Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Раса, эволюция және мінез-құлық: өмір тарихының көзқарасы - бұл канадалық психолог және жазушы Ж. Филипп Раштонның кітабы. Раштон көптеген жылдар бойы Батыс Онтарио университетінде психология профессоры және пікірталасқа ұшыраған Пионер қорының басшысы болды. Кітаптың алғашқы толық басылымы 1995 жылы, ал үшінші, соңғы толық басылымы 2000 жылы жарық көрді; қысқартылған нұсқалары да таратылды. Раштон нәсілдің жарамды биологиялық ұғым екенін және нәсілдік айырмашылықтар жиі 60 түрлі мінез-құлық және анатомиялық айнымалылар арқылы континуумда орналасады деп айтады, контуумның бір шетінде монголоидтар (Шығыс азиялықтар), қара түстер (Сахара түстес африкалықтар) қарама-қарсы шетінде және ортасында кавказоидтар (еуропалықтар). Кітап жалпы алғанда теріс қабылданады, оның әдістемесі мен тұжырымдарын көптеген сарапшылар сынға алды. Сонымен қатар, жарнамалық стратегиясы да көп сынға ұшырады. Кітап кейбір зерттеушілер тарапынан оң пікірлер алды, олардың көпшілігі жеке өзі Руштонмен және Руштонның көптеген зерттеулерін қаржыландырған Пионерлік қормен байланысты. Кітап Пионердің ғылыми расизмді қаржыландыруының үлгісі ретінде қарастырылды, ал психолог Майкл Хоу бұл кітапты 1990-шы жылдары басталған қозғалыстың бөлігі ретінде таныды.
Race, Evolution, and Behavior: A Life History Perspective is a book by Canadian psychologist and author J. Philippe Rushton. Rushton was a professor of psychology at the University of Western Ontario for many years, and the head of the controversial Pioneer Fund. The first unabridged edition of the book came out in 1995, and the third, latest unabridged edition came out in 2000; abridged versions were also distributed. Rushton argues that race is a valid biological concept and that racial differences frequently arrange in a continuum across 60 different behavioral and anatomical variables, with Mongoloids (East Asians) at one end of the continuum, Negroids (Sub Saharan Black Africans) at the opposite extreme, and Caucasoids (Europeans) in the middle. The book was generally received negatively, its methodology and conclusions being criticized by many experts. The aggressive marketing strategy also received a lot of criticism. The book received positive reviews by some researchers, many of whom were personally associated with Rushton and with the Pioneer Fund which funded much of Rushton's research. The book has been examined as an example of Pioneer's funding of scientific racism, while psychologist Michael Howe has identified the book as part of a movement, begun in the 1990s, to promote a racial agenda in social policy.
Қорытынды
Кітап Руштонның 1989 жылғы "Эволюциялық биология және тұқым қуалайтын қасиеттер (Шығыстың ақ-қара айырмашылығына сілтеме жасай отырып) " атты еңбегінен шыққан. 1-ші толық нұсқасы 1995 жылы, 2-ші толық нұсқасы 1997 жылы, 3-ші толық нұсқасы 2000 жылы жарық көрді. Руштон монголоид, кавказоид және негроид популяциялары алпыс түрлі мінез-құлық және анатомиялық қасиеттер мен айнымалылар тізімімен салыстырғанда бір-екі-үш жолды үлгіге сәйкес келеді деп айтады. Руштон осы үлгідің бар екендігін растау үшін қазіргі және тарихи жүздеген зерттеулердің орташасын қолданады. Руштонның кітабы оның назарында ең кең үш нәсілдік топқа бағытталған және Оңтүстік-Шығыс Азия мен Австралия аборигендері сияқты басқа халықтарға назар аудармайды. Кітапта монголоидтар, орташа есеппен, континуумның бір шетінде, негроидтар, орташа есеппен, осы континуумның қарама-қарсы шетінде және кавказоидтар монголоидтар мен негроидтар арасында, бірақ монголоидтарға жақын деп айтылады. Оның үнемілігі сыртқы физикалық сипаттамаларды да, жеке тұлғалық қасиеттерді де қамтиды. Бұл теорияда адамзаттың түрін таңдауға қатысты. Раштонның айтуынша, бұл теория нәсілдік айырмашылықтарды ұрықтық, IQ, қылмыстылық, жыныстық анатомия мен мінез-құлық бойынша түсіндіреді. Теория сонымен қатар "K факторы" деп аталатын бір фактордың көптеген халық статистикасына әсер ететінін болжайды. Бұл теория ғылыми емес немесе жалған ғылыми деп танылып, кеңінен қабылданбады. Руштонның еңбегінде логикалық қателер бар, сапасыз көздерді келтіреді, қарама-қайшы көздерді елемеді және Руштон дұрыс түсіндірмеген немесе дұрыс түсінбеген көздерді келтіреді.
