Кіріспе
Католик шіркеуі және басқа да христиан конфессиялары арасындағы диалог Католик шіркеуі қазіргі экуменикалық қозғалысқа, әсіресе Екінші Ватикандық собордан (1962-1965 жж.) және Unitatis redintegratio декреті мен Dignitatis humanae декларациясын шығарғаннан бері қатысты. Бұл кеңесте христиан бірлігін қолдау жөніндегі понтификалық кеңес құрылды. Католик шіркеуінен тыс адамдар еретиктер (протестантизмге қатысты) немесе схизматиктер (Шығыс православие шіркеуі мен Шығыс православие шіркеулері сияқты) деп саналды, бірақ бүгінде көптеген жағдайларда ренжітуден аулақ болу үшін "бөлеккен бауырлар" деген эвфемизм қолданылады.
The Catholic Church has engaged in the modern ecumenical movement especially since the Second Vatican Council (1962–1965) and the issuing of the decree Unitatis redintegratio and the declaration Dignitatis humanae. It was at the Council that the Pontifical Council for Promoting Christian Unity was created. Those outside of the Catholic Church were categorised as heretics (in reference to Protestantism) or schismatics (as in the case of the Eastern Orthodox Church and Oriental Orthodox Churches), but in many contexts today, to avoid offence, the euphemism "separated brethren" is used.
Анықтама
Экуменизм, грекше "oikoumene" сөзінен шыққан, "барлық әлем" дегенді білдіреді (сағ. 24 - 14; Еврейлерге 2: 5), - бұл мәсіхшілер арасындағы ынтымақтастық пен бірлікті дамыту. Христиан әлемінің одағы - бұл экуменизм туралы дәстүрлі католиктік көзқарас; бұл көзқарас - әрбір католик емес христиандық шіркеу қауымының Католик шіркеуінің бірлігіне оралуы, одан ол бөлініп кетті. Католик іліміне сәйкес Иса Мәсіх құрған алғашқы шіркеу ретінде шіркеу өзін "бірден-бір шынайы шіркеу" деп санайды. "Христиандық бірлікті іздеу Екінші Ватикан кеңесінің басты мәселелерінің бірі болды". Бұл туралы 1959 жылы 25 қаңтарда Стеналар сыртындағы Қасиетті Пауыл базиликасында христиандардың бірлігі үшін дұға сегізін жабу кезінде Папа Иоанн XXIII кеңес жариялаған сәттен бастап расталды. "Католик шіркеуі барлық мәсіхшілердің қайта қосылуы үшін жұмыс істеуге бел буған, бірақ Ватикан II-нен кейінгі қуанышты рух әлсіреп кетті. Айналасындағылар бірлік пен ынтымақты нығайтады. Екклезиологияның басты міндеттерінің бірі - шіркеулердің арасындағы қарым-қатынасты анықтау". Католик шіркеуінің экуменизмге ұмтылысының негізі - басқа шіркеулерде киелі ету мен шындық элементтері бар екенін, белгілі бір мағынада, олар христиандар мен жеке шіркеулер немесе шіркеулік қауымдар екенін және жалпы шомылдыру рәсімінің өзі оларды үлкен бірлікке итермелейді, өйткені Шомылдыру рәсімінің өзі - бұл сыйлық, ол Католик шіркеуіне "тиесілі" Мәсіхтің оған берген құрметті қасиеттерінің бірі ретінде. "Еккуменизм" шіркеудің "радикалды католицизмі мен / немесе әмбебаптығын" білдірудің тағы бір жолы деп айтуға болады. "Экуменизм принциптері мен нормаларын қолдану жөніндегі анықтамалық" деген кітапта Католик шіркеуінің епископтары "өздерінің епархиялары үшін жеке-жеке, бүкіл шіркеу үшін бірлесіп, Киелі орынның өкілеттігімен экуменикалық саясат пен іс-әрекетке жауапты" деп жазылған. Лионның екінші (1274) және Флоренция кеңесінде (143842), оған Шығыс православие шіркеулерінің кейбір епископтары қатысты, Шығыс шіркеулері қабылдамаған қайта қосылу формулалары жасалды. Католик шіркеуі, тіпті Екінші Ватикандық Кеңестен бұрын, әрқашан ең жоғары дәрежелі міндет деп санайды, ол мәсіхшілердің оқшауланған қауымдастықтарымен толық бірлікке ұмтылуды, сонымен бірге ол ерте және жалған одақ деп санайтын нәрсені қабылдамауды білдіреді, бұл қасиетті жазбалар мен дәстүрдің ілімін адалдықсыз немесе жасыруды білдіреді. Бірақ басты назар сақ болуға аударылды, мысалы, 1917 жылғы Канондық құқық кодексі 1258-ші канон: Адалдарға католик емес діни қызметте қатысуға немесе оған қатысуға тыйым салынады. Епископтың мақұлдауын талап ететін маңызды себеппен күмән болған жағдайда, азаматтық лауазымға ие болғандықтан немесе сыпайылық ретінде католик емес жерлеу рәсіміне, үйлену тойына және осыған ұқсас іс-шараларға пассивті немесе тек материалдық қатысуға болады, егер бұзылу немесе жанжал қаупі болмаса.
