Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азаматтық Соғысының шайқасы Тebbс-Бенд шайқасы (немесе Тebb's Bend немесе Green River Bridge) 1863 жылы 4 шілдеде Тейлор округіне жақын жерде Green River, Кентукки штатында Морганның шабуылы кезінде болды. Союз армиясының элементтері саны жағынан аз болғанына қарамастан, Конфедерация бригадасының қайталанған шабуылдарын болдырмады. Генерал Джон Хант Морганның аттан түскен атты әскері.
Battle of the American Civil War
The Battle of Tebbs Bend (or Tebb's Bend or Green River Bridge) was fought on July 4, 1863, near the Green River in Taylor County, Kentucky during Morgan's Raid in the American Civil War. Despite being badly outnumbered, elements of the Union Army thwarted repeated attacks by Confederate Brig. Gen. John Hunt Morgan's dismounted cavalry.
Шолу
Конфедерация бригадалық генерал Морган және 2460 конфедерациялық ат әскері 1863 жылы 11 маусымда Теннессидің ортасындағы Спартадан батысқа қарай аттанды. Олар Огайодағы Одақ армиясының назарын штаттағы оңтүстік күштерден аударуға ниетті болды. Морган 23 маусымда солтүстікке қарай Кентуккиге қарай қозғалды. 2 шілде күні түнде ол жаңбыр су басқан Камберленд өзенінен өтті. Ол Кентуккиге қарай өрлеп, Кэйн Вэллиге дейін барып, Кемпбеллсвилл мен Колумбияның арасында қоныстанды. Келесі күні ол Теббс-Бендте Грин-Риверді кесіп өтуге жоспарлады, оны полковник Орландо Хёрли Мур басқарған 25-ші Мичиган пехотасының 200-ге жуық адамынан тұратын бес рота күзетеді (13 шілде 1827 - 31 қазан 1890). Мур өзеннің арғы жағындағы орманда жер өңдеу жұмыстарын жүргізді, оны ағаштарды кесуден жасалған абат сызығы және бірнеше алдыңғы мылтық шұңқыры күзетті. Мур Ливан Кампбеллсвилл Колумбия автожолын, маңызды жабдықтау желісін және Морганның Луисвиллге жетуінің ең оңай жолынан қорғауды мақсат етті. Морган өзінің күшін бөліп, атты әскерінің басым бөлігін шағын гарнизонды қоршауға жіберіп, олардың кері қашу жолын кесіп тастады. 4 шілде күні таңертең союздық пикеттер жаудың атлы әскеріне атуды бастады. Көп ұзамай Морганның артиллериясы жауап беріп, екі одақтық сарбазды мылтық орнында жарақаттады. Таңғы сағат 7-де Морган атысты тоқтату туралы шақырды және үш офицерді қарусыздану туын көтеріп, Мурдың бас тартуын талап етіп, одан әрі қантөгіске жол бермеуді талап етті. Алайда, одақ командирі бас тартты, содан кейін атыс қайта басталды. Көп ұзамай мергендер Морганның төрт артиллериялық батареясын үндетпей қойды. Морган полковник Адам Р. Джонсонның қол астында екі атты полк жіберді, олар 400-ге жуық сарбаз болды, олар озық мылтық орнын оңай басып алды. Алайда, шабуыл американдық сарбаздардың абаттардың артында атқан қатты атысына ұшырады. Морган кейін полковниктің 5-ші Кентукки кавалериясын орналастырды. Базиль В. Дьюктің бригадасы Джонсонды қолдауға. Үш сағат ішінде Морган сегіз жеке шабуыл жасауға тырысты, олардың әрқайсысы, оның ішінде флангтық бағана да, кері қайтарылды. Ақырында, қорғануларды басып ала алмайтынын мойындаған Морган, полковник Мурға жараланғандарды жинап, өлгендерін жерлеуге рұқсат сұрап, бітім байрағы астында басқа делегацияны жіберді. Бұл тапсырманы орындаған Морган оңтүстікке қарай Грин өзенінің жартастарымен жүріп, ақырында Джонсон Форд бұрылысынан өтіп, Кемпбеллсвиллге қарай кері қайтты. Келесі күні Ливан шайқасында қайтадан шайқасады.
