Кіріспе
Англия мен Уэльстегі үй иелерінің заңдық міндеттемелері Шатырды жөндеу жауапкершілігі - Англия мен Уэльстегі үй иелерінің аз санының шіркеуге, көбінесе жергілікті приход шіркеуіне белгілі бір жөндеулер үшін төлеуге заңды міндеттемелері. Адамдар бір кездері ректориялық (ректорияның немесе глебтің бөлігі) болған жердің ішінде мүлік сатып алған жағдайда, олар ортағасырлық Англия шіркеуінің шіркеуінің немесе Уэльстегі шіркеуінің шіркеуінің шіркеуінің шіркеуінің жөндеуін қаржыландыруға жауапкершілік алуы мүмкін. Бұл әлі де кейбір приходтардың шіркеу кеңесімен қарастырылуы мүмкін. Жерді сатып алушылар жергілікті шіркеуде осындай жауапкершілікке ие шіркеу бар-жоғын тексеруі және егер солай болса, шіркеу жауапкершілігін сақтандыруды алуы әдеттегі тәжірибе. 5200 шіркеудің ректорлары өз шіркеуінің ғибадатханасының жөндеу жұмыстарына жауапты болды, ал шіркеу мүшелері ғимараттың қалған бөлігіне жауапты болды. Монастырлар мен Оксфорд пен Кембридж колледждері ректорлықтарды сатып ала алады немесе алады, осылайша, шіркеудің жөндеулеріне жауапты болады. Генрих VIII монастырьларды таратып, олардың ректориясын (жерімен) немесе тиісті университет колледжін сатты, сонда да, сол жермен бірге, шіркеудің жөндеу жауапкершілігі өтті және ол бүгінгі күні, тіпті бөліністен кейін де сақталып отыр. Мұндай жерлердің иелері де сондай-ақ жай ғана иемденушілер немесе жай ғана ректорлар деп аталады. Рухани ректорларға қатысты, олардың жауапкершілігі 1923 жылғы шіркеулік дилапидация шарасымен приходтық шіркеу кеңестеріне ауысты. Ректорлардың ақшасын қайтару 1932 жылғы "Кенселді жөндеу туралы" заңмен реттеледі. Тұжырымдамасы бойынша, лайықты ректор болу қазір жерді иемдену құқығына ие болғандықтан, толығымен жүк болып табылады. (бұрын діни қызметкердің немесе діни қызметкердің иелігіндегі жердің басым бөлігі жауапкершілікке тартылмайды) немесе аббат жерлері, сондықтан сол приходтың басқа бөліктері төлеген ондықтарды төлеуден босатылады, өйткені ауыл шаруашылығы өнімдері немесе (1836 жылдан кейін) жер иесі алатын жалға алу ақысы қолданылмайды. Әдетте, ректорлар - бұл еншіде едәуір көп меншікке ие болған бай жер иелері. Егер приходтың жауапкершілігі тек а) немесе б) бөлімдеріне жатса, онда сол адамдар (корпоративтік / қайырымдылық ұйым немесе жеке тұлға) ғана жауапты болады; дегенмен, кейбір географиялық жағынан әртүрлі приходтарда қосымша ондықтар болды және 19 ғасырда бірнеше жағдайда ректория / ректориялық жерлер мен ондықтар бір жерге біріктірілді. Бұл жағдай 1998 жылғы Адам құқықтары туралы заң бойынша приходтық приходтық кеңес "негізгі мемлекеттік билік" емес деп табу үшін конституциялық маңызды. Баптист шіркеуінің тарихи ақсақалдық үйі Астон Кантлоу 1345 жылы Макстоук монастырының иелері иеленді. Вурчестер епискобы оған 13с 4д жер үлесін бергені үшін зейнетақы алды. Сонымен қатар, Макстоук монастырлары 30 жылдығы табыстан да рахат алды. 1542 жылы Реформациядан кейін бұл зейнетақы Вурчестердің деканы мен тарауына өтті. 1535 жылы шіркеудің фермасы 24 фунт, ал шіркеудің пасторы 99 фунт болатын. 7d. Олардың ұлы Фрэнсис Браун 1622 жылы елорда мен пасторлықты Фулк Гревиллге, лорд Брукке сатып берді. 1743 жылы лорд Брук 12 аула жерді және приходтың басым бөлігінің жүгері ондығын ұстады. Сол жылы оған 347 акр жері берілген, оның ішінде қазіргі Глейб фермасы бар, ол әлі күнге дейін шіркеудің ғибадатханасын күтіп-ұстаумен айналысады.
