың тәуелсіз мемлекеті осы атаумен белгілі болған елдің тұрғындары тарапынан жарияланды. Бұл жоба Арамуана мен Те Нгару ауылдарын жоюды және жергілікті жануарлар қорығына қауіп төндіруді көздегендіктен болды. Жоба 1980 жылдардың басында тоқтатылды, ал Арамуана микроұлттық бірлестігі бейбіт түрде Жаңа Зеландия құрамына қайта кірді. Конч республикасы 1982 жылы Флорида Кизінің жергілікті тұрғындары тарапынан құрылды, себебі АҚШ шекаралық патрулі Флорида Кизін материкпен байланыстыратын екі жолдың біріне кедергі қойып, тексеру бекетін орнатты. Кей-Уэст қалалық кеңесі бұл жағдайдан бірнеше рет шағымданып, бұл Киз аралдарының туризм индустриясына зиян келтіретінін мәлімдеді. Кедергі тез арада алынып тасталғанымен, Конч республикасының тәуелсіздік алғаны туралы мәлімдеме туризмді жандандыру мақсатындағы әзіл-қалжың ретінде сақталды. 1986 жылы өнертапқыш Дин Камен Лонг-Айленд бұғазындағы Солтүстік Дамплинг аралындағы жеке меншігіндегі жерге жел турбинасын салуға жергілікті билік өкілдерінен рұқсат алмағаннан кейін Солтүстік Дамплинг патшалығын жариялады. Камен өзінің конституциясын жазып, микроұлт үшін ту, валюта және әнұран жасады. 1992 жылы, АҚШ-тағы Нью-Йорк штатының бір бөлігі ретінде танылғанына қарамастан, Камен сол кездегі президент Джордж Буш-ағамен жеке байланыстарын пайдаланып, ресми емес шабуылға қарсы келісімге қол қойды.
The 1980s saw the establishment of several micronational entities in protest. The Free Republic of Wendland was a protest camp established in Gorleben, West Germany, in 1980 in order to protest against the establishment of a nuclear waste dump at the site. The residents created a border checkpoint and built a temporary village with more than 100 huts, ranging from elaborate round houses to tents. After 33 days, the local police moved in and evicted the camp. Also in 1980, the Independent State of Aramoana was declared by residents of the eponymous settlement during the Save Aramoana Campaign, which was opposed to the proposed construction of an aluminium smelter at Aramoana in New Zealand. This was because the project called for the destruction of the villages of Aramoana and Te Ngaru, and also threatened a local wildlife reserve. The project was ultimately abandoned in the early 1980s, and the micronation of Aramoana peacefully reintegrated into New Zealand. The Conch Republic was founded by local residents of the Florida Keys in 1982 after the United States Border Patrol set up a roadblock and inspection point on one of the only two roads connecting the Florida Keys with the mainland. The Key West City Council complained repeatedly about the inconvenience, claiming that it hurt the Keys' tourism industry. Though the roadblock was soon removed, the claim to sovereignty of the Conch Republic has persisted as a tongue in cheek venture meant to bolster tourism. In 1986, the Kingdom of North Dumpling was declared by inventor Dean Kamen after a denial from local officials to build his own wind turbine on North Dumpling Island in Long Island Sound, which Kamen privately owns. Kamen wrote his own constitution and created a flag, currency and national anthem for the micronation. In 1992, despite still being recognised as part of New York State in the United States, Kamen was able to leverage his personal relationship with then president George H. W. Bush to sign an unofficial non aggression pact.
