Кіріспе

Уильям Джозеф Линкольн (1870 - 18 тамыз 1917) - австралиялық драматург, театр менеджері, кинорежиссер және үнсіз кино дәуірінің сценарисі. Ол 1911-1916 жылдар аралығында 23 фильм түсірді, режиссерлік және / немесе сценарийлік жұмыс атқарды. Бір некролог оны "австралиялық кино өндірісінің ізашары" деп атаған. Басқа некролог осы сезімдерді қайталап, былай деп қосты: Оның Австралияның кино өндірісі саласындағы орталық ретінде әрекет ету мүмкіндігіне деген сенімі шексіз болды және көптеген жылдар бойы ол өз күш-жігерін осы сенімін жүзеге асыруға арнады. Басқалармен бірге ол әр түрлі кезеңдерде кино оқиғаларын жасауға қатысты, Линкольн мырзаның жұмысы ең үмітті қорқытқан жағдайларда жүргізілді. Ол қолға түскен материалдарды керемет қолданған, ал оның кейбір ертедегі туындыларында ол сол кездегі шетел студияларының өнімдеріне қарағанда аз ғана, тіпті мүлдем төмен техникалық стандартқа қол жеткізген. Кинотарихшылар Грэм Ширли мен Брайан Адамс Линкольннің фильмдері "фильмдерге қарағанда сахналық кескіндерге көбірек ұқсайды. Алайда, олардың қолындағы дұрыс ингредиенттер Линкольнның алғашқы туындыларының ең жақсысы жақсы қабылдады".

Ерте өмір және мансап

Линкольн Мельбурнда, Томас пен Эстер Линкольннің жалғыз ұлы болып дүниеге келді және Сент-Килдада өсті.

Драматург

Ол драматург ретінде өзінің алғашқы еңбегін "Жазғы кеш" (1890) деп бастады. Ол "Буш-король" атты пьесасын жазды, ол 1893 жылы Лондонда және 1894 жылы Мельбурнда дебют жасады. Бұл пьеса кейіннен Альфред Дэмпьер қайта жазды, оның нұсқасы 1901 жылы премьераланды және келесі онжылдықта өте табысты болды, ол танымал фильмге бейімделді Капитан Миднайт, Буш Королі (1911). Линкольн "Күн батып қалғаннан кейін" (1896) және "Құрмет ісі" (1897) атты бір пьесаларын жазды. Ол тағы бір пьеса жазды Байлықтың күші (1900), ол да Дампье орындады, бірақ Буш патшаға қарағанда сәл сәтті болды. Ол "Қызыл шапқын" пантомиміне арналған кітап жазды.

Басқарушы

Линкольн алғаш рет кино индустриясына Дж. С. Уильямсон, 1904-1905 жылдары өзінің "Англо-американдық биотаблицасын" басқарады. Кейін ол Уильямсон үшін Гаити компаниясының Австралиялық турнесін басқарды. Осыны істеп жүргенде ол Рус-жапон соғысының фильмдерін түсірген Клемент Мейсонмен кездесу туралы хабарлама алды. Линкольн осы және басқа да фильмдермен Батыс Австралияда гастрольге шықты. Бұл фильм көпшілік арасында үлкен жетістікке жетті. Линкольннің некрологы бойынша "Ол Майнелл, Ганн және Кларкпен алғашқы күндері жұмыс істеді" (Майнелл және Ганн драмалық компаниясы). 1907 жылы Харольд Бессет банкрот болды. Ол Линкольнді, өзінің менеджерін кінәлады, бірақ Линкольн мұны мойындамады. Содан кейін ол Австралияда гастрольдік сапармен шыққан Miss Lancashire Ltd театралды менеджері болды; бұл қойылымда Флоренс Бэйнс ойнады. Линкольн сонымен қатар The Bulletin үшін жарнамалық копирайтер болып жұмыс істеді. Бір газетте ол "Келли бандының тарихы" (1907) көркем фильмін түсіріп, режиссерлік еткен деп жазылған, бірақ бұл күмәнді болып көрінеді. Линкольн өзі фильмнің режиссері Сэм Крюс екенін айтты. 1909 жылы ол Мельбурнның ең алғашқы кинотеатрларының бірі - Мельбурнның Сент-Килда қаласындағы "Жиірі суреттер жұмағы" кинотеатрының директоры болды. Ол театрдағы қойылымдар үшін фильмдер жаза бастады.