It is illicit for the faithful to assist at or participate in any way in non Catholic religious functions. For a serious reason requiring, in case of doubt, the Bishop's approval, passive or merely material presence at non Catholic funerals, weddings and similar occasions because of holding a civil office or as a courtesy can be tolerated, provided there is no danger of perversion or scandal.
Шығыс шіркеулерімен қарым-қатынастар
Католик шіркеуі 21 экуменикалық немесе жалпы кеңестерді таниды: Никея I (325), Константинополь I (381), Ефес (431), Халкидон (451), Константинополь II (553), Константинополь III (680681), Никея II (787), Константинополь IV (869870), Латеран I (1123), Латеран II (1139), Латеран III (1179), Латеран IV (1215), Лион I (1245), Лион II (1274), Вена (13111312), Констанция (14141418), Флоренция (14381445), Латеран V (15121517), Трент (15451563), Ватикан I (18691870), Ватикан II (19621965). Бұлардың ішінде Византия дәстүріндегі Шығыс православие шіркеуі тек алғашқы жетісін, "Халкедон емес" немесе "Халкедонға дейінгі" шіркеулер тек алғашқы үшін, ал Шығыс ассириялық шіркеуі тек алғашқы екеуін қабылдайды. Осыған қарамастан, диалогта бұрынғы араласудан гөрі бөліну ұзаққа созылған жерлерде де, мысалы, Ефес (431) және Халкидон (451) кеңестеріндегі христологиялық дауларға негізделген схизмаларда, бірнеше ілімдік айырмашылықтар көбінесе, бірақ әрқашан емес, терминологияға қатысты емес. Шын мәнінде, он бес ғасырлық ақталу, стереотиптер мен күдікке қарағанда, он жылдай диалогтар бөліністерді емдеуге көбірек септігін тигізді.
Шығыс ассириялық шіркеуі
Католик шіркеуі Шығыс ассириялық шіркеуі христиан дінінің 150 жылы құрылған Месопотамия аңғарының ежелгі шіркеуі, бірақ дәстүр бойынша, елші Тома мен оның шәкірттері Адай мен Маримен бірге елшілік бастау алады. Персия империясы шіркеуі мен Рим және Константинополь шіркеулері арасындағы бөліну 431 жылы Ефес кеңесі кезінде басты орынға келген, Мәриямға Құдайдың анасы және Мәсіхтің анасы деген терминдердің заңдылығы туралы дауларға барып тығады. Ассириялық шіркеу Несториус пен Мопсуэстиялық Теодор айтқан Антиохиялық радикалды Христологияны қабылдады. Кейде оларды Несториандар деп қате атаған. Бұл атауды католик шіркеуі қабылдамайды. Диалог 1984 жылы ассириялық патриарх (католиктер) Мар Динкха IV мен Папа Иоанн Павел II кездесуімен және патриархтың 1986 жылы Ассизидегі бірінші Бейбітшілік үшін дұға күніне қатысуымен басталды. Христологиядағы терминологияға қатысты келіспеушіліктерді шешу үшін он жылға жуық уақытқа созылған диалог жеткілікті болды, бұл 1994 жылы католик шіркеуінің Папасы Иоанн Павел II мен Шығыс ассириялық шіркеуінің Мар Динкха IV қол қойған Католик шіркеуі мен Шығыс ассириялық шіркеуінің арасындағы жалпы христологиялық декларацияға әкелді. Жалпы декларацияда Шығыс ассириялық шіркеуінің Мәриямға "Құдаймыз бен Құтқарушымыз Мәсіхтің Анасы" деп дұға ететіні, ал католик дәстүрі Мәриямға "Құдайдың Анасы" және "Мәсіхтің Анасы" деп тіл қататыны, бұл толық көріністер арқылы әр шіркеу Мәриямның ұлының құдайлық және адамдық қасиеттерін анық мойындайды. Осылайша, ортақ декларацияға қол қойғандар: "Біз бірдей сенімнің осы көріністерінің заңдылығын және дұрыстығын мойындаймыз және әр шіркеудің өзінің литургиялық өмірі мен құдайшылдығындағы артықшылықтарын құрметтейміз". Алты жыл бойы жыл сайынғы кездесулер барысында тағамдық өмір туралы ортақ түсінік қалыптасты. Бұл да бірлескен немесе ортақ декларация деңгейіне көтеріледі деп үміттенді, ал диалог толық қатынас үшін практикалық экклезиологиялық, пасторальдық және әкімшілік мәселелерге көшті. Алайда 2004 жылы, ресми түрде ортақ мәлімдеме жасалмас бұрын, ассириялық патриарх пен епископтар "католик шіркеуімен толықтай араласуға кедергі келтіретін барлық кедергілер жойылған" екенін түсініп, келіссөзді тоқтатуға шешім қабылдады. Келесі жылы Ассирия синоды Риммен диалогты жүргізген олардың 20 жыл бойы бас экуменисті Мар Бавай Сороны қызметінен шеттетті. 2008 жылы Мар Бавай алты діни қызметкер, отыз дьякон және мыңға жуық адал адаммен бірге Ассирия шіркеуінен бөлініп, халдейлік католик шіркеуінің бір бөлігі ретінде толық араласуға кірісті. Осы оқиғалардан туындаған жеке шиеленістер қайта қосылу туралы әңгімелерді одан әрі кешіктірді. 2015 жылдың наурыз айында IV Мар Динкха қайтыс болды. 2015 жылдың қыркүйегінде жаңа Католикос Патриархы Геваргис III сайланды.
Шығыс православие шіркеулері
2003 жылдан бастап католик шіркеуі тәуелсіз диалогтар арқылы әр автокефаль шіркеумен емес, Шығыс православие шіркеулерінің бүкіл қауымдастығымен араласты.
Шығыс православие шіркеулері
1993 жылғы Католик шіркеуі мен Православ шіркеуі арасындағы теологиялық диалог жөніндегі бірлескен халықаралық комиссияның Баламанд декларациясында экклезиологиялық принциптер талқыланады және Католик шіркеуі мен Шығыс Православ шіркеулері өзара қарым-қатынасты жақсарту үшін өзара араласудан аулақ болып, тарихын полемикалық түрде қолданбау туралы практикалық ережелерді ұсынады. "Католик шіркеуінің және православие шіркеуінің құзыретті органдары өз шешімін шығарғанға дейін" деп мәлімдеген. Кардинал Эдвард Кэссидидің айтуынша, баяндамада үш қағида бар: жеке адамдар ар-ожданға ерікті, Шығыс католик шіркеулері өмір сүруге құқылы, униатизм толық араласудың қазіргі әдісі емес; 2019 жылдың 3 шілдесінде Ватиканның православиелік архиепискобы Тельмессос Иобымен кездесуі кезінде православиелік шіркеудің Константинопольдің экуменикалық патриархы Варфоломеймен кездесу кезінде, Св. Петр мен Пауыл 2019 жылдың 29 маусымында Папа Франциск католик және православие шіркеулері арасындағы айырмашылықтарды теңестірудің орнына бірлік мақсат болуы керек деп мәлімдеді. Папа Франциск Бартоломейге 2013 жылдың қарашасында Ватиканда "Иман жылы" мерекесі кезінде өткізілген жалпыға ортақ ғибадат кезінде көрсетілген, қасиетті Петірдің сүйегі деп саналатын тоғыз сүйек сынығын берді. Алайда 2019 жылдың 4 шілдесінде Ватикан мен Ресей Православ шіркеуі арасындағы шиеленістер әлі де сақталып отырғаны расталды, Украинадағы қақтығыс осы шиеленістердің басты себебі болып табылады. Папа Франциск сондай-ақ Путин мен орыс православие шіркеуіне қарсылық білдірген украиналық грек-католик шіркеуін қолдайтынын мәлімдеді.