The book grew out of Rushton's 1989 paper, "Evolutionary Biology and Heritable Traits (With Reference to Oriental White Black Difference)". The 1st unabridged edition was published in 1995, the 2nd unabridged edition in 1997, and the 3rd unabridged edition in 2000. Rushton argues that Mongoloid, Caucasoid and Negroid populations fall consistently into the same one two three way pattern when compared on a list of sixty distinctly different behavioral and anatomical traits and variables. Rushton uses averages of hundreds of studies, modern and historical, to assert the existence of this pattern. Rushton's book is focused on what he considers the three broadest racial groups, and does not address other populations such as Southeast Asians and Australian Aborigines. The book argues that Mongoloids, on average, are at one end of a continuum, that Negroids, on average, are at the opposite end of that continuum, and that Caucasoids rank in between Mongoloids and Negroids, but closer to Mongoloids. His continuum includes both external physical characteristics and personality traits. which attempts to apply r/K selection theory to human races. According to Rushton, this theory explains race differences in fertility, IQ, criminality, and sexual anatomy and behavior. The theory also hypothesizes that a single factor, the "K factor", affects multiple population statistics Rushton referred to as "life history traits". This theory has been widely rejected as unscientific or pseudoscientific. Rushton's work includes logical errors, cites poor quality sources, ignored contrary sources, and cites sources which Rushton had misinterpreted or misunderstood.
Жауаптар
Ричард Р. Валенсияның айтуынша, Руштонның кітабының бірінші басылымына деген жауап "көпшілігіне қарағанда теріс" болды, оны қолдаушылар аз болды, көбісі, Руштон сияқты, Пионерлік қор гранттарын алды, мысалы, психологтар Артур Дженсен, Майкл Левин, Ричард Линн және Линда Готфредсон. Валенсия негізгі сын-тегеуріндерді Раштонның "жыныс" биологиялық ұғым ретінде қолдануына, популяциялардың арасындағы популяциямен салыстырғанда популяция ішіндегі өзгерістің ауқымын бағалауға, генетика мен қоршаған ортаны дұрыс ажыратуға, нашар статистикалық әдістемеге, баламалы гипотезаларды қарастыруға сәтсіздікке және мидың көлемі мен интеллект арасындағы қарым-қатынас туралы қорытынды жасауға сенімді емес және орынсыз деректерді пайдалануға бағытталған деп анықтады. Валенсияның айтуынша, "тарихтанушылар Раштонның (1995) еңбегі жалған ғылымға негізделген және нәсілшіл деп санайды". Готфредсонның "Саясат және өмір ғылымдары" атты еңбегінде жазған пікірінде бұл кітап "демократиялық қоғамда жеке және топтық айырмашылықтардың негізгі адамдық қасиеттерінде туындаған дилеммалармен бірнеше кітаптардың бар екендігіне қарамастан, бізді бетпе-бет қояды". "National Review" журналында кітапқа оң баға берілді. Ричард Левонтин (1996) "негізгі нәсілдердің" бар екендігін және бұл санаттар үлкен биологиялық айырмашылықтарды көрсетеді деп мәлімдеген. "Руштон соңғы отыз жылдағы физикалық антропология мен адам генетикасының бүкіл дамуынан қарама-қарсы бағытта қозғалады. Антропологтар "расаны" енді адам эволюциясы мен түр-түрін түсінуде пайдалы ұғым ретінде қарастырмайды". Антрополог К. Лоринг Брейс (1996) бұл кітапты жаман биология мен кешірілмейтін антропологияның бірігуі деп атап, келісті. Бұл ғылым емес, бұл "расизмді" қорғау". Сол сияқты, антрополог Джон Релетфорд (1995) Раштонның моделін "көптеген нүктелерде ақаулық" деп сынға алды.
According to Richard R. Valencia, the response to the first edition of Rushton's book was "overwhelmingly negative", with only a small number of supporters, many being, like Rushton, Pioneer Fund grantees, such as psychologists Arthur Jensen, Michael Levin, Richard Lynn, and Linda Gottfredson. Valencia identified the main areas of criticism as focusing on Rushton's use of "race" as a biological concept, a failure to appreciate the extent of variation within populations compared with that between populations, a false separation of genetics and environment, poor statistical methodology, a failure to consider alternative hypotheses, and the use of unreliable and inappropriate data to draw conclusions about the relationship between brain size and intelligence. According to Valencia, "experts in life history conclude that Rushton's (1995) work is pseudoscientific and racist." A more favorable review of the book came from Gottfredson, who wrote in Politics and the Life Sciences that the book "confronts us as few books have with the dilemmas wrought in a democratic society by individual and group differences in key human traits". Another favorable review of the book appeared in the National Review. Richard Lewontin (1996) argued that in claiming the existence of "major races", and that these categories reflected large biological differences, "Rushton moves in the opposite direction from the entire development of physical anthropology and human genetics for the last thirty years. Anthropologists no longer regard "race" as a useful concept in understanding human evolution and variation." The anthropologist C. Loring Brace (1996) concurred, stating that the book was an amalgamation of bad biology and inexcusable anthropology. It is not science but advocacy, and advocacy of 'racialism'". Similarly, anthropologist John Relethford (1995) criticized Rushton's model as "faulty at many points."