Өнерлік шағын ұлт: 1990 жылдар
1990 жылдары микроұлттық талаптарды білдіретін бірнеше концептуалды өнер жобалары пайда болды, көбінесе мемлекеттік идеяға қарсы тұру мақсатында. 1991 жылы словениялық саяси өнер ұжымы Neue Slowenische Kunst (NSK) тәуелсіздік жариялады. NSK өзін "Уақыттағы мемлекет" деп сипаттайды, "мемлекетсіз мемлекет" болу үшін ешқандай аумақты талап етпейді. Elgaland Vargaland – 1992 жылы швед суретшілері Карл Майкл фон Хаусвольф және Лейф Элггрен құрған концептуалды өнер жобасы. Олардың сөзіне сүйенсек, қайтыс болған әрбір адамға автоматты түрде азаматтық беріледі. Elgaland Vargaland-тың аумақтық талаптарына зираттар, адамдардың санасы және Францияның "жабық толқын мен ашық толқын арасындағы қашықтық" кіреді. Олар сонымен қатар әлемнің әртүрлі жерлерінде елшіліктер жұмыс істетеді деп мәлімдейді. 1996 жылы швед суретшісі Ларс Вилкс Швецияның оңтүстігіндегі Куллаберг табиғи қорығындағы екі мүсіннің заңсыз салынуына байланысты жергілікті билік арасындағы сот дауының нәтижесінде Ладония Корольдік Республикасын жариялады. Ладонияның тәуелсіздік талабы Вилкс 2021 жылы қайтыс болғаннан кейін де жалғасуда, Каролин Шелби 2011 жылдан бері патшайым қызметін атқарып келеді. 1997 жылы Литваның Вильнюс қаласындағы Узупис ауданы әзіл-қалжыңмен тәуелсіздік жариялады, ол босқылыққа ұмтылған суретшілерден құралған республика болып табылады.
Several conceptual art projects with micronational claims arose in the 1990s, usually as a means to challenge the idea of statehood. In 1991, Neue Slowenische Kunst (NSK), a Slovenian political art collective, declared independence. NSK describes itself as a "State in Time", claiming no territory in order to be a "stateless state". Elgaland Vargaland is a conceptual art project founded in 1992 by Swedish artists Carl Michael von Hausswolff and Leif Elggren. According to them, everyone who dies is automatically granted citizenship. Among Elgaland Vargaland's territorial claims include graveyards, people's mental states and "the distance between high tide and low tide" of France. They also claim to operate embassies around the world. In 1996, Swedish artist Lars Vilks proclaimed the Royal Republic of Ladonia as a result of a court battle between local authorities over Vilks's illegal construction of two sculptures in the natural reserve of Kullaberg in southern Sweden. Ladonia's claim of independence has since persisted following Vilks's death in 2021, with Carolyn Shelby serving as Queen since 2011. In 1997, the neighbourhood of Užupis in Vilnius, Lithuania declared tongue in cheek independence as a republic consisting of laidback artists.
Интернет пен БАҚ-тың әсері
1990 жылдардың ортасында Дүниежүзілік Желінің танымалдылығы артып, кез келген адам өзінің виртуалды мемлекетін салыстырмалы түрде оңай құруға мүмкіндік берді. 1980 жылы Талосса Корольдігі құрған және Біріккен Микромемлекеттерге мүше болған Сецессионистік Мемлекеттер Лигасы осы процесте жетекші роль атқарды. 1990 жылдарығы басқа онлайн-микроұлттық қызметтердің ішінде ай сайынғы микроұлттық журнал – MicroWorld та бар еді. 2000 жылы О'Дрисколл «Олар БҰҰ-да отырмайды: кейбір микромемлекеттер, микроұлттар және басқа уақытша құрылымдар» атты еңбегін жариялады, онда 600-дан астам микроұлт туралы толық мәлімет берілген. 2000 жылы Молоссия Республикасы мен ТорХавн Корольдігі 2000 жылғы Жазғы Олимпиадамен сәйкес келетін Интермикронациональды Олимпиада ойындарын онлайн өткізді. Алты микроұлт қатысып, өнерлерін жазып алып, нәтижелерін Молоссияның хабар тақтасына жіберді. 