Кіріспе

Анил Кришна Бисвас (1914 жылы 7 шілде - 2003 жылы 31 мамыр) - 1935 жылдан 1965 жылға дейін ән салған үнділік музыкалық режиссер және әнші. Ол үнді әншілігінің ізашарларының бірі болғаннан басқа, он екі бөлімнен тұратын алғашқы үнді оркестрі мен үнді киносына оркестрлік музыка мен толыққанды хорлық эффекттерді енгізген. Батыстық симфониялық музыканың шебері Үндістанның классикалық немесе халықтық элементтерімен танымал болды, әсіресе оның музыкасында Бауль мен Бхатиали.

Ерте өмір

Анил Кришна Бисвас 1914 жылы 7 шілдеде Шығыс Бенгалиядағы (қазіргі Бангладеш) Барисал ауданының шағын ауылында, Джей Си Бисвастың отбасында дүниеге келді. Ол бала кезінен музыка тыңдауға құштар еді. Өсе келе, ол айтарлықтай музыкалық дарындылық танытты. Ол 14 жасында жергілікті музыка концерттерінде ән айтып, музыка құрастырып, табла ойнауды үйренді. Көп ұзамай ол мектепте оқып жүріп, Үндістанның тәуелсіздік қозғалысына қосылды. 1930 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін ол басқа тұтқындалудан қашу үшін Калькуттаға барады. Бұл ән салған кездегі кезең болды. Анил алғаш рет Рам Дарьянидің "Шығыс өнер синдикатына" қосылды. Ол "Баал хатя" және "Бхарт ки Бети" фильмдеріне музыка құрастырумен айналысты. Алғашқы рет композитор ретінде "Дхарам ки Деви" (1935) фильмінде сахналық музыка жазды. Келесі екі жылда ол он бір фильм түсірді, көбінесе каскадерлық фильмдер, Мехбуб Ханның Джагирдар (1937) коммерциялық хит болғанға дейін, оны кино индустриясының музыкалық күші ретінде қалыптастырды. Көп ұзамай көптеген тәуелсіз тапсырмалар келді, әсіресе, 300 күн және одан кейін, граммофон әншісі, Хум Тум Аур Во, Эк Хи Раста және Мехбуб Ханның Ватан (1938), Алибаба (1940), классикалық, Аурат (1940), Бахен (1941), онымен қайтадан жұмыс істеуден бұрын, Роти (1942) фильмінде, ол сонымен бірге әңгіме мен тұжырымдамамен таныстырды және фильмнің актрисасы Ахтарибай Файзабабидің (Бегум Ахтар) көптеген әндері болды, бірақ олар келісімшарттық қақтығысқа байланысты жойылған (музыка HMV-мен жазылды, ол Megaphone Gramophone Company-мен келісімшартта болған кезде). Кейінгі жылдары ол Бомбейдің сөйлеу фильмдеріне музыка берді. Бұл фильмдер: "Жуар Бхата" (1944), Дилип Кумардың тұңғыш фильмі және "Милан" (1946) Дилип Кумардың қатысуымен және Нитин Бос режиссерлік еткен бенгал тілінде "Наукадуби" ретінде түсірілген. Ол танымал әнші Мукешке "Пехли Назар" (1945) фильмінде "Дил жалта хай то жална де" әнін, ал Талат Махмудке "Арзу" (1949) фильмінде "Ай дил муже айси жага лей чал" әнін әндеген. Әнші өзінің әпкесі Парул Гош (танулы флейташы Панналал Гоштің әйелі) айтқан "Папихаре" әнінен, "Дор хато аи дуния вало" атты патриоттық хиті мен актер Ашок Кумар айтқан "Дхере дхере ааре бадал, мера бульбуль со раха хай, шоргул на мача" әнінен есінде қалған. 1946 жылы ол Бомбей киносын тастап, фрилансер болып кетті. Кейіннен әйелі АшаЛата Бисвастың "Variety Pictures" компаниясы астында төрт фильмде жұмыс істеді. Лаадли (1949), Лааджаваб (1950), Бади Баху (1951) және Хумдард (1953). Осы уақытқа дейін Анильданың музыкалық кемелденуі, оны осы салада осылай атады, тез өзгеріп жатты, сондықтан ол кино индустриясының өзгеріп жатқан динамикасына көңілі қалды. 1960 жылдардың басында ол кинодан зейнеткерлікке шықты, әлі де өз ойынның шыңына жеткен кезде ол Нью-Делиге қоныс аударды. Махеш Каулдың Саутела Бхай (1962) сияқты бір-екі фильмді жасаса да, композитор ретінде оның соңғы фильмі актер Мотилалдың режиссерлік кәсібі, Надираның қатысуымен және Мукештің "Зиндаги Хваб Хай Та Хамеин Би" фильмінде. Мотилал фильмнің түсірілімінен бұрын қайтыс болды, ал ол Ұлттық кино сыйлығын алса да, кассада сәтсіз болды. Делиде ол 1963 жылы наурыз айында "Ал-Индия радиосының" (АИР) Ұлттық оркестрінің директоры болды. 1975 жылға дейін Делидегі "АИР" радиосында "Сугам сангет" (жеңіл хиндустани классикалық музыка) бас продюсері болды. Кейіннен ол "Дордаршанның" "Хум лог" (1984) телесериалы мен 1991 жылға дейін фильмдер бөлімінде бірқатар деректі фильмдерге музыка жазды. Ол 1986 жылы "Сангит-натак-академи" сыйлығын жеңіп алды.

Жеке өмір

Бисвастың алғашқы некесі сүйіспеншілікпен, өз отбасының қалауына қарсы, одан төрт жас үлкен мұсылман актрисамен болды. Бұл Мехруниса (1910 жылы 17 қазанда дүниеге келген, 1992 жылы қайтыс болған) болды, ол жұмыс мақсатында "Ашалата" атты экранда пайда болды. Үйленгеннен кейін Мехрунниса өзінің жалғыз аты ретінде Ашалата деген есімді қабылдады. Ашалата 1930-1940 жылдары кинодағы актерлік өнердің беделсіз болып саналған және осы салаға кірген әйелдер аз болған кезеңде актриса болып жұмыс істеді. Осыдан кейін олардың үш ұлы мен бір қызы бар. Олардың ұлы Үтпал Бисвас, сондай-ақ, музыкалық композитор ретінде, "Амар Үптал" дуэтінің құрамында жұмыс істеді. Бисвастың қызы Шиха Вохра - танымал деректі фильм түсіруші Паромита Вохраның анасы. Бисвас пен Ашалата 1954 жылы ажырасып, 1992 жылы Ашалата Бисвас қайтыс болды. Ажырасқаннан кейін бес жыл өткен соң, 1959 жылы Анил Бивас актер Бикрам Капурдың қызы, әнші Мина Капурға үйленді. Мина Капурдың балалары болған жоқ. Мина 1950-ші жылдардағы "Рассия ре ман басия ре" әнін, "Пардеси" (1957) фильмінде және "Чар Дил Чар Раахеин" фильмінде Мина Кумаридің "Качхи хай умрия" әнін орындаған. Анил Бисвас 2003 жылы 31 мамырда Нью-Делиде қайтыс болды. Оның артында әйелі Мина Капур, ұлдары Амит Бисвас және Утпал Бисвас, қызы Шиха Вохра қалды. Оның өліміне байланысты Үндістанның сол кездегі премьер-министрі Атал Бихари Ваджпаи оны "музыканың классикалық тазалығы мен халықтық дәнекерлеу арасындағы сирек кездесетін тепе-теңдікті тапқан кино музыкасының дояны" деп атады.