Кіріспе

Chiaravalle Abbey, Fiastra) - Марке аймағында Толентино мен Урбисаглия арасында орналасқан цистерциан абатшылығы. Бұл Италиядағы цистерциан абатханаларының ең жақсы сақталғандарының бірі. Оны үлкен табиғи қорық қоршап тұр.

Тарих

1142 жылы Сполето герцогы және Анкона маркізі Гварнерио II цистерциандарға Чиенти өзенінен Фиастра өзеніне дейінгі үлкен жерді берді. Монахилар Миландағы Чиаравалле аббатшылығынан сол жылдың 29 қарашасында келіп, дереу монастырь құрылысын бастады. Олар 408 - 410 жылдары Аларик жойған Римнің жақын маңдағы Урбс-Сальвия қалашығының қираған жерінен материал қолданған. Сонымен қатар олар қасқырлар, аюлар мен бұғылар мекендейтін батпақты орманды қалпына келтіре бастады. Аббатхана үш ғасыр бойы өркендеді. Монахтар өздерінің егіндік жерлерін алты астық қорасына бөлді. Монастырь аймақтың экономикалық, әлеуметтік және діни дамуына белсенді түрде атсалысты. Оның ықпалы 33 тәуелді шіркеу мен монастырларды біріктіретін дәрежеге дейін өсті. Аббатхана тарихы Римдегі мемлекеттік мұрағатта сақталған "Карте Фиастренси" деп аталатын 3 194 қолжазба жинағында жазылған. 1422 жылы аббатхананы Бракцио да Монтоне тонаған, ол шіркеудің шатыры мен тибурионы (биік қоңырау мұнарасын) қиратып, бірнеше монахты өлтірген. Кейіннен папа аббатхананы сегіз кардиналға сеніп тапсырды. 1581 жылы монастырь иезуиттерге берілді. Ақыры, 1773 жылы иезуиттерді жойғаннан кейін бүкіл аймақ асыл Бандини отбасысына берілді. Отбасының соңғы мұрагері Сигизмунд осы мұраны сақтау үшін Фиастра абатшылығының табиғи қорығын құрған қазіргі Джустиниани Бандини қорына қалдырды. 1984 жылы 18 маусымда ашылған қорық 1985 жылы 10 желтоқсанда мемлекеттік деңгейде ұлттық маңызы бар деп танылды.

Шіркеу

Шіркеу Санта-Мария ди Чиаравалле-ди-Фиастраға арналған. Оның архитектурасы романдық бургунд стиліне тән, қарапайымдылық пен қатаңдықпен сипатталады. Оның құрылысына қажетті материалдар жақын маңдағы Римнің Урбс-Сальвия қонысынан алынды. Аббатхананың ең маңызды элементтері монастырьдың жүрегі болып табылатын монастырьдың айналасына орналастырылған: мұнда монахтар жүріп-тұрып ой жүгіртуге немесе аркада астында отырып, Киелі жазбаларды зерттеуге болады. Ортасында әлі күнге дейін ескерткіш құдық тұр, ол жаңбыр суын алатын цистернаға қосылған. Систерциан шіркеулерінде әдеттегідей, Мәриямға арналған шіркеу, монастырьдың солтүстік жағында салынған. Қарапайым қасбеті тек роза тәрізді тереземен және күрделі порталмен безендірілген. 15 ғасырда үш ұзындықты нартекспен тағы да безендірілді. Ғимараттың ішкі бөлігі латын кресті пішінде. Ол пилястрлармен бір нефке және екі aisle-ға бөлінген, олардың басына роман стиліне тән бас қалалар орнатылған. Капитулярлық үй - шіркеуден кейінгі монастырдың ең қасиетті жері. Ол монастырьдың шығыс жағына салынған. Бұл жерде абаттар күнделікті "Бенедикт ережесінің" бір тарауын оқып береді, сондықтан атау, аббатхана туралы ең маңызды шешімдер қабылданады және бизнес жүзеге асырылады. Тамақхана монастырьдың оңтүстік-батыс жағында орналасқан, бірақ тек қана ер бауырлардың ғана сақталған. Ол төртбұрышты болып, айқаспен салынған және алты керемет римдік бағанаға тірелген. Жатақханалар монастырдың батыс жағында орналасқан. Лайықтар бөлмесі жоғары қабатта орналасқан; ол ішінара кездесу орны ретінде қолданылады, сонымен қатар оны он тоғызыншы ғасырдағы Бандини ғимараты алады.

Монастырь

Ғимараттың жанында орналасқан монастырь әлі күнге дейін цистерциан қауымы ретінде қызмет етеді. Оның 15-ші ғасырда қайта салынған әдемі монастырі бар. Клаустердің айналасында ер бауырлардың асханасы, жертөле, кафедра үйі және үңгірлер бар.