Кіріспе
Адамның азап шегуі, Исаның азап шегуімен бірлесе отырып, күнә үшін жазаны кешіре алады деген сенім. Адамның азап шегуі, Исаның азап шегуімен бірлесе отырып, қабылдап, ұсынған кезде, адамның күнәлары үшін немесе басқа біреудің күнәлары үшін немесе өзінің немесе басқа біреудің басқа да физикалық немесе рухани қажеттіліктері үшін әділ жазаны кешіре алады деген христиандық сенім. Христиандықта бұл католик теологиясының қағидасы, бірақ реформацияланған ілімде де үйретіледі. (Қол. Ал күнәні кешіру үшін, адам күнәсінен арылу үшін, күнәнің құнын өтеу үшін азап шегуі керек. (Римдіктерге 4: 3 , 5 оқы).
Redemptive suffering is the Christian belief that human suffering, when accepted and offered up in union with the Passion of Jesus, can remit the just punishment for one's sins or for the sins of another, or for the other physical or spiritual needs of oneself or another. In Christianity, it is a tenet of Catholic theology, although it is taught in Reformed doctrine as well. (cf. Colossians 1:24) Like an indulgence, redemptive suffering does not gain the individual forgiveness for their sin; forgiveness results from God's grace, freely given through Christ, which cannot be earned. (see Romans 4:3 5)
Нысандар
Әртүрлі дәстүрлердегі діни ұстанымдар өздерін өлімге душар ету арқылы өз еркімен қосымша ауырсыну мен ыңғайсыздықты әкелудің рухани пайдасын тапты. Еуропадағы 13-14 ғасырларда пайда болған құтқарушы азаптардың бір мысалы - Flagellant қозғалысы. Қара өлімге ішінара жауап ретінде, кейінірек католик шіркеуінде еретик деп айыпталған бұл радикалдар, әдетте, өздерін қамшымен соқтырып, күнәларына өкіну үшін, олар қара өлімге әкелді деп сенді. 2 Самуил 24: 10 , 15 .)
Рим-католик ілімі
Католик шіркеуінің катехизисі құтқарушы азап туралы былай дейді:Осылай көп азап шеккендіктен, Мәсіх өзін науқастардың қолын тигізуге ғана емес, олардың қайғы-қасіретін өзіне айналдырады: "Ол біздің ауруларымызды алды және біздің ауруларымызды көтерді". Бірақ ол барлық науқастарды сауықтырған жоқ. Исаның сауықтырулары Құдай Патшалығының келетінін білдіретін белгілер еді. Олар Исаның Құтқарылу мейрамына қатысты тағы бір керемет іспен таныстырды. Мәсіх айқышқа шегеленіп, зұлымдықтың барлық ауыртпалығын Өзіне алды және "әлемнің күнәларын" алып тастады, ал аурулар оның салдары ғана. Мәсіхтің азап шегуі мен айқышқа шегеленуі арқылы азап шегудің жаңа мағынасы пайда болды: ол бізді өзіне ұқсатады және бізді құтқаратын азап шегуімен біріктіреді.
Сипаттамалар
Тереза Лизие өзінің азаптануы туралы өлім төсегінде былай деп жазды:О, ана, азап туралы сөзге қонымды жазудың қандай мәні бар! Ешнәрсе! ештеңе жоқ! Мұндай сөздердің мәнін білу үшін, адам азапты өмірде көрген болуы керек. Қазір мен айтқандарымның және жазғандарымның бәрі шындық екенін жақсы білемін. Құдай үшін көп азап шегуді армандайтынмын, әлі де армандаймын. Жоқ, бұл қорқынышты емес. Сүйіспеншіліктің кішкентай құрбаны өзінің Күйеу жігітінен алған нәрсесін ешқашан қорқынышты деп таппайды. Сол сияқты, Падре Пио құтқарушы азап арқылы әкелінген тазарту туралы былай деді: "Мен сіздің жандарыңыздың тазартылуын және күнделікті жасырын шейіт болу арқылы сыналуын қалаймын. Иса маған осыдан біраз уақыт бұрын: "Егер мен сені айқышқа шегелетіп өлтірмесем, сен Мені қанша рет тастап кетер едің, балам?" - деп айтқан еді.
Likewise, Padre Pio said the following about the purification brought about through redemptive suffering:"I want your soul to be purified and tried by a daily hidden martyrdom. How many times," Jesus said to me a little while ago, "would you have abandoned me, my son, if I had not crucified you."
Реформацияланған христиандық
Реформация теологиясында "азаттық азап - әділдік үшін және аурумен күресу үшін ерікті түрде басталған азап" деп түсіндіріледі.