Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Джон Уолкотт Купер (John Walcott Cooper Jr.) (17 ақпан 1873 - 1966 сәуір) - американдық жүрекше сөйлеуші, ойын-сауықшы және әнші. Ол "Вентрилокизмнің қара Наполеоны" ретінде танымал болды және Езекия Джонс деген псевдониммен өнер көрсетті. Өзінің өмір бойы Купер Американың негр актерлер гильдиясының, Түсті вадувиль қайырымдылық қауымдастығының және Халықаралық желу тіліне қарсы бауырластықтың мүшесі болды.
John Walcott Cooper Jr. (February 17, 1873 – April 1966) was an American ventriloquist, entertainer, and singer with the Southern Jubilee Singers. He was known as the "Black Napoleon of Ventriloquism" and also performed under the pseudonym Hezekiah Jones. Over the course of his lifetime Cooper was a member of the Negro Actors Guild of America, the Colored Vaudeville Benevolent Association, and the International Brotherhood of Ventriloquists.
Алғашқы жылдар
Ол 1873 жылы Бруклинде Джон Уолкотт Купер аға мен Энни Морристің баласы болып дүниеге келген. Оның ата-анасы бастапқыда АҚШ-тың оңтүстік бөлігінде өмір сүрген; Джон Купер ағаның тегі Бофорт, Оңтүстік Каролинадан, ал Энни Моррис Джорджиядан шыққан. 1871 жылы отбасы солтүстікке көшіп кетеді. Купер мектепті 8 жасында, 1881 жылы, үшінші сыныпта тастап кетті. Оның 13 жасқа толған күні 1886 жылы Купердің екі ата-анасы да қайтыс болды. Купер Бруклиндегі Шипсхед Бей жарыс трассасында жаттығушы болып жұмыс істеді. Шепсхед Бей жарыс трассасында жұмыс істеп жүрген кезінде Куперді іш сөйлеуші ақ түсті адам таныстырды. Ол Куперді жұмыс істеп жатқан аттар сөйлесе алады деп сендіруге және қорқытуға тырысты. Бұл Купердің іш сөйлеуші болуына түрткі болған көптеген мысалдардың бірі болды.
He was born in 1873 in Brooklyn to John Walcott Cooper Sr. and Annie Morris. His parents originally lived in the southern part of the United States; John Cooper Sr. was originally from Beaufort, South Carolina, and Annie Morris was originally from Georgia. In 1871, the family moved north. Cooper dropped out of school in the third grade at age 8, in 1881. Before his 13th birthday, in 1886, both of Cooper's parents died. Cooper took on a job as an exercise boy at Sheepshead Bay Race Track in Brooklyn. While working at Sheepshead Bay Race Track, Cooper was introduced to ventriloquism by a white ventriloquist who attempted to convince and frighten Cooper into believing that the horses he was working with could talk. This was one of the various examples that many speculate prompted Cooper to become a ventriloquist.
Мансап
Джон У. Купер өзінің мансабын 1886 жылы Оңтүстік Юбилей әншілерімен бастады, төрт жыл бойы Жаңа Англияның, Канаданың және Атлантиканың ортасындағы мемлекеттердің кей жерлерін аралап жүрді. Ол Оңтүстік Юбилей әншілерімен гастрольге шыққан кезде, өзінің іш сөйлеу өнерін құрастыруға кірісті. Купер өзінің шығармаларын негізінен ақ нәсілді көрермендер алдында жазды және орындады. 1900-1901 жылдары Купер Ричардс пен Принглз Джорджияның музыканттарына қосылды. Топтың басқа министрлері сияқты емес, Купер іш сөйлеуші ретінде өнер көрсетті және олардың іс-әрекетінің бөлігі ретінде қара бет кимеді. Водевиль мен бурлескке дейін 1830-шы жылдары басталған актерлер, әдетте, әншілер мен бишілер африкалық американдықтарды мазақтайтын қара косметикамен бетін бояйтын қара бет деп аталатын ашықтан-ашық расистік стильге қатысады. Купер негізінен министрлік шоуларда өнер көрсетті, бірақ өзі министр емес еді және қара бетпен қарама-қарсы келетін орындау стилін енгізді. Ричардс және Принглз Джорджияның Минстрельдерімен гастрольдер жасағаннан кейін ол "желі сөйлеушіліктің қара Наполеоны" ретінде танылды. Содан кейін ол 1901 жылдың соңында Руско мен Голландияның Үлкен Минстрель фестиваліне қосылды. 1902 жылы Купер тәуелсіз қойылымдарға қатысты. Оның ең танымал қойылымдарының бірі "Барбер-шоптағы ойын-сауық" болды. Бұл акт бес түрлі қуыршақ кейіпкерлерді қамтиды, онда Купер әрқайсысын әртүрлі дауыстармен бейнеледі. Бұл - қара нәсілді қызметкерлері бар ақ нәсілді шаштаразда болған оқиға. Купер бес манекенді де, алты дауысты да іске қосты. Қосымша дауыс оның, өйткені ол спектакльде де рөл атқарды. Бұл сахнада ол бір манекенің бірнеше тапсырмасын орындап, басқа манекендерді басқаратын аяғын қолдана отырып, өз қолымен "клиенттің шашын кесіп" отырды. Екі манекен - кезек күтіп отырған клиенттер, ал бесінші манекеннің тырнақтарын жасап жатқанда ән шырқаған маникюрші.
