Кіріспе

Пролетариаттық бірлік партиясы (PdUP) - Италиядағы солшыл саяси партия.

Шығу тегі

PdUP 1972 жылы қарашада екі партияның азшылық фракциялары құрды: Витторио Фоа мен Сильвано Миниати бастаған Жаңа PSIUP, ол Италияның Пролетариаттық Бірлігі Социалистік партиясының (PSIUP) итальяндық коммунистік партияға (PCI) кіру туралы шешімге келіспеген белсенділерін жинады; және Джованни Руссо Спена мен философ Доменико Джерволино бастаған Социалистік Альтернатива, ол сол партияның бұрынғы итальяндық Социалистік партиямен (PSI) бірігуіне қарсы шыққан Жұмысшылардың саяси қозғалысының (MPL) сол жақ қанатынан бірнеше бас тартқандардан құралған. Жаңа партияның символы PSIUP-тен мұра еткен әлемдегі балға мен қыран болды. 1974 жылы бұл мүшелерге бірнеше жыл бұрын ПКИ-ден шығарылған Il Manifesto тобы және Марио Капанна бастаған Автономиялық студенттік қозғалыс қосылды. Олар бірігіп, Коммунизм үшін пролетарлық бірлік партиясын құрды (итальянша: Partito di Unità Proletaria per il Comunismo). 1976 жылы 29 қаңтарда партияның құрылтай съезі өтті. Партияның үш негізгі ағымдарының басшылары: Миниати, Фоа және Капанна (негізінен бұрынғы PSIUP және өте солға бағытталған, операризм немесе "жұмыскерлік" негіздері бар); Россана Росанда және Лусио Магри (екеуі де Il Manifesto-дан шыққан және PCI және коммунистер қолдаған CGIL кәсіподағымен ынтымақтастыққа бейімделген); және Луиджи Пинтор (көп жағдайда билік тепе-теңдігін сақтаған кішігірім "үшінші күшті" басқарған). Магри партияның бірінші ұлттық хатшысы болып сайланды. 1976 жылғы жалпы сайлау кезінде PdUP пролетариаттық демократия (Democrazia proletaria; DP) туының астында сайлаушы коалициясының бөлігі ретінде жарысты. Партия Италияның депутаттар палатасында алты орынның үшін (Магри, Елисей Милани және Лучиана Кастеллина жеңді) алды.

Бөлісулер мен одақтар

1977 жылы партияның бұрынғы PSIUP / MPL құрылтайшылары мен Магридің Il Manifesto фракциясы арасында шиеленістер пайда бола бастады. Соңғысы итальяндық солшылдардың ұлттық үкімет құруға қол жеткізе алмағанына қатты көңілі қалды, бірақ оның билікті жоғарыдан алуға деген назары әрқашан партияның операристтік (жұмысшыл) тамырларына қарсы болды, оларды Фоаның "нағыз мәселе [партия үшін] жұмысшылардың бақылауы болды: солшыл билік фабрикалар күресінде тамырлануы керек" деген жариялы талаптарымен сипатталды. Нәтижесінде, 1977 жылы 20 ақпанда екі бағыт бөлініп, жеке секцияларды құрды, Фоа мен Капаннаның басшылығымен өте солшыл операист элементі ПДУП-ты жаңа партия ретінде Пролетариандық демократияны ресми түрде құруға көмектесу үшін тез арада тастап кетті. Магри көпшілігі бұдан бұрын Авангардия Операя қозғалысын сіңіріп алған еді, бірақ ол да 1978 жылы Виареджиода өткен съезнен кейін PdUP-тен кетуге тиіс еді. Алайда 1981 жылы Римде өткен үшінші съезде партияға Лука Кафиеро бастаған маоистік топ - Социализм үшін жұмысшылар қозғалысы (Movimento Lavoratori per il Socialismo; MLS) қосылды.

PCI-ге сіңу және кейінгі оқиғалар

1983 жылғы сайлаудан кейін PdUP PCI тізіміне қосылды, оған PCI хатшысы Энрико Берлингюер Тарихи компромистен бас тартқаннан кейін жақын болды (PCI Христиан демократиясы альянсы жобасы). 1984 жылы 25 қарашада PdUP PCI-ге қосылды. 1991 жылы Ахилл Оччетто ИКП-ны социал-демократиялық бағыттағы Солтүстiк демократиялық партияға (ПДС) өзгерту процесiн бастаған кезде, PdUP-тың кейбiр бұрынғы мүшелерi бұл қадамға қарсылықтарын білдіріп, Коммунистік қайта құру партиясына (КХР) қосылды. Соңғысы 1995 жылы Ламберто Динидің солшыл үкіметінен шыққаннан кейін, көптеген бұрынғы PdUP мүшелері партиядан шығып, Одақтық коммунистер қозғалысын құрды, ол кейіннен PDS мұрагері, Солшыл демократтарға сіңді.

Италия Парламенті

Депутаттар Палатасы Сайлау Дауыстар % Орындықтар +/ Үкімет басшысы 1976 жылы ДП-ға Лусио Магри 1979 жылы 502 247 (9-шы) 1.4 Лучиана Кастеллина 1983 жылы ПКИ-ге Лусио Магри

Еуропалық Парламент

Еуропа Парламенті Сайлау жылы Дауыстар % Орындықтар +/−Лидер 1979 406 656 (9-шы) 1.2 Лучиана Кастеллина 1984 жылы ПКИ-ге Лусио Магри

Облыстық сайлау

Италия аймақтары Сайлау жылы Дауыс беру пайызы Орындықтар +/−Лидер 1975 147,030 (9-шы) 0,5 Лусио Магри 1980 372,102 (8-шы) 1.2 Лучиана Кастеллина