Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Генрих Грунфельд (21 сәуір 1855, Прага 26 тамыз 1931, Берлин) - Австрияның богемиялық виолончельшісі; Альфред Грунфельдтің ағасы. Ол 1923 жылы "In Dur und Moll" атты автобиографиясын жариялады, бұл Брамс, Йоахим және Ричард Штраусс үшін тарихи маңызды дереккөз.
Heinrich Grünfeld (21 April 1855, Prague – 26 August 1931, Berlin) was a Bohemian Austrian cellist; a brother of Alfred Grünfeld. He published his autobiography, 'In Dur und Moll' in 1923, an historically important source for Brahms, Joachim, and Richard Strauss.
Ерте өмір
Генрих Грунфельд Прагада бай еврей отбасында дүниеге келді. Ол саудагер Мориц Грунфельдтің (1817, Колин 1882, Вена) және оның әйелі Регинаның (1826, Добрушка 1881, Вена) ұлы. Ағасы Альфредтің музыкалық талантын ашқаннан кейін, отбасылық үй Праганың музыкалық сахнасының басты бөлігіне айналды. Осылайша Грунфельд сол кездегі көптеген танымал чех музыканттарымен танысты, соның ішінде Бедрих Сметана, Антонин Дворжак және Дэвид Поппер, соңғысымен жақын достар болды. Поппер кейіннен Грунфельдке екі испан биін арнады. Грунфельд он төрт жасынан бастап, алдымен Алоис Нерудамен, содан кейін Франтишек Хегенбартпен Прага консерваториясында виолончельді оқыды, 1873 жылы бітірді, онда ол Хануш Вихан, Карел Халир, Отакар Шевчик және Флориан Заиктің замандасы болды. Грунфельдтің төрт ағасының үшеуі де музыка индустриясында мансап жасады: Альфред Венадағы әйгілі пианист, Зигмунд Корольдік соттың операсында репетитор, Людвиг агент болды.
Heinrich Grünfeld was born into an affluent Jewish family in Prague, the son of merchant Moritz Grünfeld (1817, Kolín – 1882, Vienna) and his wife Regina, née Pick (1826, Dobruška – 1881, Vienna). After the discovery of his elder brother Alfred’s musical talent, the family home became a key part of Prague’s music scene. Grünfeld thus became acquainted with many of the prominent Czech musicians of the time, including Bedřich Smetana, Antonín Dvořák and David Popper, with the latter of whom he became close friends. Popper later dedicated two Spanish dances to Grünfeld. Grünfeld studied the cello from the age of fourteen, first with Alois Neruda and then with Frantisek Hegenbarth at the Prague Conservatory, graduating in 1873, where he was a contemporary of Hanuš Wihan, Karel Halíř, Otakar Ševčík and Florián Zajíc. Three of Grünfeld's four brothers also went on to have careers in the music industry: Alfred as a famous pianist in Vienna, Siegmund as a repetiteur at the Royal Court Opera, and Ludwig as an agent.
Өмір
Мектепті бітіргеннен кейін Грунфельд Венадағы Комише Операда (кейіннен Рингтеатр деп аталатын) жұмыс істеместен бұрын Богемияда гастрольге шықты. Ол Виенада екі жыл болды, ол өзінің екі аға ағасымен бірге өмір сүрді, Вильгельм Хасманның директор болып тағайындалуына байланысты Komische Operден кеткенге дейін. 1875 жылдың желтоқсан айында Грунфельд Берлинге көшіп барды. Оның алғашқы жұмысы Людвиг фон Бреннердің басшылығымен Берлин симфониялық капелласында болды, сонымен қатар ол Кролл опера үйімен де келісімшарт жасады. Грунфельд 1876-1884 жылдары Теодор Кулактың Neue Akademie der Tonkunst-те сабақ берді, ал 1878 жылы ол Сингакадемияда, бастапқыда Ксавер Шарвенка мен Густав Холлаендермен бірге, танымал жазылу концерттері сериясын құрды. Ол кейін скрипкада Эмил Сауреттен, содан кейін Флориан Заикпен, ал Шарвенкадан кейін бірнеше пианистпен алмастырылды. 1928 жылы Грунфельд бұл концерттердің елу жылдығын атап өтті. 1886 жылы Грунфельд Пруссия королі Вильгельмнің сарай виолончелі болып тағайындалды. Грунфельдтің әнін Мендельсонның "Сөзсіз ән" операсының аранжировкасында естуге болады. 53, жоқ. 2, скрипкашы Альфред Виттенберг пен пианист Мориц Майер Махрмен бірге акустикалық Parlophon P 1736 I. Бұл үш орындаушы белгілі фортепиано триосының мүшелері ретінде кеңінен гастрольдерге шықты.
After graduation, Grünfeld toured Bohemia before taking a job in Vienna at the Komische Oper (later known as the Ringtheater). He remained in Vienna for two years, living with his two elder brothers, until leaving the Komische Oper following the appointment of Wilhelm Hasemann as director. In December 1875, Grünfeld moved to Berlin. His first job was with the Berliner Symphoniekapelle under the direction of Ludwig von Brenner, and he also took an engagement with the Kroll Opera House. Grünfeld taught at Theodor Kullak's Neue Akademie der Tonkunst from 1876 1884, and in 1878 he founded a popular series of subscription concerts in the Singakademie, initially with Xaver Scharwenka and Gustav Hollaender. Hollaender was subsequently replaced on the violin by Émile Sauret and then Florián Zajíc, and Scharwenka by a series of rotating pianists. Grünfeld celebrated the fiftieth anniversary of these concerts in 1928. In 1886 Grünfeld was appointed court violoncellist to King William of Prussia. Grünfeld can be heard in an arrangement of Mendelssohn's Song Without Words op. 53, no. 2, together with violinist Alfred Wittenberg and pianist Moritz Mayer Mahr, on acoustic Parlophon P 1736 I. These three artists toured widely as members of an established piano trio.
Жеке өмір
Грунфельд Байройтте неміс географы және картографы Ричард Андредің қызы Адлехайд Циммерманнмен танысты. Олар оның өліміне дейін некеде болды.
Grünfeld met Adleheid Zimmermann, the daughter of Richard Andree the German geographer and cartographer, at Bayreuth. They remained married until his death.