Кіріспе
Өсімдікқоректі жануарлар тобы Зоологияда паллинивор /pəˈlɪnəvɔːɹ/, яғни "пыдақ жегіш" (грекше παλύνω palunō, "тасып, шашыратып", және латынша vorare, яғни "жеп қою") - бұл агиоспаменттер мен гимнаспоменттер өндіретін қоректік заттарға бай пыдақтарды іріктеп жейтін өсімдікқоректі жануар. Шын мәнінде, көпшілігі - жәндіктер немесе көбелектер. Бұл санатқа ең қатаң түрде көбінесе аралар мен бірнеше құрттар кіреді, өйткені тозаң көбінесе осы жәндіктердің өмірінің барлық кезеңдерінде тұтынылатын жалғыз қатты азық болып табылады. Алайда бұл санатты түр-түрі көп түрлерге дейін кеңейтуге болады. Мысалы, палиниворлы талпандар мен триптер, әдетте, экзинді немесе дәннің қатты бөлігін пайдаланбай, тозаң дәндерінің сұйық құрамында тамақтанады. Сонымен қатар, тізімді кеңейту үшін, егер личинка немесе ересек кезеңдері тозаңмен қоректенетін, бірақ екеуі де емес түрлерді ескерсек, тізім өте кеңейтіледі. Бұл санаттағы басқа да құрттар, сондай-ақ көптеген қоңыздар, ұшқыштар, көбелектер мен көбелектер бар. Асыл тұқымды тек личинка кезеңінде ғана жейтін аралардың бірі - Apis mellifera carnica. Бұл жерде көптеген жәндіктер, құстар, жабайы жәндіктер және басқа да нектариверлер бар. Өрмекшілердің негізгі азығы - гүлдің еркек бөлігінде пайда болатын, аталық гаметофит. Гүлдің әйел бөлігін немесе гинециумды ұрықтандыру үшін тозаң қажет, және оны әртүрлі түрлер ұзақ уақыт бойы тұтынады. Палиниворияның кем дегенде перм дәуірінен басталғанын көрсететін дәлелдер бар. Өсімдіктер мен паллиниверлер арасында өзара эволюция болуы мүмкін, яғни екі түрдің бір-бірінің іс-әрекетінен жеке пайда табуы мүмкін. Мысалы, паллиниверлер тозаңнан қоректік заттар алып, пайда көреді, сондықтан паллиниверлердің көзінің құрылымы тозаңнан берілетін визуалды белгілерді жақсырақ түсіндіру үшін дамыды. Асыл тұқымды өсімдіктер жануарлар арасындағы өзара әрекеттесуден пайда алады, өйткені жануарлар оны гүлден гүлге тасып, өз гүлдерінің көбею жетістіктерін арттырады. Осылайша, тозаң паллиниворларға визуалды түрде тартымды болып дамыды және оның беткі пішінін паллинивордың тактильді сезім рецепторлары арқылы оңай танитын етіп өзгертті. Осы кезеңдердегі қазбалар ертедегі буынтұқымдылардың, мамандалмаған жамбас ауыз бөліктері бар, спораларды тамақтандыру мінез-құлқымен айналысқанын көрсетеді. Әрбір жолдың ішінде осы құрылымдардың одан әрі мамандандырылуы орын алды. Мысалы, құрттар мен араларда глоссаны қамтитын ауыз бөліктерінің сегіз түрін анықтаған. Қазіргі кездегі паллиниворлардың әртүрлі құрылымдық және морфологиялық бейімделуінің эволюциясы да тозаң дәндерімен бірге дамыды деп ойланады. Осы кезеңнен кейін эволюция және паллинивор ауыз бөліктерінің және қазбаланған жәндіктердің ішегінде табылған тозаң немесе преполеннің ерекше бейімделуі үш негізгі тұқымға шоғырлануын көрсетті: Orthoptera (саранчалар, саранчалар және шегірткелер), Coleoptera, Diptera (жауырықтар) және Hymenoptera (жұртшалар, аралар, аралар және құмырсқалар). Анарлар тозаңды тиімді жинау, тасымалдау және тұтыну үшін ерекше морфологиялық және мінез-құлық қасиеттерін дамытты. Асыл тұқымды іздеу үшін аарылар алдымен асыл тұқымды табуы керек. Көру қабілеті ерекшеленіп, мысалы, ультрафиолет сәулесін көру қабілетімен, бал аралары гүл жапырақтарының түстерін "талаптайды", олар бал араларын нектар мен тозаңға жетелейді. Олар тозаңды нектармен бірге арнайы түкпен және денелерінде эволюцияланған скопальді немесе корбикулярлы құрылымдармен жинайды және сақтайды. Бал аралары көбінесе азық іздейтін жерлерді жақсы көреді, азық іздеген кезде құмырсқалар гүлдерге ұшып барып, тозаңын тікелей ала алмайды. Палиниворлардың саны азайып бара жатқанда, олармен бірге тозаңдау қызметі де азаяды. Бұл өз кезегінде гүлді өсімдіктердің көбею жетістіктерін төмендетеді және гүлді өсімдіктер популяциясының жалпы төмендеуіне және гүлді өсімдіктер түрлерінің санына әкеледі.