2003 жылы Финляндияның Хельсинки қаласында Amorph!03 атты өнер фестивалімен бірге Микроұлттар саммиті басталды. Саммитте алты микроұлт өкілдік етті. 2004 және 2005 жылдары Рег Варди галереясы (Сандерленд университеті, Англия) және Эндрю Крепс галереясы (Нью-Йорк қаласы, АҚШ) әртүрлі микроұлттық заттарды көрсететін көрмелерге ұйымдастырды. Көрмелерде Йоко Оно және Нина Катчадуриан сияқты суретшілердің туындылары да қойылды. Екі көрме де микроұлттық саммитпен бірге өтті. 2005 жылы BBC Two телеарнасында «Өз еліңді қалай құру керек» атты алты бөлімді комедиялық деректі фильм көрсетілді, онда комик Дэнни Уоллес Лондонның Боу ауданындағы пәтерінде өз елін құруға тырысады. Ол құрған микроұлт ақырында Лавли Корольдігі деп аталды. Келесі жылы Lonely Planet саяхаттық компаниясы «Микроұлттар: Үй жасалған елдерге Lonely Planet нұсқаулығы» атты көптеген микроұлттарға арналған жеңіл нұсқаулық жариялады. 2007 жылы Сунда Демократиялық Империясының өзін-өзі жариялаған екі ханшайымы, әпке-қарындастар Путери Ламия Роро Вираната мен Путери Фатия Реза, Брунейден Сунда Империясының дипломатиялық паспортын пайдаланып кіруге тырысқандары үшін Малайзияның иммиграциялық қызметкерлерімен ұсталды. Олар өздерін тарихи Сунда Корольдігінің ханшайымдары деп мәлімдеді және ата-аналары жер аударылғандарын айтты. 2008 жылдың басында олар сот арқылы босатылды, бірақ Сунда азаматтығын сақтап қалды, бұл оларды Индонезияға депортациялауға мүмкіндік бермеді. Малайзия билігі оларды азаматтығы жоқ адамдар деп таныды және Біріккен Ұлттар Ұйымының босқындар жөніндегі жоғарғы комиссарының бақылауымен иммиграциялық орталыққа қамады.
In the mid 1990s, the emerging popularity of the World Wide Web made it possible for anyone to create their own virtual state like entity with relative ease, with the League of Secessionist States, originally founded in 1980 by the Kingdom of Talossa, and the United Micronations being at the forefront. Other online micronational services during the 1990s included MicroWorld, a monthly micronational magazine, In 2000, O'Driscoll authored Ils ne siègent pas à l'ONU: revue de quelques micro Etats, micro nations et autres entités éphémères (They do not sit at the UN: a review of some micro states, micro nations and other ephemeral entities), which details over 600 micronations. In 2000, the Republic of Molossia and the erstwhile Kingdom of TorHavn hosted an Intermicronational Olympic Games online to coincide with the 2000 Summer Olympics. Six micronations competed and were asked to record their performances then report it to a Molossian message board. In 2003, the First Summit of Micronations summit commenced in Helsinki, Finland, coinciding with a performance art festival called Amorph!03. Six micronations were represented. An art exhibition exhibiting various micronational miscellanea, We Could Have Invited Everyone, occurred in 2004 and 2005 at the Reg Vardy Gallery, University of Sunderland, England and Andrew Kreps Gallery, New York City, United States respectively. The items were featured alongside artwork by artists including Yoko Ono and Nina Katchadourian. Both exhibitions coincided with an intermicronational summit. In 2005, the six part BBC comedy documentary series How to Start Your Own Country aired on BBC Two, in which comedian Danny Wallace attempts to create his own country in his apartment in Bow, London. The micronation he created was eventually named the Kingdom of Lovely. The following year, the travel guide company Lonely Planet published a light hearted guide to numerous micronations titled Micronations: The Lonely Planet Guide to Home Made Nations. In 2007, two self proclaimed princesses of the Sunda Democratic Empire, sisters Puteri Lamia Roro Wiranata and Puteri Fathia Reza, were detained by Malaysian immigration authorities for attempting to enter from Brunei using diplomatic passports from the Sunda Empire. They claimed to be the princesses of the historical Sunda Kingdom and that their parents were in exile. In early 2008, they were freed by the Sessions Court, but maintained their claim of Sundan citizenship, thus making them ineligible for deportation to Indonesia. The Malaysian authorities subsequently deemed them stateless individuals, and they were interned at an immigration depot under supervision of the United Nations High Commissioner for Refugees.