Амалға қосылған суреттер

Линкольн өзінің режиссерлік және сценарийлік дебютін Тайт бауырлары үшін танымал пьеса мен романның негізінде жасалған "It Is Never Too Late to Mend" (1911) фильмімен жасаған. Олар оны өзінің жаңа компаниясы - Amalgamated Pictures директоры етіп тағайындады, ол келесі жылы тоғыз фильм түсірді, олардың көпшілігі романның ойынға негізделген: "Хансом Кэбінің құпиясы" (1911), "Руящий лагерьдің сәттілігі" (1911), "Калған" (1911), "Жоғалған хорд" (1911), "Двойное событие" (1911), "Сонттан кейін" (1911) (Линкольнның жеке пьесасына негізделген, бірақ фильм коммерциялық шығарылмаған), "Жаңалықтар" (1911) және "Рип Ван Винкл" (1912). "Аттан кейін" фильмінің түсірілімінен кейін фильмдер жақсы табыс тапты. Тағы бір мақалада Линкольн "сценарий жазуға күмәнсіз қабілетті, және оның тамаша драмалық компаниясы болды, сондықтан ол көптеген фотодрамаларды шығарды. Кейде үлкен жалғандар пайда болды, мысалы, Сент-Килда теміржол вокзалы "Келініп шақыру" фильміне Лондонның үлкен Эустон вокзалы үшін қызмет атқарған кезде. 1912 жылы Тайттар фильм шығарудан бас тартып, шетелдік фильмдерді импорттау мен таратуға назар аударды, бұл жергілікті фильмдерді түсіруден арзан болды. 1912 жылы Линкольн "Амалгамат" компаниясының жарнама менеджері болды. Келесі жылы ол "Амалгаметед Пикчердің" "Рай" театрындағы үлесін сатып алды. 1913 жылы шыққан мақалада Линкольн "жақсы әңгімелесуші" деп аталды.

Линкольн-Касс кинокомпаниясы

1913 жылы Линкольн Годфри Касспен серіктесіп Линкольн Касс кинокомпаниясы ретінде фильмдер түсірді. Бір заманауи хабар бойынша "Линкольн мырзаның әдеби талғамдары, іскерлік біліктілігі және шоумен ретінде мол тәжірибесі бар, бұл қадамды жасағанын дәлелдейді". Линкольн "олар австралиялықтар еді және австралиялық фильмдер арқылы жұртшылықты қызықтырамыз деп үміттенді. Халықтың қызығушылығы мен менеджерлердің жомарттығымен олар табысқа жетуге үміттенді және Австралия мен оның ерекшеліктері туралы қызықты көп нәрсені суреттеді ". Австралиялық фильмдер қазір американдық өніммен бәсекелесу үшін күресіп жатыр еді. Бір хабарламаға сәйкес, Америкада жылжымалы фильмдердің дамуындағы метеориттік прогресс, негізінен бай ұйымдардың осы ойын-сауық түріне деген өсіп келе жатқан танымал талпынысын пайдалануына байланысты, австралиялық өнім тез артта қалды. " Линкольн Франк Харви режиссерлік еткен "Біздің қақпалар ішінде" (1915) және Монте Люк режиссерлік еткен "Заң ішінде" (1916) фильмдерінің сценарийлерін жазды. "Жалғыз қол" кітабында Линкольн "неміс интригалары мен айлакерлігі, патриотизм мен ерлік туралы, бәрі біздің қақпаларымызда болып жатқан мықты оқиғаларды тудырды. Бұл оқиға қаншалықты таңғаларлық болса да, ол әбден мүмкін болып көрінеді". Ол бастапқыда режиссерлік де міндетін атқарған, бірақ осы кезеңде оның алкоголизмі бақылаудан шығып, оны "Жұмыссыз баю" (1916) режиссері лауазымынан алып тастады; актер Фред Нибло бұл жұмысты қолға алып, Ниблоның режиссерлік мансабын бастады. Нибло Уильямсонның "666 офицерін" Линкольнмен бірге сценарий жазушы ретінде режиссерлік етті. Линкольн "Керемет" (1916) және "Қайтару" (1916) фильмдерін жазуға және түсіруге жеткілікті сауығып кетті.

Кейінгі жылдар

Кейін Линкольн Г. Х. Барнспен бірлесіп Линкольн Барнс Продакшнс компаниясын құрып, Адам Линдсей Гордонның өмірлік романсын (1916) режиссерлік етті. Бұл оңай болған жоқ, Линкольн түсірілім кезінде ауырған. Алайда Cinema Papers кейіннен "Линкольн талантты режиссер болды және бұл фильм оның кино өндірісінде жеткен жетілуін көрсетеді" деп жазды. Ұзақ кадрлар, ішкі жарық пен күрделі режиссерлік шеберлік оны сол кездегі ерекше сезімтал және озық режиссер ретінде көрсетеді". Линкольн мен Барнс 1917 жылы Amalgamated Pictures компаниясына қарсы сотқа жүгінді. Линкольннің ішімдік ішуі нашарлап, 1917 жылы 18 тамызда Сиднейде қайтыс болды. Ол қайтыс болған кезде "Лондондағы ең нашар әйел" атты сахналық пьесасының "Сиднейдегі ең нашар әйел" атты бейімделуінде жұмыс істеп жүрген. Бұл пьеса ма, әлде киносценарий ма - белгісіз. Линкольннің "Бюллетень" некрологы оның ең жақсы фильмдері "Сейкі жоңғар", "Күн батып кеткеннен кейін", "Кек алу", "Жоқтырғыштар" және Адам Линдсей Гордон деп жазды.) 1896 жылы "адамдар бір-бірімен қоштасып, бір-біріне қарсы шығады" деп сипатталды. Олардың бір баласы, қызы Маргарита ("Мадж") (1897-1972). Оның қызы 1923 жылы үйленді.