On 3 July 2019, it was revealed that during a Vatican meeting with Orthodox Archbishop Job of Telmessos, who represented the Orthodox Church's Ecumenical Patriarch Bartholomew of Constantinople, during the feast of Sts. Peter and Paul on 29 June 2019, Pope Francis stated that unity rather than leveling differences should be the goal between the Catholic and Orthodox Churches. Pope Francis also gave Bartholomew nine bone fragments which were believed to have belonged to St. Peter and which were displayed at a public Mass which was held in the Vatican in November 2013 to celebrate the 'Year of Faith.' On 4 July 2019, however, it was confirmed that tensions still remained between the Vatican and the Russian Orthodox Church, with the Ukrainian conflict serving as a major cause of these tensions. Pope Francis has also declared support for the Ukrainian Greek Catholic Church, which has expressed opposition to Putin and the Russian Orthodox Church.
Лютеран шіркеулері
Католик-лютерандық диалог отыз жылдан астам уақыт бұрын басталды және он бір талқылаудан өтті. Соңғы талқылау мәңгілік өмірге қатысты ілімдерге бағытталған. Диалог процесі 1999 жылы "Ақталу ілімі туралы бірлескен декларация" деп аталатын, ақталу ілімі туралы бір маңызды бірлескен декларацияны шығарды. 2016 жылы реформация күні католик шіркеуінің папасы Франциск Швецияға (ондағы лютеран шіркеуі ұлттық шіркеу) Люд кафедралы шіркеуінің Люд епискобының кафедрасы ретінде қызмет ететін Люд кафедралы шіркеуінде реформацияның 500 жылдығын атап өту үшін сапар жасады. Киелі орынның ресми баспасөз хабарламасында былай делінген: Экуменикалық қызметте Лютерандық Дүниежүзілік Федерацияның президенті епископ Муниб Юнан, ЛДФ Бас хатшысы, сондай-ақ Католик шіркеуінің басшысы Папа Франциск болды. Маркет университетінің теология кафедрасының профессоры, теология кафедрасының төрағасы және Америкадағы католиктік теологиялық қоғамның бұрынғы президенті, қайырымдылық сестерінің бірі Сьюзан Вуд былай деді: "Ватикан II-ден бастап біз лютерандар мен католиктердің арасындағы кемелсіз қарым-қатынасты мойындадық" және ол жеке өзі "Лютерандық пен католиктердің Евхаристиядағы Мәсіхтің шынайы болуы туралы сеніміне ешқандай айтарлықтай айырмашылық жоқ" деп сенді. Вуд дәлелсіз, жақын болашақта интеркоммуниум "адамдар сыртқа шыға алмайтын, мысалы, қарттар үйі мен түрмеде" болуы мүмкін деп ойлаған.
An ecumenical service was presided over by Bishop Munib Younan, the president of the Lutheran World Federation, de, the General Secretary of the LWF, as well as Pope Francis, the leader of the Catholic Church. Sr. Susan Wood, a Sister of Charity, who is a systematic theology professor and chair of the theology department at Marquette University and a former president of the Catholic Theological Society of America, stated that "Since Vatican II, we have acknowledged an imperfect communion between Lutheran and Catholics" and that she personally believed that "there is no substantial difference in Lutheran and Catholic belief in the real presence of Christ in the Eucharist". Wood claimed without evidence that in the near future she thought that intercommunion could happen in places "where people can't get out, like nursing homes and prisons."
Апостоликалық мұралар
1896 жылы Папа Лео XIII Апостолице курейді шығарды, ол Оксфорд қозғалысының және Чикаго Ламбет төртбұрышшылығының англо-католиктік талаптарын, мысалы, апостолдық мұрагерлік туралы талаптарды қабылдамады. Онда Леон XIII англикандық ордендерді "түгел жарамсыз және мүлдем жарамсыз" деп жариялады. Англия шіркеуінің архиепископтарының ресми жауабы "Сейпиус оффисио" болды. Сот үкімі әлі күнге дейін күшінде. 1998 жылы Иман ілімі жөніндегі қауым Apostolicae curae-ді католик шіркеуінің беделді іліміне үлгі ретінде бергенде, бұл шешімнің күшін жойғаны расталды.
