Кіріспе

Бад-Вурцах (бұрын 1950 жылы Вурцах) - Германияның оңтүстігіндегі Баден-Вюртемберг штатындағы шипажайлы қала. Бұл танымал демалыс орны, Баден-Вюртембергтегі ең көне батпақ шипажай (неміс тілінде: Moorheilbad), сондай-ақ Еуропадағы ең үлкен бір-біріне жалғасқан батпақ аймақтарының бірі. Ол Равенсбургтің солтүстік-шығысында және Верхняя Швабия аймағында орналасқан Равенсбург округінің бір бөлігі болып табылады. 1950 жылдан бастап қала Bad (спа) деген атаумен аталады. Бұл Баден-Вюртемберг штатының аумағы бойынша үшінші ірі муниципалитет, штаттың астанасы Штутгарттан және Байерсброннан кейін екінші орында.

Географиялық орналасуы

Бад-Вурзах муниципалитеті (больничный қала) Аллгау мен Жоғарғы Швабия аймақтарының арасындағы кең жазықта орналасқан. Қамал мен қала Вурзахер Рид () деп аталатын жермен шектеседі. "Рид" - өте үлкен саз. Қалыңдықты 18 км2 құрайды, бұл Орталық Еуропадағы ең үлкен, тұтас, көтерілген батпақ. Еуропа Кеңесі бұл табиғи қорыққа қорғалатын аумақтардың Еуропалық дипломын берді. Қаланың теңіз деңгейінен биіктігі шамамен 2000 - 2000 жылдар аралығында өзгеріп отырады.

Көршілес қауымдастықтар

Қала Биберах округінің екі қауымдастығымен, сондай-ақ Равенсбург округінің екі қаласы мен төрт қауымдастығымен шектеседі. Қоғамдық бірлестіктер солтүстіктен басталып, сағат жүрісімен, Биберах округінің Эберхардцель және Рот ан дер Рот, ал Равенсбург округінің Айтрах, Айхштеттен, Люткирх им Аллгау, Кислег, Вольфэгг және Бад Вальдзее.

Тарих

Қала алғаш рет 1273 жылы 13 маусымда "Оппидум Вурзун" деп тіркелген. 1333 жылы 27 мамырда "Бавария императоры Людовик Вальдбургтің трюхессасы Хансқа "Вурзун" елді мекеніне, одан әлдеқайда үлкен қала Мемингеннің қала құқығын берді. Қалалық құқықпен Вурзахқа төменгі сот төрелігін жүзеге асыру құқығы, базарлар өткізу құқығы және өзін қорғау үшін қоршау қабырғасын тұрғызу құқығы мен міндеті берілді. 1514 жылы Лейнвандшау ("тексеру") құрылды. 1515 жылы Мария Розенгарден монастырының құрылысы басталды. Оның жақсы сақталған негізгі ғимараттары әлі күнге дейін тұр. 1525 жылы 14 сәуірде қала қақпасының сыртында Лепрозенбергте ("Лепер төбесі") шаруалар арасында соғыс болды. 1637 жылы Отыз жылдық соғыс пен індеттің салдарынан қалада 19 адам ғана қалды. 1675 жылы Вальдбург Зейл Вурзахтың басқаруы құрылды. 1806 жылы Вюрзах бароны Вюртембергтің билігіне кірді және оны үлкен көрші қала Оберамт Люткирхке (Люткирх әкімшілік ауданы) бөлді. 1813 және 1814 жылдары, азаттық соғысы кезінде Вурзахта 35 301 солдат қамқорлық көрді. Жоғарыда аталған Лепрозенбергте орналасқан Лепрозенхаус (Лепрозенхаус) 4003 еркек үшін әскери аурухана ретінде қызмет етті. 1903 жылы Вальдбург Зейл Вурзах әкімшілік ауданы таратылды. 1904 жылы Россберг-Вурзах темір жолы ашылды. 1936 жылы Мария Розенгарден монастырында алғашқы моншалық ванналар жасалды. 1938 жылы Люткирх әкімшілік округінің таратылуына байланысты Вурзах Ванген графтығының құрамына енді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Германияның Ла-Манш аралдарын басып алуы кезінде Ұлыбританияда туған көптеген арал тұрғындары тұтқындалып, Бад-Вурзахқа "Илаг V C" лагеріне орналастырылды. Соғыс уақытындағы қиындықтарға қарамастан, достық қарым-қатынастар дамыды және ақырында Джерсидің астанасы Сент-Хелиермен ресми туыстық қарым-қатынас орнатылды. 1950 жылы қалаға "Жаман" атағы берілді. 1972 жылғы муниципалдық реформамен жоғарыда аталған қауымдастықтар қала бөлімшелерінің бөлігі болды Бад-Вурзах қаласы. 1996 жылдан бастап қала үлкен қалпына келтіру мен жөндеуден өтті, және жаңарту бағдарламасының бөлігі ретінде заманауи ғимараттар қосылды.

