Кіріспе

Псевдогипералдостеронизм (сонымен қатар псевдоалдостеронизм) - жоғары альдостеронның (гипералдостеронизм) әсерін еліктейтін, жоғары қан қысымы (гипертония), қандағы калий деңгейінің төмендігі (гипокалемия), метаболикалық алкалоз және плазмадағы ренин белсенділігінің төмендігі (PRA) әсерін көрсететін медициналық жағдай. Алайда, гипералдостеронизмнен айырмашылығы, бұл жағдайда қандағы альдостеронның деңгейі төмен немесе қалыпты болады. Бекіту диагнозы нақты түпкiлiктi себепке байланысты және қан, зәр немесе генетикалық зерттеулер арқылы анықталуы мүмкiн; алайда, бұл жағдайдың барлық түрлерi плазмадағы ренин активтiлiгiнiң (PRA) және плазмадағы альдостерон концентрациясының (PAC) қалыптан тыс төмен концентрациясын көрсетедi, бұл жағдайларды басқа екiншiлiк гипертония түрлерiнен ерекшелейдi. Бүйрекөмірдің ісіктерінің кіші типтеріне альдостеронның жоғарылаусыз минералокортикоидтық белсенділіктің артуына әкелетін дезоксикортикостерон (DOC) өндіретін бүйрекөмірдің аденомалары жатады. Актрокортропиялық гормонның (АКТГ) артық өндірілуіне әкелетін, кейіннен минералокортикоидтар өндірілуіне әкелетін жағдайларды сипаттайды.]] Метаболизмнің себептері глюкокортикоидтарға қарсы төзімділік және минералокортикоидтардың артық мөлшерінен пайда болады, бұл жоғары дозалы кортикостероидтармен емделуден кейін болуы мүмкін. Глицирретиновый қышқыл 11 β HSD2 ферментін тежеп, минералокортикоид рецепторларын кортизолмен дұрыс емес ынталандыруға әкеліп соғады, ал бұл альдостеронға ұқсас әсерлерге әкеледі. АМЭ кезінде альдостерон рецепторларының белсенділігін шектеу үшін минералокортикоид рецепторларына байланысты калийді үнемдейтін диуретиктер (мысалы, спиронолактон немесе эплерон) қолданылады. АМЭ мен КАГ кезінде АТТГ-ны және одан әрі кортизол өндірісін тежеу үшін глюкокортикоидтар сияқты басқа дәрілер қосылады. Гипертонияны басқару үшін аз натрийлі диета сияқты өмір салтын өзгертулер қолданылады, ал қант қызылшасын шамадан тыс тұтыну кезінде қант қызылшасын тұтынуды тоқтату ұсынылады.