2010 жылдар
2010 жылы Джоди Шапироның «Өз еліңді қалай құруға болады» атты деректі фильмі 35-ші Торонто халықаралық кинофестивалі аясында көрсетілді. Бұл деректі фильм әлемнің әртүрлі шағын мемлекеттерін зерттеді және мемлекеттік статус, теңіздегі елдер құру және азаматтық туралы ұғымдарды талдады. Фильм Эрвин Штраустың осы аттас кітабынан шабыттанды. Сол жылы Австралияның Сидней қаласындағы Дангар аралында «ПолиНация 2010» атты шағын мемлекеттердің саммиті өтті. Оны Маккуори университетінің Джуди Латтас, Жылан төбесі княздығының ханшайымы Паула және Атлантиум империясының Джордж Крюкшенк ұйымдастырды. Екі жағдайда да тәуелсіздік жариялаулары Австралия үкіметі тарапынан мойындалмады. 2015 жылы екі жылда бір рет өткізілетін MicroCon конвенциясының алғашқысы АҚШ-тың Калифорния штатындағы Анахайм қаласында өтті. Молоссия Республикасы ұйымдастырған шарада шағын мемлекеттердің өкілдері микроұлтшылдыққа қатысты бірнеше баяндама жасады. 2015 жылы француздық шағын мемлекеттер ұйымы – Микрофранкофония ұйымы құрылды. Ұйым 2016 жылы Аигус-Мортес княздығында өзінің алғашқы саммитін өткізді. 2019 жылы Белиз жағалауындағы Кариб теңізіндегі адам тұрмайтын Coffee Caye аралын сәтті сатып алғаннан кейін, Белиз премьер-министрі Джон Брисеньо 2022 жылы жобаны «ақылға сыймас» деп атап, «Біз ешқашан ешкімге осы елде [Белиз] өз мемлекетін құруға рұқсат бермейміз – қандай ақымақтық! Егер сіз жерді сатып алуға көп ақша жұмсаған болсаңыз, онда сізге жақсы».
In 2010, the documentary film How to Start Your Own Country, directed by Jody Shapiro, was screened as part of the 35th Toronto International Film Festival. The documentary explored various micronations around the world and included an analysis of the concept of statehood, seasteading and citizenship. The film was inspired by Erwin Strauss' eponymous book. Also that same year, an intermicronational summit, PoliNation 2010, was held at Dangar Island in Sydney, Australia. It was organised by Judy Lattas of Macquarie University, Princess Paula of the Principality of Snake Hill and George Cruickshank of the Empire of Atlantium. In both cases, the declarations of independence went wholly unrecognised by the Government of Australia. In 2015, the first convention of the biannual MicroCon was held in Anaheim, California, United States. Hosted by the Republic of Molossia, several presentations were held by micronationalists regarding various topics in micronationalism. The Organisation de la microfrancophonie, a French intermicronational organisation, was founded in 2015. The organisation organised its first summit in 2016, hosted by the Principality of Aigues Mortes. Successfully purchasing the uninhabited Coffee Caye in the Caribbean Sea off the coast of Belize in 2019, Prime Minister of Belize John Briceño dismissed the project in 2022, calling them "stupid" and stating "We will never allow anybody to have their own country within this country [Belize] what a stupid thing. If you stupid enough to pay a lot of money to buy [a] piece of land, good for you."
2020 жылдар
2020 жылы басталған COVID-19 пандемиясы кезінде бірнеше микроұлттар елдерді үлгі етіп, өз шектеулерін енгізді. Кейбір бұрынғыда белсенді болмаған, интернеттегі микроұлттар да адамдарға үйде болу және карантинде болу бұйырылғандықтан қайтадан қызмет етуге кірісті. 2020 жылы Netflix инженер Джорджо Роза мен Роза аралы республикасының тарихына негізделген «Роза аралы» фильмін шығарды. 2021 жылы Гарри Хоббс пен Джордж Уильямс микронационализмнің түрлі жақтарын зерттейтін «Микроұлттар және егемендік іздеу» атты кітап жариялады. Ол Кембридж университетінің баспасынан шықты. Хоббс пен Уильямстың микроұлттар туралы жазған келесі кітабы, «Өз еліңді қалай басқару керек: Микроұлттардың ерекше және қызықты әлемі» деген атпен 2022 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльс университетінің баспасында жарық көрді. Сондай-ақ 2022 жылы иллюзионист Ури Геллер Шотландия жағалауындағы адам тұрмайтын Лэмб аралын сатып алып, оны Лэмб Республикасы деп жариялап, тәуелсіз мемлекет деп мәлімдеді. Геллер азаматтық ұсынады, түскен қаражат «Баланың жүрегін сақтау» деген израильдік қайырымдылық қорына аударылады.