Confederate Brigadier General Morgan and 2,460 Confederate cavalrymen rode west from Sparta in middle Tennessee on June 11, 1863, intending to divert the attention of the Union Army of the Ohio from Southern forces in the state. Morgan moved northward on June 23, bound for Kentucky. On the night of July 2, he crossed the rain swollen Cumberland River. He advanced into Kentucky, proceeding as far as Cane Valley, camping between Campbellsville and Columbia. The next day, he planned to cross the Green River at Tebbs Bend, guarded by five companies of about 200 men of the 25th Michigan Infantry led by Colonel Orlando Hurley Moore (July 13, 1827 to October 31, 1890). Moore had erected earthworks in the woods near the river crossing, guarded by a line of abatis of felled trees and several forward rifle pits. Moore aimed to protect the Lebanon Campbellsville Columbia Turnpike, a vital supply line and the easiest route for Morgan to reach Louisville. Morgan divided his force, sending the bulk of his cavalry to flank the small garrison and cut off their avenue of retreat. At sunrise on July 4, Union pickets opened fire on approaching enemy cavalrymen. Soon, Morgan's artillery answered, wounding two Union soldiers in the rifle pits. About 7 a. m., Morgan called for a cease fire and sent forward three officers under a flag of truce, demanding that Moore surrender, wishing to avoid further bloodshed. However, the Union commander refused, and firing resumed. Sharpshooters soon silenced Morgan's artillery battery of four guns. Morgan sent forward two dismounted regiments under Col. Adam R. Johnson, about 400 troopers, who easily overran the advanced rifle pits. However, the attack stalled under heavy fire from U. S. soldiers behind the abatis. Morgan then deployed the 5th Kentucky Cavalry from Col. Basil W. Duke's brigade to support Johnson. Over three hours, Morgan attempted a total of eight separate attacks, with each one being repulsed, including the flanking column. Finally acknowledging that he could not seize the fortifications, Morgan sent another delegation under a flag of truce to Colonel Moore to request permission to collect his wounded and bury his dead. That task completed, Morgan withdrew southward along the bluffs of the Green River, finally crossing the bend at Johnson Ford and heading back towards Campbellsville. The next day, he would fight again at the Battle of Lebanon.
Шығындар
Морган 35 адамнан қаза тауып, 45-і жараланды, ал Мур 6 адамнан қаза тауып, 23-і жараланды. Морганның құрбандарының арасында Мичиганның мергендерінің арнайы нысанасы болған 24 тәжірибелі офицер бар екені маңызды. 1872 жылы Теббс-Бенд шайқас алаңында "Оларды өз отандастары ұмытқан жоқ" деген Конфедерация ескерткіші тұрғызылды. 1997 жылы бұл жер тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген; шайқас алаңы 1999 жылы енгізілген.
Morgan lost 35 killed and 45 wounded, while Moore counted 6 killed and 23 wounded. Of significance, among Morgan's casualties were 24 experienced officers, a particular target of the Michigan sharpshooters. A Confederate Monument which says, "They have not been forgotten by their countrymen," was erected at the Tebbs Bend Battlefield in 1872. In 1997, the site was listed on the National Register of Historic Places; the battlefield was listed in 1999.
150 жылдығы
2013 жылдың 8 маусымында екі жүзге жуық адам соғыстың 150 жылдығын атап өту үшін соғыс көрінісін тамашалады. Мэриленд штатының конфедерациялық жеке жауынгері Франк Восске арналған жаңа маркер ашылды, оның кейбір ұрпақтары болды. Салтанатты рәсімді тарихшы Бетти Джейн Горин Смит және Тэббс Бенд шайқас алаңы қауымдастығының басқа мүшелері, оның ішінде президенті Шерил Тиллери жоспарлаған. "Біз осы жерде өздері шын жүректен сенетін істерге толықтай берілгендік танытқан адамдарды еске алу үшін жиналдық", - деді Горин Смит. Морган конфедерация жауынгерлерінің жарақаттанғандар мен өлгендерді алып келіп, жаппай қабірге қоюы үшін бітімгершілікке өтінді. "Қан ауладан шығып, автокөлік жолының астына құйылды" деп еске алады Горин Смит. Тек Конфедерация зираты Тэббс-Бендте қалды; АҚШ сарбаздарының денелері Грин-Ривердің маңындағы қоршауға жақын жерге көмілді, кейіннен Кентукки штатының Ливан қаласында Ливан ұлттық зиратына көшірілді. Горин Смит зиратта жерленгендердің тізімін оқып, онда қаза тапқан беймәлім сарбаздарды да атап өтті. Бір ғасыр бұрын шыққан газеттің мәліметінше, 1911 жылы 3 маусымда төрт мыңдай адам 48 жыл өткен шайқасты еске алу рәсіміне қатысты. Бұл жиын Грин-Ривер аңғарының тарихындағы ең үлкен жиын болды.
On June 8, 2013, some two hundred persons attended a re enactment of the battle to observe the 150th anniversary of the fighting. A new marker dedicated to Confederate Private Frank Voss of Maryland was unveiled, with some of his descendants present. The ceremony was planned by historian Betty Jane Gorin Smith and other Tebbs Bend Battlefield Association members, including its president, Cheryl Tillery. "We are here to remember those men who gave the full measure of devotion for causes in which they sincerely believed," said Gorin Smith. Morgan asked for a truce so that the Confederates could bring in the injured and dead, who were interred in a mass grave. "It is said that the blood ran down through the yard into the turnpike road," Gorin Smith recalled. Only the Confederate cemetery remains at Tebbs Bend; the bodies of U. S. soldiers were buried near the Green River stockade and later removed to the Lebanon National Cemetery in Lebanon, Kentucky. Gorin Smith read a roll call of the dead buried in the cemetery and acknowledged the unknown soldiers who perished there as well. According to a century old newspaper clipping, on June 3, 1911, some four thousand attended a 48th anniversary remembrance of the battle. This particular gathering was reportedly the largest in the history of the Green River Valley.