Ерте экуменизм
Диалогқа қатысты кейбір әрекеттер 1915 жылы басталды, ол кезде Рим папасы Бенедикт XV британдық делегацияны Ватиканға жіберді, оны католик өкілімен бірге англикан жетекшіледі. Алайда, 1925 жылы Малин әңгімелерінде әлеуетті қайта қосылу туралы талқылаулар құлдырады. Алдағы уақытта да күш-жігерді жалғастыру нәтижесінде екі шіркеуде де (және басқаларда да) Мәсіхшілер бірлігі үшін дұға ету апталығы таралды. 1955 жылы Чичестер епискобы Джордж Белл Миландық кардинал Джованни Монтиниге келді.
Екінші Ватикан кеңесінің дамуы
Нағыз татулық Папа Иоанн XXIII-нің басшылығымен қол жеткізілді, оның "Христиандық бірлікті қолдау жөніндегі хатшылық" негізі архиепископ Джеффри Фишерді 1960 жылы Ватиканға тарихи, бірақ толық ресми емес сапарға баруға талпындырды. Кейін Рипон епискобы Джон Мурман Екінші Ватикан кеңесінде ағылшындық бақылаушылар делегациясын басқарды. 1966 жылы архиепископ Майкл Рамзи папа Пауль VI-ге ресми сапармен барды, ал келесі жылы Англикандық-рим католик халықаралық комиссиясы (ARCIC) құрылды. Алғашқы жобада Жазбалардың беделіне баса назар аударылды, содан бері комиссия тоғыз келісімді жасады. ARCIC-тің бірінші кезеңі 1981 жылы "Church Authority" туралы қорытынды баяндама жариялаумен аяқталды. Екінші кезең 1983 жылдан бері жалғасып келеді. Соңғы келісілген мәлімдеме Мариан теологиясымен байланысты және 2004 жылы жарияланды. Пауыл VI тіпті Англикан шіркеуін "біздің сүйікті бауырлас шіркеу" деп атады, бірақ бұл сипаттама Ватиканның қазіргі ой-пікірлеріне сәйкес келмеуі мүмкін. Жақында ғана ол Рим-католик Амплфорт колледжінің (осы мектептің англикан оқушыларына қатысты) веб-сайтында қолданылған. "Ер шапағаты туралы ортақ түсінігіміздің айтарлықтай көлемін және Ер шапағаттың біздің сенімімізге маңыздылығын ескере отырып", - деп жазды ARCIC беделді емес мәлімдемеде, Бірлік пен миссияда бірге өсу (GTUM), "біз шіркеулеріміздің әртүрлі пәндерін құрметтей отырып, бір-біріміздің Ер шапағаттарына қатысуға шақырамыз. "efn राखेGTUM (Бірлік пен миссияда бірге өсу) - бұл экуменизм принциптері мен нормаларын қолдану жөніндегі директорияға сілтеме жасайды, ол католик шіркеуінің кейбір құрметті рәсімдерін қабылдауды және қабылдауды нормативтік және ерекше ерекше жағдайларда 1983 жылғы Канондық құқық кодексі 844 -те қамтылған католик шіркеуінің кейбір құрметті рәсімдерін қабылдауды анықтайтын католик шіркеуінің канондық заңын келтіреді, бұл тек латын шіркеуіне қатысты, ал 1990 жылғы Шығыс шіркеулерінің канондық кодексі 671 -те, бұл католик шіркеуіндегі Шығыс католик шіркеулерін құрайтын басқа sui iuris шіркеулеріне қатысты.
