Кіріспе
Химиялық қосылысы Тиогуанин, тиогуанин немесе 6 тиогуанин (6 TG) немесе таблоид деп те аталады. Ұзақ мерзімді қолдану ұсынылмайды. Емдік қолданып жатқанда жүктілікке жол бермеу ұсынылады. Тиогуанин 1949 және 1951 жылдар аралығында әзірленді. Бұл дәрі Дүниежүзілік денсаулық сақтау ұйымының "Ең маңызды дәрілер тізіміне" кіреді.
Tioguanine, also known as thioguanine or 6 thioguanine (6 TG) or tabloid is a medication used to treat acute myeloid leukemia (AML), acute lymphocytic leukemia (ALL), and chronic myeloid leukemia (CML). Long term use is not recommended. Avoiding pregnancy when on the medication is recommended. Tioguanine was developed between 1949 and 1951. It is on the World Health Organization's List of Essential Medicines.
Бауырдың вено- окклюзивті ауруы
Тиогуанинді қолдануға кедергі келтірген басты мәселе - веноздық окклюзивтік ауру (ВОБ) және оның гистологиялық прекурсоры - түйіндік регенеративті гиперплазия (НРГ). Тиогуанинмен NRH жиілігі 33 - 76 пайызды құрайды. Одан кейінгі VOD қаупі өте қауіпті және жиі кері қайтарылмайтын, сондықтан бұл жанама әсер үлкен алаңдаушылық тудырады. Алайда, тиогуанинді индукциялаған NRH/VOD үшін жануарлар үлгісін қолдану арқылы жасалған соңғы зерттеулер NRH/VOD дозаға тәуелді екенін және оның механизмі көрсетілді деп болжаған болатын. Бұл адаммен жүргізілген зерттеулерде расталды, онда тиогуаниннің қауіпсіздігі, бірақ селиак ауруына қарсы тиімділігі, әдеттегі дозадан төмен дозада қолданылған кезде дәлелденді. Бұл тиогуанинге қызығушылықты қайта жандандырды, өйткені оның тиімділігі жоғары және басқа тиопуриндер мен микофенилат сияқты иммунодепрессанттарға қарағанда жылдам әсер етеді.
Өзара әрекеттесулер
Меркаптопуринмен емделмеген қатерлі ісіктер тиогуанинмен емделмейді. Екінші жағынан, меркаптопуринге (немесе оның пропрепаратты азатиопринге) төзімді ЖЖБ кейбір жағдайлары тиогуанинге жауап бере алады.
Фармакогенетика
Тиопурин S метилтрансфераза (TPMT) ферменті тиогуанинді оның метилтиогуанинге тікелей инактивациялауға жауапты. ТПМТ геніндегі белгілі бір генетикалық өзгерістер ТПМТ ферментінің белсенділігінің төмендеуіне немесе болмауына әкелуі мүмкін, ал осы генетикалық өзгерістерге байланысты гомозиготты немесе гетерозиготты адамдар тиогуанинді қабылдаған кезде TGN метаболиттерінің деңгейі жоғарылауы және ауыр сүйек бауырының қысылуы (миелосупрессия) қаупі жоғары болуы мүмкін. Алайда, қызыл қан клеткаларында ТПМТ белсенділігін анықтау немесе ТПМТ генетикалық тестілеу ТПМТ белсенділігі төмен пациенттерді анықтауға мүмкіндік береді, бұл тиопурин дозасын түзетуге немесе препаратты мүлдем қабылдамауға мүмкіндік береді. FDA тиогуанинді дәрілік зат ретінде мақұлдаған белгіде ТПМТ тапшылығы бар науқастардың миелосупрессияға бейім болуы мүмкін екендігі және зертханалар ТПМТ тапшылығына арналған тестілеуді ұсынатыны айтылған. Шынында да, ТПМТ белсенділігін тексеру қазіргі уақытта фармакогенетиканың әдеттегі клиникалық көмекке аударылған бірнеше мысалдарының бірі болып табылады.