During the COVID 19 pandemic that began in 2020, several micronations imposed their own restrictions, mimicking countries. Some inactive Internet based micronations also returned to activity as people were commanded to stay home and quarantine. In 2020, Netflix released the film Rose Island, based on the story of engineer Giorgio Rosa and the Republic of Rose Island. In 2021, academics Harry Hobbs and George Williams published Micronations and the Search for Sovereignty, a book exploring various aspects of micronationalism. It was published by Cambridge University Press. A follow up book on micronations by Hobbs and Williams, entitled How to Rule Your Own Country: The Weird and Wonderful World of Micronations, was published in 2022 by the University of New South Wales Press. Also in 2022, illusionist Uri Geller purchased Lamb, an uninhabited island off the coast of Scotland and declared it independent as the Republic of Lamb. Geller offers citizenship, with proceeds going to Save a Child's Heart, an Israeli charity.
Аумақтық талап
Микромемлекеттердің көпшілігі өздері басқара алатын, көбінесе жеке меншікке тиесілі жерді талап етеді, бірақ кейбіреулері адам тұрмайтын жер учаскелеріне де талап қояды. Мысалы, кейбір микроұлттар Африкадағы Бир Тавиль және Батыс Антарктидадағы Мари Берд жерін талап етті, бұл жерлер ешбір тәуелсіз мемлекет талап етпеген – terra nullius болып табылады. Тағы да бірнеше мемлекет Антарктиканың басқа бөліктеріне де құқық талап етті. Мысалы, Батыс Арктиканың Ұлы Герцогтығы және Фландренсис Ұлы Герцогтығын атауға болады. Дегенмен, Антарктиканың қашықтығына байланысты, әзірге ешбір микроұлт континентте тұрақты түрде орналасуға қол жеткізген жоқ. Екінші жағынан, кем дегенде бір микронационалист Бир Тавильге физикалық түрде жеткен: 2014 жылдың маусым айында Вирджиниялық фермер Джеремая Хитон сол аймаққа сапар шегіп, Солтүстік Судан Корольдігін жариялады. Хитон қызына ханшайым болуге берген уәдесін орындау үшін осы аумақты иеленгенін мәлімдеді, алайда Хитонның басқа да мақсаттары бар сияқты, ол ұлттық валюта енгізу және халықаралық әуежай мен астана қаласын салу сияқты бірнеше бастамаларды краудфандинг арқылы ұсынды. Сербия мен Хорватия арасындағы Дунайдың батыс жағалауындағы кішкентай учаскелерге де басқа микроұлттық талаптар жасалды. Кейбір микронационалистер бұл жердің terra nullius екенін айтады, себебі Хорватия бұл учаскелер Сербияға тиесілі деп мәлімдейді, ал Сербия осы жерге құқық талап етпейді. Алайда, Хорватия Сыртқы істер және Еуропалық істер министрлігі бұл талаптарды қабылдамады, Сербия мен Хорватия арасындағы шекаралық даулардың ешқандай жердің құқықсыздығын білдірмейтінін және үшінші тараптың оны басып алуына мүмкіндік бермейтінін мәлімдеді. Ең танымал мысал – 2015 жылдың сәуір айында чехиялық оңшыл либертариан саясаткері және белсенді Вит Едличка жариялаған және ең үлкен учаскесі Горня Сигаға тиесілі деп мәлімдеген Либерландтың еркін республикасы.
While most micronations claim land they can administer, often private property, some have made claims to uninhabitable tracts of land. For instance, some micronations have claimed Bir Tawil in Africa and Marie Byrd Land in West Antarctica, lands which are terra nullius—unclaimed by any other sovereign state. Several others have also made claims to other portions of Antarctica. Examples are the Grand Duchy of Westarctica and Grand Duchy of Flandrensis. However, due to Antartica's remoteness, no micronation has yet to establish a permanent residence on the continent. On the other hand, at least one micronationalist has physically reached Bir Tawil; in June 2014, Virginian farmer Jeremiah Heaton travelled to the area and proclaimed the Kingdom of North Sudan. Heaton stated that he claimed the territory in order to fulfil a promise to his daughter to make her a princess, however Heaton has appeared to have other motivations, offering several initiatives—such as the implementation of a national currency and the construction of an international airport and capital city—via crowdfunding. Other micronational claims have been made to small pockets on the west bank of the Danube between Serbia and Croatia. Some micronationalists argue that the land is terra nullius because Croatia states the pockets are Serbian, whilst Serbia makes no claims on the land. However, the Croatian Ministry of Foreign and European Affairs has rejected these claims, stating that the differing border claims between Serbia and Croatia do not involve terra nullius and are not subject to occupation by a third party. The most prominent example is the Free Republic of Liberland, which was proclaimed in April 2015 by Czech right libertarian politician and activist Vít Jedlička, and claims the largest pocket, Gornja Siga.
