Кіріспе
Петикоату немесе пинфоринг - еркек немесе жігітті қыз киімінде киюді қорлау немесе жазалау немесе фетиш ретінде қамтитын мәжбүрлі феминизацияның түрі. Бұл практика кемсітуші жазаның сирек кездесетін, әлеуметтік жағынан қабылдамайтын түрі болса да, ол эротикалық әдебиеттің субжанры немесе жыныстық фантазияның басқа көрінісі ретінде пайда болды. "Керемет жаза" балаларды тәрбиелеудің бір түрі ретінде кейде қолданылғандығы туралы кейбір дәлелдер бар, мұндай оқиғалардың сенімді оқиғалары кем дегенде Виктория дәуірінен басталады. "Петтикоть жазасы" жыныстық фетиш қызығушылығы ретінде осы сценарийді елестетуді немесе қайта құруды қамтиды. Алайда, фетиш қызығушылығы ретінде бұл іс-әрекеттер әдетте тым асыра айтылады және жыныстық қатынасқа, соның ішінде күрделі қорлау мен жария жалаңаштыққа жатады. Олар көбінесе еркек адамның өзінің құрдастары, әпкелері немесе кейбір жағдайларда өзінің жасындағы қыздар алдында күшті әйелдің (көбінесе анасы немесе әпкесі) қатысуымен әйелге айналуымен байланысты. Қыздар кейде қыздарға ұқсап, киімдерін макияжға салып, қуыршақ, әмиян және басқа да бұйымдарды алып жүруге мәжбүр болады. Кейбір некелік қатынастарда да "петикоаттық" тәртіптілік қолданылады, бұл әйелдің күйеуіне билік етуінің құралы ретінде қолданылады. Бұл әр түрлі жағдайларда әйелдердің киімін немесе іш киімін алуы мүмкін, мысалы, күйеу үй шаруасын орындаған кезде әйелдердің алжапқышын киіп жүруі керек, ал әйел күйеуінің ерлер киімінің астында іш киім киюін талап етуі мүмкін. Мұндай жағдайда күйеуінің құпиясы ашылса, ол өзін қорлауына немесе қорлауына әкелуі мүмкін.
Petticoating or pinaforing is a type of forced feminization that involves dressing a man or boy in girls' clothing as a form of humiliation or punishment, or as a fetish. While the practice has come to be a rare, socially unacceptable form of humiliating punishment, it has risen up as both a subgenre of erotic literature or other expression of sexual fantasy. There is some evidence that "petticoat punishment" has occasionally been used as a form of child discipline, with credible stories of such going back at least to Victorian times. "Petticoat punishment", as a sexual fetish interest, involves imagining or reenacting this scenario. However, as a fetish interest, these activities are usually heavily exaggerated and sexualized, including elaborate humiliation and public nudity. They often involve the male being feminized into a sissy by a powerful female presence (often a mother or aunt) in front of his cousins, sisters, or in some cases, girls of his own age whom he had offended by his boorish behavior. Petticoating roleplay may include being forced to wear makeup and to carry dolls, purses, and other items associated with girls. Petticoat discipline also occurs in the context of some marital relationships, as a means by which a wife may exert control over her husband. This may involve various items of feminine clothing or underwear in a variety of contexts, ranging from the husband having to wear a feminine apron around the house whilst performing household chores, to the wife insisting that the husband wear lingerie under ordinary male clothing. In all such circumstances, there is a strong reliance on the element of humiliation, whether actual or potential, should the husband's secret be discovered.
Техникалар
Бұл қиял және жыныстық рөлдік ойын еркекке әйел киімін киюге мәжбүрлеу, дене жазасы, қоғамдық қорлық немесе басқа да эротикалық қорлық әрекеттерімен қорлау. Кейіннен құрбандар мұндай жазаны ұнататынын біліп, "әйелдікке" бейімделеді, сыпайылық танытады және оны басқаруға болады. Кейін ол белгілі бір жасқа дейін немесе рөлдік ойын сценарийі аяқталғанға дейін қыздың киімін тұрақты киюге мәжбүр болады. Көбінесе, бұл киімнің арнайы тақырыптары болады. Көбінесе, кішкентай қыздар кішкентай қыз сияқты әрекет етуге мәжбүр болатын "кішкентай қыз" аспектісімен айналысады. Басқа сценарийлерге инфантилизм мен қызғалдақ қызметші кіреді. Әйелдерге арналған киімдерге бюстгальтер, трусиктер, шұлық, корсет, белбеу, пинафор (көбінесе француздық қызметші қыз стилі), көйлек (көбінесе өте қысқа немесе ашық, көбінесе құлыппен), итәк (көбінесе мини / микро итәк), аяқ киім (көбінесе Мэри Джейн немесе үккілдер) және т.б. жатады. Басқа бұйымдарға тырнақ лак, тіс тігу (жақын орамды алқа) және т.б. жатады.
Саяси қателік
Халл университетінің философия кафедрасының профессоры Стелла Гонсалес Арнал пинафорингті "саяси тұрғыдан дұрыс емес жыныстық қатынас түрі" деп санайды, онда "әйелдердің киімдері мен дәстүрлі әйелдер кәсіптері" "кемселеп, қорлайтын болып саналады; әйелдерді мойынсұнғыш, пассивті, көмектесусіз және бағынышты деп сипаттау арқылы жағымсыз стереотиптерді нығайтады". Ол былай деп қосты: "Менің пікірімше, жасанды киім кию - бұл оң әсер беретін, саяси жағынан екіжақты жыныстық қатынас түрі. Менің ойымша, бұл білім беру мен емдеуге көмектеседі және еркектік пен әйелдік туралы түсінігімізді бұзады".
Әдебиет
Виктория дәуіріндегі эротикалық романдарында пинафор туралы мәліметтер бар. "Гинекократия: Джулиан Робинсонның оқиғалары мен психологиялық тәжірибелерінің баяны" (1893), автор үй қызметшісімен әдепсіз еркіндіктер алғаннан кейін, оны үш әйел туысымен бірге жіберген гувернантаның қолынан бала кезінде алған жазасын баяндайды. Қыздар киімін киюге мәжбүр болған Джулиан, Джулия ретінде, жиі қамшылауларға ұшырайды, оның бір туысы, кейінірек ол үйленіп, оның үстемдігіне мәжбүрлі түрде әйелдікке айналдыру және трансвестит киіну арқылы мойынсұнады. Виктория дәуірінің классигі "Уолтердің" "Менің құпия өмірім" (1888) кітабында басты кейіпкер Уолтер бай орта жастағы ер адамды жезөкше әйел киіп, оның бетіне қайың шапқандығына куә болады. The Pearl, A Journal of Facetiae and Voluptuous Reading (1879-1880), Викториялық порнографиялық журнал, сонымен қатар әйелге киім киген құрбанды қамшылау туралы мәлімет бар, бірақ қатаң мағынада бұл есеп пинфорингті білдірмейді, өйткені ер адам, Франк, оның жазасының бөлігі ретінде кішкентай емес, керісінше, әйелге ұқсап киіну үшін әйел киімін киді: өздігінен кек алу үшін Лукреция Франкты өз қарындасы ретінде таныстырып, әйелдердің жеке қамшылау клубына кіруге көндіреді, оған кіру үшін талапкердің қамшылауды алуы.