Жаңа шиеленістер
Бұл талқылаулардың нәтижелілігіне қарамастан, диалогты ағылшын қауымының кейбір провинцияларында әйелдерді діни қызметке тағайындау, аборт туралы рұқсат етілген ілім және жұртшылық алдында бір жынысты жыныстық қатынаста жүргендерді діни қызметкер және бір жағдайда епископ (Джин Робинсон) ретінде тағайындау туралы оқиғалар қиындатады. Коммунионнан тыс Англикан шіркеулері бойынша көбірек жетістіктерге қол жеткізілді. Христиандардың бірлігін қолдау жөніндегі понтификалық кеңестің президенті кардинал Уолтер Каспер Англия шіркеуі әйелдерді епископтарға тағайындаса, бұл католиктер мен англикан шіркеуінің қайтадан бірігуіне кедергі болатынын ескертті. ARCIC 2003 жылы Мариан теологиясы туралы маңызды құжатты аяқтағанымен, Джон Пауль II Гин Робинсонның епископ болып тағайындалуынан кейін католик шіркеуі мен англикан қауымы арасындағы болашақ барлық келіссөздерді уақытша тоқтатты. Иоанн Павел II жалпы алғанда Киелі орынмен толық қатынасқа түсуді қалаған англикан қауымдарына пасторлық қамсыздандыруды жасады. Тек аз санда ғана Англикандық парафиялар болды, олардың барлығы Құрама Штаттарда. Бұл - шіркеулердің кейбір ерекшеліктерін сақтауға рұқсат етілген шіркеулер. Сонымен қатар, жалғасқан Англикан шіркеулерінің бірі Римнің мойындауына қол жеткізуге тырысты, бірақ оның литургиялық дәстүрлерін тастамай, Англикандық пайдалану приходтары сияқты. Латын шіркеуінің 1983 жылғы Канондық кодексінің 844-ші ережесіне сәйкес, католиктер англикандық діни қызметкерден құтқарылу рәсімін қабылдамауы керек, ал католик діни қызметкерлер англиканға Евхаристия, Өкініш пен науқастарды майлау құрметіне өлім қаупі немесе басқа да ауыр және шұғыл қажеттілік жағдайында ғана, және егер аталған англикандықтар англикандық діни қызметкерге жақындамаса, өздігінен құтқарылу рәсімін сұрайды, католик шіркеуінің құтқарылу рәсіміне деген сенімін көрсетеді және дұрыс орналасады (канонның 844 § 4).
Жеке тұлғалық ординарлар
2009 жылдың қазан айында Иман ілімі жөніндегі қауым Рим папасы Бенедикт XVI-ның жеке ординариат деп аталатын шіркеу құрылымының жаңа түрін құру ниеті туралы мәлімдеді. Бұл жоспар католикалық шіркеудегі бұрынғы англикандықтар үшін латын шіркеуінің епархияларынан тәуелсіз жеке ординарий құрылымын жасады. Бұл оларға Англикан литургиясының, рухани және діни іс-әрекеттерінің элементтерін сақтауға мүмкіндік береді, соның ішінде үйленген діни қызметкерлер, бірақ үйленген епископтар жоқ. Anglicanorum coetibus 2009 жылдың 4 қарашасында шығарылды. "Петр кафедрасының жеке ординариясы - 2012 жылы Ватикан католицизмге бет бұруды қалаған, ағылшын дәстүрі бойынша тәрбиеленген адамдар үшін құрылған епархияға тең".
Шығарылымдар
Екінші Ватикан кеңесінің 1964 жылғы "Unitatis Redintegratio" (UR) және Иоанн Павел II-нің 1995 жылғы "Ut unum sint" (UUS) энцикликасынан алынған цитаталар экуменизмге қатысты Рим-католик көзқарасының кейбір элементтерін көрсетеді. Кез келген жаңару шіркеудің өзінің шақыруына адалдықты арттырумен негізделеді. Бұл бірлікке бағытталған қозғалыстың негізі екендігі сөзсіз. Өйткені, бірлік пен ынтымақтың пайда болуы мен жетілуіне санамыздың ішкі өмірі, өз-өзімізден бас тартуы мен шексіз сүйіспеншілігі себепші болады. Сондықтан Киелі Рухтың арқасында шынайы мойынсұнушылық, кішіпейілділік, ілтипаттылық танытып, бауырластарға қызмет етіп, оларға деген ілтипаттылығымызды арттырайық. Жақия пайғамбардың: "Егер біз "күнә жасаған жоқпыз" десек, Құдайды өтірікші етіп көрсетеміз, әрі Оның сөзі жан дүниемізден орын алмағаны", - деген сөздері де рас. Сондықтан біз Құдайдан және бізден бөлініп кеткен бауырластарымыздан кешірім сұрап, кішіпейілділікпен дұға етеміз. (UR, 6 7) Мәсіхшілер өткеннен мұра еткен, ұзақ уақыт бойы қалыптасқан күмәндер мен өзара түсініспеушіліктер мен бейбітшілікке қарсы көзқарастардың ауыртпалығын бағалап үлгермеуі керек. Бір-бірін танымауы, бір-біріне немқұрайлы қарауы, бір-бірін танымауы жағдайды