Қала маңындағы қауымдастықтардың тарихы

950 жылы Бернгарий де Арнанк есімді ер адам туралы хабарлар бар. 1806 жылға дейін оннан бір бөлігі жақын маңдағы Вольфэгг монастырына төленді. Монастырь Вальдбургтің басшысына тапсырылғаннан кейін Вольфэгг Вальдзее оннан бір бөлігін оған төледі. Арнах 1938 жылға дейін Вальдзе әкімшілік округінің автономды қауымдастығы болды. Содан кейін ол 1972 жылға дейін Ванген округінің қарамағында болды. Дитманнс - бұрын Вольфэгг графтығына қарасты болған діни қызметкерлер ауылы. Ол 1806 жылдан 1938 жылға дейін Вальдзе әкімшілік округінің бөлігі болды. Содан кейін ол 1973 жылға дейін Биберах округіне бөлінді. Эйнтурнен 1500 жылдан бастап Вольфэгг графтығына жатады. 1824 жылы оның мәртебесі Вальдзее әкімшілік округіне қарасты автономды қауымдастыққа көтерілді. 1938 жылдан 1972 жылға дейін Ванген округінің құрамына кірді. Gospoldshofen ауыл 1823 жылы Люткирх әкімшілік округінің бөлігі болу үшін Вурзах қалалық муниципалитетіне жатқызылды. Кейіннен оның мәртебесі автономиялық қоғамдастыққа дейін көтерілді. 1938 жылы ол Ванген округінің құрамына енді және 1972 жылға дейін солай болды. Бұрын бұл ауылдың жер иесі "Вальдбург зу Зейл Вурзах" деген рубасы болған. Хауэрц Люткирх әкімшілік округінің автономды бірлестігі болды. 1938 жылдан 1972 жылға дейін Ванген округінің құрамына кірді. Хайдгау бұл ауыл, бұрынғы уақытта Хайдгау деп те жазылатын, Вольфэгг графтығына қарасты. Ол алғаш рет 797 жылы Сент-Галлен монастырының құжатында аталады. Бұл Бад-Вальдзе әкімшілік округінің автономды бірлестігі болды, ал 1938 жылдан бастап Равенсбург графтығына кірді. Сейбранц бір кездері негізінен Вальдбург Зейльдің басшысына салық төлейтін. Ол 1938 жылы Ванген графтығының бөлігі болғандықтан, Арнах, Эйнтюрнен, Госпольдшофен және Хауэрц тағдырын бөліскенге дейін Люткирх әкімшілік округінің қауымдастығы болған. 1975 жылға дейін солай болды. Унтершварзах бұл ауыл бір кездері "Волдбург Вольфэгг Вальдзее" рубасысына тиесілі діни қызметкерлердің ауылы болған. Ол 1938 жылға дейін Вальдези әкімшілік округінің бөлігі болған, содан кейін Биберах округінің бөлігі болды. Зигельбах (Bad Wurzach) [de] бір кездері Вольфэгг графтығына қараған. Ол 1938 жылға дейін Вальдзе әкімшілік округінің бөлігі болды, содан кейін Равенсбург графтығының бөлігі болды.

Діндер

Картузиан ордені 1964 жылдан бері мұнда Мариенау монастырының монастырын басқарды, ол Мария Хайн монастырының Дюссельдорф маңындағы бұрынғы орнынан көшірілді.

Елтаңба

Қаланың гербінде ракушка бейнеленген. Бұл ертегіде сол кездегі Вурзах тұрғындары "Вурзахер Ах" деп аталатын қаладағы өзеннің мекендеген кішкентай жігітін қатты ұнатып, оның бейнесін өзінің геральдикалық жануар ретінде қолданған.