In zoology, a palynivore /pəˈlɪnəvɔːɹ/, meaning "pollen eater" (from Greek παλύνω palunō, "strew, sprinkle", and Latin, vorare, meaning "to devour") is an herbivorous animal which selectively eats the nutrient rich pollen produced by angiosperms and gymnosperms. Most true palynivores are insects or mites. The category in its strictest application includes most bees, and a few kinds of wasps, as pollen is often the only solid food consumed by all life stages in these insects. However, the category can be extended to include more diverse species. For example, palynivorous mites and thrips typically feed on the liquid content of the pollen grains without actually consuming the exine, or the solid portion of the grain. Additionally, the list is expanded greatly if one takes into consideration species where either the larval or adult stage feeds on pollen, but not both. There are other wasps which are in this category, as well as many beetles, flies, butterflies, and moths. One such example of a bee species that only consumes pollen in its larval stage is the Apis mellifera carnica. There is a vast array of insects that will feed opportunistically on pollen, as will various birds, orb weaving spiders and other nectarivores. Pollen, the essential component of the palynivore diet, is a male gametophyte that is formed in the anther, or the male part of the flower. Pollen is needed to fertilize the female part of the flower, or gynoecium, and has a long history of consumption by various species. There is evidence that suggests palynivory dates back to at least the Permian period. It is likely that a coevolution has occurred between plants and palynivores in a form of mutualism, or the process by which two species individually benefit from the activity of the other. For example, palynivores benefit by receiving nutrients from the pollen, and thus the structure of the palynivore eye evolved to better interpret visual cues given by the pollen. Pollen benefits from the animal plant interaction by being spread as the animal carries it from flower to flower, furthering the reproductive success of its respective flower. Thus, pollen has evolved to be more visually appealing to palynivores, and changed its surface texture to be more readily recognized by palynivore's tactile sensory receptors. Fossil evidence from these periods suggests that early arthropods, with unspecialized mandibular mouthparts, engaged in spore feeding behavior. Within each track, further specialization of these structures has occurred. For example, in wasps and bees, eight variations of mouthpart structures incorporating glossa have been identified. The evolution of various structural and morphological adaptations of present day palynivores has also been thought to have co evolved with pollen grains. Following this period, evolution and more specialized adaptations in palynivore mouthparts and pollen or prepollen found in the gut of fossilized insects showed convergence into three major lineages: Orthoptera (grasshoppers, crickets, and locusts), Coleoptera, Diptera (flies), and Hymenoptera (wasps, sawflies, bees, and ants). To effectively collect, transport, and consume pollen, bees have evolved specialized morphological and behavioral traits. To forage for pollen, bees must first find sources of pollen, which they do so through chemical, visual, and tactile signals given by flowers Visual signals especially help guide bees to flowers. With sight adaptations such as the ability to see ultraviolet light, bees hone in on the color pattern "targets" of flower petals that guide bees to nectar and pollen. They gather and store pollen together with nectar on specialized hairs and evolved scopal or corbicular constructions on their bodies. Bees often favor certain foraging patches, In foraging, ants cannot fly to flowers to take pollen directly. As the palynivore population decreases, so do the pollination services they provide. This in turn lowers the reproductive success of flowering plants and causes an overall decline in the population of flowering plants and the number of species of flowering plants.
Арнайы және жалпы палиниверлер
Палиниверлерді жалпы алғанда екі топқа бөлуге болады: ерекше және жалпы. Жалпы палиниверлер, керісінше, гүлдену кезеңдері әр түрлі түрлі гүлді өсімдіктердің алуан түрлерін тұтынады және оларды тозаңдатады. Белгілі бір паллиниворлардың азаюы бәсекелестіктің төмендеуі мен ресурстардың қол жетімділігінің артуына байланысты жалпы паллиниворлардың популяциясының өсуіне әкелуі мүмкін. Аңтауыш ерекше немесе жалпыға тән болса, онда популяцияның қажеттіліктері әр түрлі болуы мүмкін.