Басқа талаптар
Кейбір микроұлттар халықаралық суларда – ешбір егемен мемлекет иелене алмайтын теңіздің бөліктерінде – теңізге шығу арқылы өздерін орнатуға тырысты. Бұл теңізде тұрақты тұрғындар салуды қамтиды. Кейбір микроұлттар осы теңіздік бекеттерді құруға көмектесетін коммерциялық емес ұйым – Seasteading Institute-ке байланысты. 2016 жылдың қазан айында құрылған Асгардия ғарыш патшалығы Жер төңірегінде айналып жүрген жасанды спутниктің бар екенін мәлімдейді. Асгардия-1 деп аталған екі бөліктен тұратын CubeSat 2017 жылдың қараша айында Халықаралық ғарыш станциясын жабдықтау миссиясы аясында Orbital ATK компаниясымен сәтті ұшырылды. Хабарға қарағанда, Asgardia 1 2022 жылдың қыркүйек айында атмосфераға қайта кірді. Аспан кеңістігінің ұлылығы барлық сыртқы ғарыш кеңістігін өзіне қарастырады, ал Ангиалистан империясы олардың болуына наразылық ретінде әлемдік мұхиттардағы қоқыс жиынтықтарына талап етуде.
Some micronations have attempted to establish themselves in international waters—parts of the sea that cannot be claimed by any sovereign state—by seasteading. This involves the creation of permanent dwellings at sea. Some micronations are associated with the Seasteading Institute, a non profit organisation formed to facilitate the establishment of these seasteads. The Space Kingdom of Asgardia, founded in October 2016, claims an artificial satellite that orbited the Earth. Named Asgardia 1, the two unit CubeSat was successfully launched by Orbital ATK in November 2017 as part of an International Space Station resupply mission. Asgardia 1 reportedly re entered the atmosphere in September 2022. The Nation of Celestial Space claims all of outer space, whilst the Empire of Angyalistan lays claim to garbage patches around the world's oceans in protest against their existence.
Тәуелсіз мемлекет ретінде атқаратын функциялары
Микромемлекеттер егемен мемлекеттер сияқты өз үкіметі, конституциясы, заңнамасы және (демократиялық болса) ұлттық сайлаулар өткізеді. Көптеген микромемлекеттерде ту, герб немесе мөр, ұран және әнұран сияқты ұлттық символдар болады, сондай-ақ көптеген микромемлекеттер монеталар, банкноттар, маркалар, паспорттар, паспорттағы мөрлер шығарып, лайықты ордендермен марапаттайды және халықаралық жағынан мойындалмаса да, құрметті атақтар мен абыройлы титулдар береді. Кәсіби түрде жасалған кейбір микромемлекеттік монеталар мен маркалар нумизматтар мен филателистер (марка жинаушылар) үшін коллекциялық заттар ретінде құнды болып табылады. Бұған қоса, Силанд пен Себорганың да өз ұлттық футбол командалары бар. Силанд ұлттық футбол құрамасы 2004 жылы құрылып, 2006 жылы ФИФА-ға мүше болуға рұқсат етілмеген танылмаған мемлекеттер, азаматтығы жоқ халықтар, аймақтар мен микромемлекеттерден құралған N.F. Басқармасының қосымша мүшесі атанды. Себорга ұлттық футбол құрамасы 2014 жылы құрылды және Себорга княздығының Футбол федерациясы басқарады.