Мәдениет және қызықты жерлер

Бад-Вурзах Швабик Бадер Штрассе (Швабия шипа жолы) және Обершвабик Барок Штрассе (Жоғарғы Швабия Барок көшесі) көшелерінде орналасқан, олар көптеген қызықты жерлерден өтеді. Сонымен қатар, ол Schwarzwald Schwäbische Alb Allgäu Weg (Қара орман шваб Альб Аллгау жолы) жолында орналасқан.

Азаматтық жұмыстар

Шлосс Бад-Вурзах (Бад-Вурзах қамалы). Қалада 1728 жылдан бастап, атақты барокколық сәулетші Балтасар Нойманның жобалауымен ерекше жақсы сақталған барокко дәуіріндегі баспалдақ бар. Рим-католик семинариясы таратылғаннан кейін, қамал Екінші дүниежүзілік соғыс басталғаннан бастап француз офицерлері үшін POW лагері ретінде пайдаланылды. Канал аралдары басып алынғаннан кейін, ондағы азаматтар қамалға әкелінді және онда тұтқын ретінде ұсталды. Соғыстан кейінгі алғашқы жылдары бұрынғы жер аударылғандар мен Жоғарғы Швабиялықтар арасында байланыс өте аз болды. 1970 жылы олардың бостандықтануының 25 жылдығына орай алғашқы топ қонақтар келді. Содан бері арамызда қарым-қатынас көп. 2002 жылы Сент-Хельер мен Бад-Вурзах қалалары арасында туыстық байланыс орнатылды. "Мария Розенгартен" монастыры (Мария Розенгартен монастыры). Монастырдың 1763 жылдан бастап салынған үй-шатырдағы рококолық шіркеуі бар. Готсберг (Құдай төбесі). Тау басында діни саяхатқа арналған шіркеу орналасқан. Шіркеуде "Heilig Blut" (Киелі қан) монументі сақталған. Жыл сайын шілде айының екінші жұмасында жыл сайынғы Блутрит (Қан саяхат) өтеді, ол ат үстінде жүретін саяхатшыларды, арбалары бар арбашыларды және бүкіл округтен, тіпті одан да тыс жерлерден келген көрермендерді тартады. Мариенау чартер үйі (Картаузе Мариенау). Бұл - қазіргі уақытта неміс тілінде сөйлейтін бүкіл аймақта сақталған жалғыз Картуз монастыры. Ол көпшілікке ашық емес.

Табиғи ескерткіштер

Wurzacher Ried (Wurzach Reed) қамыс - бұл табиғат қорығы және Еуропадағы ең үлкен әлі де тұтас жатқан саздық аймақтарының бірі. Мұнайлы жерді кесу 1997 жылы толығымен тоқтатылды. Вахбюль - теңіз деңгейінен 791 м биіктікке көтерілген төбе. Ол көрнекі және жергілікті жаяу жүру бағыты ретінде қызмет етеді. Бұл сонымен қатар Зейль тауларының ең биік нүктесі (Zeiler Rücken).

Фридрих-Шидель әдебиет сыйлығы

1983 жылдан бастап қала әр екі жылда бір рет Фридрих Шидель әдебиет сыйлығын [de] береді. Іс-шара қаладағы қамалдың барокколық баспалдағында өтеді.

Жол қозғалысы

Бад-Вурзах 465 Бундесстрассада орналасқан, ол Кирххайм-унтер-Тектен Люткирх-им-Аллгауға дейін барады. Қала бірнеше автобус желісі арқылы Бад-Вальдзе, Люткирх, Исный-им-Аллгау, Равенсбург және Биберах қалаларымен байланысты. Ол "Bodensee Oberschwaben Verkehrsbund" (Констанце көлі Жоғарғы Швабияның Жол қозғалысы федерациясы) құрамына кіреді. Россберг Бад-Вурзах темір жолы 1904 жылы Вюртембергтің Аллгау темір жолымен (Württembergischen Allgäubahn) байланыс ретінде ашылған болатын. 2002 жылы DB Cargo AG компаниясы жабылғаннан кейін 2004 жылы 1 қазанда Бад-Вурзах қаласы жүк темір жолының желісін сатып алды, ол Connex Cargo Logistics компаниясымен бірге темір жолды пайдалануды жалғастырды.

Жергілікті компаниялар

Ең ірі жұмыс беруші - Saint Gobain Oberland AG шыны фабрикасы. Қазіргі уақытта ол Германиядағы бас кеңсе ретінде де жұмыс істейді. Компания 1946 жылы "Oberland Glas AG" ретінде құрылған. Германиядағы төрт зауыт Saint Gobain француз компаниясының атауымен жұмыс істейді.

