Кіріспе

Нейматпур - Үндістанның Бихар штатының Гая ауданындағы ауыл. Британдықтардың тұсында ауыл Үндістан ұлттық конгресінің және Қисан Адоланның бекінісі болды. "Пандит" Ядунандан Шарма 1933 жылы Свами Сахаджананд Сарасватидің нұсқауымен мұнда ашрам құрды.

Этимологиясы мен тарихы

Нейматпур - бұл бата дегенді білдіретін урду сөзінен (парсы тілінен) ниямат және ауыл дегенді білдіретін санскрит сөзі пур сөзінен алынған. Нейматпур деген сөз "Бақытты ауыл" немесе "Бақыт ауылы" деп аударылады. Жазба жазбалардың жоқтығына байланысты жүз жылдан астам ауылдың тарихы туралы көп нәрсе белгілі емес.

Нейматпур ашрамы мен Тәуелсіздік қозғалысы

1933 жылы Свами Сахаджананд Сарасватидің нұсқауы бойынша Ядунандан Шарма оны құрғаннан кейін, оған көптеген азаттық күрескерлері келді. 1935 жылы Жавахарлал Неру ашрамға келіп, Амарнатх Диван құрған Дин Банду кітапханасына 450 күміс монетадан тұратын қап сыйға тартты. Кейіннен кітапхана Нерудің әйелі Камаланың есімімен Камала Пустакалая деп аталды. Алғашқы кітапхана мен ашрамнан ештеңе қалмады. Алайда ашрамның орны әлі күнге дейін ашрам деп аталады және бастапқы кітапхананың орнында салынған жаңа ғимарат көбінесе ашрам деп аталады. Бұл ғимаратта соңғы онжылдықта әртүрлі уақытта мектеп орналасқан. Ақыл-Бартиялық Қисан Сабханың негізін қалаушылар арасында Свами Сахаджананд Сарасвати, профессор Н. Г. 1936 жылы шілдеде Нейаматпур қаласында Ақыл-Бартиялық Кисан Сабханың Орталық комитетінің отырысы өтті. Заң қабылданды және "Қызыл ту" АХК-нің туы ретінде қабылданды. Кездесуде Индулал Яджник, профессор Ранга, Шардул Сингх, Капишвар, Моханлал Гоутам, К. Шакадев Малвия, Шри Раманда Мишра және т.б. болған. 1936 жылы Нейаматпур ашрамнан Белаганждың Сахаваспур қаласында, Вардолидегі 1-ші किसान атанғаннан кейін, сондай-ақ 1937 жылы Гайя ауданының Санда, Манжиаван, Реура, Аганда және Балуа ауылдарында да Қисан атанған. 1937 жылы Нейаматпур ашрамында өткен Қисан кеңесі (Крестьянский совет) доктор К.М. Ашрафты революциялық ұйымның ҮП бөлімшесінің шақырушысы етіп тағайындады. 1937 жылы 14 шілдеде Бүкіл Үндістанның Қисан кеңесі Қызыл туды өзінің эмблемасы ретінде қабылдады. Бір автордың айтуынша, Неру пойызға кешігіп келіп, оның жоқтығында үш түстес емес, қызыл тудың қабылданғанын білгенде, пойыздан түспей қалды. Субхаш Чандра Бос 1937 жылы 27-28 қазанда Калькуттаның Альберт-холл залында сөйлеген сөзінде Қызыл тудың қабылдануын мақтады. Кейін ол 1939-40 жылдары ашрамға барып қайтты. 1942 жылы Ашрамға оқ атылып, кітапхана Камала Пустакалаяға "Томео" деп аталатын британдық полиция қызметкері зақым келтірді. Бұл қақпа бірнеше онжылдық бойы сақталып, кейіннен оны ағаштан жасалған отын ретінде ауыл тұрғыны қолданды. 1950 жылы Азад Хинд Фаудж (Үндістан ұлттық армиясы) қолбасшысы Мохан Сингх ашрамға келді. "Сарводая Нета" Джайпракаш Нараян 1958 жылы "Сарводая" қозғалысына қосылғаннан кейін ашрамға барды. 1973 жылы 40 жылдығына орай, сол кездегі қорғаныс министрі Жағживан Рам ашрам мен ауылға барды. Пандит Ядунандан Шарма өмірінің соңғы кезеңін Ашрамда өткізді, ол 1975 жылы қайтыс болды. Оның денесі мұнда жандырылды және оның есіне "смарак" салынды. Ашрам кейіннен құрып кетті, тіпті оның қираған жерлерін енді үй-жайдың оңтүстігіндегі бастапқы жерінде көруге болмайды, өйткені жерді қайтарып алушы ауыл тұрғындары оларға жерді қайтарып алу үшін тырысты. Жергілікті жастардың белсенділігі арқасында Ашрамға деген қызығушылық қайта жандануда. 2021 жылдың 16 наурызында Ғаядан депутат болған Виджай Кумар бұл мәселені парламентте көтерді. 1922 жылы Конгресстің жыл сайынғы сессиясы "Дешбанду" Читтаранжан Дас төрағалығымен осы жерде өткізілуі тиіс еді, өйткені оның маңыздылығы Үндістан ұлттық қозғалысында болды, бірақ кейіннен ол көршілес Гайя қаласында өтті. Свами Сахаджананд Сарасвати ауылдың батысындағы ашрамда тұратын. Қисан Аңдоланың ұлы көшбасшысы Пандит Ядунандан Шарма өмірінің басым бөлігін осы ашрамда өткізді. Көптеген адамдар ауылға "Сватантрата Сенанис" (тәуелсіздік күрескерлері) ретінде жалған тіркелсе де, тек үш адам (тіркеу кезінде тірі) түрмеге түсті (бостандық күрескерлері үшін зейнетақы мен жәрдемақылар бойынша критерий). Үшінің соңғысы - Рам Дахин Сингх 2010 жылы қайтыс болды.

Экономика және инфрақұрылым

Нейматпурдың экономикасы негізінен ауыл шаруашылығына негізделген. Алайда, кейбіреулер жеке бизнеске ие, ал басқалары мемлекеттік және жеке секторларда жұмыс істейді. Неори - ең жақын базар. Ауылдағы кейбір адамдардың осында бизнесі бар. Белагандж (Бела) қаласына 4,5 км қашықтықта орналасқан, ол Неори қаласынан басқа тауарлар мен қызметтердің үлкен нарығы болып табылады. Гайя қаласы Нейаматпурдан оңтүстікке қарай 14 км жерде орналасқан және темір жолмен де, жолмен де байланысты. Нейматпур Патна-Гая темір жолының алғашқы аялдамасы болды, бірақ жалпы "жолаушылар" пойыздарының қысқа тоқтауын қоспағанда, мұнда ірі пойыздар тоқтамайды. Ор ауылындағы темір жол тоқтайтын жер онжылдықтар өткен соң салынған және оңтүстікке қарай 2 км-дей жерде орналасқан. Ауылда шағын мемлекеттік мектеп, бензин құю станциясы және екі индус ғибадатханасы бар. Ең жақын аурухана Белагандж қаласында, ал жақын маңдағы Неори ауылының базарында бірнеше дәріхана бар. Ауылда көлдің жанында "Field" немесе "Peed Par" деп аталатын ойын алаңы бар. Нейматпурдың өзінің крикет және футбол командалары бар; ауыл түрлі спорттық турнирлер ұйымдастырған. Нехалпурдың жақын маңдағы ауыл тұрғындары да жиі осы алаңда ойнайды.