Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1932 жылғы NZR K класы - Жаңа Зеландия темір жол басқармасымен (NZR) салынған, Жаңа Зеландияның темір жол желісінде жұмыс істейтін аралас қозғалыс 4 8 4 булы локомотивтер класы. Локомотивтер G класты Гарратт локомотивтерінің сәтсіздігінен кейін жасалды. Бұл класты 1877-1878 жылдардағы К класымен шатастыруға болмайды, бұл Жаңа Зеландияға келген алғашқы америкалық қозғалтқыштар.
The NZR K class of 1932 was a class of mixed traffic 4 8 4 steam locomotives built by the New Zealand Railways Department (NZR) that operated on New Zealand's railway network. The locomotives were developed following the failure of the G class Garratt locomotives. The class should not be confused with the much earlier K class of 1877 78, the first American built engines to arrive in New Zealand.
Тарих
G класындағы үш локомотивті NZR компаниясы, әсіресе таулы, талапты Солтүстік аралдың негізгі магистральдық темір жолындағы тоннаждың артуына жауап ретінде енгізді. Алайда, әртүрлі ақаулар оларды қызметтен тез шығаруына әкелді және NZR-ге әлі де үлкен және қуатты локомотив қажет болды. Ол G класының сәтсіздіктерін қайталамау үшін буыны бар локомотивтің орнына кәдімгі локомотивті әзірлеуді шешті. Бастапқыда 4 8 2 локомотив ретінде ойластырылған K класы AB класына қарағанда кем дегенде 50% қуатты болуы керек еді, ал Жаңа Зеландияның тар жол тетігі мен шектеулі жүк көлемінің әсерінен қуаттылығы әдеттегідей локомотивтер үшін қолданылатын аумақтан кішірек жерге өте мұқият қысылуы керек еді. Хатт цехтарында жасалған бұл класта пластиналық каркастар, ішінара механикалық майлау, Франклиннің көбелек тәрізді от тесігі есіктері және артқа сүйрейтін арбадан басқа барлық жерде ролик төсеуіштер қолданылған. Бұл кластың алғашқы сатылымда ерекше көрінісі болды, оның алдындағы түтін қорабы басылып, ал алдыңғы жарық шамдары түтін қорабының жоғарғы жағынан алға шығып тұрды. Бұл соңғы ерекшелік тезірек бір теміржол басқармасының баспасының талабымен өзгертілді. Оның орнына, ол түтін қорапқа құйылды, бұл кейбір өзгертулерді қажет етті және сыныптың эстетикалық көрінісін айтарлықтай өзгертті. K 919-ға сынақ ретінде ACFI су жылытқыш жүйесі берілді, бұл кейінірек KA және KB сыныптарында жалғастырылды.
The three G class locomotives were introduced by NZR in response to increased tonnages, especially on the mountainous, demanding North Island Main Trunk Railway. However, various faults led to their swift withdrawal from service and NZR still needed a large and powerful type of locomotive. It decided to develop a conventional rather than articulated locomotive, to avoid a repeat of the G class failure. Initially conceived as a 4 8 2 locomotive, the K class was to be at least 50% more powerful than the AB class, and due to New Zealand's narrow gauge track and limited loading gauge, the power had to be very carefully compressed into an area smaller than would usually be used for such a locomotive. Constructed at Hutt Workshops, the class utilised plate frames, partial mechanical lubrication, Franklin butterfly Firehole doors, and roller bearings on all but the trailing bogie. The class had a distinctive appearance when first outshopped, with a pressed smokebox front and the headlight jutting out forward of the top of the smokebox. This latter feature was soon changed at the insistence of one of the Railway’s Board of Management – instead, it was sunken flush into the smokebox, which required some modification and changed the aesthetic look of the class quite markedly. K 919 was given an ACFI feedwater heater system as a trial, a feature that was continued on the subsequent KA and KB classes.
