Кіріспе

"Ажырау мен оның әжесі" не "Ажырау мен оның әжесі" (Der Teufel und seine Großmutter) - Гримм ағайындыларының жинақтаған 125-ші саны. Джек Зипстің айтуынша, әңгіменің көзі Гессендегі тігіншінің әйелі Доротея Вихманн болды. Эндрю Лэнг оны "Сары ертегі кітабына" енгізді. Бұл ертегі Рут Мэннинг Сандерстің "Аждаһалар кітабында" да кездеседі. Бұл - Арн Томпсон Утер индексі 821-ші типті, шайтанның жұмбағы.

Қысқаша мазмұны

Үш сарбаз жалақысынан өмір сүре алмай, жүгері бағына жасырынып, қашып кетеді. Әскер қашып кетпесе, олар тез арада аштықтан өледі немесе өлім жазасына кесіледі. Алайда бір айдаһар қасынан ұшып өтіп, үш жігітке жеті жыл бойы қызмет ету шартымен құтқарылуды ұсынады. Олар келіскенде, оларды батыс аждаһасы алып кетеді. Алайда, шын мәнінде, айдаһар - Ібіліс. Ол оларға ақша табатын қамшы береді, бірақ жеті жыл өткеннен кейін олар жұмбақты таппаса, олар оның болады, бұл жағдайда олар босатылады және қамшыны ұстай алады. Жеті жыл өткен соң, екі сарбаз өз тағдырын ойлап, көңілі қалады. Бір қарт әйел оларға көмек алу үшін бір үйге баруды кеңес береді. Үшінші сарбаз жұмбақтан қорықпай, Ібілістің әжесімен кездеседі. Әйел оның мінез-құлқына риза болып, оны жертөлеге жасырады. Ібіліс келгенде, әйел оған сұрақтар қояды, ал солдат жұмбақтың жауабын біледі. Жетінші кезеңнің соңында шайтан оларды тауып алады да, тозаққа алып барып, тамақ беріп, тамақ беретінін айтады. Бұл жұмбақ: сол тағамға арналған ет, күміс қасық және шарап тостағаны қандай болды? Солдаттар дұрыс жауап береді: Солтүстік теңіздегі өлі теңіз мысығы, кит қабырғасы және ескі жылқының тырнағы. Енді олар шайтанның қолында емес, олар ақша табуға көмектесетін қамшы арқылы бақытты өмір сүреді.