нашарлатады. Сондықтан экуменизмге деген құлшыныс жүректің қайтадан бет бұруына және дұғаға негізделуі керек, бұл өткен естеліктерді тазартуға да әкеледі. Киелі Рухтың рақымымен, Иеміздің шәкірттері сүйіспеншілікпен, шындықтың күшімен және өзара кешірім мен татуласудың шынайы ықыласымен, олардың ауыр өткенін және өкінішке орай, тіпті бүгінгі күні де қайтадан қарастыруға шақырылады. (UUS, 2) Экуменикалық диалогта католик теологтары Чиркөөнүнің іліміне берік тұрып, тәңірлік құпияларды ажырап қалған бауырластармен бірге шындықты сүйіп, қайырымдылықпен және кішіпейілділікпен жүргізілуі керек. Олар бір ілімді екіншісімен салыстырып, католик ілімінде шындықтардың "иерархиялық" тәртібі бар екенін естеріне түсірулері керек, өйткені олар негізгі христиандық сеніммен байланысты әртүрлі. Осылайша жол ашылады, ол арқылы бауырластық бәсекелестік арқылы барлығы Мәсіхтің терең түсінігіне және Мәсіхтің терең байлығын айқын көрсетуге қозғалады (UR, 11). Ал егер сенуші бір нәрсеге келіссе, ол - Аллаһтың үкімімен, ал егер келіспесе, ол - Аллаһтың үкімімен. Мәсіхтің денесі - "жол, шындық және өмір" (Жохан 14:6), шындықтың есебінен жасалған татулықты кім заңды деп санай алады? Алайда, тәлім Құдай өзі бұны қалайтындарға түсінікті етіп берілуі керек. (UUS, 18 19) Екеу шіркеулік қарым-қатынастың кемелді болуына кедергілер біртіндеп жеңілген кезде, барлық мәсіхшілер, ақыр соңында, Евхаристияның ортақ мерекелеуінде, Мәсіхтің өз шіркеуіне бастапқыдан берген бірлігімен бір ғана шіркеуге жиналады. Біз Католик шіркеуінде бұл бірлік ешқашан жоғалмайтынына сенеміз және ол заманның ақырына дейін арта түседі деп үміттенеміз. (ББ, 4)
Christians cannot underestimate the burden of long standing misgivings inherited from the past, and of mutual misunderstandings and prejudices. Complacency, indifference and insufficient knowledge of one another often make this situation worse. Consequently, the commitment to ecumenism must be based upon the conversion of hearts and upon prayer, which will also lead to the necessary purification of past memories. With the grace of the Holy Spirit, the Lord's disciples, inspired by love, by the power of the truth and by a sincere desire for mutual forgiveness and reconciliation, are called to re examine together their painful past and the hurt which that past regrettably continues to provoke even today. (UUS, 2)
In ecumenical dialogue, Catholic theologians standing fast by the teaching of the Church and investigating the divine mysteries with the separated brethren must proceed with love for the truth, with charity, and with humility. When comparing doctrines with one another, they should remember that in Catholic doctrine there exists a "hierarchy" of truths, since they vary in their relation to the fundamental Christian faith. Thus the way will be opened by which through fraternal rivalry all will be stirred to a deeper understanding and a clearer presentation of the unfathomable riches of Christ (UR, 11)
The unity willed by God can be attained only by the adherence of all to the content of revealed faith in its entirety. In matters of faith, compromise is in contradiction with God who is Truth. In the Body of Christ, "the way, and the truth, and the life" (Jn 14:6), who could consider legitimate a reconciliation brought about at the expense of the truth? Even so, doctrine needs to be presented in a way that makes it understandable to those for whom God himself intends it. (UUS, 18 19)
When the obstacles to perfect ecclesiastical communion have been gradually overcome, all Christians will at last, in a common celebration of the Eucharist, be gathered into the one and only Church in that unity which Christ bestowed on His Church from the beginning. We believe that this unity subsists in the Catholic Church as something she can never lose, and we hope that it will continue to increase until the end of time. (UR, 4)