Қызметте
Қызметке енгізілгеннен кейін бұл класты ауыр жүк және жолаушылар пойыздарында қолданды. K класы ең жақсы танымал болды керемет жүгіру бойынша таулы бөліктерінде Солтүстік аралдың орталық бөлігіндегі Солтүстік аралдың негізгі бөлігі мен Мартон Нью-Плимут желісінде Вангануидің айналасында. Олар, әсіресе, Raurimu Spiral-де пайдаланылған X класының локомотивтерін алмастырды. Жалпы сенімді болғанымен, бастапқыда ұзақ жолды Валсшерт клапандық құрылғысымен және пластиналық фреймдермен қиындықтар туындады. Клапандық құрылғылардағы проблемалар бастапқы 8 дюймдік арақашықтықты 7 1/4 дюймге дейін азайту арқылы шешілген болса да, пластиналық қаңқалар, әсіресе от қорабының аймағында жарылуды жалғастырды. Рамаларды жөндеу үшін көптеген жөндеу жұмыстары жүргізілген, бірақ бұл мәселе тек KA және KB сыныптары үшін жасалған жаңа жобамен алмастыру арқылы шешілді. Бұл тек ауыстыру қажет болған кезде ғана жасалды; нәтижесінде сыныптың бәрі жаңа кадрларды алмады. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көмір тапшылығы орын алып, NZR көптеген локомотивтерді мұнай жағуға айналдырды. K класы тордың үлкен көлеміне байланысты басты үміткер болды. Қайта құру процесі КА класының процесімен бір уақытта жүргізілді. Уақыт өте келе K класының мүшелері KA класынан жақсартулар мен толықтыруларды алды, ал кейбір локомотивтерде бастапқы екілік бір сатылы сорғылардың орнына Westinghouse қиылысты қоспалы сорғысы қосылды.
Upon entering service the class were used on heavy freight and express passenger trains. The K class were best known for spectacular running on the mountainous parts of the North Island Main Trunk in the central North Island and on the Marton New Plymouth Line around Wanganui. In particular, they took over from the X class locomotives which had been used particularly on the Raurimu Spiral. While generally reliable, trouble at first was encountered with the long travel Walschaerts valve gear, and with the plate frames. While the valve gear problems were largely solved by reducing travel from the original 8 inches to 7 1/4 inches, the plate frames continued to crack especially in the region of the firebox. While many repairs were undertaken to fix the frames, this problem was only solved by replacing the frame with the new design constructed for the KA and KB classes. This was only done as the replacement was required; as a result not all of the class received the new frames. After the Second World War, a coal shortage occurred and NZR converted a large number of locomotives to oil burning. The K class were a prime candidate due to the large size of the grate. The conversion process was concurrent with that of the KA class. As time went on members of the K class gained improvements and additions from the KA class, and some locomotives had the Westinghouse cross compound pump added in place of the original twin single stage pumps.
Қайтарып алу және жою
1954 жылы магистральдық дизельді жүйелер пайда болды және K класты бірте-бірте алмастырды, әсіресе DA класты локомотивтер 1955 жылдан бастап енгізілді. 1955 жылы кейбір класты жаңа кадрлармен қайта жасалды, бірақ кластың көпшілігі 1961 жылы сақталған болатын және сол жылы класқа К 911-ден басқа А класты күрделі жөндеулер жасалмауы туралы шешім қабылданды. 1964 жылы сыныптың мүшелері қызметтен шығарыла бастады, ал 1967 жылы барлық мүшелері қызметтен шықты. Үш класты Hutt Workshops тұрақты қазандықтар ретінде пайдалану үшін сақтап қалды, олар G класындағы үш Гарратт қазандықтарын алмастырды. Бұл үш адам 1988 жылға дейін осындай қызметте болды, содан кейін олар аукционға шығарылды.
In 1954, mainline dieselisation began and progressively displaced the K class, especially as the DA class locomotives introduced from 1955. Some of the class were rebuilt with new frames in 1955 57 but most of the class were in storage by 1961 and the decision was made that year the class would receive no more A grade overhauls, other than K 911. The withdrawal of the class began in 1964, and all members exited service by 1967. Three of the class were retained by Hutt Workshops for use as stationary boilers, replacing three Garratt boilers from the G class. These three heavily stripped members of the class lasted in such use service until 1988 when they were auctioned off.