Метаболизм және фармакокинетика
Тиогуаниннің бір реттік оральдық дозасы толық емес метаболизмге, сіңуге және жоғары жеке- жеке өзгермелілікке ие. Тиогуаниннің биологиялық қолданылуы орташа есеппен 30% - ға тең (қалыптылығы 14 - 46%). Бір рет пероральді түрде қабылдағаннан кейін плазмадағы максималды концентрация 8 сағаттан кейін жетеді. Тиогуанин, басқа тиопуриндар сияқты, ақ жасушаларға цитотоксикалық әсер етеді; нәтижесінде, ол төмен дозада иммунодепрессантты, ал жоғары дозада лейкемияға қарсы / неопластикаға қарсы әсер етеді. Тиогуанин адамның сүйек кемігі жасушаларына қосылады, бірақ басқа тиопуриндер сияқты қан- ми кедергісінен өте алмайды. Тиогуаниннің мидың спинномоздық сұйықтығында, сондай-ақ миға енбейді, жақын туысқан 6 қосылысы меркаптопуринмен бірдей екендігі дәлелденген жоқ. Тиогуаниннің плазмалық жартылай жойылу мерзімі қысқа, себебі ол бауыр мен қан клеткаларына тез сіңіріледі және 6 ТГН- ге айналады. Плазмалық жартылай құю уақыты 80 минут, диапазоны 25 240 минут. Тиогуанин негізінен бүйрек арқылы несеппен бөлінеді, бірақ негізінен метаболиті ретінде 2- амино-6 метилтиопурін түрінде бөлінеді. Алайда, тиогуаниннің клеткааралық тионуклеотидті метаболиттерінің (6 TGN) жартылай жойылу мерзімі ұзағырақ, сондықтан тиогуанин плазмадан шығарылғаннан кейін өлшенуі мүмкін. Тиогуанин екі жолмен катаболизденіп (бөлініп) кетеді. Бір жолы - тиоксиннің тиоурик қышқылына ксантин оксидазасымен окистенуі арқылы, неғұрлым аз антинеопластикалық белсенділігі бар 6- тиоксинге гуанин деаминаза ферментімен деаминация арқылы. Бұл метаболизм жолы ксантин оксидазасының тиімділігіне байланысты емес, сондықтан ксантин оксидазасының ингибиторы, аллопуринол препараты, тиогуаниннің ыдырауын тежемейді, ал тиопуринге ұқсас 6 меркаптопуриннің ыдырауын тежемейді. Екінші жол - тиогуанинді 2 амино-6 метилтиопуринге метилирлеу, бұл антинеопластикалық ретінде өте аз тиімді және тиогуаниннен әлдеқайда аз улы. Бұл жол да ксантин оксидазаның фермент белсенділігіне тәуелсіз.
Әрекет ету механизмі
Тиогуанин - табиғи түрде кездесетін гуаниннің тиоаналогы. Тиогуанин гипоксантин гуанин фосфорибозилтрансфераза (HGPRTase) ферментін тиогуанин монофосфатына (TGMP) айналдыру үшін пайдаланады. ТГМФ жоғары концентрациясы жасуша ішінде жиналып, гуанин нуклеотидтерінің синтезіне инзозин монофосфат дегидрогеназа (ИМФ дегидрогеназа) ферменті арқылы кедергі келтіріп, ДНК- нің мутацияларына әкелуі мүмкін. TGMP фосфорилдану арқылы тиогуанозин дифосфатына (TGDP) және тиогуанозин трифосфатына (TGTP) айналады. Бір мезгілде рибонуклеотид редуктаза ферменті арқылы дезоксирибозил аналогтары да түзіледі. TGMP, TGDP және TGTP- ні жалпы 6 тиогуанин нуклеотидтері (6 TGN) деп атайды. TGN клеткаларға цитотоксикалық әсер етеді: 1) клетканың синтез фазасында (S фазасы) ДНК- ні құрастыру; 2) Rac1 GTP- мен байланысу ақуызын (G ақуызын) тежеу арқылы, Rac/ Vav жолды реттейді.
Химия
Бұл ашық сары, иіссіз, кристалл порошок.
Аттар
Тиогуанин (INN, BAN, AAN) немесе тиогуанин (USAN). Тиогуанинді ауыз арқылы (таблетке " Ланвис " түрінде) береді.