John W. Cooper began his career in 1886 with the Southern Jubilee Singers, touring parts of New England, Canada, and the Mid Atlantic States for four years. While he toured with the Southern Jubilee Singers, he began to formulate his ventriloquism act. Cooper wrote and performed his pieces in front of predominantly white audiences. In 1900–01, Cooper joined Richards and Pringles Georgia Minstrels. Unlike the other minstrel performers in the group, Cooper performed as a ventriloquist and did not wear blackface as part of their act. The minstrels, an act that got its start in the 1830s before vaudeville and burlesque, typically participated in an overtly racist style of performance known as blackfacing in which the singers and dancers would paint their faces with black cosmetics that mocked African Americans. Cooper essentially performed in minstrel shows but was not a minstrel himself and introduced a performance style that contrasted blackfacing. After touring with Richards and Pringles Georgia Minstrels, he became known as “the Black Napoleon of ventriloquism.” He then joined Rusco and Holland's Big Minstrel Festival at the end of 1901. In 1902, Cooper participated in independent performances. One of his most famous acts was "Fun in a Barber Shop". This act involved five different puppet characters where Cooper portrayed each one in different voices. It was a scene that took place in a barbershop for whites with black employees. Cooper operated all five dummies and the projection of six voices. The extra voice was his, as he also had a role in the performance. In this scene, he multitasked by one of the dummies "cut the customer's hair" with his hands while using his feet to operate the other dummies. Two of the dummies were customers who talked while waiting their turn as well as a manicurist who sang while doing the fifth dummy's nails.
Ақ тышқандар
Купердің водевильдік конькиге енуі 1901 жылы ақ түсті водевильдік кәсіподақтардың ереуілі нәтижесінде болды. Ақ секілділер, ақ секілділер үшін атақты аты, ваудевилл одағы, әкімшілік мәселелерге тап болды, онда орындаушылар өздерінің менеджерлерімен келіссөздер жүргізе алмады. Осы уақыт аралығында Купер ереуілге мән бермей, ереуіл кезінде талантқа деген қатты мұқтаждықта ол водевильдік конькиге айналды. Бұл оның өмірінің қалған бөлігінде көптеген радио шоуларында, соның ішінде "The Major Bowes Original Amateur Hour" труппасымен гастрольде жүргенде апта сайынғы қойылымдарына әкелді.
Cooper's break into the vaudeville circuit came as a result of a white vaudeville union's strike in 1901. The White Rats, the notorious name for the white vaudeville union, was facing administrative issues where performers could not reach any sort of negotiation with their managers in the heavily monopolized business. In the meantime, Cooper ignored the strike and in the desperate need for talent during the strike, he became a fixture on the vaudeville circuit. This led to performances on many radio shows throughout the rest of his life including a weekly performances while touring with the troupe "The Major Bowes Original Amateur Hour".
Қуаныш әке Куинннің ойыншықтары
1920 жылдары Купер "Отаным Куинннің ойын-сауықшылары" деп аталатын бес орындаушыдан тұратын топтың жетекші орындаушысы болды. Осы онжылдық бойы олар АҚШ-тағы католик шіркеулерін аралады. 1930 жылдары вадевильдің танымалдылығы төмендеді. Клубтарда, залдарда және театрларда жиырма жыл өнер көрсеткеннен кейін Купер өзінің Сэм Джексон есімді манекенімен жалғыз гастрольдерге шыға бастады. Өзінің қалған мансабында Сэм екеуі Нью-Йорк қаласындағы ауруханаларда және бай меценаттардың үйлерінде балаларға ойын-сауық көрсетті. 1960 жылы 86 жасында Купер шоу-бизнестен зейнеткерлікке шықты.