Пошталық дау
1999 жылы Transaction Press деген атпен басылып шыққан алғашқы қысқартылған арнайы басылымның 40 000 данасы "психологтарға, антропологтарға және әлеуметтанушыларға сұраныссыз пошта арқылы жіберілгені" айтарлықтай дау тудырды. Трансакшн Пресс баспасының директоры Ирвинг Луис Хоровиц кітаптың алғашқы басылымын қорғағанмен, "қысқартылған басылымын ол басылымға шығарғанға дейін ешқашан көрмеген немесе мақұлдамаған "көршік" деп айыптады".
The first special abridged edition published under the Transaction Press name in 1999 caused considerable controversy when 40,000 copies were "mailed, unsolicited, to psychologists, anthropologists, and sociologists, many of whom were angered when they discovered that their identities and addresses had been obtained from their respective professional associations' mailing lists." The director of Transaction Press Irving Louis Horowitz, although he had defended the original edition of the book, "condemned the abridged edition as a 'pamphlet' that he had never seen or approved prior to its publication."
Пионерлік қордың қызметіне мысал ретінде
"Раса, эволюция және мінез-құлық" ғылыми нәсілшілікті насихаттаудағы Пионер қорының іс-әрекетінің үлгісі ретінде келтірілген. Валенсия кітапқа арналған көптеген қолдаушы пікірлер Руштонның өзі сияқты Пионер грантын алған адамдардан келіп, үшінші басылымның 100 000 данасы Пионердің қаржысына басылды деп атап өтті. Психолог Уильям Х. Таккер бұл кітапты "расалық үстемдік пен нәсілдік тазалықты қолдау үшін әдебиеттерді жасау мен таратуды субсидиялау" үшін Пионерлік қордың жалғасудағы рөлінің үлгісі ретінде келтіреді. Ол қысқартылған үшінші басылымның жаппай таратылуын "халықпен қарым-қатынас жасаудың" бөлігі ретінде сипаттады және "ұлтты қаралар мен ақтардың "толықтай басқа табиғатына" сендірудің соңғы әрекеті". Ол бұқаралық ақпарат құралдарының, әсіресе нәсіл мәселелерін жазған журналистердің үлесіне көп мөлшерде ақша ұсынылғанын айтады.
Race, Evolution, and Behavior has been cited as an example of the Pioneer Fund's activities in promoting scientific racism. Valencia notes that many of the supportive comments for the book come from Pioneer grantees like Rushton himself, and that a 100,000 copy print run of the third edition was financed by Pioneer. The book is cited by psychologist William H. Tucker as an example of the Pioneer Fund's continued role "to subsidize the creation and distribution of literature to support racial superiority and racial purity." The mass distribution of the abridged third edition he described as part of a "public relations effort", and "the latest attempt to convince the nation of 'the completely different nature' of blacks and whites." He notes that bulk rates were offered "for distribution to media figures, especially columnists who write on race issues".
Пікірлер
Интеллект деген не және кімде бар?, "Нью-Йорк Таймс" журналының "Раса, эволюция және мінез-құлық", "Америкадағы интеллекттің төмендеуі" және "Джанналық қисық" деген мақалаларын қарастырған. Глейд Уитнидің "The Return of Racial Science" атты еңбегі, "Contemporary Psychology" журналында 1996 жылдың желтоқсан айында жарияланған, 1189 1191 бет. Генри Харпендингтің "Расаның, эволюцияның және мінез-құлықтың шолуы", Эволюциялық антропологияда 1995 жылы жарияланған. "Рассалық зерттеулер қоры" атты мақаласында "Пионерлік қордың" "Расса, эволюция және мінез-құлық" атты мақаланың таралуы мен оң бағалануымен байланысы талқыланады. Irving Louis Horowitz in Society, Jan Feb 1995 v32 n2 журналында жарық көрген "Раса, эволюция және мінез-құлық" атты зерттеу.
What is Intelligence and Who has it?, The New York Times''' review of Race, Evolution, and Behavior, The Decline of Intelligence in America, and The Bell Curve. The Return of Racial Science, by Glayde Whitney, published in Contemporary Psychology, December 1996, pp. 1189–1191. Review of Race, Evolution and Behavior, by Henry Harpending, published in Evolutionary Anthropology, 1995. The Race Research Funder, discussing the links of the Pioneer Fund to the distribution and positive reviews for Race, Evolution and Behavior''. Review of Race, Evolution and Behavior, by Irving Louis Horowitz in Society, Jan Feb 1995 v32 n2.