Micronations function in the same way as sovereign states in that they have their own government, constitution, legislation, and (if a democracy) hold national elections. Micronations often have national symbols such as a flag, coat of arms or seal, motto and anthem, and many micronations also issue coins, banknotes, stamps, passports, passport stamps, orders of merit and bestow honours and titles of nobility, although these are not recognised internationally. Some micronational coinage and stamps, if professionally made, have become valued as collector's items by numismatists and philatelists (stamp collectors) alike. In addition, both Sealand and Seborga have their own national association football teams. The Sealand national football team was founded in 2004 and became an associate member of the N. F. Board, a federation made up of unrecognised states, stateless peoples, regions and micronations that are not allowed to join FIFA, in 2006. The Seborga national football team was founded in 2014 and is run by the Football Federation of the Principality of Seborga.
Дипломатиялық
Мемлекеттер сияқты, микроұлттар да бір-бірімен микроұлттар аралық дипломатиялық қарым-қатынас жасайды. Бұған келісімдерге қол қою, шабуылға қатыспау туралы келісімдер мен микроұлттар аралық конвенциялар, дипломатиялық миссиялар және соғыс жариялау кіреді. Бірнеше микроұлттық ұйымдар да бар, олардың кейбіреулерінде 80-ге дейін мүше мемлекет бар. Бұл ұйымдардың көпшілігі бейбітшілікті сақтауға, микроұлттар арасындағы ынтымақтастықты күшейтуге және мүше мемлекеттер арасындағы дипломатиялық қатынастарды жақсартуға жұмыс істейді.
Like countries, micronations engage in intermicronational diplomacy with one another. This includes the signing of treaties, non aggression pacts and intermicronational conventions, diplomatic missions and declarations of war. Several intermicronational organisations also exist, with some having as many as 80 member states. Most of these organisations generally work to maintain peace, strengthen micronational cooperation and to improve diplomatic relations between member states.
Микроұлттық саммиттер
Микроұлттық қауымдастықтар арасында интермикроұлттық саммиттер де жиі өткізіледі, және бірнеше қайталанатын саммиттер ұйымдастырылды. Оларға PoliNation, екі жылда бір рет өткізілетін MicroCon, сондай-ақ Микрофранкофония ұйымының мүше мемлекеттері арасында өткен үш халықаралық саммит жатады. PoliNation 2010 Австралияның Сидней қаласындағы Дангар аралында, Маккуарри университетінің Джуди Латтасы, Снейк Хилл княздығының ханшайымы Паула және Атлантиум империясының Джордж Крюкшенкі ұйымдастырды. PoliNation 2012 Ұлыбританияның Лондон қаласында, ал PoliNation 2015 Италияның Умбрия қаласында өтті. MicroCon 2015 Калифорнияның Анахайм қаласында Молоссия ұйымдастырды; MicroCon 2017 Грузияның Текер қаласында Руритания Корольдігі; MicroCon 2019 Канаданың Онтарио штатының Гамильтон қаласында Слабовия Корольдігі; ал COVID-19 пандемиясы салдарынан кешіктірілген MicroCon 2022 Вестарктика штатының Невада штатының Лас-Вегасында өтті. Микрофранкофония ұйымдастырған алғашқы саммит 2016 жылы Окситанияның Айгус-Морте қаласында, Айгус-Морте княздығының ұйымдастыруымен өтті; екінші саммит 2018 жылы Париждің Винсенс қаласында, Ангилистан ұйымдастырды; үшінші саммит 2022 жылы Блайеде, Новая Аквитанияда, Хелиантис княздығы ұйымдастырды. Сонымен қатар, бірқатар микроұлттар бар, олар дипломатиялық қарым-қатынастарды тек викиде, оны онлайн қоғамдастық ретінде пайдалана отырып жүргізеді. 2023 жылдың қазанына қарай, Facebook-тегі ең ірі микроұлттық топ – Micronations and Alternative Polities-те 3400 мүше, ал Reddit-тегі r/micronations форумында тағы 8000 мүше тіркелген.