Chancel repair liability is a legal obligation on a small number of property owners in England and Wales to pay for certain repairs to a church, often the local parish church. Where people purchase property within land that was once rectorial (part of a rectory or glebe), they may acquire a responsibility to fund repairs to the chancel of the medieval founded Church of England parish church or Church in Wales church which that glebe land supported. This can still be invoked by the church council of some parishes. It is common practice for purchasers of land to check whether the local parish includes a church where such a liability may apply, and if so to take out chancel liability insurance. The rectors (of around 5,200 churches) were responsible for the repairs of the chancel of their church, while the parish members were responsible for the rest of the building. Monasteries and Oxford and Cambridge colleges could buy or receive rectorships, and thus become liable for chancel repairs. When Henry VIII dissolved the monasteries and sold their rectory (with land), or the relevant university college sold this, the chancel repair liability passed with that land and persists today, even after subdivision. The owners of such land are thus equally called lay impropriators or lay rectors. As far as spiritual rectors are concerned, their liability transferred to parochial church councils by the Ecclesiastical Dilapidations Measure 1923. The recovery of funds from lay rectors is governed by the Chancel Repairs Act 1932. In concept, to be a lay rector is now entirely a burden for having taken rights over land such as impropriated glebe (the vast majority of glebe formerly held by a vicar or clerical rector has no liability) or abbey lands, and therefore being exempt from paying the tithes that other parts of that parish paid, as the agricultural produce or (after 1836) rentcharges the landowner used to receive no longer apply. Lay rectors would usually be wealthy landowners owning a substantial amount of property in the parish. If a parish's liability only falls under headings a) or b) then those persons (a corporate/charitable body or private individual) are liable only; however, some geographically diverse parishes had extraneous tithings and in a few cases in the 19th century a merger of the rectory/rectorial land and tithes into one piece of land as a whole took place,
The case is constitutionally significant for finding that a parochial parish council is not a "core public authority" under the Human Rights Act 1998. The historic rectory of St John the Baptist church, Aston Cantlow was acquired by the Priors of Maxstoke in 1345#tag:ref|The County History also states: The rectory land was administered as a manor. The Bishop of Worcester received a pension from the land of 13s 4d for having granted it. The Priors of Maxstoke enjoyed in addition an income of 30s. from lands and tenements Following the Reformation in 1542 this pension passed to the Dean and Chapter of Worcester. In 1535 the farm of the rectory was worth £24 and the vicarage £9 9s. 7d. Their son Francis Browne sold the manor and rectory to Fulke Greville, Lord Brooke in 1622 By 1743 Lord Brooke held 12 yard lands and the corn tithes of the greater part of the parish. In the Inclosure Award that year he was compensated as lay rector with a holding of 347 acres which included the present Glebe Farm, on which is still charged the maintenance of the chancel of the church.
2014 жылғы "Шанселді жөндеу туралы" заң жобасы
2014 жылдың 16 шілдесінде Лорд Авебери жаңа "Chancel Repairs Bill" заң жобасын бірінші оқылымда қарады, бұл Англиядағы шіркеулер мен часовнялардың прихожаяларын жөндеу үшін ректорлардың барлық жауапкершілігін тоқтатуға әкелді. Лорд Авебери осы түсіндірме жазбаларды басып шығаруға себепші болды. Бұл заң жобасы Парламент сессиясында одан әрі алға жылжи алмады, сондықтан ол "жоғалды" - заң жобасы енді Парламент алдында жоқ.