Білім беру мекемелері

Гимназия Сальватор колледжі - жеке орта мектеп, оны бітіру үшін тоғыз жыл қажет және ол жоғары оқу орнына түсу дипломына алып келеді. Қалалық демеушілікте сонымен қатар Realschule (алты жыл бойы бітіретін орта мектеп), Hauptschule (алты жыл бойы бітіретін орта мектеп), толық уақытты Werkrealschule (алты жыл бойы бітіретін басқа Realschule), бастауыш және орта мектеп, алты бастауыш мектеп және Förderschule (оқу қабілеті төмен оқушыларға арналған мектеп) бар. Сонымен қатар, қаладағы ең жас азаматтардың ата-аналары үшін 6 Рим-католик және бес қалалық балабақша бар.

Bad Wurzach шипажай қызметі

Қалалық шипажай қызметі 1948 жылы құрылған және қалаға тез арада маңызды денсаулық сақтау курорты болуына мүмкіндік берді. Бад-Вурзах Баден-Вюртембергтің ең көне шұңқырлы шипажайлары болып саналады. Ол 1936 жылдан бері жұмыс істейді және Олгеу аймағында өзінің түріндегі жалғыз болып табылады. 1999 жылы "Vitalium" ашылғаннан бері қалада термальды бақша да бар. "Мария Розенгартен" монастырында созылмалы бұлшық еттер мен сүйек ауруларына қарсы күрестегі алғашқы балдыр ванналары жасалды. Алғашында бұл емдер тек әйелдерге ғана, бір жылдан кейін ерлерге де қолданылды. Бұл шипажай қызметін алғаш рет Arme Schulschwestern (Кедей мектеп сіңлілері) сестренің ордені жүргізді. Бұл су ванналары жылдар бойы өте танымал болды, себебі олар емдік әсер етеді. 1947 жылы 2800 клиентке 7000 емделу жүргізілді. Қазіргі кезде жылына 20 000 осындай емделу жүргізіледі. Сыйымдылық проблемалары мен үнемі өсіп келе жатқан сұранысқа байланысты "Паркштрасседе" 1948 жылы "Kurmittelhaus" (Дәрігерлік құралдар үйі) ашылды. 1950 жылы қалаға "Жаман" деген атау берілді. Қала атауының бұл префиксі монша үйі, нақтырақ айтқанда, емдік монша үйі бар екенін көрсетеді. Бад-Вурзахта бұл "Мурхейлбад" (Дәрігерлік Моур ванна үйі). Германия Федеративтік Республикасында "Bad" қорғалған префиксімен тек мемлекеттік бекітілген емдік моншасы бар қалалар ғана жүруге болады. 1968 жылы Паркштрасседегі Курмельхаус та тым кішкентай болды. Сондықтан қала "Райшберг" деген атпен қала ішіндегі кішкентай төбе басына орналасқан тағы бір Курмельхаус салуды шешті. 1977 жылы "Kurhotel Moorsanatorium Reischberg" (Regimen Hotel Moor Sanatorium Reischberg) өз есігін ашты және 2007 жылы өзінің 30 жылдығын атап өтті. 1999 жылы "Vitalium" денсаулық пен сауықтыру мекемесі салынғаны туристік денсаулық пен демалу мүмкіндіктерін тағы да кеңейтті және Моорхельбадтың тартымдылығын арттырды. 2007 жылы "Vitalium" кешені күрделі жөндеуден өтті. Сонымен қатар, ашық су бассейні, кең сауна және "Wohlfühlhaus" (Өзіңді жақсы сезін үй) деп аталатын сауықтыру үйі де салынды. Bad Wurzach қалалық шипажай қызметі - меншік иесі басқаратын муниципалдық кәсіпорын. Ол денсаулық сақтау орталығымен қоса орналасқан Vitalium, режимдік қонақ үй Moorsanatorium Reischberg, "Kurpark" (Режимдік парк) шетіндегі терапиялық құралдар үйі, қоғамдық жабық бассейн, қоғамдық ашық бассейн және "Kurverwaltung" (Режимдік әкімшілік). Бүкіл кәсіпорынды басқаруды "Kurbetriebsverwaltung" бас кеңсесі басқарады. (Кәсіпкерлік әкімшілік режим).