Intermicronational summits are also commonplace within the micronational community, and several reoccurring summits have taken place. These include the sporadically held PoliNation, biennial MicroCon; and the Organisation de la microfrancophonie has hosted three intermicronational summits between its member states. PoliNation 2010 was held at Dangar Island, Sydney, Australia and was organised by Judy Lattas of Macquarie University, Princess Paula of the Principality of Snake Hill and George Cruickshank of the Empire of Atlantium. PoliNation 2012 was held in London, United Kingdom, and PoliNation 2015 commenced at Umbria, Italy. MicroCon 2015 was held in Anaheim, California and hosted by Molossia; MicroCon 2017 in Tucker, Georgia by the Kingdom of Ruritania; MicroCon 2019 in Hamilton, Ontario, Canada, by the Kingdom of Slabovia; and MicroCon 2022 in Las Vegas, Nevada by Westarctica, having been delayed due to the COVID 19 pandemic. The first summit hosted by the Microfrancophonie was held in 2016 in Aigues Mortes, Occitania, and hosted by the Principality of Aigues Mortes; the second summit took place in 2018 in Vincennes, Paris, and was hosted by Angyalistan; the third summit took place in 2022 in Blaye, Nouvelle Aquitaine, organised by the Principality of Hélianthis. and a number of micronations exist and conduct diplomacy solely on the wiki, utilising it as an online community. As of October 2023, the largest micronational group on Facebook, Micronations and Alternative Polities, had 3,400 members, and the subreddit forum r/micronations on Reddit had another 8,000.
Егемендікті қорғау
Микроұлттар термині халықаралық құқықта негізделмеген. Осыған қарамастан, бірнеше микроұлттар жергілікті заңдардағы олқылықтарды пайдаланып, өздерінің егемендік талаптарын негіздеуге тырысты. Микроұлтшылар өз талаптарын заңды ету үшін жиі қолданатын тактика – Монтевидео конвенциясында бекітілген мемлекеттік декларативтік теория, ол мемлекетті былай анықтайды: "халықаралық құқықтың субъектісі [ол] төмендегі талаптарға жауап беруі тиіс: (а) тұрақты халық; (б) белгілі бір аумақ; (в) үкімет; және (д) басқа мемлекеттермен қарым-қатынас орнату қабілеті". 2019 жылы Таиланд жағалауында теңізге шыққан бір жұп, Тайландтың Корольдік теңіз күштері тарапынан Тайландтың егемендігін бұзды деген айыппен іздеуге түсті. Егер кінәлі деп табылса, олар өмір бойына бас бостандығынан айырылуы немесе өлім жазасына кесілуі мүмкін. 2020 жылы олар Панамаға көшіп кетті.
Micronation as a word has no basis in international law. Despite this, several micronations have attempted to justify their claims to sovereignty by citing loopholes in local laws. A commonly attempted tactic used by micronationalists to legitimise their claims is the declarative theory of statehood as defined by the Montevideo Convention, which defines a state as: "a person of international law [that] possess the following qualifications: (a) a permanent population; (b) a defined territory; (c) government; and (d) capacity to enter into relations with the other states." In 2019, a couple seasteading off the coast of Thailand went into hiding after being accused by the Royal Thai Navy of violating Thailand's sovereignty. If found guilty, they could face life in prison or the death penalty. As of 2020, they relocated to Panama.
Тарихи деректерге сүйене отырып
Кейбір микроұлттар тарихи аномалиялар негізінде құрылған. Себорга княздығы 1963 жылы Джорджо Карбонмен құрылды, ол Ватикан мұрағатынан Себорганың ешқашан Савой үйінің меншігінде болмағанын, демек 1861 жылы құрылған Италия Корольдігіне заңды түрде қосылмағанын көрсететін құжаттар тапқанын мәлімдеді, осылайша Себорга тәуелсіз күйінде қалды. Ресейдің монархистік партиясының төрағасы Антон Баков құрған Романов империясы, Ресей империясының қайта жандануы екенін және императорлық тақтың заңды мұрагері ретінде Лейнинген князі Карл Эмихті мойындайтынын мәлімдейді.
Some micronations are founded on the basis of historical anomalies. The Principality of Seborga was founded in 1963 by Giorgio Carbone, who claimed to have found documents from the Vatican archives which, according to Carbone, indicated that Seborga had never been a possession of the House of Savoy and was thus not legally included in the Kingdom of Italy when it was formed in 1861, meaning that Seborga had remained sovereign. The Romanov Empire, created by chairman of the Monarchist Party of Russia Anton Bakov, claims to be a re creation of the Russian Empire that holds Prince Karl Emich of Leiningen as the rightful heir to the imperial throne.