Сақталған локомотивтер
K 900 MOTAT-қа сыйға берілді және MOTAT-қа жеткізілгенге дейін ол 1975 жылға дейін Sims Pacific Metals-тың сыртында көрсетілді, ол DF 1301мен ауыстырылды. Содан кейін ол MOTAT-тың негізгі алаңына жеткізіліп, AB 832, F 180 Meg Merrilies, J 1236, WW 491 және DA 1400 дизельдік электрлік локомотивтерімен бірге теміржол павильонына орналастырылды. Содан бері ол MOTAT-та ашық жерде, бірақ кейіннен баспана шатыры астында көрініп тұрды. Физикалық жағынан K 900 өзінің бастапқы қазандығын, тендерін және пластиналық қаңқасын сақтайды, соңғысы бастапқы құрылыстың әлсіз табиғатына байланысты ауқымды дәнекерлеу жөндеулерін көрсетеді. Ол кері қайтарылған кездегідей көрінеді, К стилідегі жарық шамдарымен, бірақ КА стилідегі түтікпен және алдыңғы компрессор қалқандарының астына қос ауа резервуары орнатылған тік құрамды сорғымен. 2014 және 2018 жылдар аралығында K 900 Western Springs темір жолының цехына көшірілді және қазіргі уақытта оны сақтау жұмыстары жүргізілуде. K 900-ді қалпына келтіру жоспарланған, бірақ әзірге ештеңе жасалмаған. 1967 жылы NZR Hutt Workshops-та стационарлық қазандықтар ретінде пайдалану үшін үш 911, 917 және 921 локомотивтерін түрлендірді. Олар 1988 жылға дейін осы мақсатта пайдаланылды, ол кезде қазандық алынып тасталды және корпустар аукционға шығарылды. Mainline Steam Heritage Trust компаниясының Иан Уэлч компаниясы K 911 кемесін сатып алды, ал Steam Incorporated компаниясы K 917 кемесін сатып алды, ол KA 945 кемесіне арналған ықтимал қосалқы қазан ретінде K 928 тендерімен бірге ұсынылды. KA 939 тендерімен біріктірілген K 921 үшін сатып алушы табылмады, ал тендер мен ішкі от қорабы және басқа бөлшектер, соның ішінде қозғалтқыш дөңгелектер Steam Incorporated компаниясына берілсе де, ол кейіннен жойылды. 2013 жылы K 911 компаниясы Mainline Steam компаниясының Веллингтондағы Плиммертондағы қоймасында келесі ірі қалпына келтіру жобасы болатыны туралы хабарланды. K 911 цилиндрлерін сақтады және 1998 жылы сатып алғаннан кейін көп ұзамай олардың уақытша Грейсфилд депосында күрделі жөндеу үшін түсірілгені туралы айтылды. Бұл Плиммертонға көшуге дейін күтіп тұрды, сол кезде қазандық сақтау үшін қайтадан жөнделген рамаларға түсірілді. Оның кейбір бөліктері KA 942 желісінде пайдалануға берілді, содан кейін оңалту жұмыстары Оңтүстік Оклендтегі Гленбрук Vintage Railway-де жүргізілді. K 917 2001 жылы келгеннен бері Steam Incorporated компаниясының Паэкакарики депосында сақталған. Ол қатты босатылған және қозғалтқыш дөңгелектерден, 1950 жылдардағы "ауыр" алмастыру рамасынан, қазандық пен түтін қорабынан және K 928-ден жасалған тендерден тұрады.
K 900 was donated to MOTAT, and prior to being delivered to the MOTAT site, it was put on display outside Sims Pacific Metals until 1975 when it was replaced by DF 1301. It was then transported to the main MOTAT site and placed at the rail pavilion in the company of AB 832, F 180 Meg Merrilies, J 1236, WW 491, and diesel electric locomotive DA 1400. It has remained on display at MOTAT since then, initially in the open but later under a shelter roof. Physically, K 900 retains its original boiler, tender and plate frame, the latter showing evidence of extensive welding repairs due to the weak nature of the original construction. It appears much as it was when withdrawn, with the recessed K style headlight, but with a KA style funnel and a cross compound pump with twin air reservoirs mounted under the front compressor shields. Sometime between 2014 and 2018 K 900 was relocated to the workshop at the Western Springs Railway, and is currently undergoing preservation work. There have been plans to restore K 900 to working order but so far none have come to be. NZR converted three locomotives 911, 917, and 921 in 1967 for use as stationary boilers at Hutt Workshops. They continued in this use until 1988 when the boiler house was removed and the hulks were auctioned off. Ian Welch of the Mainline Steam Heritage Trust purchased K 911, the most complete of the hulks, while Steam Incorporated purchased K 917, paired with the tender from K 928, as a potential spare boiler for KA 945. No buyer was found for K 921, which had been paired with the tender from KA 939, and it was later scrapped although the tender and inner firebox, and other parts, including driving wheels, were acquired by Steam Incorporated. It was announced in 2013 that K 911 will be the next major restoration project at Mainline Steam's Wellington depot at Plimmerton. K 911 retained its cylinders and was noted shortly after purchase in 1998 at their temporary Gracefield depot as having been stripped down for an overhaul. This was put on hold prior to the move to Plimmerton, at which point the boiler was lowered back onto the overhauled frames for storage. Some of its parts were borrowed for use on KA 942, then under restoration at the Glenbrook Vintage Railway in South Auckland. K 917 has been stored at Steam Incorporated's Paekākāriki depot since its arrival in 2001. It is heavily stripped and comprises the driving wheels, replacement 'heavy' frame from the 1950s, boiler and smokebox, and the tender from K 928.