During the 1920s, Cooper was the lead performer in a group of five performers called Father Quinn's Entertainers. Throughout this decade, they toured Catholic churches in the United States. By the 1930s, a decline in the popularity of Vaudeville occurred. After twenty years of performing in clubs, halls, and theaters, Cooper began to tour alone with his dummy named Sam Jackson. For the rest of his career, he and Sam provided entertainment to children in the homes of wealthy patrons and in the hospitals of New York City. In 1960, at the age of 86, Cooper retired from show business.
Сэм Джексон
1930 жылдары вадевиль күндерінің соңғы кезеңінде Купердің кей бөліктері оның манекені Сэм Джексонды көрсетті. Көптеген жағдайларда Сэмді Эдгар Бергеннің әйгілі манекені Чарли Маккартидің "қарындасы" деп атайды, PBS сериясының бір бөлігі ретінде жүргізілген зерттеулер Маккарти мен Джексонды Чикагодағы әйгілі қуыршақ жасаушы Теодор Мак жасағандығын анықтады. Құмыраның көздері де үлкен болып, түрлі-түсті ерекшеліктері бар. Дюмилер үлкен көріністерді көрсетті, өйткені көрермендер үлкен театрларға жиналатын және кеңейтілген көріністер көрермендерге балкондан тамашалауға мүмкіндік берді. Джон В. Купер, қазірге дейін Hezikiah Jones деген атпен, және Сэм The Major Bowes Original Amateur Hour тобымен ел аралап жүрді. Бірнеше жылдан кейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Купер мен Сэм өз бетінше ардагерлер ауруханаларында, сондай-ақ бүкіл елдегі USO лагерьлерінде өнер көрсетті. Сонымен қатар, олар жеке қонақтарда және түнгі клубтарда, соның ішінде Нью-Йорктегі Kit Kat және El Morocco клубтарында өнер көрсетті.
Through the later part of his vaudeville days in the 1930s, parts of Cooper's act featured his dummy Sam Jackson. Often claiming Sam was a "cousin" of Charlie McCarthy, the famous dummy of Edgar Bergen, background research performed as part of a PBS series discovered that both McCarthy and Jackson were made by Theodore Mack, a prominent puppet maker from Chicago. The puppet also had a variety of fairly large features such as enlarged eyes. Dummies featured large features because audiences would be packed into large theaters and the enlarged features allowed audiences from as far back as the balcony to enjoy the show. John W. Cooper, now under the alias Hezikiah Jones, and Sam toured the country with The Major Bowes Original Amateur Hour. A few years later during World War II, Cooper and Sam independently performed in veterans hospitals as well as in the USO camp shows across the country. Alongside this, they made appearances at private parties and nightclubs including the well known Kit Kat and El Morocco clubs in New York City.
Өлім және мұра
Ол 1966 жылы сәуірде Бруклинде қайтыс болды. Сэм Джексон сияқты манекендер жиі қолданылғандықтан, орындаушылардың оларды жаңа кейіпкерлермен алмастыруы жат емес еді. Джон У. Купердің қызы Джоан Мейнард (сақтанушы) Сэм Джексонның қамқоршысы. Оның мұрасын насихаттау үшін Мейнард Бруклиндік тарихи қоғамда әкесінің экспонаттарын орнатты. Көрмеге шыққан құжаттар мен генеалогиялық мәліметтерді және Джон Куперге оның қызметінде жіберілген хаттарды қосады. Сондай-ақ Купердің өзі мен Сэм арасындағы диалогты баяндаған түрлі сценарийлері мен жазбалары бар.
He died in April 1966 in Brooklyn. Because dummies like Sam Jackson were used so often, it was not uncommon that performers would replace them with new figures. John W. Cooper's daughter, Joan Maynard (preservationist), is the custodian of Sam Jackson. In order to promote his legacy, Maynard set up exhibits about her father at the Brooklyn Historical Society. A series of documents and files containing genealogical information as well as letters sent to John W. Cooper during his career are parts of the exhibits. There are also various scripts and writings by Cooper relaying a dialogue between him and Sam.